Small Story 614.

 Small Story 614.

God’s Willingness

Rekha reached the house of Nandhitha to attend the Grahapravesam function. Nandhitha, a retired teacher and a versatile Kannada and English writer, had won many accolades for her wonderful literary creations. Her only son was settled in Singapore, and her husband had passed away during the COVID period.

For many years, Nandhitha had been living alone in a one-bedroom apartment near the Gubbalala area. Though Rekha had often advised her to move to a bigger and more comfortable place, especially since she received both her pension and her late husband’s benefits, Nandhitha had always refused firmly. She loved her neighbours and did not wish to leave the familiar surroundings.

When Rekha arrived at the new apartment complex, she was surprised to see that Nandhitha had purchased a spacious three-bedroom flat. A few close friends had already gathered there. Nandhitha warmly welcomed everyone and served sweets and snacks.

After a while, she addressed her friends.

“My dear friends, all of you must be wondering why I suddenly shifted here. Honestly, it was not entirely my decision. A well-known builder, who recently acquired the rights to adapt one of my stories into films in several languages, generously offered me this apartment. He also assured me that he would take care of the maintenance charges for the rest of my life. Such kindness touched my heart, and I felt it was God’s will that I accept this blessing.

“Moreover, next year my granddaughter will be coming here for her studies and wishes to stay with me. Everything has happened at the right time.”

Rekha happily applauded her friend’s decision. Deep within, she felt delighted that Nandhitha had finally fulfilled her long-pending wish of moving into a better home. More than that, she felt happy that Nandhitha would soon have the joyful company of her granddaughter.

After a delicious lunch, which included three varieties of sweets, the guests departed cheerfully, each carrying a precious gift — a beautiful idol of a deity presented by the versatile writer, Nandhitha.

K.Ragavan

18-5-26

Small Story 614.T

 சிறுகதை 614

இறைவனின் விருப்பம்

கிரகப்பிரவேச விழாவில் கலந்து கொள்ள ரேகா, நந்திதாவின் வீட்டிற்கு வந்தாள். ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியையுமான நந்திதா, திறமையான கன்னட மற்றும் ஆங்கில எழுத்தாளரும் ஆவார். தனது அற்புதமான இலக்கிய படைப்புகளுக்காக பல விருதுகளையும் பாராட்டுகளையும் பெற்றிருந்தார். அவருடைய ஒரே மகன் சிங்கப்பூரில் வசித்து வந்தான். அவரது கணவர், கொரோனா காலத்தில் உயிரிழந்திருந்தார்.

பல ஆண்டுகளாக, நந்திதா குப்பளாலா பகுதியின் அருகிலிருந்த ஒரு அறை கொண்ட குடியிருப்பில் தனியாக வாழ்ந்து வந்தார். ஓய்வூதியமும், மறைந்த கணவரின் பணிவசதிகளும் கிடைத்தபோதிலும், பெரியதும் வசதியானதுமான வீட்டிற்கு மாற வேண்டும் என்று ரேகா பலமுறை கூறியிருந்தாள். ஆனால் நந்திதா எப்போதும் உறுதியாக மறுத்துவிடுவார். அங்கிருந்த அயலவர்களிடம் அவருக்கு மிகுந்த பாசம் இருந்ததால், பழக்கமான அந்த சூழலை விட்டு செல்ல விரும்பவில்லை.

புதிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பிற்கு வந்த ரேகா, நந்திதா விசாலமான மூன்று படுக்கையறைகள் கொண்ட ஒரு வீட்டை வாங்கியிருப்பதை দেখে ஆச்சரியமடைந்தாள். சில நெருங்கிய நண்பர்களும் ஏற்கனவே அங்கு கூடியிருந்தனர். நந்திதா அனைவரையும் அன்புடன் வரவேற்று, இனிப்புகளும் சிற்றுண்டிகளும் வழங்கினார்.

சிறிது நேரம் கழித்து, அவர் தனது நண்பர்களை நோக்கி பேசத் தொடங்கினார்.

“அன்பு நண்பர்களே, நான் திடீரென இங்கே குடிபெயர்ந்தது ஏன் என்று நீங்கள் அனைவரும் ஆச்சரியப்படுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். உண்மையில், இது முழுவதும் என் முடிவு அல்ல. புகழ்பெற்ற ஒரு கட்டிட நிறுவனர், என் கதைகளில் ஒன்றை பல மொழிகளில் திரைப்படமாக மாற்றும் உரிமையை சமீபத்தில் பெற்றார். அவர் மிகுந்த அன்புடன் இந்த வீட்டை எனக்குப் பரிசாக வழங்கினார். மேலும், என் வாழ்நாள் முழுவதும் வீட்டின் பராமரிப்பு செலவுகளையும் அவர் ஏற்றுக்கொள்வதாக உறுதியளித்தார். அந்த அளவிலான அன்பும் பெருந்தன்மையும் என்னை மிகவும் நெகிழச்செய்தது. இதை ஏற்றுக்கொள்வது இறைவனின் விருப்பம் என்று நான் உணர்ந்தேன்.

“மேலும், அடுத்த ஆண்டு என் பேத்தி தனது படிப்பிற்காக இங்கே வர இருக்கிறாள். அவள் என்னுடன் தங்க விரும்புகிறாள். எல்லாமும் சரியான நேரத்தில் நடந்திருக்கிறது.”

தன் தோழியின் முடிவை ரேகா மகிழ்ச்சியுடன் கைதட்டி பாராட்டினாள். நந்திதா நீண்ட நாட்களாக நிலுவையில் இருந்த தனது நல்ல வீட்டுக்கான ஆசையை இறுதியாக நிறைவேற்றியிருப்பது ரேகாவுக்கு உள்ளம் கனிந்த மகிழ்ச்சியை அளித்தது. அதைவிட, விரைவில் நந்திதாவிற்கு தனது பேத்தியின் இனிய துணை கிடைக்கப்போகிறது என்ற எண்ணமே அவளுக்கு அதிக மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.

மூன்று வகையான இனிப்புகள் அடங்கிய சுவையான மதிய உணவுக்குப் பிறகு, விருந்தினர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டுச் சென்றனர். பல்துறை எழுத்தாளரான நந்திதா வழங்கிய அழகிய தெய்வ சிலை என்ற அரிய நினைவுப்பரிசை ஒவ்வொருவரும் எடுத்துச் சென்றனர்.

— கே. ராகவன்

18-5-26

Tribute 927

 Tribute to Writer, Director PhaniRamachandra 927

Today I am going to pay tribute to the versatile director from the Sandalwood film industry who created a huge impact through his television serial Danda Pindagalu decades ago, along with many memorable family entertainers filled with humor and emotion — none other than Phani Ramachandra.

As a writer and director, Phani Ramachandra carved a special place in Kannada cinema and television with his unique storytelling style, clean comedy, and strong family values. His films, especially the popular “Ganesha” series featuring stalwarts Anant Nag and Ramesh Bhat, created a massive impact and continue to entertain audiences even today. Movies like Ganeshana Maduve, Ganesha Subramanya, and Ganeshana Galaate remain evergreen classics in Kannada cinema.

His films brought together many talented artists including Tara, Leelavathi, and several others who added life to his memorable characters and family-oriented narratives. Another noteworthy film was Doctor Krishna starring the late stalwart Vishnuvardhan, which is still appreciated by Kannada movie lovers.

Phani Ramachandra’s contribution to Kannada cinema and television will always be remembered for its simplicity, humor, emotional depth, and cultural connection with family audiences. His works continue to inspire generations and hold a special place in the hearts of Kannada viewers.

K.Ragavan

18-5-26

Small Story 613.

 Small Story 613.

Followers’ Encounter

Keshav arrived at Chennai Railway Station to attend his friend Krishna’s 60th birthday celebration. As he got down from the train carrying a small bag, it suddenly slipped from his hand. Luckily, a young man quickly caught it before it slid under the compartment.

“Thank you, young man,” Keshav said with relief.

Keshav had retired as an editor from a leading newspaper. After retirement, he became very active on social media and transformed himself into a digital creator with thousands of followers. His only daughter, Vijaya, worked in a leading IT company in Bengaluru.

Keshav was visiting Chennai after three years because he did not want to miss Krishna’s special celebration. His wife, Ragini, had gone to Hubli for a relative’s wedding, so he had travelled alone. Krishna, who was three years junior to him in office, was still working.

“Hello, sir! How are you?” the young man asked politely.

He introduced himself. “I am Vijay, one of your followers on Facebook.”

Keshav smiled pleasantly.

“Where do you want to go, sir? I am going to Anna Nagar.”

“That’s wonderful! I am also going there,” Keshav replied and showed Krishna’s address on his mobile phone.

Meanwhile, Vijay showed his Facebook profile, and Keshav immediately recognized him.

During the cab ride, Vijay shared that he was working in a bank in Bengaluru and staying near Rajajinagar. Keshav was impressed by his humble nature and respectful behavior.

When they reached Krishna’s house, Krishna came out to welcome them warmly. The moment he saw Vijay, his face brightened.

“He is my nephew,” Krishna said happily. “He has also come for the function.”

Krishna’s wife, Vidya, welcomed them inside. After a delicious lunch, Keshav took some rest.

In the evening, Krishna spoke to Keshav privately.

“Keshav, if Vijaya and Vijay are compatible, why not think about their marriage?” he suggested.

Keshav smiled because the same thought had already crossed his mind after observing Vijay’s good character and family background. Since he knew Krishna’s family well, he felt confident about the proposal.

That evening, Keshav spoke with Vijay’s parents and shared Vijaya’s photograph with them. They happily agreed to the proposal.

When Vijaya saw Vijay’s photograph, she was surprised.

“Dad! We are already friends on Instagram!” she exclaimed happily.

The birthday celebration became even more joyful for both families. After attending the function, Keshav returned home with the wonderful news that his daughter’s marriage had been fixed with Vijay. Ragini was overjoyed too.

What had started as a simple meeting between a creator and his follower soon turned into a beautiful family bond.

K.Ragavan

17-5-26

Small Story 613.

 

சிறுகதை 613

பின்தொடர்பவரின் சந்திப்பு

கேஷவ் தனது நண்பர் கிருஷ்ணாவின் 60வது பிறந்தநாள் விழாவில் கலந்து கொள்ள சென்னை ரயில் நிலையத்திற்கு வந்தார். சிறிய பையை எடுத்துக்கொண்டு ரயிலில் இருந்து இறங்கியபோது, அது திடீரென்று அவரது கையிலிருந்து தவறி விழுந்தது. அதிர்ஷ்டவசமாக, அருகில் இருந்த ஒரு இளைஞன் விரைவாக அதை பிடித்து, பெட்டியின் கீழே செல்லாமல் காப்பாற்றினான்.

“நன்றி, இளைஞரே,” என்று நிம்மதியுடன் கூறினார் கேஷவ்.

கேஷவ் ஒரு முன்னணி செய்தித்தாளில் ஆசிரியராக பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். ஓய்வுக்குப் பிறகு சமூக வலைதளங்களில் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக செயல்பட்டு, ஆயிரக்கணக்கான பின்தொடர்பவர்களைக் கொண்ட டிஜிட்டல் படைப்பாளராக மாறியிருந்தார். அவரின் ஒரே மகள் விஜயா, பெங்களூருவிலுள்ள ஒரு முன்னணி ஐ.டி நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்து வந்தாள்.

கிருஷ்ணாவின் சிறப்பு விழாவை தவறவிட விரும்பாததால், மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சென்னை வந்திருந்தார் கேஷவ். அவரது மனைவி ராகிணி, உறவினர் திருமணத்திற்காக ஹூப்ளிக்குச் சென்றிருந்ததால், அவர் தனியாகவே பயணம் செய்தார். அலுவலகத்தில் தன்னைவிட மூன்று ஆண்டுகள் இளையவரான கிருஷ்ணா இன்னும் பணியில் இருந்தார்.

“வணக்கம் சார்! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று மரியாதையுடன் கேட்டான் அந்த இளைஞன்.

“நான் விஜய். உங்கள் ஃபேஸ்புக் பின்தொடர்பவர்களில் ஒருவன்,” என்று அவன் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டான்.

கேஷவ் மகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைத்தார்.

“எங்கே செல்ல வேண்டும், சார்? நான் அண்ணா நகர் போகிறேன்,” என்றான் விஜய்.

“அப்படியா! நானும் அங்கேதான் செல்கிறேன்,” என்று கூறிய கேஷவ், கிருஷ்ணாவின் முகவரியை மொபைலில் காட்டினார்.

அதே நேரத்தில், விஜய் தனது ஃபேஸ்புக் ப்ரொஃபைலை காட்ட, கேஷவ் உடனே அவனை அடையாளம் கண்டுகொண்டார்.

கேப் பயணத்தின் போது, விஜய் தாம் பெங்களூருவிலுள்ள ஒரு வங்கியில் வேலை செய்கிறதாகவும், ராஜாஜிநகர் அருகே வசிப்பதாகவும் கூறினார். அவரது எளிமையான குணமும் மரியாதையான நடத்தையும் கேஷவுக்கு மிகவும் பிடித்தது.

அவர்கள் கிருஷ்ணாவின் வீட்டை அடைந்தபோது, கிருஷ்ணா வெளியே வந்து அன்புடன் வரவேற்றார். விஜயை பார்த்தவுடன் அவரது முகம் மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்தது.

“இவர் என் மருமகன்,” என்று சந்தோஷமாக கூறினார் கிருஷ்ணா. “இவரும் விழாவிற்காக வந்திருக்கிறார்.”

கிருஷ்ணாவின் மனைவி வித்யா அவர்களை உள்ளே வரவேற்றார். சுவையான மதிய உணவுக்குப் பிறகு, கேஷவ் சிறிது நேரம் ஓய்வு எடுத்தார்.

மாலையில், கிருஷ்ணா தனியாக கேஷவிடம் பேசினார்.

“கேஷவ், விஜயாவுக்கும் விஜய்க்கும் பொருத்தம் இருந்தால், அவர்களின் திருமணத்தைப் பற்றி யோசிக்கலாமே?” என்று பரிந்துரைத்தார்.

விஜயின் நல்ல குணநலன்களையும் குடும்ப பின்னணியையும் கவனித்தபோது, இதே எண்ணம் ஏற்கனவே கேஷவின் மனதிலும் தோன்றியிருந்தது. மேலும், கிருஷ்ணாவின் குடும்பத்தை நன்றாக அறிந்திருந்ததால், இந்த தொடர்பில் அவருக்கு முழு நம்பிக்கை ஏற்பட்டது.

அன்றைய மாலையே, கேஷவ் விஜயின் பெற்றோருடன் பேசினார். விஜயாவின் புகைப்படத்தையும் அவர்களுடன் பகிர்ந்தார். அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் சம்மதித்தனர்.

விஜயா, விஜயின் புகைப்படத்தை பார்த்ததும் ஆச்சரியமடைந்தாள்.

“அப்பா! நாங்கள் ஏற்கனவே இன்ஸ்டாகிராமில் நண்பர்களாக இருக்கிறோம்!” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினாள்.

அந்த பிறந்தநாள் விழா இரு குடும்பங்களுக்கும் இன்னும் மகிழ்ச்சியானதாக மாறியது. விழாவில் கலந்து கொண்ட பின்னர், தனது மகளின் திருமணம் விஜயுடன் நிச்சயிக்கப்பட்ட மகிழ்ச்சியான செய்தியுடன் கேஷவ் வீடு திரும்பினார். ராகிணியும் பேரானந்தம் அடைந்தாள்.

ஒரு டிஜிட்டல் படைப்பாளரும் அவரது பின்தொடர்பவரும் சந்தித்த சாதாரண தருணம், பின்னர் அழகான குடும்ப உறவாக மலர்ந்தது.

— கே. ராகவன்

17-5-26

Memorable Day.

 Memorable day.

Today, May 16, is a truly memorable and joyful day for me. My blog, Creativity Blog on Blogspot.com, has crossed one lakh viewers this month within just 16 days!

When I started this blog 18 years ago, it had only around 900 views per month. Watching it grow steadily over the years to reach this wonderful milestone is an emotional and proud moment for me.

I sincerely thank all my viewers and readers who have been visiting, reading, and supporting my blog regularly. Without your encouragement and continued support, this achievement would not have been possible.

Your love and appreciation inspire me to continue sharing creativity, ideas, and thoughts through my blog.

Thank you all from the bottom of my heart for being part of this beautiful journey.

With Warm regards,

K.Ragavan

16-5-26

Small Story 612.

 Small Story 612: 

ATM Machine Encounter

Arthanari was counting the cash he had withdrawn from the ATM when he heard someone calling, “Sir!”

He turned back and saw Arun standing there with a bright smile.

Arthanari immediately recognized him. Three years earlier, in the same ATM center, Arthanari had accidentally dropped his wallet while leaving. Arun, who had noticed it, ran behind him and returned it safely.

At that time, Arun was studying his first year B.Sc. He was struggling to pay his college fees. His father worked as a cook in a small restaurant and tried his best to support his only son’s ambition of becoming a doctor. Arun had lost his mother when he was only nine years old, and life had never been easy for him.

After hearing Arun’s story, Arthanari was deeply moved. Impressed by the boy’s honesty and determination, he promised to sponsor Arun’s college fees for the next three years.

Soon after that, Arthanari had moved to his native place, Sholavandan, and had stayed there for three years. Though he had instructed the bank to continue paying Arun’s fees, he had forgotten to give Arun his phone number.

Now, after returning to Bengaluru the previous week, fate had brought them together again at the same ATM.

“Sir, I am very happy to see you today,” Arun said emotionally. “I have passed with first class, and tomorrow I am joining a pharmaceutical company in Bengaluru as a medical representative.”

Arthanari smiled proudly.

Arun continued, “Though I could not become a doctor, this job will allow me to meet doctors regularly. Slowly, I have accepted life as it is. Seeing you today before joining my job feels like a blessing.”

Then he added softly, “I will repay the money you spent on my education little by little. Please give me your phone number. Here is my visiting card.”

Arthanari took the card and gave Arun his number.

Then, placing his hand gently on Arun’s shoulder, he whispered, “You do not have to repay anything. I helped you because of your honesty, dedication, and dreams. I am happy with the path you have chosen now.”

Arun’s eyes filled with gratitude.

After sharing a good breakfast together, both of them departed with hearts full of happiness and satisfaction.

K.Ragavan

16-5-26