Small Story 620.T

 சிறுகதை 620

விளைவுகளை எதிர்கொள்வதும் ஒரு கலை

அந்த செய்தியை கேட்டவுடன், கேஷவ் உடனே கொல்லேகாலுக்கு விரைந்தான். வலியால் தவித்துக் கொண்டிருந்த கல்பனாவைப் பார்த்ததும் அவன் மனம் உடைந்தது. மருத்துவர், அவள் முழுமையாக குணமடைய குறைந்தது மூன்று மாதங்கள் ஆகும் என்றும், மேலான சிகிச்சைக்காக அவளை மைசூரிலுள்ள மருத்துவமனைக்கு மாற்ற வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தினார்.

அடுத்த நாள், அவர்கள் காரில் மைசூருக்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, எதிரே வந்த மற்றொரு வாகனம் மோதி விபத்து ஏற்பட்டது. கார் பெரிதும் சேதமடைந்தாலும், அதிர்ஷ்டவசமாக இருவரும் உயிர் தப்பினர்.

அடுத்த மூன்று மாதங்கள், கேஷவ் தனது வேலையில் சம்பளமில்லா விடுப்பு எடுத்து, கல்பனாவின் அருகிலேயே இருந்தான். அவள் மெதுவாக குணமடைந்து இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பும் வரை, மிகுந்த பொறுமையுடனும் அன்புடனும் அவளை கவனித்துக் கொண்டான்.

ஒரு மாலை, உணர்ச்சிவசப்பட்ட கல்பனா அவனை நோக்கி,

“உங்கள் பொறுமைக்கும், என்னை இவ்வளவு அன்பாக கவனித்துக் கொண்டதற்கும் நன்றி,” என்றாள்.

கேஷவ் மெதுவாக புன்னகைத்து,

“வாழ்க்கையில் கடினமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொள்ள கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அழகான இடத்தில் தேனிலவு கொண்டாட வேண்டிய நாட்களை, நான் உன்னுடன் மருத்துவமனையில் கழித்தேன். ஆனாலும், நீ என்னுடன் இருந்ததால் நான் மகிழ்ச்சியாகத்தான் இருந்தேன்,” என்றான்.

நன்றியால் கல்பனாவின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பின.

“உங்களைப் போன்ற கணவர் கிடைத்தது என் அதிர்ஷ்டம்,” என்று மெதுவாக சொன்னாள்.

“அடுத்த பிறவியிலும் நீங்களே என் கணவராக வர வேண்டும் என்று நான் இறைவனை வேண்டிக்கொள்கிறேன்.”

மகிழ்ச்சியுடன் கேஷவ் அவளை அணைத்துக்கொண்டான். அந்த நொடியில், உண்மையான காதல் என்பது மகிழ்ச்சியான தருணங்களை மட்டும் பகிர்வது அல்ல; வாழ்க்கையின் மிகக் கடினமான நேரங்களிலும் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக நிற்பதுதான் என்பதை இருவரும் உணர்ந்தனர்.

— கே. ராகவன்

24-5-26

Small Story 619.

 Small Story 619

Facing the Consequences is an Art

Keshav had completed his Senior House Surgeon training and was posted as a Medical Officer at the Primary Health Centre in Poongulam village in Mysore district. His parents lived in Hassan, and he had studied at Mysore Medical College, where he earned many credentials. During his college days, he stayed in the hostel and often ate outside.

One evening, while dining at a restaurant, he met Kalpana. She was charming, pleasant, and had recently completed her Nursing course and was waiting for her posting. That day, Keshav realized he had forgotten his wallet. Kalpana, who had seen him earlier at the college, kindly paid the bill for him. The next day, he returned the money to her through GPay.

That small incident became the beginning of their friendship. While exchanging messages regarding the payment, they started chatting on WhatsApp. To their surprise, many of their likes and dislikes were similar. Within a month, they became close friends and gradually developed feelings for each other.

Meanwhile, Kalpana’s parents moved to Hassan because her father was a government employee. Around the same time, Keshav received his posting order to Poongulam and joined duty there. Every day, they spent at least thirty minutes chatting and whispering Kannada and Hindi songs to each other over the phone.

A month later, one morning, Keshav reached the hospital a little late because his vehicle had broken down on the way. As he entered, he noticed a large crowd of patients standing in the queue. A nurse in a white uniform was distributing tablets and instructing the patients efficiently, but he could not see her face clearly.

When he entered his room, he was shocked and delighted to see Kalpana standing there.

“Hey! How come you are here?” he asked excitedly.

She smiled warmly. “I got posted here. Today is my joining day. I wanted to surprise you.”

After finishing the outpatient work, Keshav took her to his quarters and offered her biscuits and sweets. Kalpana whispered happily, “It is God’s blessing that I got posted here. Now I can see my dear every day.”

Keshav then told her, “I spoke to my parents about us, and they have agreed to our marriage.”

Kalpana smiled shyly. “My parents have also given their permission.”

A month later, their marriage was celebrated gracefully in Hassan. After the wedding, they returned to Poongulam and resumed their duties happily.

However, fate had other plans.

Soon, Kalpana received a deputation posting to Kollegal and moved there temporarily. A week later, Keshav received a shocking message from her. She had met with an accident in the marketplace when a car hit her. She suffered severe injuries and was admitted to the hospital.

(Tobe continued)

K.Ragavan

23-5-26

Small Story 619.T

 சிறுகதை 619

விளைவுகளை எதிர்கொள்வதும் ஒரு கலை

கேஷவ் தனது சீனியர் ஹவுஸ் சர்ஜன் பயிற்சியை முடித்துவிட்டு, மைசூர் மாவட்டத்தின் பூங்குளம் கிராமத்தில் உள்ள ஆரம்ப சுகாதார நிலையத்தில் மருத்துவ அதிகாரியாக பணியில் சேர்ந்தார். அவரது பெற்றோர் ஹாசனில் வசித்து வந்தனர். அவர் மைசூர் மருத்துவக் கல்லூரியில் படித்து பல சாதனைகள் பெற்றிருந்தார். கல்லூரி நாட்களில் அவர் விடுதியில் தங்கி, அடிக்கடி வெளியில் உணவருந்துவார்.

ஒரு மாலை, ஒரு உணவகத்தில் சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தபோது, அவர் கல்பனாவை சந்தித்தார். அவள் அழகானவளும் இனிமையான குணமுடையவளும். சமீபத்தில் நர்சிங் படிப்பை முடித்திருந்த அவள், பணி நியமனத்திற்காக காத்திருந்தாள். அந்த நாள் கேஷவ் தன் பணப்பையை மறந்துவிட்டதை உணர்ந்தார். கல்லூரியில் முன்பே அவரைக் கண்டிருந்த கல்பனா, அன்புடன் அவரது உணவுக்கட்டணத்தை செலுத்தினாள். மறுநாள், கேஷவ் அந்த பணத்தை ஜிபே மூலம் அவளுக்கு திருப்பி அனுப்பினார்.

அந்தச் சிறிய சம்பவமே அவர்களின் நட்பின் தொடக்கமாக மாறியது. பணம் தொடர்பான தகவல்களை பரிமாறிக் கொண்டபோது, அவர்கள் வாட்ஸ்அப்பில் உரையாட ஆரம்பித்தனர். ஆச்சரியமாக, அவர்களின் விருப்பங்களும் வெறுப்புகளும் பல விஷயங்களில் ஒரே மாதிரியாக இருந்தன. ஒரு மாதத்திற்குள் அவர்கள் நெருங்கிய நண்பர்களாகி, பின்னர் காதலாக மாறியது.

இதற்கிடையில், கல்பனாவின் தந்தை அரசு ஊழியராக இருந்ததால், அவரது குடும்பம் ஹாசனுக்கு மாற்றம் ஆனது. அதே சமயம், கேஷவுக்கும் பூங்குளத்தில் பணியிட உத்தரவு வந்தது. அவர் அங்கு பணியில் சேர்ந்தார். தினமும் குறைந்தது முப்பது நிமிடங்களாவது அவர்கள் பேசிக்கொள்வார்கள். கன்னட மற்றும் இந்தி பாடல்களை மெதுவாக ஹம்மிங் செய்து ஒருவருக்கொருவர் ரசிக்கவைத்தனர்.

ஒரு மாதத்திற்கு பிறகு, ஒரு காலை, தனது வாகனம் பாதியில் பழுதாகி விட்டதால், கேஷவ் மருத்துவமனைக்கு சற்று தாமதமாக வந்தார். அவர் உள்ளே நுழைந்தபோது, நோயாளிகள் நீண்ட வரிசையில் காத்திருந்தனர். வெள்ளை சீருடையில் இருந்த ஒரு நர்ஸ் மருந்துகளை வழங்கி, நோயாளிகளுக்கு முறையாக அறிவுறுத்திக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் அவளின் முகம் தெளிவாக தெரியவில்லை.

அவர் தனது அறைக்குள் சென்றதும், அங்கே நின்றிருந்த கல்பனாவைக் கண்டு அதிர்ச்சியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் பார்த்தார்.

“ஹேய்! நீ எப்படி இங்கே வந்தாய்?” என்று உற்சாகமாக கேட்டார்.

அவள் புன்னகையுடன்,

“எனக்கு இங்கே பணி நியமனம் கிடைத்தது. இன்று தான் நான் பணியில் சேரும் நாள். உனக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் கொடுக்க நினைத்தேன்,” என்றாள்.

வெளிநோயாளர் பணிகள் முடிந்த பிறகு, கேஷவ் அவளை தனது குடியிருப்புக்கு அழைத்து சென்று பிஸ்கட்டும் இனிப்புகளும் கொடுத்தார். கல்பனா மகிழ்ச்சியுடன் மெதுவாக,

“நான் இங்கே பணி நியமனம் பெற்றது கடவுளின் ஆசீர்வாதம். இனிமேல் என் அன்புக்குரியவரை தினமும் பார்க்கலாம்,” என்றாள்.

அப்போது கேஷவ் கூறினார்:

“நம்மைப் பற்றி நான் என் பெற்றோரிடம் பேசினேன். அவர்கள் நம் திருமணத்திற்கு சம்மதம் தெரிவித்துவிட்டார்கள்.”

கல்பனா வெட்கத்துடன் புன்னகைத்து,

“என் பெற்றோரும் சம்மதம் சொல்லிவிட்டார்கள்,” என்றாள்.

ஒரு மாதத்திற்கு பிறகு, ஹாசனில் அவர்கள் திருமணம் சிறப்பாக நடைபெற்றது. திருமணத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் பூங்குளத்திற்கு திரும்பி மகிழ்ச்சியாக தங்கள் பணியைத் தொடர்ந்தனர்.

ஆனால் விதி வேறு திட்டம் வைத்திருந்தது.

சில நாட்களில், கல்பனாவுக்கு கோல்லேகாலுக்கு தற்காலிக பணிமாற்றம் கிடைத்தது. அவள் அங்கு சென்றாள். ஒரு வாரம் கழித்து, கேஷவுக்கு அவளிடமிருந்து அதிர்ச்சியூட்டும் செய்தி வந்தது. சந்தையில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது ஒரு கார் மோதியதில், கல்பனா கடுமையாக காயமடைந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தாள்.

(தொடரும்)

— கே. ராகவன்

23-5-26

Good old Movie.

 Ramesh Bhat,SureshUrs,PhaniRamachandra

Nanendu Nimmavane is another good old Kannada movie that I watched recently for the first time. It stars the late Loknath, Vishnuvardhan and   SriShanthy,Ramesh Bhat,Vaishali Kasaravalli also played an excellent supporting role.

The lilting music by Rajan–Nagendra, neat editing by Suresh Urs, and beautiful cinematography by Manjunath add greatly to the film’s charm. Above all, the movie is handled with fine suspense and sensitivity by the amazing director Phani Ramachandra.

Despite being made more than three decades ago, the film still feels very clean, engaging, and refined. Its storytelling, performances, and emotional depth continue to hold up remarkably well even today.

K.Ragavan

Letter.

 2026 மே 22 அன்று The National இதழில் வெளியான கடிதம்

பராகா அணுமின் நிலையத் தாக்குதலைக் கண்டித்து

மே 20 அன்று வெளியான அட்லா மஸ்ஸூத் எழுதிய “Attacks against nuclear plants a red line, UAE envoy to the UN says” என்ற கட்டுரையை ஒட்டி இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறேன்.

இந்த வாரம் United Nations Security Council கூட்டத்தில், பராகா அணுமின் நிலையம் அருகே நடத்தப்பட்ட ட்ரோன் தாக்குதலை ஐக்கிய அரபு அமீரகம் சரியான முறையில் கண்டித்துள்ளது. இது தனது தேசிய நலன்களை — குறிப்பாக அந்நாட்டில் வாழும் மக்களின் பாதுகாப்பை — உறுதிப்படுத்தும் நடவடிக்கையாகும்.

இத்தகைய தாக்குதல் நடவடிக்கைகள் பிராந்திய நிலைத்தன்மைக்கு பாதகமானவை; மேலும் ஏற்கனவே நிலவி வரும் பதற்றங்களை மேலும் தீவிரப்படுத்தக்கூடும். எதிர்காலத்தில் இவ்வாறான தாக்குதல்களைத் தடுக்க பாதுகாப்பு கவுன்சில் தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

கே. ராகவன்

பெங்களூரு, இந்தியா

Letter.

 Letter Published in TheNational UAE on 22 May 26,

Condemning Barakah attack

I write in reference to Adla Massoud's article Attacks against nuclear plants a red line UAE envoy to the UN says(May 20);the UAE rightly condemned the drone strikenear the Barakahnuclear power plant , at the UN Security Council this week.It is protecting its national interests -which include ensuring the safety of its residents .Such acts of aggression are detrimental to regional stability and could further escalate already -existing tensions.I hope the Security Council will act to deter such strikes in the future.

K.Ragavan, Bengaluru,India

Small Story 618.

 Small Story 618

Blogger’s Encounter

Vasanthi received a call from her friend Anupama.

“Hello, how are you? My daughter Shubha has received an offer from a leading newspaper as the Editor-in-Charge of the entertainment column. She wants to seek blessings and advice from your husband Ram.”

“That is wonderful news,” said Vasanthi happily. “When is she joining?”

“She will be joining next week. I will ask her to meet Ram tomorrow evening.”

Ram was well known for his popular blog, which he had built patiently over many years. Though he worked professionally as a mechanical engineer, writing was his true passion. At the age of fifty-five, he was still smart and energetic. His wife Vasanthi, aged fifty, was equally graceful and supportive. Their only son, aged twenty-five, worked in a leading multinational finance company.

Ram overheard the conversation and felt happy that Shubha was beginning her career in journalism. He was pleased that she wanted his guidance.

The next evening, Ram returned early from the office and waited for Shubha’s visit.

Shubha, a pleasant and confident twenty-three-year-old, had completed her M.A. in English along with Journalism and Communication studies. She arrived at 6 p.m. and was warmly welcomed by Vasanthi with tea and snacks. Shubha also brought homemade sweets for them.

After a few casual conversations, Shubha said, “Uncle, I need your advice because my new assignment involves writing reviews and comments, mostly about films in different languages.”

Ram smiled and replied, “That is a very good opportunity, Shubha. You already have the educational background and understand the basics of journalism. Always remember one thing — your reviews and comments must remain neutral and honest. Never allow bias, favoritism, or outside influence to affect your writing.”

He continued, “A reviewer should study deeply before expressing opinions. Appreciate genuine talent wherever you see it. Readers value sincerity and balanced judgment. If you maintain integrity in your work, you will earn a good name for yourself and for your newspaper.”

Shubha listened carefully and felt inspired by his words.

“Thank you, Uncle. Your advice means a lot to me,” she said gratefully.

Ram blessed her and wished her a bright future in the world of journalism.

Shubha left the house feeling happy and motivated after receiving guidance from the versatile and respected blogger.

K.Ragavan

22-5-26