Small Story563.

 Small Story 563

A Wedding That Opened New Doors

Murthy received a call from his old friend Kumar, now settled in Coimbatore, wishing him a happy Ramanavami. Kumar mentioned that he would be coming to Bengaluru to attend a friend’s daughter’s wedding and asked if he could stay with him. Murthy was delighted, and his wife Rekha was equally excited, as they hadn’t met Kumar’s family in six years. The last time they had met was at Kumar’s son’s wedding in Chennai; his son was now settled in Sydney.

Kumar and his wife lived in Coimbatore, though their native place was Udumalpet. Kumar and Murthy had worked together in the same bank in Bengaluru for six years. Even after moving to different places, their friendship remained strong through daily conversations on WhatsApp.

Murthy’s wife eagerly prepared their favorite dishes and sweets and even bought special treats from Anand to welcome them. A few days later, Kumar and his wife arrived. After warm greetings and reminiscing about old memories, they enjoyed a hearty lunch and took some rest.

In the evening, Kumar expressed his wish to watch old Kannada films of legendary actors Dr. Rajkumar and Vishnuvardhan. Murthy arranged everything, and they spent a nostalgic evening enjoying those classics.

The next day, Kumar attended the wedding nearby and returned in the afternoon. During their conversation, Kumar shared that his son, Vasu, was a cinematographer working in a media company in Sydney. He had received several awards for his documentary films and was keen to work with directors in the Kannada film industry.

Murthy then remembered that one of his clients, Basappa, had an uncle named Director Chandrashekar. He offered to introduce Kumar to him. The next day, they met the director. After watching Vasu’s film clips, Chandrashekar was impressed and promised to keep him in mind for future projects. This assurance brought great joy to Kumar.

After spending two more days together, Kumar and his wife returned home, feeling happy and fulfilled. What began as a simple wedding visit turned into a meaningful opportunity for their son’s future.

Sometimes, reunions not only revive memories but also create new possibilities.

K.Ragavan

28-3-26

Small Story 563.T

 சிறுகதை 563

புதிய வாய்ப்புகளைத் திறந்த ஒரு திருமணம்

மூர்த்திக்கு அவரது பழைய நண்பரான குமார், தற்போது கோயம்புத்தூரில் வசித்து வருபவர், ராமநவமி நல்வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்து அழைத்தார். தன்னுடைய நண்பரின் மகளின் திருமணத்திற்கு பெங்களூருக்கு வருவதாகவும், தங்குவதற்கு மூர்த்தியின் வீட்டில் இருக்கலாமா என்று கேட்டார். இதனால் மூர்த்தி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்; அவருடைய மனைவி ரேகாவும் அதே அளவுக்கு உற்சாகமாக இருந்தார், ஏனெனில் அவர்கள் குமாரின் குடும்பத்தை கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக சந்திக்கவில்லை. கடைசியாக அவர்கள் சென்னை நகரில் நடந்த குமாரின் மகனின் திருமணத்தில் சந்தித்திருந்தனர்; அந்த மகன் இப்போது சிட்னியில் வசித்து வருகிறார்.

குமார் மற்றும் அவரது மனைவி கோயம்புத்தூரில் வசித்து வந்தாலும், அவர்களின் சொந்த ஊர் உடுமல்பேட்டை ஆகும். குமார் மற்றும் மூர்த்தி பெங்களூரில் ஒரே வங்கியில் ஆறு ஆண்டுகள் ஒன்றாக வேலை செய்தவர்கள். பின்னர் வெவ்வேறு இடங்களுக்கு சென்றாலும், அவர்கள் நட்பு தினமும் வாட்ஸ்அப் மூலம் தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தது.

மூர்த்தியின் மனைவி அவர்களுக்கு பிடித்த உணவுகளையும் இனிப்புகளையும் ஆர்வமாகத் தயாரித்தார். மேலும் வரவேற்புக்காக ஆனந்த் கடையிலிருந்து சிறப்பு இனிப்புகளையும் வாங்கி வைத்தார். சில நாட்களுக்கு பிறகு, குமார் மற்றும் அவரது மனைவி வந்தடைந்தனர். அன்பான வரவேற்பும் பழைய நினைவுகளும் பகிர்ந்து கொண்ட பிறகு, அவர்கள் சுவையான மதிய உணவை அனுபவித்து ஓய்வு எடுத்தனர்.

மாலை நேரத்தில், குமார், புகழ்பெற்ற நடிகர்கள் டாக்டர் ராஜ்குமார் மற்றும் விஷ்ணுவர்த்தன் நடித்த பழைய கன்னட திரைப்படங்களை பார்க்க விருப்பம் தெரிவித்துள்ளார். மூர்த்தி அதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்தார், அவர்கள் அந்த நினைவூட்டும் திரைப்படங்களை ரசித்து மகிழ்ந்தனர்.

அடுத்த நாள், குமார் அருகில் நடந்த திருமணத்தில் கலந்து கொண்டு மதியம் திரும்பி வந்தார். அப்போது, தனது மகன் வாசு பற்றி அவர் கூறினார். வாசு சிட்னியில் உள்ள ஒரு மீடியா நிறுவனத்தில் ஒளிப்பதிவாளராக (சினிமாட்டோகிராபர்) வேலை செய்து வருகிறார். அவரது ஆவணப்படங்களுக்கு பல விருதுகள் கிடைத்துள்ளன; மேலும் கன்னட திரைப்பட இயக்குநர்களுடன் வேலை செய்யும் ஆர்வமும் அவருக்கு உள்ளது.

இதைக் கேட்ட மூர்த்தி, தனது வாடிக்கையாளரான பசப்பாவின் மாமா இயக்குநர் சந்திரசேகர் பற்றி நினைவுபடுத்திக் கொண்டார். குமாரை அவருடன் அறிமுகப்படுத்த முன்வந்தார். அடுத்த நாள் அவர்கள் அந்த இயக்குநரை சந்தித்தனர். வாசுவின் படைப்புகளை பார்த்த சந்திரசேகர் மிகவும் கவரப்பட்டு, எதிர்கால திட்டங்களில் அவரை நினைவில் வைத்துக் கொள்வதாக உறுதியளித்தார். இது குமாருக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளித்தது.

இன்னும் இரண்டு நாட்கள் ஒன்றாக கழித்த பிறகு, குமார் மற்றும் அவரது மனைவி மகிழ்ச்சியுடனும் திருப்தியுடனும் வீட்டிற்கு திரும்பினர். ஒரு சாதாரண திருமணப் பயணமாக தொடங்கியது, அவர்களின் மகனின் எதிர்காலத்திற்கான ஒரு அர்த்தமுள்ள வாய்ப்பாக மாறியது.

சில நேரங்களில், மீண்டும் சந்திப்புகள் பழைய நினைவுகளை மட்டுமல்லாமல், புதிய வாய்ப்புகளையும் உருவாக்குகின்றன.

K.Ragavan

28-3-26

Letter.

 We need to avoid a global recession

The National

Our readers have their say on the stories of the week

March 27, 2026

Is there scope for hope?

I write in reference to the editorial Iran's Hormuz blockade will hurt friend and foe alike (March 25): the US-Israel war against Iran has escalated tensions in the Middle East and created a global energy crisis. Rising fuel prices have affected economies worldwide, placing a heavy burden on ordinary people. Despite the severe economic costs, loss of human lives and billions of dollars already spent, neither the US nor Iran has yet presented a fully viable solution to end the conflict. However, there is hope that diplomatic efforts – perhaps with help from India – could help ease tensions and lead to the complete reopening of the Strait of Hormuz. At this point, hope remains the most important factor, as the world looks for a peaceful resolution to this crisis. – K Ragavan, Bengaluru, India

Small Story 572.

 Small Story 562.

We Realize the Value Only When It’s Missing”

Thangam was worried. The gas cylinder had not arrived on time, unlike previous days, and managing a household of seven people was not easy. With two sons, her husband, and her elderly in-laws, she had always run the home smoothly. But now, things felt uncertain.

The world itself was going through a difficult time. Because of the wrong decisions made by powerful countries, there was a shortage of gas and energy everywhere. Thangam’s relatives lived in Gulf countries, and she prayed daily for their safety and for peace to return.

“How long will this war continue?” she wondered anxiously.

Just then, her mobile phone rang. It was her friend Asha, who worked at a bank.

“Hey, I got my gas cylinder within a day,” Asha said cheerfully. “Don’t worry. Our government is taking precautionary measures. Things will improve soon, and hopefully the war will end.”

Asha’s comforting words gave Thangam some relief. Her husband Ganesh also reassured her. “Don’t worry. We can manage for another seven days with careful use.”

Thangam thought deeply. “As long as everything comes on time, we never think about it. But the moment it stops, everyone panics.” She remembered an old proverb her elders used to say. Now, she truly understood its meaning. In today’s fast-paced world, people often forget the wisdom of the past.

Her 75-year-old mother-in-law, Ambujam, gently spoke, “Don’t worry, Thangam. Reduce  dishes. Instead of cooking two vegetables, make just one. Avoid preparing tiffin items. We can manage with ready-made chapatis and bread as long as they are available.”

Thangam’s eyes filled with tears of gratitude. She softly whispered to herself, “She is not just my mother-in-law… she is like my own mother.”

Feeling lighter and stronger, Thangam returned to her daily work with renewed hope.

K.Ragavan

27-3-26

Small Story 562.T

 

சிறுகதை 562

“இல்லாதபோது தான் அதன் மதிப்பு தெரியும்”

தங்கம் கவலையில் இருந்தாள். வழக்கம்போல் நேரத்தில் வர வேண்டிய எரிவாயு சிலிண்டர் வரவில்லை. ஏழு பேரைக் கொண்ட குடும்பத்தை நடத்துவது எளிதல்ல. இரண்டு மகன்கள், கணவர், வயதான மாமியார்–மாமனார் ஆகியோருடன் அவள் எப்போதும் வீட்டை சீராக நடத்தி வந்தாள். ஆனால் இப்போது நிலைமை உறுதியாக இல்லை.

உலகமே கடினமான காலத்தை எதிர்கொண்டது. பலம் வாய்ந்த நாடுகள் எடுத்த தவறான முடிவுகளால் எங்கும் எரிவாயு மற்றும் ஆற்றல் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. தங்கத்தின் உறவினர்கள் வளைகுடா நாடுகளில் இருந்ததால், அவர்களின் பாதுகாப்பிற்கும், அமைதி திரும்ப வரவும் அவள் தினமும் பிரார்த்தித்தாள்.

“இந்த போர் இன்னும் எவ்வளவு நாள் நீளும்?” என்று அவள் கவலையுடன் எண்ணினாள்.

அந்த நேரத்தில், அவளது கைப்பேசி மணி அடித்தது. அது வங்கியில் வேலை செய்யும் தோழி ஆஷா.

“ஹேய், எனக்கு ஒரு நாளிலேயே சிலிண்டர் கிடைத்துவிட்டது,” என்று ஆஷா மகிழ்ச்சியாக சொன்னாள். “கவலைப்படாதே. நம் அரசு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் எடுத்து வருகிறது. விரைவில் நிலைமை சீராகும். போரும் முடிவடையும்.”

ஆஷாவின் வார்த்தைகள் தங்கத்துக்கு சிறு நிம்மதி அளித்தது. அவளது கணவர் கணேஷும், “கவலைப்படாதே. நாம கவனமாக பயன்படுத்தினால் இன்னும் ஏழு நாட்கள் சமாளிக்கலாம்,” என்று உறுதிபடுத்தினார்.

தங்கம் சிந்தித்தாள்: “எல்லாம் நேரத்திற்கு கிடைக்கும் போது அதன் மதிப்பை யாரும் நினைக்க மாட்டார்கள். அது இல்லாதபோது தான் அனைவரும் பதறுகிறார்கள்.” மூத்தவர்கள் சொல்லிய பழமொழி அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. அதன் அர்த்தத்தை இப்போது தான் உணர்ந்தாள். இன்றைய வேகமான வாழ்க்கையில், பழமையான ஞானத்தை மக்கள் மறந்து வருகின்றனர்.

அவளது 75 வயதான மாமியார் அம்புஜம் மெதுவாகச் சொன்னார்: “கவலைப்படாதே தங்கம். சமைப்பதை குறை. இரண்டு கறிகள் செய்யாமல் ஒன்றே போதும். டிபன் வகைகளை தவிர்த்து விடு. கிடைக்கும் வரை தயாரான சப்பாத்தி, ரொட்டியுடன் நாம் சமாளிக்கலாம்.”

தங்கத்தின் கண்களில் நன்றியின் கண்ணீர் நிரம்பியது. மெதுவாக அவள் சொன்னாள்: “அவர் என் மாமியார் மட்டும் இல்லை… என் அம்மா போன்றவர்.”

மனம் லேசாகி, நம்பிக்கையுடன் தங்கம் மீண்டும் தனது தினசரி பணிகளில் ஈடுபட்டாள்.

K.Ragavan

27-3-26

Small Story 561.

 Small Story 561.

A Good Decision

Yamini was thrilled when her boss asked her to travel to the UAE to cover the latest news. It was a big opportunity, and she felt proud of the trust placed in her.

When she shared the news with her parents, her mother, Nandhini, looked worried. “I am not encouraging you to go to the UAE at this time,” she said anxiously.

Yamini replied confidently, “Mom, what are you saying? I have been one of the most successful anchors in our channel for the past three years. I’ve covered many important stories and earned good recognition. The UAE is a safe place. You’ve seen in the past few days how they have prevented drone attacks and protected people. Journalism is my passion, and one must be prepared for challenges. We will be protected, so please don’t worry.”

Her father, Ram, supported her. “Nandhini, don’t worry. She will handle this project well and earn a great name,” he said reassuringly.

Nandhini had always trusted Ram’s judgment, and in many situations, his words had proven right. After a moment, she nodded with a faint smile.

Yamini hugged her father and said, “I love you, Dad. You always encourage me. I will leave tomorrow by Emirates.”

Ram smiled and replied, “You are traveling with one of the finest airlines, and I believe your visit will contribute positively during this crisis. It may even bring hope for peace in the region.”

With her parents’ blessings and confidence in her heart, Yamini prepared for her journey, ready to face challenges and make a difference.

K.Ragavan

26-3-26

Small Story 561.T

 

Small Story 561.

ஒரு நல்ல முடிவு

யாமினிக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி. சமீபத்திய செய்திகளை பதிவு செய்ய அவளை ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) அனுப்ப வேண்டும் என்று அவளது மேலாளர் கேட்டிருந்தார். இது ஒரு பெரிய வாய்ப்பு; தன்னிடம் வைத்த நம்பிக்கைக்கு அவள் பெருமைப்பட்டாள்.

இந்த செய்தியை பெற்றோரிடம் பகிர்ந்தபோது, அவளது தாய் நந்தினி கவலையுடன் பார்த்தார்.

“இந்த நேரத்தில் உன்னை UAE-க்கு அனுப்ப நான் உற்சாகப்படவில்லை,” என்று அவர் பதட்டமாக கூறினார்.

யாமினி தன்னம்பிக்கையுடன் பதிலளித்தாள்:

“அம்மா, என்ன சொல்றீங்க? கடந்த மூன்று வருடங்களாக நான் எங்கள் சேனலின் மிகச் சிறந்த ஆங்கர்களில் ஒருத்தி. பல முக்கிய செய்திகளை நான் கவர் பண்ணி நல்ல பெயர் எடுத்திருக்கேன். UAE ஒரு பாதுகாப்பான இடம். கடந்த சில நாட்களாக ட்ரோன் தாக்குதல்களை எப்படி தடுத்து மக்களை பாதுகாத்திருக்காங்க என்று நீங்களே பார்த்தீங்க. பத்திரிகையாளராக இருப்பது என் ஆர்வம். சவால்களை எதிர்கொள்ள தயாராக இருக்கணும். நம்மை பாதுகாப்பாக வைத்துக்கொள்வாங்க, அதனால் கவலைப்படாதீங்க.”

அவளது தந்தை ராம் அவளை ஆதரித்தார்:

“நந்தினி, கவலைப்படாதே. அவள் இந்த வேலைையை நன்றாகச் செய்து, நல்ல பெயர் எடுப்பாள்,” என்று அவர் நம்பிக்கையுடன் கூறினார்.

நந்தினி எப்போதும் ராமின் முடிவுகளை நம்புவாள்; பல நேரங்களில் அவர் சொன்னது சரியாகி இருந்தது. ஒரு கணம் யோசித்த பிறகு, மெதுவாக சிரித்து சம்மதித்தாள்.

யாமினி தந்தையை அணைத்துக் கொண்டு,

“நான் உங்களை மிகவும் நேசிக்கிறேன், அப்பா. எப்போதும் எனக்கு ஊக்கம் தர்றீங்க. நான் நாளை Emirates விமானத்தில் புறப்பட்றேன்,” என்றாள்.

ராம் சிரித்துக் கொண்டு,

“நீ சிறந்த விமான சேவையில் பயணம் செய்கிறாய். இந்த நெருக்கடியான காலத்தில் உன் பயணம் நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்று நம்புகிறேன். இது அந்த பகுதியின் அமைதிக்கான நம்பிக்கையையும் உருவாக்கலாம்,” என்றார்.

பெற்றோரின் ஆசீர்வாதங்களுடன், தன்னம்பிக்கையுடன், யாமினி தனது பயணத்திற்குத் தயாரானாள் — சவால்களை எதிர்கொள்ளவும், மாற்றத்தை உருவாக்கவும் தயாராக.

K.Ragavan

26-3-26