Good writer.

 It was an amazing and inspiring profile of a versatile writer, author, and founder, Pavala Sankari.

Her literary journey and creative world are truly remarkable. I sincerely hope she continues her wonderful literary journey with the same spirit, enthusiasm, and dedication. Her thoughts and quotes are authentic, meaningful, and closely connected to our day-to-day lives, which makes them all the more relevant and inspiring.

I wish Pavala Sankari continued success and happiness in the coming years. May she create and share many more meaningful and memorable works with readers and inspire many more through her writing.

Wishing her all the very best for all her future endeavours.

With warm regards,

K. Ragavan

Good writer.

 பவளசங்கரியின் இலக்கியப் பயணத்திற்கு வாழ்த்து

பன்முகத் திறமை கொண்ட எழுத்தாளர், ஆசிரியர் மற்றும் நிறுவனரான பவள சங்கரியின் வாழ்க்கை மற்றும் இலக்கியப் பயணம் குறித்த இந்தப் பதிவு மிகவும் அற்புதமானதும், உத்வேகம் அளிப்பதுமானதாகவும் இருந்தது.

அவரது இலக்கியப் பயணமும், படைப்புலகமும் உண்மையிலேயே மிகவும் சிறப்புக்குரியவை. இதே ஆர்வம், உற்சாகம் மற்றும் அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் அவரது அற்புதமான இலக்கியப் பயணம் தொடர்ந்து சிறப்புற வேண்டும் என்று மனதார விரும்புகிறேன்.

அவரது சிந்தனைகளும் மேற்கோள்களும் உண்மைத்தன்மை கொண்டவை மட்டுமல்லாமல், அர்த்தமுள்ளதாகவும், நமது அன்றாட வாழ்க்கையுடன் நெருக்கமாகத் தொடர்புடையவையாகவும் உள்ளன. அதனால் அவை மேலும் பொருத்தமானதாகவும், ஊக்கமளிப்பதாகவும் அமைகின்றன.

பவளசங்கரிக்கு வரும் ஆண்டுகளில் தொடர்ந்து வெற்றியும், மகிழ்ச்சியும் கிடைக்க மனமார்ந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். வாசகர்களுடன் இன்னும் பல அர்த்தமுள்ள, மறக்க முடியாத படைப்புகளைப் பகிர்ந்து, தனது எழுத்தின் மூலம் மேலும் பலருக்கு உத்வேகம் அளிக்க வேண்டும் என்று வாழ்த்துகிறேன்.

அவரது அனைத்து எதிர்கால முயற்சிகளும் சிறப்பான வெற்றியைப் பெற என் மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துகள்.

அன்புடன்,

கே. ராகவன்

Life is Beautiful 729.

 Small Story 729

Life Is Beautiful – 74

Kaadhambari was talking to her grandmother. After finishing their conversation, she turned to Ram and said:

“I thought Mummy would return this evening from Muscat after attending a wedding. But her friend asked her to stay for two more days, and she could not refuse. I was a little upset because I thought my mother would be back today. But after hearing the other news, I am very happy.”

Ram and Prasanna looked at her with interest and curiosity.

Kaadhambari continued:

“My grandmother is now 70 years old, but she is still very active. She works as a consultant in the field of advertising, particularly in creating and designing promotional literature and concepts for various companies. She is highly experienced and an expert in her field.

“Recently, a pharmaceutical company from Ras Al Khaimah approached her and engaged her services to design their promotional literature. She studied B.Sc. Chemistry and Arts in Mumbai and has been working independently for several decades. Through her hard work, dedication and creativity, she has established a very good name for herself.

“She is not only my grandmother but also my good friend, guide and mentor. She is my mother’s mother, and she has always been a pillar of strength for our family.

“My father passed away when I was just five years old due to cardiac arrest. Since then, my grandmother has been a great source of strength, courage and inspiration to all of us. She took care of our family and guided us through difficult times.

“She is truly an amazing grandmother. Even at the age of 70, she keeps herself active, independent and useful to society. Anusha Madam is a well-known and respected person in Dubai, particularly among people in the media and advertising circles. Almost everyone in those fields knows her and holds her in high regard.”

Kaadhambari smiled and said:

“You both can take some rest now. In the evening, you can go to the nearby mall, look around and have a nice time. You have had a long and interesting day.”

Turning to Prasanna, she added warmly:

“Prasanna, I wish you a safe journey to the famous automobile-manufacturing and pharmaceutical country. Stay in touch, and I wish you all the very best for this new journey in your life. Good luck!”

Then she looked at Ram and said:

“See you tomorrow at the office.”

With that, Kaadhambari left.

Ram and Prasanna looked at each other. Both remained silent for a moment, reflecting on the interesting revelations about Kaadhambari’s family and, particularly, the remarkable life of her grandmother, Anusha Madam.

There was much more to Kaadhambari’s family than either of them had imagined.

To be continued…

K. Ragavan

10-9-26

Small Story728.

 Small Story 728

Life Is Beautiful – 73

Ram was pleasantly surprised to hear Ranjitha’s voice. He wondered how she had managed to get his telephone number.

“Hello, Ranjitha. How are you? And how is the Chief?”

“All are fine, Mr. Ram. You must be wondering how I got your number. My friend Kaadhambari gave it to me. I wanted to call you and say hello to my favourite professor and writer. I am very happy to hear your sweet voice.

“Please take care of yourself, and convey my regards to my friend Kaadhambari.”

“I have a meeting, so I have to rush. Enjoy your stay in the much-talked-about city of Dubai,” Ranjitha replied before ending the call.

After the call, Prasanna looked at Ram and said with a smile, “Nice, sir! Even the investigation officer is wishing you!”

Ram smiled.

“Kaadhambari, where shall we have our lunch?”

“Today, we will go to Emirates Restaurant. It is close by, and I am sure you will enjoy the food,” Kaadhambari replied.

Meanwhile, Kaadhambari and Prasanna had become quite familiar with each other. During their conversation, Prasanna invited Kaadhambari to visit Mysore.

Prasanna then explained his family background. He told her how his father had met with an accident and how Ram had helped him with his education. He also explained how Ram had supported his family in obtaining compensation for his father’s accident.

Kaadhambari was taken aback by what she heard. She looked at Ram with admiration and said, “I never knew that you had done so much for Prasanna and his family. You have always been a kind and helpful person, sir.”

Ram smiled modestly.

“Let us start. It is already 12:40,” Kaadhambari said.

They soon reached the restaurant. They enjoyed a delicious lunch followed by dessert. After spending some pleasant time together, they returned to the guest house.

Suddenly, Kaadhambari’s phone started ringing. She looked at the screen and saw that the call was from her grandmother.

She immediately answered the phone.

“Hello, Grandma! How are you? Is everything all right?”

There was a brief silence at the other end.

Kaadhambari’s expression suddenly changed.

Ram and Prasanna noticed her worried face and looked at her anxiously.

What could have happened?

To be continued…

K. Ragavan

9-9-26

Tragic Incident.

 The recent building tragedy at a PG hostel in Delhi, and the loss of precious lives, is deeply sad and painful to read about. My heartfelt condolences go to the families who have lost their loved ones. It is truly a tragic and unfortunate incident.

Such incidents remind us of the importance of regular safety inspections and strict enforcement of building rules and regulations. Buildings, particularly old and vulnerable structures, should be periodically inspected by the concerned authorities. Wherever safety improvements or structural changes are recommended, the owners and management must implement them without delay.

Building owners and hostel operators have a responsibility to follow all prescribed safety norms, obtain the necessary approvals, and ensure that their premises are safe for the people living and working there. Safety regulations should never be treated as mere formalities.

At the same time, the authorities must ensure proper monitoring, timely inspections, and effective enforcement. If negligence or violations are found, there must be clear accountability and appropriate action.

Human life is precious. Preventive measures, responsible administration, and strict adherence to safety regulations can help avoid such unforeseen and heartbreaking incidents in the future.

A sad and tragic incident that should serve as a serious reminder to all of us about the importance of safety, responsibility, and accountability.

K.Ragavan

Small Story 728.T

 சிறுகதை 728

வாழ்க்கை அழகானது – 73

ரஞ்சிதாவின் குரலைக் கேட்டதும் ராம் மகிழ்ச்சியுடன் ஆச்சரியப்பட்டார். அவள் எப்படித் தனது தொலைபேசி எண்ணைப் பெற்றாள் என்று அவர் ஆச்சரியப்பட்டார்.

“ஹலோ, ரஞ்சிதா! எப்படி இருக்கிறாய்? சீஃப் எப்படி இருக்கிறார்?”

“எல்லோரும் நன்றாக இருக்கிறார்கள், திரு. ராம். நான் உங்கள் தொலைபேசி எண்ணை எப்படிப் பெற்றேன் என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள். என் தோழி காதம்பரி உங்கள் எண்ணை எனக்குக் கொடுத்தாள். எனக்குப் பிடித்த பேராசிரியரும் எழுத்தாளருமான உங்களிடம் தொலைபேசியில் பேசி‘ஹலோ’ சொல்ல வேண்டும் என்று நினைத்தேன். உங்கள் இனிமையான குரலைக் கேட்பதில் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி.”

“தயவுசெய்து உங்களை நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள். மேலும், என் தோழி காதம்பரியிடம் எனது அன்பான வாழ்த்துகளைத் தெரிவியுங்கள்.”

“எனக்கு ஒரு கூட்டம் இருக்கிறது. எனவே, நான் அவசரமாகச் செல்ல வேண்டும். எல்லோரும் அதிகம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் அழகான துபாய் நகரில் உங்கள் தங்குமிடம் இனிமையாக அமையட்டும்,” என்று கூறிவிட்டு ரஞ்சிதா தொலைபேசி அழைப்பை முடித்தாள்.

அழைப்பு முடிந்ததும் பிரசன்னா ராமைப் பார்த்து புன்னகையுடன்,

“நன்றாக இருக்கிறது சார்! விசாரணை அதிகாரியே உங்களுக்கு வாழ்த்து தெரிவிக்கிறாரே!” என்றார்.

ராம் புன்னகைத்தார்.

“காதம்பரி, இன்று மதிய உணவை எங்கே சாப்பிடலாம்?” என்று ராம் கேட்டார்.

“இன்று நாம் எமிரேட்ஸ் உணவகத்திற்குச் செல்லலாம். அது அருகிலேயே இருக்கிறது. அங்குள்ள உணவு உங்களுக்குப் பிடிக்கும் என்று நிச்சயமாக நினைக்கிறேன்,” என்று காதம்பரி பதிலளித்தாள்.

இதற்கிடையில், காதம்பரியும் பிரசன்னாவும் ஒருவருக்கொருவர் நன்கு பழகியிருந்தனர். அவர்களது உரையாடலின்போது, பிரசன்னா காதம்பரியை மைசூருக்கு வருமாறு அழைத்தார்.

பின்னர் பிரசன்னா தனது குடும்பப் பின்னணியைப் பற்றி காதம்பரியிடம் கூறினார். தனது தந்தைக்கு ஏற்பட்ட விபத்து பற்றியும், அந்தச் சமயத்தில் ராம் தனது கல்விக்கு எவ்வாறு உதவினார் என்பதையும் விளக்கினார். மேலும், தனது தந்தையின் விபத்துக்கான இழப்பீட்டுத் தொகையைப் பெறுவதற்கும் ராம் தங்கள் குடும்பத்திற்கு எவ்வாறு உதவினார் என்பதையும் கூறினார்.

அதைக் கேட்ட காதம்பரி மிகவும் ஆச்சரியமடைந்தாள். அவள் ராமை மதிப்புடனும் பாராட்டுடனும் பார்த்து,

“பிரசன்னாவுக்கும் அவரது குடும்பத்திற்கும் நீங்கள் இவ்வளவு உதவிகள் செய்திருக்கிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியாது. நீங்கள் எப்போதுமே அன்பும் அக்கறையும் கொண்ட, பிறருக்கு உதவும் நல்ல மனிதர், சார்,” என்றாள்.

ராம் அடக்கத்துடன் புன்னகைத்தார்.

“புறப்படலாம். ஏற்கனவே மணி 12:40 ஆகிவிட்டது,” என்று காதம்பரி கூறினாள்.

அவர்கள் விரைவில் உணவகத்தை அடைந்தனர். அங்கே சுவையான மதிய உணவை ரசித்துச் சாப்பிட்டனர். பின்னர் இனிப்பும் சாப்பிட்டனர். சிறிது நேரம் மகிழ்ச்சியாகப் பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு, அவர்கள் மீண்டும் விருந்தினர் இல்லத்திற்குத் திரும்பினர்.

திடீரென்று காதம்பரியின் தொலைபேசி ஒலித்தது. அவள் தொலைபேசித் திரையைப் பார்த்தாள். அழைத்தது அவளது பாட்டி என்பது தெரிந்தது.

அவள் உடனடியாக அழைப்பை ஏற்றாள்.

“ஹலோ, பாட்டி! எப்படி இருக்கிறீர்கள்? எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா?”

மறுமுனையில் சிறிது நேரம் அமைதி நிலவியது.

காதம்பரியின் முகபாவனை திடீரென்று மாறியது.

ராமும் பிரசன்னாவும் அவளது கவலையான முகத்தைக் கவனித்து, பதற்றத்துடன் அவளைப் பார்த்தனர்.

என்ன நடந்திருக்கலாம்?

தொடரும்…

கே. ராகவன்9-9-26

Small story 727.

 Small Story 727

Life Is Beautiful – 72

The next day, Kaadhambari came to the guest house at 9:00 a.m. Ram had already finished his breakfast and was waiting for her in the reception area.

Ram greeted her with a cheerful, “Good morning,” and Kaadhambari warmly returned his greetings. After a few minutes, they left for the airport, as Emirates Airlines was scheduled to land at 9:45 a.m. Dubai time.

The traffic was light, and they reached the airport about ten minutes ahead of time. The flight also landed a little earlier than scheduled. Ram was quietly repeating the familiar Emirates slogan, “The Finest in the Sky.” He was pleased that the flight had arrived early.

About twenty minutes later, Prasanna came out of the arrival hall. On seeing his mentor, Ram, he waved enthusiastically.

Ram introduced Kaadhambari to Prasanna and explained that she was the person who had helped him come to Dubai.

Prasanna smiled and said, “Sir, I arrived in Dubai because of you.”

Ram appreciated Prasanna's presence of mind and his respectful way of expressing himself.

As they walked towards the car, Kaadhambari observed the polite and humble manner in which Prasanna spoke to Ram. She then asked him, “Where have you booked your accommodation?”

“Initially, it was at the Sheraton, but later it was changed to the Ramada,” Prasanna replied.

“Fine. I will drop you at your place,” Kaadhambari said. “Before that, I have something to give you. My boss's wife and my mummy have prepared some sweets for you. I want to give them to you at the guest house.”

Just then, Prasanna received a phone call.

“Is this Mr. Prasanna? We are calling from the Ramada Hotel. We are sorry, but your room will be ready only at 5:00 p.m. If you cannot wait until then, we can cancel the booking.”

Hearing this, Kaadhambari immediately told Prasanna, “Please cancel the booking.”

Prasanna agreed and cancelled it.

Ram looked at Kaadhambari, wondering what she had in mind.

She smiled and said, “Ram, he can stay with you at the guest house. As you told me, his flight is tomorrow morning by Lufthansa. So, there is no need to look for another place for just one night.”

Ram agreed.

Just then, Murthy called Prasanna. Due to some unexpected VIP guests extending their stay, the hotel could not provide the room on time.

“Where are you?” Murthy asked.

“Sir, I am safe here with Ram Sir and Madam Kaadhambari from the Channel. I will be staying with Ram Sir tonight,” Prasanna replied.

“Fine. I will talk to you both later,” Murthy said and ended the call.

Kaadhambari drove them back to the guest house.

Prasanna was delighted to see the guest house and felt very comfortable there. He opened his suitcase and took out two packets of sweets.

One was Badam Cake, prepared by Mrs. Murthy, and the other was Mysore Pak, prepared by Kothai Mummy, which Ram liked very much.

Prasanna then stood before Ram, bowed respectfully, and expressed his gratitude.

Ram was touched by his gesture.

“These are very nice sweets, Prasanna. Kaadhambari, you take some home with you,” Ram said.

“Sure, Ram,” Kaadhambari replied with a smile.

She thanked Ram and, looking at the young Prasanna, admired the respect and affection he showed towards his mentor.

Just then, Ram received a phone call.

He looked at the phone and answered it.

To be continued…

K. Ragavan

8-9-26