Small Story 623.T

 சிறுகதை 623

இனிய செய்தி

ராம் மற்றும் அப்பாராவ் தங்களது நண்பர்களைச் சந்திக்க வழக்கமாக கூடும் இடத்திற்குள் நுழைந்தார்கள். ராமும் அப்பாராவும் ஒரே அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் வசித்தனர். இருவரும் வருமான வரித்துறையில் நல்ல பெயருடன் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர்கள். அப்பாராவ் தனது மனைவி பிருந்தாவும் மகள் அருணாவும் உடன், ராமின் வீட்டிற்கு அடுத்துள்ள வீட்டில் வசித்தார்.

ராம் மற்றும் அவரது மனைவி சுகந்தி பெரிய வீட்டில் தனியாக வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களது மகன் ராகேஷ் மும்பையில் உள்ள ஒரு முன்னணி விளம்பர நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தான். இருபத்தெட்டு வயதான அவன் புத்திசாலி, பழகும் தன்மை கொண்டவன், நல்ல நிலையில் இருந்தாலும் இன்னும் திருமணம் ஆகவில்லை. நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் பெற்றோரைக் காண வந்து செல்வான்.

ராமும் அப்பாராவும் வந்தவுடன், அவர்களது நண்பர் வாசு அன்புடன் வரவேற்று இனிப்புகள் வழங்கினார்.

“நேற்று என் மகனுக்கு நிச்சயதார்த்தம் நடந்தது,” என்று வாசு பெருமையுடன் கூறினார். “மணமகள் மும்பையில் அவனுடன் படித்த வகுப்பு தோழி.”

அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் ருசியான மைசூர் பாகும் பாதாம் கேக்கும் சுவைத்தனர்.

அப்பாராவ் புன்னகையுடன், “அருமையான செய்தி வாசு. சீக்கிரமே ராமும் இனிப்பு வழங்குவார் என்று நம்புகிறேன்,” என்றார்.

ராம் மெதுவாகச் சிரித்தார். “நானும் அதையே விரும்புகிறேன். ஆனால் திருமணத்தைப் பற்றி பேசும்போதெல்லாம் ராகேஷ் மறுத்துவிடுகிறான். அவனுக்கு ஆர்வமே இல்லை.”

ஒரு நண்பர் ஆறுதல் கூறினார். “கவலைப்படாதே. சரியான நேரம் வந்தால் அவனே சம்மதிப்பான்.”

சுமார் நாற்பத்தைந்து நிமிடங்கள் விளையாட்டு முதல் திரைப்படங்கள் வரை பல விஷயங்களைப் பற்றி மகிழ்ச்சியாகப் பேசிக் கொண்டிருந்த நண்பர்கள் பின்னர் பிரிந்துச் சென்றனர்.

வீட்டிற்கு திரும்பிய ராமை சுகந்தி உற்சாகமாக வரவேற்றாள்.

“ஒரு நல்ல செய்தி! அப்பாராவின் மகள் அருணாவுக்கு பெங்களூரில் நல்ல வேலை கிடைத்திருக்கிறது. நாளையே பணியில் சேர்கிறாள். பிருந்தா நமக்காக இந்த பாதுஷா இனிப்பை அனுப்பியிருக்கிறார்.”

ராம் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தார். “அருமை! காலை வாசுவின் மகன் நிச்சயதார்த்தத்தை கொண்டாடினோம். இப்போது அருணாவின் வேலை. எங்கும் நல்ல செய்திகள்தான்.”

சுகந்தி மெதுவாக பெருமூச்சு விட்டாள். “ஆம், எங்கும் நல்ல செய்திதான். நம்ம வீட்டிலும் எப்போது நல்ல செய்தி வரும் என்று தெரியவில்லை.”

அந்த நேரத்தில் மும்பையிலிருந்து ராகேஷின் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

“அம்மா,” என்றான் அவன், “என் மூத்த மேலாளர் திருமணத்தை தள்ளிப் போட வேண்டாம் என்று அறிவுரை கூறினார். சரியான வயதில் திருமணம் செய்வது முக்கியம் என்றும் சொன்னார். தனது உறவுப் பெண்ணின் புகைப்படத்தை உங்களுக்கும் அப்பாவுக்கும் அனுப்பச் சொன்னார். அவருடைய ஆலோசனையை நான் மிகவும் மதிக்கிறேன். மேலும், நமது நிறுவனத்தின் புதிய பெங்களூர் கிளைக்கு என்னை மேலாளராக மாற்றியுள்ளனர்.”

ராமின் முகம் மகிழ்ச்சியில் மலர்ந்தது. இனிமேல் மகன் பெங்களூரில் அருகில் இருப்பான். ஆவலுடன் அவர் அனுப்பிய புகைப்படத்தைத் திறந்தார். பார்த்தவுடன் அவர் அதிர்ச்சியில் உறைந்தார். அது வேறு யாருமல்ல, அருணாதான்.

ராம் இன்னும் அந்த மகிழ்ச்சியிலிருந்து மீளாத நிலையில் இருந்தபோது, அப்பாராவ் கைப்பேசியுடன் அவசரமாக வீட்டிற்குள் வந்தார்.

“ராகேஷின் மேலாளர் மூலம் என் உறவினர் அனுப்பிய புகைப்படத்தை காட்ட வந்தேன்,” என்றார் ஆர்வமாக.

இரு நண்பர்களும் ஒருவரை ஒருவர் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக் கொண்டனர். ராம் அன்புடன் புன்னகைத்து,

“அப்பாராவ், நீங்கள் சொன்னது உண்மையாகிவிட்டது. தெரியாமலேயே நாமிருவர் சம்பந்திகளாகப் போகிறோம்!” என்றார்.

இரு குடும்பங்களும் மீண்டும் இனிப்புகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். இம்முறை, அது விதி ஏற்படுத்திய அழகான உறவை கொண்டாடுவதற்காக.

— கே. ராகவன்

27-5-26

Small Story 622.

 Small Story 622

Dad's Popularuty

Around a hundred close family members, business associates, and friends gathered in a beautifully decorated hall. Sanjay and Suma warmly welcomed the guests.

Then Suma stepped onto the stage and addressed everyone.

“Today is Mother’s Day, and it is also our mother’s 75th birthday. Our mother, Srimathi, never likes grand celebrations for herself. So we planned this surprise function without telling her. She is a wonderful woman known for her friendship, kindness, and helping nature. Today, we want to honor her and celebrate her life.”

Srimathi was overwhelmed with emotion. She had never imagined that her children would organize such a grand celebration for her.

Just then, a young lady walked forward with a bouquet.

“Happy Birthday, Madam,” she said respectfully. “I am Shobha, daughter of Mr. Sandeep. My father asked me to convey his wishes personally.”

Srimathi’s eyes lit up with joy. Sandeep had been her late husband’s close friend for many years. Even after all these years, the friendship and respect remained alive through the next generation.

Sanjay looked at Shobha in surprise. He had never expected that the young woman he met during the journey was connected to his family through his father’s friendship circle.

At that moment, he truly understood his father’s amazing popularity and the deep relationships he had built through kindness, trust, and goodwill.

K.Ragavan

26-5-26

Good old Movie.

 Recently, I watched the good old Kannada movie Bayalu Daari for the first time. The film, beautifully directed by the late director duo Dorai–Bhagavan, remains deeply touching and evergreen.

Anant Nag, Ashok, the late Kalpana, K. S. Ashwath, Balakrishna, Padma Kumta, and the rest of the cast delivered remarkable performances.

The crisp and meaningful dialogues by Chi. Udaya Shankar were impressive. The excellent cinematography by Chitti Babu, lilting music by Rajan–Nagendra, and neat editing by P. Bhaktavatsalam added immense value to the film.

Above all, the sensitive and heart-touching direction of Dorai–Bhagavan made the movie a timeless classic loved across generations. Despite being made nearly five decades ago, the movie still touches the hearts of audiences today.

— K. Ragavan

Small Story 622.T

 சிறுகதை 622

அப்பாவின் புகழ்

அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த மண்டபத்தில் சுமார் நூறு நெருங்கிய உறவினர்கள், வணிகத் தொடர்புகள் மற்றும் நண்பர்கள் ஒன்று கூடியிருந்தனர். சஞ்சய் மற்றும் சுமா அனைவரையும் அன்புடன் வரவேற்றனர்.

பின்னர் சுமா மேடைக்கு வந்து அனைவரையும் நோக்கி பேசத் தொடங்கினாள்.

“இன்று அன்னையர் தினம். அதே சமயம், எங்கள் அம்மா ஸ்ரீமதியின் 75வது பிறந்தநாளும் கூட. எங்கள் அம்மாவுக்கு தன்னைக்குறித்து பிரம்மாண்டமான விழாக்கள் பிடிக்காது. அதனால் அவருக்குத் தெரியாமல் இந்த ஆச்சரிய விழாவை நாங்கள் ஏற்பாடு செய்தோம். அவர் நட்பு மனப்பான்மை, கருணை, உதவும் குணம் ஆகியவற்றால் அனைவராலும் மதிக்கப்படும் அருமையான பெண். இன்று அவரை கௌரவித்து, அவரது வாழ்க்கையை கொண்டாட விரும்புகிறோம்.”

ஸ்ரீமதி உணர்ச்சியில் மூழ்கிப் போனார். தன்னுடைய பிள்ளைகள் இவ்வளவு பெரிய விழாவை தனக்காக ஏற்பாடு செய்வார்கள் என்று அவர் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

அந்த நேரத்தில், ஒரு இளம் பெண் பூங்கொத்துடன் முன்னே வந்தாள்.

“பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள், மேடம்,” என்று மரியாதையுடன் கூறினாள். “நான் சந்தீப்பின் மகள் ஷோபா. என் அப்பா தங்களுக்கான வாழ்த்துகளை நேரில் தெரிவிக்கச் சொல்லி என்னை அனுப்பினார்.”

ஸ்ரீமதியின் கண்கள் மகிழ்ச்சியில் பிரகாசித்தன. சந்தீப், அவரது மறைந்த கணவரின் பல வருட நெருங்கிய நண்பர். இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தபின்பும், அந்த நட்பும் மரியாதையும் அடுத்த தலைமுறையிலும் தொடர்ந்து வாழ்ந்து கொண்டிருந்தது.

ஷோபாவை பார்த்த சஞ்சய் ஆச்சரியமடைந்தான். பயணத்தின் போது சந்தித்த அந்த இளம் பெண், தனது குடும்பத்துடன் தந்தையின் நட்பு வட்டத்தின் மூலம் தொடர்புடையவர் என்று அவன் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

அந்த தருணத்தில் தான், தனது அப்பாவின் அபாரமான புகழையும், அன்பு, நம்பிக்கை மற்றும் நல்லெண்ணத்தின் மூலம் அவர் உருவாக்கிய ஆழமான உறவுகளையும் சஞ்சய் உண்மையாக புரிந்துகொண்டான்.

K.Ragavan

26-5-26

Small Story 621.

 Small Story 621

 Dad’s Amazing Popularity

Sanjay was waiting in the lounge at Boston Airport for his flight to Chennai. The airport was crowded and busy. A young lady hurried in with her luggage, noticed the vacant seat beside him, and sat down.

Soon, the boarding announcement was made. Both of them moved toward the Business Class counter. Sanjay, who worked as a Project Head in a leading IT firm, was travelling to Chennai after receiving an unexpected call from his sister, Suma, the previous day.

“Sanjay, you must come,” she had said. “Sunday is Mom’s birthday, and we are planning something special.”

Sanjay loved and respected his mother deeply. She had sacrificed so much for his education and career, and he did not want to miss the occasion. He also valued his sister’s wishes and immediately booked his ticket.

His thoughts were interrupted when the young lady beside him said politely,

“Excuse me, this is your seat, right? My seat is next to yours. Would you mind if I sit here? I love window seats.”

Sanjay smiled and agreed.

“I am Shobha,” she introduced herself. “I’m travelling to Chennai.”

“I’m Sanjay,” he replied. “I’m also going to Chennai.”

After settling down, Shobha spoke softly.

“My visit is very sudden. My father requested me to attend the birthday celebration of a noble man’s wife. That family helped my dad in many ways years ago. Though the gentleman is no more, my father still continues the friendship and gratitude by attending their family functions. This time, my father has gone to Singapore to stay with my brother, so he asked me to represent him. Since I was planning to visit Chennai next week anyway, I agreed to come early.”

During the long journey, including the aircraft change at Frankfurt, Sanjay and Shobha had pleasant conversations and became good friends.

After reaching Chennai, they exchanged phone numbers before departing.

Sunday arrived.

(Tobe continued)

K.Ragavan

25-5-26

Tribute 928.

 Tribute to Doddanna 928

Today I am going to pay tribute to a versatile actor from the Sandalwood film industry who, for decades, has portrayed every shade of character — from negative roles to emotional and heart-touching performances — alongside almost every leading hero. He is none other than Doddanna.

Known for his unique dialogue delivery, powerful screen presence, and natural acting, Doddanna has earned immense love and acceptance from audiences across generations. His tall personality, expressive performances, and impeccable comic timing have made him one of the most respected character artists in Kannada cinema.

Whether in comedy, villainy, supporting roles, or emotional scenes, he has always left a lasting impression on viewers. Through countless memorable films, Doddanna has created a distinct mark of his own in the history of Sandalwood. His dedication, versatility, and contribution to Kannada cinema remain truly admirable andu unforgettable.

Artists like Doddanna are rare gems whose performances continue to entertain, inspire, and stay alive in the hearts of cinema lovers forever.

Few films I remember ,NanagooHendathiBeku,Shivanaga,PoliceLockup,MudfinaMava,Kanasugara,Jamindaru and many could not remember.

K.Ragavan

25-5-26

Small Story 621.

 சிறுகதை 621

அப்பாவின் அற்புதமான புகழ்

சஞ்சய், சென்னைக்குச் செல்லும் தனது விமானத்திற்காக பாஸ்டன் விமான நிலையத்தின் ஓய்வு அறையில் காத்திருந்தான். விமான நிலையம் கூட்டம் நிறைந்தும் பரபரப்பாகவும் இருந்தது. ஒரு இளம் பெண் தனது பயணப்பைகளுடன் அவசரமாக வந்து, அவன் அருகில் காலியாக இருந்த இருக்கையை கவனித்து அமர்ந்தாள்.

சிறிது நேரத்தில், விமானத்தில் ஏறுவதற்கான அறிவிப்பு வெளியானது. இருவரும் பிஸினஸ் கிளாஸ் கவுண்டருக்குச் சென்றனர். ஒரு முன்னணி ஐ.டி நிறுவனத்தில் திட்டத் தலைவராக வேலை பார்த்து வந்த சஞ்சய், முந்தைய நாள் தனது சகோதரி சுமாவிடமிருந்து வந்த எதிர்பாராத தொலைபேசி அழைப்பின் காரணமாக சென்னைக்குப் பயணம் செய்துக் கொண்டிருந்தான்.

“சஞ்சய், நீ கட்டாயம் வர வேண்டும்,” என்று அவள் கூறியிருந்தாள்.

“ஞாயிற்றுக்கிழமை அம்மாவின் பிறந்தநாள். அதற்காக நாங்கள் ஒரு சிறப்பு நிகழ்ச்சியைத் திட்டமிட்டிருக்கிறோம்.”

சஞ்சய் தனது அம்மாவை மிகவும் நேசித்தும் மதித்தும் வந்தான். அவன் கல்விக்கும் தொழில் வளர்ச்சிக்கும் அவள் பல தியாகங்களை செய்திருந்தாள். அந்த நிகழ்ச்சியை தவறவிட அவனுக்கு மனமில்லை. தன் சகோதரியின் விருப்பத்தையும் அவன் மதித்ததால் உடனே விமான டிக்கெட்டை பதிவு செய்தான்.

அவன் சிந்தனையை அருகில் இருந்த இளம் பெண்ணின் குரல் கலைத்தது.

“மன்னிக்கவும், இது உங்கள் இருக்கை தானே? என் இருக்கை உங்கள் பக்கத்தில் உள்ளது. நான் இங்கே அமரலாமா? எனக்கு ஜன்னல் பக்க இருக்கைகள் மிகவும் பிடிக்கும்.”

சஞ்சய் புன்னகையுடன் சம்மதித்தான்.

“என் பெயர் ஷோபா,” என்று அவள் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டாள்.

“நான் சென்னைக்குப் போகிறேன்.”

“நான் சஞ்சய்,” என்று அவன் பதிலளித்தான்.

“நானும் சென்னைக்குத்தான் செல்கிறேன்.”

இருவரும் வசதியாக அமர்ந்தபின், ஷோபா மெதுவாகப் பேசத் தொடங்கினாள்.

“என்னுடைய இந்தப் பயணம் திடீரென்று முடிவானது. என் அப்பா, ஒரு உயர்ந்த மனிதரின் மனைவியின் பிறந்தநாள் விழாவில் கலந்து கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்தக் குடும்பம் என் அப்பாவுக்கு பல உதவிகள் செய்திருந்தது. அந்த நல்லவர் இப்போது உயிருடன் இல்லை. ஆனாலும், என் அப்பா அவர்களிடம் கொண்ட நன்றியுணர்வையும் நட்பையும் குடும்ப நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வதன் மூலம் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தி வருகிறார். இந்த முறை, என் அப்பா என் அண்ணனுடன் சிங்கப்பூரில் தங்கியிருக்கிறார். அதனால், அவருக்குப் பதிலாக நான் செல்லும்படி கேட்டார். அடுத்த வாரமே நான் சென்னை வர திட்டமிட்டிருந்ததால், கொஞ்சம் முன்னதாகவே வர சம்மதித்தேன்.”

நீண்ட பயணத்தின் போது, குறிப்பாக ஃபிராங்க்ஃபர்டில் விமானம் மாறிய சமயத்திலும், சஞ்சயும் ஷோபாவும் இனிமையாக உரையாடி நல்ல நண்பர்களாக மாறினர்.

சென்னையை அடைந்த பிறகு, இருவரும் தங்களது தொலைபேசி எண்களை பரிமாறிக் கொண்டு பிரிந்தனர்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை வந்தது.

(தொடரும்)

K.Ragavan

25-5-26