Good one.

 *💁🏻‍♂️Everyone is 2026 today*

   Do you know that today the whole world is of the same age.!  Today is a very special day and comes once every one thousand (1,000) years.

   Your age + Your Year of birth, Everyone = 2026

   It is so strange that even experts cannot explain it.! 

 You should check it out and see that it is 2026

Been waiting for thousands of years!

   Use your age this year.

   Example:

   Born in 1970

Age 56

1970+56=2,026 

Wonderful!

Try Your

Small Story 695.T

சிறுகதை 695 

வாழ்க்கை அழகானது – 40

தனக்குப் பிடித்த மைசூர்பாகை சுவைத்துக் கொண்டிருந்த ராம், பிரசன்னாவிடம் ஒரு கேள்வி கேட்க நினைத்தார். ஆனால், அதை அப்போது கேட்காமல் மனதிற்குள் வைத்துக் கொண்டார்.

ராம்: "பிரசன்னா, நேர்முகத் தேர்வு எப்படி நடந்தது?"

பிரசன்னா: "மிகவும் நன்றாக நடந்தது, சார். எல்லா கேள்விகளும் வேதியியல் மற்றும் மருந்துகளின் தயாரிப்பு முறைகள் பற்றியவையாக இருந்தன. குறிப்பாக ஒரு கேள்விக்குக் கொடுத்த என் பதில் அவர்களை மிகவும் கவர்ந்தது."

ராம்: "என்ன கேள்வி அது?"

பிரசன்னா: "மூட்டுவாதம் (Arthritis) மற்றும் அதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகளின் பக்கவிளைவுகள் பற்றிய கேள்வி."

ராம்: "அதற்கு என்ன பதில் சொன்னாய்?"

பிரசன்னா: "மூட்டுவாதம் ஏற்படுவதற்கான காரணங்கள், அது பரம்பரை நோயாக இருக்கும் சூழ்நிலைகள், அதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகள் மற்றும் அவற்றின் பக்கவிளைவுகள் குறித்து விரிவாக விளக்கினேன்."

ராம்: "அருமை! நீ வேதியியல் மாணவன் இல்லை. இருந்தும் இவ்வளவு தெளிவாகப் பதிலளித்திருக்கிறாயே!"

பிரசன்னா: "அதற்குக் காரணம் நீங்கள்தான், சார்."

ராம்: "நானா?"

பிரசன்னா: "சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மூட்டுவாதம், அதற்கான மருந்துகள் மற்றும் அவற்றின் பக்கவிளைவுகள் குறித்து நீங்கள் எழுதிய ஒரு கட்டுரையை நான் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தேன். இந்த மருந்து நிறுவனத்தின் நேர்முகத் தேர்வு பெரும்பாலும் மூட்டுவாத மருந்துகள் தொடர்பானதாக இருக்கும் என்று தெரிந்ததால், அந்தக் கட்டுரையை மீண்டும் படித்தேன். அதுதான் எனக்கு இந்த வேலை கிடைக்க உதவியது."

ராம்: "மிகவும் மகிழ்ச்சி. உன் சமயோசித புத்தியையும், முயற்சியையும் மனதாரப் பாராட்டுகிறேன். வாழ்த்துகள்!"

பிரசன்னா: "இன்னொரு நல்ல செய்தி, சார். முதல் ஆறு மாதங்களுக்கு என் மாதச் சம்பளம் ₹25,000. அதன் பிறகு மேலும் உயர்த்துவதாகக் கூறியிருக்கிறார்கள்."

ராம்: "₹25,000 என்பது ஒரு தொடக்கநிலையிலிருப்பவருக்கு மிகவும் நல்ல சம்பளம். மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்! இனிப்புக்கும் நன்றி."

ராம் முதலில் கேட்க நினைத்த கேள்விக்கான பதிலை, பிரசன்னாவே பின்னர் சொல்லிவிட்டான். ராம் கேட்க நினைத்த கேள்வி — 'சம்பளம் எவ்வளவு?' — என்பதுதான்.

(தொடரும்...)

– கே. ராகவன்

7-8-26

Small Story 694.

 Short Story 694

Life is Beautiful – 39

Seeing tears well up in Prasanna's eyes, Ram said,

Ram: "Prasanna, don't get emotional. First, attend the interview. Make a good impression on my friend Moorthy and perform well in the interview. Only then will you truly have a reason to be happy."

Prasanna: "You're right, sir. When you're putting in so much effort to help improve my life, why should I be crying?"

Ram: "First, attend the interview. We can think about everything else afterward."

Ram spoke to his friend Moorthy and arranged an interview for Prasanna the very next day.

The following evening, as Ram was getting ready for his usual walk, the doorbell suddenly rang. When he opened the door, Prasanna was standing there holding a small parcel.

Ram: "Welcome, Prasanna. Please come in."

Prasanna: "Sir, I have some wonderful news! I have been selected as a Coordinator at your friend Moorthy's company. I'll be joining work this coming Monday. And here is your favorite sweet—Mysore Pak from Guru Sweets. I know Guru Sweets is famous for its Mysore Pak, and I also know it's your favorite."

Ram: "Congratulations, Prasanna! I'm very proud of you. Moorthy is a very strict man. Earning his confidence is a great achievement."

Prasanna: "What you say is true, sir. But after all, I'm your student, aren't I?"

This time, tears welled up in Ram's eyes as well—but they were not tears of sorrow. They were tears of immeasurable joy.

(To be continued...)

— K. Ragavan

6-8-26

Small Story 694.T

 சிறுகதை 694

வாழ்க்கை அழகானது – 39

பிரசன்னாவின் கண்களில் கண்ணீர் வழிவதைக் கண்ட ராம்,

ராம்: "பிரசன்னா, உணர்ச்சிவசப்படாதீர்கள். முதலில் நீங்கள் நேர்முகத் தேர்வில் கலந்து கொள்ளுங்கள். என் நண்பர் மூர்த்தியின் மனதில் நல்ல அபிப்பிராயத்தை ஏற்படுத்தி, நேர்முகத் தேர்வில் சிறப்பாகச் செயல்படுங்கள். அதன் பிறகுதான் நீங்கள் உண்மையாக மகிழ்ச்சியடையலாம்."

பிரசன்னா: "நீங்கள் சொல்வது சரிதான், சார். நீங்கள் என்னுடைய வாழ்க்கை உயர்வதற்காக இவ்வளவு முயற்சிகள் செய்து கொண்டிருக்கும்போது, நான் ஏன் கண்ணீர் விட வேண்டும்?"

ராம்: "முதலில் நேர்முகத் தேர்வில் கலந்து கொள்ளுங்கள். பிறகு மற்றதைப் பார்க்கலாம்."

ராம், தனது நண்பர் மூர்த்தியிடம் பேசி, மறுநாள் பிரசன்னாவுக்கு நேர்முகத் தேர்வை ஏற்பாடு செய்தார்.

மறுநாள் மாலை, ராம் வழக்கம்போல் நடைப்பயிற்சிக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்தார். அப்போது திடீரென வீட்டின் அழைப்பு மணி ஒலித்தது. கதவைத் திறந்தபோது, பிரசன்னா கையில் ஒரு சிறிய பொட்டலத்துடன் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

ராம்: "வாருங்கள், பிரசன்னா. உள்ளே வாருங்கள்."

பிரசன்னா: "சார், ஒரு நல்ல செய்தி! உங்கள் நண்பர் மூர்த்தி அவர்களின் நிறுவனத்தில் ஒருங்கிணைப்பாளராக (Coordinator) நான் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளேன். வரும் திங்கட்கிழமை பணியில் சேருகிறேன். இதோ, உங்களுக்குப் பிடித்த இனிப்பு. குரு ஸ்வீட்ஸில் வாங்கிய மைசூர் பாக். குரு ஸ்வீட்ஸ் மைசூர் பாக்கிற்கு மிகவும் பிரபலமானது என்பதும், அது உங்களுக்குப் பிடித்த இனிப்பு என்பதும் எனக்குத் தெரியும்."

ராம்: "வாழ்த்துகள், பிரசன்னா! உங்களை நினைத்து நான் மிகவும் பெருமைப்படுகிறேன். மூர்த்தி மிகவும் கண்டிப்பானவர். அவருடைய நம்பிக்கையைப் பெறுவது மிகப் பெரிய சாதனை."

பிரசன்னா: "நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான், சார். ஆனால், நான் உங்கள் மாணவன் அல்லவா?"

இந்த முறை ராமின் கண்களிலும் கண்ணீர் வழிந்தது. ஆனால் அது துக்கத்தால் அல்ல, அளவற்ற மகிழ்ச்சியால்.

(தொடரும்...)

— கே. ராகவன்

6-8-26

Small Story 693.

 Small Story 693

Life Is Beautiful – 38

The phone rang. It was a call from Moorthy.

Ram: Hello! How are you?

Moorthy: I'm doing well. Where are you now? Are you in Mysuru or Melkote?

Ram: I'm in Mysuru. Why did you ask about Melkote?

Moorthy: Raj had invited me to come to Melkote as well, but I couldn't make it because I had some important work.

Ram: I see. So, what made you call me?

Moorthy: Next week, our principal pharma company's senior executives are coming from Germany. We have a few plans regarding the company's expansion, and we need your help.

Ram: My help? What can I do?

Moorthy: You're a retired professor. Many of your former students must be looking for jobs, right?

Ram: What kind of jobs?

Moorthy: At our company. We're recruiting for a few Coordinator positions. We're looking for young graduates who have recently completed their degrees. I thought you could recommend at least one good candidate.

Ram: Thank you very much for thinking of me. I'll send you a young man I've known for the past eight years. He is very honest, sincere, and responsible.

As Ram was speaking, Prasanna, who was nearby, overheard the entire conversation. His eyes filled with tears.

(To be continued...)

— K. Ragavan

5-8-26

Small Story 693.

சிறுகதை 693

வாழ்க்கை அழகானது – 38

தொலைபேசி மணி ஒலித்தது. அது மூர்த்தியிடமிருந்து வந்த அழைப்பு.

ராம்: ஹலோ! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?

மூர்த்தி: நான் நன்றாக இருக்கிறேன். நீங்கள் இப்போது எங்கே இருக்கிறீர்கள்? மைசூரிலா அல்லது மேல்கோட்டையிலா?

ராம்: நான் மைசூரில்தான் இருக்கிறேன். ஏன் மேல்கோட்டையைப் பற்றி கேட்டீர்கள்?

மூர்த்தி: ராஜ் என்னையும் மேல்கோட்டைக்கு வரும்படி அழைத்திருந்தார். ஆனால் எனக்கு சில முக்கியமான வேலைகள் இருந்ததால் வர முடியவில்லை.

ராம்: சரி. அப்படியென்றால், என்ன விஷயமாக என்னை அழைத்தீர்கள்?

மூர்த்தி: அடுத்த வாரம் எங்கள் முதன்மை மருந்து நிறுவனத்தின் மூத்த நிர்வாகிகள் ஜெர்மனியிலிருந்து வருகிறார்கள். நிறுவனத்தின் விரிவாக்கம் தொடர்பாக சில திட்டங்கள் இருக்கின்றன. அதற்காக உங்கள் உதவி தேவைப்படுகிறது.

ராம்: என்னுடைய உதவியா? நான் என்ன செய்ய முடியும்?

மூர்த்தி: நீங்கள் ஓய்வுபெற்ற பேராசிரியர். உங்களிடம் படித்த பல முன்னாள் மாணவர்கள் வேலை தேடிக்கொண்டிருப்பார்கள் அல்லவா?

ராம்: என்ன மாதிரியான வேலை?

மூர்த்தி: எங்கள் நிறுவனத்தில். சில ஒருங்கிணைப்பாளர் (Coordinator) பணியிடங்களுக்கு ஆட்கள் தேவை. சமீபத்தில் பட்டப்படிப்பை முடித்த இளம் பட்டதாரிகளைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். குறைந்தபட்சம் ஒரு நல்ல தகுதியான இளைஞரையாவது நீங்கள் பரிந்துரைக்கலாம் என்று நினைத்தேன்.

ராம்: என்னை நினைத்ததற்கு மிக்க நன்றி. கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக எனக்குத் தெரிந்த ஒரு இளைஞரை உங்களிடம் அனுப்புகிறேன். அவர் மிகவும் நேர்மையானவர், உண்மையுள்ளவர், பொறுப்புணர்வு மிக்கவர்.

ராம் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அருகில் இருந்த பிரசன்னா அந்த உரையாடல் முழுவதையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரது கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது.

(தொடரும்...)

— கே. ராகவன்

5-8-26

Small Story 692.

 Small  Story – 692

Life is Beautiful – 37

The next day, Raj invited Ram to accompany him to Melkote, one of Ram's most cherished pilgrimage destinations. However, Ram was unable to go because he had already committed to meeting Prasanna.

Ram had visited the sacred temple many times with Raj and his family. Together, they had witnessed the famous Panguni Festival and the magnificent Vairamudi Seva, one of the grandest religious celebrations in the Sri Vaishnava tradition.

During these festivals, thousands of devotees from different parts of India gather to seek the blessings of Lord Cheluvanarayanaswamy Perumal. The ancient shrine holds immense spiritual significance in the Sri Vaishnava tradition. It is also revered as the holy place where the great philosopher and spiritual leader, Sri Ramanuja, lived for several years and brought about a remarkable transformation in Sri Vaishnava philosophy and practice.

Ram felt disappointed that he would miss the rare opportunity to visit Melkote the following day. The temple held a special place in his heart. He and Vasanthi had visited it together on many occasions to offer their prayers and seek the Lord's blessings.

The following day, Prasanna met Ram at Hotel Dasaprakash Paradise. They spent some time discussing various matters, especially Prasanna's future.

"Sir, it is only because of the support you gave me for my education that I have reached a respectable position in society today. I will always remain grateful to you for your kindness and encouragement," Prasanna said with heartfelt gratitude.

Hearing those words, Ram felt deeply happy.

"Prasanna, I am very proud of you. You have a bright future ahead. If you wish to pursue a postgraduate degree, I will be happy to help you with that as well," Ram replied warmly.

Prasanna smiled and said, "Thank you very much, Sir. My first priority is to get a job and support my mother. After that, I plan to pursue my postgraduate studies through distance education. For that too, I will need your guidance, support, and blessings."

Ram was greatly pleased by Prasanna's maturity, gratitude, and sense of responsibility. He silently prayed that the young man would achieve all his dreams.

Just then, Ram's mobile phone began to ring...

(To be continued)

— K. Ragavan

4-8-26