Small Story 749.

 Small Story 749

Life Is Beautiful – 94
Everything Falling Into Place

That evening, Ram went for his usual walk in the park. On the way, he met Ramanujam, the owner of the bakery he often visited. Ramanujam greeted him warmly and congratulated him on his marriage.

Ramanujam: “Sir, I came to know about your marriage through our friend Murthy. I was extremely happy to hear the news. My heartfelt congratulations to you.”

Ram: “Thank you very much, Sir. In fact, I wanted to call you this evening. I am hosting a party the day after tomorrow at Dasaprakash Paradise. Please come with your family at 6:00 p.m. I would be very happy to have you all there.”

Ramanujam: “Certainly, Sir. I will definitely be there with my wife.”

After their conversation, Ram returned home. As soon as he entered, his phone started ringing. It was Vasanthi.

Vasanthi: “Hello, Ram. We have packed everything. Kaadhambari has some official work and could not come with us. So, tomorrow, we will come to Mysore by taxi ourselves. You take some rest. We will manage everything.”

Ram: “No problem at all. Take your time and travel safely.”

Vasanthi: “We will manage. See you tomorrow.”

Ram: “Okay. Take care. See you tomorrow.”

They ended the call.

A few moments later, Ram received another call. This time, it was from Ranjitha.

Ranjitha: “Hello, Blogger Sir. A friend of mine told me that her mother is coming to Mysore tomorrow on the afternoon flight, which is scheduled to arrive at 1:00 p.m. I called you because I have some work in Hebbal, near Bangalore Airport. Since I will already be in that area, I thought I could pick them up from the airport. My Chief also asked me to help them.”

Ram was delighted to hear this.

Ram: “Why should you take the trouble, Ranjitha?”

Ranjitha: “There is no trouble at all, Sir. I have already spoken to Kaadhambari. I will pick them up at the airport and make sure they reach Mysore safely. Please don't worry.”

Ram: “Thank you so much, Ranjitha. I really appreciate your thoughtfulness.”

After ending the call, Ram sat quietly for a while. He wondered at the way everything was falling into place, one event after another, without any difficulty.

The arrival of Vasanthi, Kaadhambari’s arrangements, the party with his friends, and now Ranjitha’s unexpected help—all these things seemed to be happening naturally and at the right time.

Ram smiled to himself and thought, “How wonderfully everything is happening. I never planned all these things, yet everything seems to be moving smoothly. God has truly blessed me with good people at every step of my journey.”

With a grateful heart, Ram looked forward to the days ahead, feeling that life was indeed beautiful 

TobeContinued

K.RagavaSmall Story 749

Life Is Beautiful – 94
Everything Falling Into Place

That evening, Ram went for his usual walk in the park. On the way, he met Ramanujam, the owner of the bakery he often visited. Ramanujam greeted him warmly and congratulated him on his marriage.

Ramanujam: “Sir, I came to know about your marriage through our friend Murthy. I was extremely happy to hear the news. My heartfelt congratulations to you.”

Ram: “Thank you very much, Sir. In fact, I wanted to call you this evening. I am hosting a party the day after tomorrow at Dasaprakash Paradise. Please come with your family at 6:00 p.m. I would be very happy to have you all there.”

Ramanujam: “Certainly, Sir. I will definitely be there with my wife.”

After their conversation, Ram returned home. As soon as he entered, his phone started ringing. It was Vasanthi.

Vasanthi: “Hello, Ram. We have packed everything. Kaadhambari has some official work and could not come with us. So, tomorrow, we will come to Mysore by taxi ourselves. You take some rest. We will manage everything.”

Ram: “No problem at all. Take your time and travel safely.”

Vasanthi: “We will manage. See you tomorrow.”

Ram: “Okay. Take care. See you tomorrow.”

They ended the call.

A few moments later, Ram received another call. This time, it was from Ranjitha.

Ranjitha: “Hello, Blogger Sir. A friend of mine told me that her mother is coming to Mysore tomorrow on the afternoon flight, which is scheduled to arrive at 1:00 p.m. I called you because I have some work in Hebbal, near Bangalore Airport. Since I will already be in that area, I thought I could pick them up from the airport. My Chief also asked me to help them.”

Ram was delighted to hear this.

Ram: “Why should you take the trouble, Ranjitha?”

Ranjitha: “There is no trouble at all, Sir. I have already spoken to Kaadhambari. I will pick them up at the airport and make sure they reach Mysore safely. Please don't worry.”

Ram: “Thank you so much, Ranjitha. I really appreciate your thoughtfulness.”

After ending the call, Ram sat quietly for a while. He wondered at the way everything was falling into place, one event after another, without any difficulty.

The arrival of Vasanthi, Kaadhambari’s arrangements, the party with his friends, and now Ranjitha’s unexpected help—all these things seemed to be happening naturally and at the right time.

Ram smiled to himself and thought, “How wonderfully everything is happening. I never planned all these things, yet everything seems to be moving smoothly. God has truly blessed me with good people at every step of my journey.”

With a grateful heart, Ram looked forward to the days ahead, feeling that life was indeed beautiful 

TobeContinued

K.Ragavan

30-9-26

Small Story 749.T

 சிறுகதை 749

வாழ்க்கை அழகானது – 94
எல்லாமே சரியான முறையில் அமைந்து கொண்டிருந்தது

அன்று மாலை, ராம் வழக்கம்போல் பூங்காவிற்குச் சென்று நடைப்பயிற்சி மேற்கொண்டார். அப்போது, அவர் அடிக்கடி சென்று கொண்டிருந்த பேக்கரியின் உரிமையாளர் ராமானுஜத்தைச் சந்தித்தார். ராமானுஜம் அவரை அன்புடன் வரவேற்று, திருமணத்திற்காக வாழ்த்துத் தெரிவித்தார்.

ராமானுஜம்:
“சார், நமது நண்பர் மூர்த்தி மூலம் உங்கள் திருமணத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொண்டேன். அந்தச் செய்தியைக் கேட்டு மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். எனது மனமார்ந்த திருமண வாழ்த்துகள்.”

ராம்:
“மிக்க நன்றி, சார். உண்மையில், இன்று மாலையே உங்களைத் தொலைபேசியில் அழைக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். நாளை மறுநாள் தசபிரகாஷ் பாரடைஸில் எனது நண்பர்களுக்காக ஒரு விருந்து ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன். மாலை 6 மணிக்கு குடும்பத்துடன் அவசியம் வாருங்கள். நீங்கள் அனைவரும் வருவது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.”

ராமானுஜம்:
“நிச்சயமாக, சார். நான் என் மனைவியுடன் கண்டிப்பாக வருகிறேன்.”

அவர்களுடைய உரையாடல் முடிந்ததும், ராம் வீட்டிற்குத் திரும்பினார். அவர் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும், அவரது தொலைபேசி ஒலித்தது. அழைத்தது வசந்தி.

வசந்தி:
“ஹலோ, ராம். நாங்கள் எல்லாவற்றையும் பேக் செய்து விட்டோம். காதம்பரிக்கு சில அலுவலக வேலைகள் இருந்ததால், அவளால் எங்களுடன் வர முடியவில்லை. எனவே, நாங்கள் நாளை மதியம் விமானத்தில் வந்து, விமான நிலையத்திலிருந்து டாக்ஸியில் மைசூருக்கு வருகிறோம். நீங்கள் சிறிது ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். மீதியையெல்லாம் நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம்.”

ராம்:
“பரவாயில்லை. நீங்கள் நிதானமாக வந்து, பாதுகாப்பாகப் பயணம் செய்யுங்கள்.”

வசந்தி:
“நாங்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொள்கிறோம். நாளை சந்திப்போம்.”

ராம்:
“சரி. பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். நாளை சந்திப்போம்.”

அவர்கள் தொலைபேசி அழைப்பை முடித்துக் கொண்டனர்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, ராமுக்கு மீண்டும் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. இந்த முறை அழைத்தது ரஞ்சிதா.

ரஞ்சிதா:
“ஹலோ, பிளாக்கர் சார். எனது நண்பர் ஒருவர், அவருடைய அம்மா நாளை மதியம் விமானத்தில் வருவதாகவும், அந்த விமானம் மதியம் 1 மணிக்கு பெங்களூரு விமான நிலையத்தை வந்தடையும் என்றும் கூறினார். எனக்கு பெங்களூரு விமான நிலையத்திற்கு அருகிலுள்ள ஹெப்பாளில் சில வேலைகள் இருக்கின்றன. நான் ஏற்கனவே அந்தப் பகுதியில் இருப்பதால், விமான நிலையத்திற்குச் சென்று அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு வரலாம் என்று நினைத்தேன். அவர்களுக்கு உதவி செய்யும்படி எனது சீஃப்பும் என்னிடம் கூறியுள்ளார்.”

இதைக் கேட்ட ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ராம்:
“ரஞ்சிதா, நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு சிரமம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்?”

ரஞ்சிதா:
“இதில் எந்தச் சிரமமும் இல்லை, சார். நான் ஏற்கனவே காதம்பரியிடம் பேசி விட்டேன். விமான நிலையத்திற்குச் சென்று அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு வந்து, அவர்கள் பாதுகாப்பாக மைசூரைச் சென்றடைய ஏற்பாடு செய்கிறேன். நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம்.”

ராம்:
“மிக்க நன்றி, ரஞ்சிதா. உங்கள் அக்கறைக்கும் உதவிக்கும் நான் மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன்.”

அழைப்பை முடித்த பிறகு, ராம் சிறிது நேரம் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். ஒவ்வொரு நிகழ்வும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எந்தவித சிரமமும் இல்லாமல், எவ்வாறு இயல்பாகச் சரியான முறையில் அமைந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவர் எண்ணிப் பார்த்தார்.

வசந்தியின் வருகை, காதம்பரியின் ஏற்பாடுகள், நண்பர்களுடன் நடைபெறவிருந்த விருந்து, இப்போது எதிர்பாராத நேரத்தில் ரஞ்சிதா முன்வந்து செய்யும் உதவி—இவை அனைத்தும் இயல்பாகவும் சரியான நேரத்திலும் நடைபெறுவது போல் ராமுக்குத் தோன்றியது.

ராம் தனக்குள் புன்னகைத்துக் கொண்டு நினைத்தார்:

“எவ்வளவு அற்புதமாக எல்லாமே நடந்து கொண்டிருக்கிறது! இவற்றில் எதையும் நான் திட்டமிடவில்லை. ஆனால், அனைத்தும் எந்தத் தடையும் இல்லாமல் சீராக நடைபெறுகின்றன. எனது வாழ்க்கைப் பயணத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நல்ல மனிதர்களை எனக்கு அருளியிருக்கிறார் இறைவன்.”

நன்றியுணர்வுடன், வரவிருக்கும் நாட்களை ராம் எதிர்நோக்கினார். உண்மையிலேயே, வாழ்க்கை அழகானதுதான் என்று அவரது மனம் உணர்ந்தது.

தொடரும்...

கே. ராகவன்

30-9-26

Small Story 748.

 Small Story 748

Life Is Beautiful – 93

Another Miracle

The next morning, as usual, Ram went for his morning walk with Tommy. On the way, he met Athmarao, an old acquaintance. They exchanged greetings and spoke for a while before going their separate ways.

Days passed, and before Ram realised it, ten days had gone by.

In the meantime, with the coordination of Kaadhambari, Ranjitha, and Sophia, Ram received his U.S. visa and the ticket to Denver from Suganthi. Suganthi had also arranged the necessary arrangements for Vasanthi to accompany him.

As promised, Sulaiman had sent his sponsorship for Vasanthi. Another pleasant development was that Suganthi recommended Ram to her association, which arranged a Business Class ticket for him. Sulaiman also booked Vasanthi’s ticket.

Everything seemed to be falling into place in a way Ram had never expected.

In just two days, Vasanthi and Anusha Madam were due to arrive in Mysore. The very next day, Ram decided to arrange a get-together at Dasaprakash Paradise for twenty-five close friends, along with their family members.

Looking back at all these developments, Ram felt that yet another miracle had taken place in his life. He sat quietly, reminiscing about everything that had happened.

Just then, his thoughts were interrupted by a phone call.

It was Sophia calling from Denver.

Sophia: “Professor Sir, I hope you have completed all the formalities required to enter our city in a few days for the celebration meeting. I am eagerly looking forward to listening to your speech, especially after your memorable OO1 Academy function.”

Ram: “Thank you so much, Sophia. You still remember me!”

Sophia: “How can I forget a versatile person with such a strong academic background? My husband is also very eager to meet you on the day of the celebration. Please convey our greetings to Mrs. Vasanthi Ram. I will be very happy to meet her here as well.”

Ram: “You seem to know everything, Sophia!”

Sophia: “That is because of my association with Ranjitha and Kaadhambari. They have kept me informed about all the developments. Take care, Professor Sir. We will meet very soon.”

After ending the call, Ram sat for a moment, wondering how this wonderful connection with Sophia had happened.

Sophia was a highly knowledgeable and talented person in her field. Yet, through his association with Ranjitha and Kaadhambari, he had come to know her, and that relationship had now opened another meaningful chapter in his life.

By then, it was lunchtime. Ram got up from his chair and walked towards the kitchen.

To be continued...

K.Ragavan

29-9-26.

Small Story 748.T

Small Story 748

Life Is Beautiful – 93

Another Miracle

The next morning, as usual, Ram went for his morning walk with Tommy. On the way, he met Athmarao, an old acquaintance. They exchanged greetings and spoke for a while before going their separate ways.

Days passed, and before Ram realised it, ten days had gone by.

In the meantime, with the coordination of Kaadhambari, Ranjitha, and Sophia, Ram received his U.S. visa and the ticket to Denver from Suganthi. Suganthi had also arranged the necessary arrangements for Vasanthi to accompany him.

As promised, Sulaiman had sent his sponsorship for Vasanthi. Another pleasant development was that Suganthi recommended Ram to her association, which arranged a Business Class ticket for him. Sulaiman also booked Vasanthi’s ticket.

Everything seemed to be falling into place in a way Ram had never expected.

In just two days, Vasanthi and Anusha Madam were due to arrive in Mysore. The very next day, Ram decided to arrange a get-together at Dasaprakash Paradise for twenty-five close friends, along with their family members.

Looking back at all these developments, Ram felt that yet another miracle had taken place in his life. He sat quietly, reminiscing about everything that had happened.

Just then, his thoughts were interrupted by a phone call.

It was Sophia calling from Denver.

Sophia: “Professor Sir, I hope you have completed all the formalities required to enter our city in a few days for the celebration meeting. I am eagerly looking forward to listening to your speech, especially after your memorable OO1 Academy function.”

Ram: “Thank you so much, Sophia. You still remember me!”

Sophia: “How can I forget a versatile person with such a strong academic background? My husband is also very eager to meet you on the day of the celebration. Please convey our greetings to Mrs. Vasanthi Ram. I will be very happy to meet her here as well.”

Ram: “You seem to know everything, Sophia!”

Sophia: “That is because of my association with Ranjitha and Kaadhambari. They have kept me informed about all the developments. Take care, Professor Sir. We will meet very soon.”

After ending the call, Ram sat for a moment, wondering how this wonderful connection with Sophia had happened.

Sophia was a highly knowledgeable and talented person in her field. Yet, through his association with Ranjitha and Kaadhambari, he had come to know her, and that relationship had now opened another meaningful chapter in his life.

By then, it was lunchtime. Ram got up from his chair and walked towards the kitchen.

To be continued...

K.Ragavan

29-9-26.

 

Tribute 947 T

 சமூக ஊடகக் குழுக்களுக்கும் அவற்றின் உறுப்பினர்களின் பங்களிப்பிற்கும் ஒரு பாராட்டு – 947

சில சமூக ஊடகத் தளங்களில் நான் ஈடுபடத் தொடங்கி, பல்வேறு குழுக்களுடனும் அவற்றின் உறுப்பினர்களுடனும் பழகத் தொடங்கியதிலிருந்து, அந்தக் குழுக்கள் செயல்படும் விதத்தையும், உறுப்பினர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்புகொண்டு கருத்துகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் முறையையும் நான் மிகவும் பாராட்டி வருகிறேன். பல்வேறு அளவுகளில் இயங்கும் இக்குழுக்கள், பலதரப்பட்ட பின்னணிகளைக் கொண்ட மக்களை ஒன்றிணைக்கின்றன. அவர்களின் சுறுசுறுப்பான பங்கேற்பும், கருத்துப் பரிமாற்றமும் உண்மையிலேயே பாராட்டத்தக்கவை.

இந்த சமூக ஊடகத் தளங்களில் நான் இருப்பதன் முக்கிய நோக்கம், பல்வேறு விஷயங்கள் மற்றும் கருத்துக் கோணங்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதே ஆகும். குறிப்பாக, வலைப்பதிவு எழுதுதல், கதை சொல்லுதல் மற்றும் பொழுதுபோக்குத் துறையில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது. கடந்த 16 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, பல்வேறு பின்னணிகளைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் நூலாசிரியர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்துள்ளது. இந்தத் தொடர்புகள் எனது அறிவை மேலும் வளப்படுத்தியதுடன், பல்வேறு கருத்துகளையும் அனுபவங்களையும் புரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பையும் அளித்துள்ளன.

ஆண்களும் பெண்களும் சேர்ந்த எழுத்தாளர்கள், பல்வேறு தலைப்புகளில், குறிப்பாக அன்றாட வாழ்க்கை தொடர்பான விஷயங்களில், சிறப்பாக எழுதி வருகின்றனர். அவர்களின் எழுத்துகள் பல சமயங்களில் சமூகப் பிரச்சினைகள், தனிப்பட்ட அனுபவங்கள், சவால்கள் மற்றும் அவற்றுக்கான தீர்வுகள் ஆகியவற்றை எடுத்துரைப்பதுடன், வாசகர்களிடையே விழிப்புணர்வையும் தன்னம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்துகின்றன.

குறிப்பாக, பல பெண் எழுத்தாளர்கள் அன்றாட வாழ்க்கையை உன்னிப்பாகக் கவனித்து, தங்களுடைய எண்ணங்களை உணர்வுபூர்வமாகவும், தெளிவாகவும், தன்னம்பிக்கையுடனும் வெளிப்படுத்தும் விதத்தை நான் மிகவும் பாராட்டுகிறேன். குடும்பம், சமூகம், உறவுகள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளப்படும் சவால்கள் குறித்து அவர்களின் எழுத்துகள் பல அர்த்தமுள்ள பார்வைகளை வழங்குகின்றன.

பல்வேறு பன்னாட்டு ஊடக நிறுவனங்களின் ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆசிரியர் குழுவினரும் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டு, சமூகத்திற்கு பயனுள்ள கருத்துகளையும் நேர்மறையான செய்திகளையும் பகிர்ந்து கொள்வது மிகவும் ஊக்கமளிப்பதாக உள்ளது. அவர்களின் பங்களிப்பு, தகவல் தொடர்பும் அறிவுப் பகிர்வும் புவியியல் எல்லைகளைக் கடந்து மக்களை சென்றடைய முடியும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இன்றைய டிஜிட்டல் உலகம் மக்களை இணைப்பதிலும், தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதிலும், கற்றுக்கொள்வதற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதிலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. சமூக ஊடகத் தளங்கள், பல்வேறு தொழில்கள், கலாச்சாரங்கள் மற்றும் உலகின் பல பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும் வாய்ப்பை அனைவருக்கும் ஏற்படுத்தியுள்ளன.

எனினும், இந்தத் தளங்களை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்ற பொறுப்பு இறுதியில் ஒவ்வொரு தனிநபரிடமே உள்ளது. நம்பகமான தகவல்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, பயனுள்ள விவாதங்களிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு, மாறுபட்ட கருத்துகளை மதித்து, தேவையற்ற எதிர்மறைச் செயல்பாடுகளைத் தவிர்த்து செயல்பட்டால், டிஜிட்டல் உலகத்தை நமது அறிவை வளப்படுத்தவும், சமூகத்திற்கு நேர்மறையான பங்களிப்பை வழங்கவும் சிறப்பாகப் பயன்படுத்த முடியும்.

சமூக ஊடகக் குழுக்கள், நிர்வாகிகள், பத்திரிகையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள், நூலாசிரியர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் எனது மனமார்ந்த பாராட்டுகளையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அவர்களின் மதிப்புமிக்க பங்களிப்பு, இந்தத் தளங்களை தொடர்ந்து தகவல் நிறைந்ததாகவும், சுவாரஸ்யமானதாகவும், அர்த்தமுள்ளதாகவும் மாற்றி வருகிறது.

அன்பும் நல்வாழ்த்துகளும்,

கே. ராகவன்

28-9-26

Tribute 947.

 Tribute to Social Media Groups and the Involvement of Their Members – 947

Ever since I became involved with a few social media platforms and got acquainted with various groups and their members, I have developed a great admiration for the way these groups function and interact. Groups of different sizes bring together people from diverse backgrounds, and their active participation and exchange of ideas are truly commendable.

My main intention in being part of these platforms is to learn about various subjects and perspectives, particularly because I have a keen interest in blogging, storytelling, and the entertainment field. Over the past 16 years, I have had the opportunity to connect with several journalists, writers, and authors from different backgrounds. These interactions have enriched my knowledge and given me the opportunity to understand different viewpoints and experiences.

Both men and women writers are contributing wonderfully by writing on a wide range of subjects, especially issues related to everyday life. Many of their writings highlight social concerns, personal experiences, challenges, and solutions, while also creating awareness and confidence among readers.

I particularly admire several women writers for the way they observe everyday life and present their thoughts with sensitivity, clarity, and confidence. Their writings often provide meaningful perspectives on family, society, relationships, and the challenges faced in daily life.

It is also encouraging to see editors from various multinational publications participating in different programmes and sharing valuable thoughts and positive messages with society. Their involvement demonstrates how communication and knowledge-sharing can reach people across geographical boundaries.

Today, the digital world is playing a vital role in connecting people, sharing information, and creating opportunities to learn. Social media platforms have made it possible for individuals to interact with people from different professions, cultures, and parts of the world.

However, the responsibility ultimately lies with each individual to use these platforms wisely. By choosing reliable information, learning from meaningful discussions, respecting different opinions, and avoiding unnecessary negativity, we can use the digital world to enrich our knowledge and contribute positively to society.

My sincere appreciation and gratitude go to all the social media groups, administrators, journalists, writers, authors, editors, and members whose valuable involvement continues to make these platforms informative, interesting, and meaningful.

With warm regards,

K. Ragavan

Small Story 747.

 

Small Story 747

Life Is Beautiful – 92

Proud of His Friend

Ram picked up the phone and was pleasantly surprised to hear the voice of Investigation Chief OO1.

OO1: “Good evening, Mr. Ram. Atkinson called me and narrated all your latest developments. Your marriage, which you had planned decades ago, finally taking place is truly a blessing from God. It also reflects your nature—you never expected anything in return from anyone.

“I am extremely proud of my friend. Atkinson also told me about the new project that has been entrusted to you, which you will be leading along with Kaadhambari, your daughter in every sense. I am very happy to hear about your successful visit to the Middle East.

“Let me congratulate you once again. When your better half arrives here for her US visit, we must all have a party together. Take care. My better half also joins me in congratulating you.

“We both compliment you on your choice. You and Vasanthi are truly an ideal couple. Bye for now.”

Ram was deeply delighted by the wishes of the amazing Investigation Chief. The respect and affection OO1 showed towards him touched his heart.

Everyone around him listened to the conversation and told Ram, “You are truly fortunate to have the association of OO1. We are all proud to have your friendship and association.”

After that, Ram took some rest and spent some happy moments playing with his little friend, Tommy.

That night, Murthy  invited Ram to join him for dinner at his  house. Raj left with great happiness, delighted that his dear friend had finally returned home after his memorable journey abroad.

Ram enjoyed a delicious dinner with his favourite milagu rasam, followed by a tasty dessert. After dinner, he returned home.

Tommy had settled comfortably in his old place and happily ate his usual night meal.

A few minutes later, Ram’s phone rang again.

This time, it was his better half, Vasanthi.

Vasanthi: “Ram, have you reached safely? Did you meet all your friends?”

Hearing her sweet and affectionate voice, Ram felt extremely happy.

Ram: “Yes, Vasanthi. I reached safely. I distributed all the sweets to our friends, and everyone appreciated the choice I made decades ago.”

Vasanthi smiled.

Vasanthi: “Here too, my friends and Grandma’s friends have been telling me exactly the same thing.”

Both of them smiled, feeling the warmth of their long-awaited reunion.

Vasanthi: “Take care and sleep well. I’ll call you tomorrow.”

Ram: “Good night, Vasanthi. Bye for now.”

She ended the call, and Ram too went to sleep almost immediately, exhausted from the day’s travel and overwhelmed by the happiness of being back home.

To be continued...

K. Ragavan

28-9-26