Small Story 678T

 சிறுகதை 678

வாழ்க்கை அழகானது – 23

வசந்தியின் அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்ற செய்தியை ராமுக்கு அவனது நண்பர் தெரிவித்தான். அந்தச் செய்தி ராமுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. கடந்த வாரம்தான் வசந்தி, "என் அம்மா நன்றாக இருக்கிறார்" என்று கூறியிருந்தாள்.

ராம் உடனே வசந்தியின் கைப்பேசிக்கு அழைத்தான். ஆனால் தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. பின்னர் மைசூரிலுள்ள பி.எம். மருத்துவமனைக்கு அழைத்தபோது, வசந்தியுடன் பேச முடிந்தது.

வசந்தியின் குரல் மிகவும் தளர்ச்சியாக இருந்தது. அவள் தன் அம்மாவைப் பற்றிய கவலையில் மூழ்கியிருந்தாள்.

வசந்தி: "ராம்... டாக்டர் என் அம்மாவுக்கு இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பதாகச் சொன்னார். அவருக்கு புற்றுநோய் மிகவும் முற்றிய நிலையில் உள்ளது."

ராம்: "ஐயோ! நான் உடனே மைசூருக்கு வருகிறேன்."

வசந்தி: "வேண்டாம் ராம். கவலைப்படாதீர்கள். நான் சமாளித்துக் கொள்கிறேன். ஏதாவது அவசரம் ஏற்பட்டால் நானே உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்."

ராம்: "அது பரவாயில்லை. இன்று மாலையே நான் அங்கு வந்து விடுகிறேன்."

அன்றைய மாலை ராம் மருத்துவமனைக்கு வந்தான். அவனைப் பார்த்ததும் வசந்திக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

வசந்தி: "ரொம்ப நன்றி ராம். இவ்வளவு தூரம் இருந்து என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கிறீர்கள்."

வசந்தியின் அம்மா ராமை முதல் முறையாகப் பார்த்தார். இதுவரை தனது மகள் சொல்லிக் கொண்டிருந்த அந்த அழகான, நல்ல மனம் கொண்ட இளைஞன் இவர்தானா என்று மனதில் எண்ணினார்.

அம்மா: "ராம், வசந்தி உங்களைப் பற்றியும் உங்கள் நல்ல குணத்தைப் பற்றியும் நிறைய சொல்லியிருக்கிறாள். நீங்கள் எனக்கு ஒரு வாக்குறுதி தர வேண்டும்."

ராம்: "சொல்லுங்கள் அம்மா."

அம்மா: "நான் இன்னும் பத்து நாட்கள்கூட உயிருடன் இருப்பேன் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. வசந்திக்கு உங்களை மிகவும் பிடிக்கும். நீங்கள் அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும். எனக்கு அந்த வாக்குறுதியைக் கொடுங்கள்."

ராம்: "நிச்சயமாக நான் வசந்தியைத் திருமணம் செய்து கொள்வேன். அதைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம். நீங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் நலமாக வாழ்வீர்கள்."

அம்மா: "நன்றி ராம். ஆனால் டாக்டர்கள் நான் பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு என்று கூறுகிறார்கள்."

வசந்தி: "அம்மா, ஏன் இப்படியெல்லாம் பேசுகிறீர்கள்?"

அம்மா: "இல்லை வசந்தி. என் உள்ளுணர்வு எனக்கு இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பதாகச் சொல்கிறது. உனக்கு நல்ல கணவர் கிடைத்திருக்கிறார் என்பதில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்."

வசந்தி: "அம்மா, நீங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும் என்று நான் இறைவனை மனமாரப் பிரார்த்திக்கிறேன்."

அம்மா: "நானும் அதைத்தான் விரும்புகிறேன், வசந்தி. ஆனால்..."

(தொடரும்...)

21-7-26

Small Story 677.

 Short Story 677

Life is Beautiful – Part 22

Vasanthi was overjoyed that Ram had found good company for his journey to his destination, Bengaluru.

That night, she couldn't fall asleep because the sweet memories of the precious moments she had spent with Ram kept replaying in her mind.

As they traveled by car, Ram couldn't pay attention to the conversation between Radhika and her husband. His thoughts were completely occupied by the unforgettable moments he had shared with his beautiful Vasanthi at the beautiful Brindavan Gardens.

By the time they reached Bengaluru, it was midnight. Ram sincerely thanked Radhika and her husband for giving him a lift and then went home.

The memories of that first beautiful experience with Vasanthi kept him awake that night as well.

The next day, Ram went to work as usual.

A few days passed. One day, Ram received some news through one of his friends.

The moment he heard the news, Ram was stunned with shock.

(To be continued...)

20-7-26

GoodTopic.

 Sunday Topic: Niragarippu (Rejection)

The Sunday topic given by our Madhyamar Group Administrator is "Niragarippu" (Rejection).

Everyone experiences rejection at some point in life. Our wishes, dreams, or passions may not always be accepted by others. However, many times the feeling of being rejected is only our perception and not the actual intention of others. When our feelings and aspirations are genuine, meaningful, and acceptable, they will eventually be recognized. That is my opinion.

I, too, experienced rejection in the early stages of my career. When I chose the profession of a Medical Representative, many of my family members questioned my decision. Their main concern was the extensive touring and travelling involved in the job. They felt it was not the right career for me.

But I was convinced about my choice. I loved meeting doctors, interacting with distinguished professionals, and promoting medicines that would ultimately help people suffering from illness. I believed that, in my own way, I was contributing to the service of humanity.

With time, my family understood my passion and accepted my decision. The rejection I once experienced gradually turned into appreciation and encouragement.

This unforgettable experience taught me that rejection is not always the end. Sometimes it is only the beginning of understanding, acceptance, and success. If we have confidence in our purpose and remain committed, today's rejection can become tomorrow's recognition.

Good Topic.

 ஞாயிற்றுக்கிழமை தலைப்பு: நிராகரிப்பு

நமது மத்யமர் குழு நிர்வாகி இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வழங்கிய தலைப்பு "நிராகரிப்பு".

வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் நிராகரிப்பை சந்திப்பது இயல்பானது. நமது விருப்பங்கள், கனவுகள் அல்லது ஆர்வங்கள் எல்லா நேரங்களிலும் பிறரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஆனால் பல சமயங்களில், நாம் நிராகரிக்கப்பட்டதாக உணர்வது பிறரின் உண்மையான எண்ணம் அல்ல; அது நமது மனதில் தோன்றும் ஒரு உணர்வாக மட்டுமே இருக்கலாம். நமது எண்ணங்களும், விருப்பங்களும் உண்மையானவையாகவும், அர்த்தமுள்ளவையாகவும், ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவையாகவும் இருந்தால், அவை ஒருநாள் நிச்சயமாக அங்கீகரிக்கப்படும். இதுவே எனது கருத்து.

என் வாழ்க்கையிலும் ஆரம்பகால பணிக்காலத்தில் இப்படிப்பட்ட ஒரு நிராகரிப்பை நான் அனுபவித்திருக்கிறேன். நான் மருத்துவப் பிரதிநிதி (Medical Representative) என்ற தொழிலைத் தேர்ந்தெடுத்தபோது, என் குடும்பத்தினரில் பலர் அந்த முடிவை கேள்விக்குள்ளாக்கினர். அந்தப் பணியில் அதிக அளவில் பயணம் மற்றும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டியிருப்பதே அவர்களின் முக்கிய கவலையாக இருந்தது. அந்தத் தொழில் எனக்கு ஏற்றதல்ல என்று அவர்கள் நினைத்தனர்.

ஆனால் என் தேர்வில் எனக்கு முழு நம்பிக்கை இருந்தது. மருத்துவர்களைச் சந்திப்பதும், சிறந்த மருத்துவ நிபுணர்களுடன் கலந்துரையாடுவதும், நோயாளிகளின் நலனுக்காக பயன்படும் மருந்துகளை அறிமுகப்படுத்துவதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. இதன் மூலம், என் பங்கிற்கு மனிதகுலத்திற்கு ஒரு சிறிய சேவை செய்து வருகிறேன் என்ற மனநிறைவு எனக்கிருந்தது.

காலப்போக்கில், என் குடும்பத்தினரும் என் ஆர்வத்தையும் அர்ப்பணிப்பையும் புரிந்துகொண்டு, என் முடிவை ஏற்றுக்கொண்டனர். ஒரு காலத்தில் நான் சந்தித்த நிராகரிப்பு, பின்னர் பாராட்டாகவும் ஊக்கமாகவும் மாறியது.

இந்த மறக்க முடியாத அனுபவம் எனக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்றுக் கொடுத்தது. நிராகரிப்பு என்பது எப்போதும் முடிவு அல்ல; பல நேரங்களில் அது புரிதல், ஏற்றுக்கொள்ளுதல் மற்றும் வெற்றிக்கான தொடக்கமாக அமைகிறது. நமது நோக்கத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, உறுதியுடன் தொடர்ந்து செயல்பட்டால், இன்றைய நிராகரிப்பு நாளைய அங்கீகாரமாக மாறும்.

Tribute 937.T

 லட்சுமிநரசிம்மனுக்கு எனது பாராட்டு – 937

எனது அன்பு நண்பர் திரு. லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் இந்த வாய்ப்பைப் பெற்றிருப்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் அளிக்கிறது. கடந்த எட்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அவருடன் இனிய நட்பைப் பகிர்ந்து வருகிறேன். எங்கள் இருவரின் பொதுநண்பரின் மகளின் திருமணத்தில் கலந்துகொள்வதற்காக ரயிலில் பயணம் செய்தபோது முதன்முதலாக சந்தித்தோம். அந்தத் தற்செயலான சந்திப்பு, காலப்போக்கில் நிலையான மற்றும் அர்த்தமுள்ள நட்பாக மலர்ந்தது.

லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்கள் மின்பொறியியல் துறையில் சிறந்து விளங்கும் ஆலோசகர். தொழில்முறை திறமை, அர்ப்பணிப்பு, கடமை உணர்வு ஆகியவற்றில் அவர் காட்டும் சிறப்பான செயல்பாடுகள் எப்போதும் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளன. தொழில்திறன் மட்டுமல்லாமல், தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வமும், தன்முன்னேற்றத்திற்கான ஈடுபாடும் கொண்டவர்களை நான் மிகவும் மதிக்கிறேன். அந்த உயரிய பண்புகளை ஒருங்கே கொண்டவர் லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்கள்.

தொழில்முறை சாதனைகளுக்கு அப்பால், படைப்பாற்றல் மிக்க செயல்பாடுகளிலும் அவருக்கு ஆழ்ந்த ஆர்வம் உள்ளது. மேலும், அவர் தீவிர வாசிப்புப் பழக்கம் கொண்டவர். நான் எழுதும் பதிவுகளைத் தொடர்ந்து வாசித்து வரும் நிரந்தர வாசகர்களில் ஒருவராக அவர் இருப்பது எனக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. அவர் வழங்கும் ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகளும் சிந்தனையூட்டும் கருத்துகளும் தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு எனக்கு உற்சாகத்தை அளித்து வருகின்றன.

“அறிவே ஆற்றல்.” அதேபோல், ஒத்த சிந்தனையும் உயர்ந்த மதிப்புகளும் கொண்டவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பது வாழ்க்கையின் ஒரு பெரிய வரமாகும். தொழில்முறை மேன்மை, அறிவார்வம் மற்றும் அன்பான, ஆதரவான குணநலன்களை ஒருங்கே கொண்ட பன்முகத் திறமைமிக்க ஆளுமைதான் லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்கள்.

இத்தகைய சிறந்த மனிதருக்கு இன்று எனது மனமார்ந்த மரியாதையையும் பாராட்டையும் மகிழ்ச்சியுடன் செலுத்துகிறேன். அவருக்கும், அவரது மனைவிக்கும், மகளுக்கும் இனி வரும் காலமெல்லாம் மகிழ்ச்சி, நல்ல ஆரோக்கியம், மன அமைதி மற்றும் எல்லா வளங்களும் நிறைந்த வாழ்வு அமைய என் இதயப்பூர்வமான நல்வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

– கே. ராகவன்

20-7-26

Tribute 937.

 Appreciation to Lakshminarasimhan – 937

It is my privilege to pay tribute to my dear friend, Lakshminarasimhan, with whom I have shared a wonderful friendship for more than eight years. We first met during a train journey while travelling to attend the wedding of our mutual friend's daughter. That chance meeting blossomed into a lasting friendship.

Lakshminarasimhan is an outstanding consultant in the field of Electrical Engineering. His professional excellence, dedication, and commitment to his work have always earned my admiration. I have great respect for people who possess not only professional competence but also a genuine passion for learning and personal growth, and he is one such person.

Beyond his professional achievements, he has a keen interest in creative pursuits and is an avid reader. I feel fortunate that he is one of the regular readers of my posts. His encouraging words and thoughtful feedback have always motivated me to continue writing.

Knowledge is power, and being connected with like-minded people is a true blessing. Lakshminarasimhan is indeed a versatile personality who combines professional excellence with intellectual curiosity and a warm, supportive nature.

Today, I am delighted to pay tribute to this remarkable gentleman. I extend my heartfelt wishes to him, his wife, and their daughter for a life filled with happiness, good health, peace, and prosperity in the years to come.

K. Ragavan

20-7-26

Small Story 677.T

 சிறுகதை 677 

வாழ்க்கை அழகானது 22

ராம் தனது இலக்கான பெங்களூருக்குச் செல்ல நல்ல துணை கிடைத்ததால் வசந்தி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.

அன்று இரவு, ராமுடன் கழித்த இனிய தருணங்களின் நினைவுகள் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றியதால், அவளால் தூங்க முடியவில்லை.

காரில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, ராதிகாவும் அவரது கணவரும் பேசிக்கொண்டிருந்த உரையாடலை ராமால் கவனிக்க முடியவில்லை. ஏனெனில், அவனது மனம் தனது அழகிய வசந்தியுடன் அழகிய பிருந்தாவன் தோட்டத்தில் கழித்த மறக்க முடியாத இனிய நேரங்களையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தது.

பெங்களூரை அடையும்போது இரவு பன்னிரண்டு மணி ஆகியிருந்தது. லிஃப்ட் கொடுத்த ராதிகாவிற்கும் அவரது கணவருக்கும் ராம் மனமார்ந்த நன்றி தெரிவித்துவிட்டு தனது வீட்டிற்குச் சென்றான்.

வசந்தியுடன் ஏற்பட்ட அந்த முதல் இனிய அனுபவத்தின் நினைவுகளால், அவனாலும் அன்றிரவு தூங்க முடியவில்லை.

மறுநாள் வழக்கம்போல் ராம் தனது பணிக்குச் சென்றான்.

சில நாட்கள் கடந்தன. ஒரு நாள், தனது நண்பர்களில் ஒருவரின் மூலம் ராமுக்கு ஒரு செய்தி வந்தது.

அந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும் ராம் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனான்.

(தொடரும்...)

20-7-26