Greatloss.

 The demise of the legendary 88-year-old playback singer S. Janaki is a great loss to the world of music. Throughout her illustrious career, she rendered more than 40,000 songs in various Indian languages, making an extraordinary contribution to the film industry. Her remarkable versatility, expressive singing, and unmatched dedication earned her the admiration and love of millions of music lovers.

Her sweet, melodious voice, especially in songs for children, will always be remembered and cherished by generations of fans. Though she is no longer with us, her timeless songs and rich musical legacy will continue to inspire and delight listeners for years to come. May her soul rest in peace.

K.Ragavan

Small Story 669.T

 Small Story 669.

வாழ்க்கை அழகானது – 14

மதிய உணவுக்குப் பிறகு ராமும் வசந்தியும் இருவருக்கும் விருப்பமான பல விஷயங்களைப் பற்றி நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அந்த நேரத்தில் ராமின் நண்பர்கள் திரும்பி வந்தனர்.

ராம், வசந்தியை தனது நண்பர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.

அப்போது நண்பர்கள் வசந்தியிடம்,

"ராம் எங்களுக்கு ஒரு பெண் நண்பரை அறிமுகப்படுத்துவது இதுவே முதல் முறை. பொதுவாக அவர் பெண்களுடன் பழகுவதில்லை. இன்று உங்களை அவரது நண்பராகப் பார்க்கும் போது எங்களுக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது," என்றனர்.

ராம்:

"ஆம், வசந்தி. அவர்கள் சொல்வது உண்மைதான். இன்று வரை நான் எந்தப் பெண்ணிடமும் இவ்வளவு நெருக்கமாகப் பேசியதில்லை. கல்லூரியில் என்னுடன் படித்த பெண்களிடம்கூட இப்படி உரையாடியதில்லை."

வசந்தி:

"எனக்கும் நேற்று வரை இதே மாதிரியான அனுபவம்தான் இருந்தது."

ராம்:

"இதற்கு என்ன சொல்லுவது என்று எனக்கே தெரியவில்லை."

வசந்தி:

"எனக்கும் அப்படித்தான் தோன்றுகிறது. ராம், நான் நாளை புறப்படுகிறேன். இது என்னுடைய விசிட்டிங் கார்டு. தொடர்பில் இருங்கள்."

ராம்:

"நன்றி. இதோ என்னுடைய கார்டும். நாங்கள் இன்று மாலையே புறப்படுகிறோம். உடல்நலத்தை கவனித்துக்கொள்ளுங்கள். வருகிறேன்."

ராமின் நண்பர்கள் அனைவரும் வசந்தியை நோக்கி கையை அசைத்து, "வருகிறோம்... மீண்டும் சந்திப்போம்," என்று விடைபெற்றனர்.

மாலை நேரத்தில் ராமும் அவரது நண்பர்களும் பெங்களூரை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். வழியில், ராம் வசந்தியை எப்படிச் சந்தித்தார், எப்படி அவர்களுக்குள் அறிமுகம் ஏற்பட்டது என்று அவரது நண்பர்கள் யாரும் கேட்கவில்லை. காரணம், மற்றவர்களின் தனிப்பட்ட விஷயங்களில் தலையிடுவது ராமின் இயல்பு அல்ல. அதேபோல், தன்னுடைய சொந்த வாழ்க்கையிலும் மற்றவர்கள் தலையிடுவதை அவர் விரும்புவதில்லை.

ராமின் கடந்தகால நினைவுகள் முர்த்தியின் குறுக்கீட்டால் கலைந்தன.

முர்த்தி:

"ராம், ஒரு கப் டீ குடிக்கலாமா?"

அப்போதுதான் அவர்கள் இரண்டு மணி நேரமாகப் பயணம் செய்து கொண்டிருப்பதையும், குஷால்நகரை நெருங்கிவிட்டதையும் ராம் உணர்ந்தார்.

முர்த்தியும் ராஜும் ராமின் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தாலும், தனது கடந்தகால வாழ்க்கையைப் பற்றி அவர்களிடம் கூட ராம் இதுவரை எதுவும் பகிர்ந்து கொண்டதில்லை.

(தொடரும்...)

Amazing Kalyani.

 அற்புதமான கல்யாணி

இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நான் அறிந்திருக்கும் மிகத் திறமையான, பன்முகத் திறன் கொண்ட ஆளுமைகளில் ஒருவரான கல்யாணிக்கு என் மனமார்ந்த அஞ்சலியையும் பாராட்டையும் செலுத்துவதில் நான் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன். அவர் நம் குடும்ப வட்டாரத்தில் மட்டுமல்லாமல், அவரைப் பழகும் வாய்ப்பு பெற்ற ஒவ்வொருவரின் மனதிலும் நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்.

கல்யாணி தொடர்ந்து 500 கதைகளை நிறைவு செய்திருப்பது உண்மையிலேயே மிகவும் பாராட்டத்தக்க ஒரு மகத்தான சாதனையாகும். குறிப்பாக, அவர் கதைகளைச் சொல்லும் விதத்தில் வெளிப்படும் உண்மைத்தன்மையும் நேர்மையும் என்னை மிகவும் கவர்ந்துள்ளன. அவை அவரது கதைகளை சுவாரஸ்யமானதாகவும், அர்த்தமுள்ளதாகவும், பலருக்கும் ஊக்கமளிப்பதாகவும் மாற்றுகின்றன.

எனது சொந்த எழுத்துப் பணிகளின் காரணமாக, அவருடைய அனைத்து கதைகளையும் கேட்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும், நான் கேட்ட சில கதைகள் ஒவ்வொன்றும் உயர்ந்த வாழ்க்கை மதிப்புகளை எடுத்துரைப்பதோடு, மன அமைதியையும் அளித்து, கேட்போரின் மனதில் நீங்காத தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

கல்யாணி என் மருமகனின் மனைவி என்பதில் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி. அவரது சிறப்பான கதை சொல்லும் திறமையும், அதற்காக அவர் காட்டும் அர்ப்பணிப்பும் உரிய அங்கீகாரம் பெறுவது மிகவும் மனநிறைவை அளிக்கிறது. அவரது விடாமுயற்சி, படைப்பாற்றல் மற்றும் இலக்கியத்தின் மீதான ஆழ்ந்த ஈடுபாடு மிக உயர்ந்த பாராட்டுக்குரியவை.

இந்த அருமையான சாதனையை எட்டியுள்ள கல்யாணிக்கு எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். எதிர்காலத்திலும் அவரது இலக்கிய மற்றும் படைப்பாற்றல் மிக்க பயணத்தில் மேலும் பல வெற்றிகளைப் பெற்று, தனது கதைகள் மூலம் இன்னும் ஏராளமானோருக்கு ஊக்கமளிக்க இறைவனை வேண்டுகிறேன்.

அன்புடன்,

கே. ராகவன்

Amazing Kalyani.

 Amazing Kalyani

It gives me immense pleasure to pay tribute to Kalyani, one of the most talented and versatile personalities I have known for over two decades. She has created a positive impact not only within our family circle but also among everyone who has had the opportunity to know her.

Kalyani's remarkable achievement of consistently completing 500 stories is truly admirable. I especially appreciate the authenticity and sincerity in her narration, which make her stories engaging, meaningful, and inspiring.

Although my own writing commitments have prevented me from listening to all of her stories, I have had the opportunity to enjoy several of them. Each one reflects values, brings peace of mind, and leaves a lasting impression on the listener.

Kalyani is my nephew's wife, and it is heartening to see her exceptional storytelling skills and dedication being recognized. Her perseverance, creativity, and passion deserve the highest appreciation.

I congratulate Kalyani on this wonderful milestone and wish her continued success in all her future literary and creative endeavors. May she continue to inspire many more people through her storytelling.

With warm regards,

K. Ragavan

Small Story 668.T

 சிறுகதை 668

வாழ்க்கை அழகானது – பகுதி 13

ராமின் நல்ல பழக்கவழக்கங்களும், உயர்ந்த பண்புகளும் வசந்தியை மிகவும் கவர்ந்தன. அலுவலகத்தில் பல சக ஊழியர்களுடன் பழகியிருந்தாலும், ராமைப் பற்றிய இந்தப் புதிய உணர்வை அவள் இதுவரை யாரிடமும் உணர்ந்ததில்லை. அவரது கம்பீரமான ஆளுமை, அன்பான குணம், மென்மையான புன்னகை ஆகியவை வசந்தியின் மனதை ஈர்த்தன.

அடுத்த நாள், அலுவலக உணவகத்தில் (கேன்டீனில்) வசந்தி மீண்டும் ராமை சந்தித்தாள். அன்று ராம் நீல நிற அரைக்கைச் சட்டை அணிந்திருந்தார். வசந்தியை பார்த்தவுடன், இனிய புன்னகையுடன் அவரை வரவேற்றார்.

ராம்: "வணக்கம், வசந்தி! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?"

வசந்தி: "நான் நன்றாக இருக்கிறேன். என்ன ஒரு ஆச்சரியம்! நானும் இன்று நீல நிறப் புடவைதான் அணிந்திருக்கிறேன். என்ன ஒரு வித்தியாசமான ஒற்றுமை!"

ராம்: "ஆமாம், உண்மையிலேயே அப்படித்தான். தயவுசெய்து உட்காருங்கள்."

எதிரே இருந்த நாற்காலியைக் காட்டினார். வசந்தி புன்னகையுடன் அமர்ந்தாள்.

அவளுடைய முகத்தில் தெரிந்த மகிழ்ச்சியை கவனித்த ராம் கேட்டார்.

ராம்: "இன்று நீங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்கள். ஏதேனும் நல்ல செய்தியா?"

வசந்தி: "ஆமாம். நேற்று அந்தப் பர்ஸை நம் ஹோட்டல் உரிமையாளரிடம் ஒப்படைக்கப் போய்க்கொண்டிருந்தேன். அப்போது என் தோழி எனக்கு அழைத்து, அந்தப் பர்ஸை அவள்தான் மறந்து விட்டுச் சென்றதாகச் சொன்னாள். அது அவளுடையதுதான் என்று தெரிந்ததும் எனக்கு மிகவும் நிம்மதியாக இருந்தது."

ராம்: "அது மிகவும் நல்ல செய்தி. எல்லாம் நல்லபடியாக முடிந்ததில் எனக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சி."

சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்த பிறகு, வசந்தி கேட்டாள்.

வசந்தி: "நீங்கள் பெங்களூரில் எங்கு வசிக்கிறீர்கள்? உங்கள் பெற்றோருடன் தங்குகிறீர்களா?"

ராம்: "நான் பசவனகுடியில் என் அம்மாவுடன் வசிக்கிறேன். எனக்கு எட்டு வயதாக இருந்தபோது என் அப்பாவை இழந்துவிட்டேன்."

வசந்தி: "அப்படியா... அதைக் கேட்டு மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது."

ராம்: "இன்று நான் இந்த நிலையை அடைந்ததற்கு முழுக் காரணமும் என் அம்மாதான். என் படிப்பிற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அவர் எண்ணற்ற தியாகங்களைச் செய்தார்."

வசந்தி: "உண்மையா? நமக்குள் இருக்கும் இன்னொரு அழகான ஒற்றுமை இதுதான். நானும் இன்று இந்த நிலையை அடைந்ததற்கு என் அம்மாதான் காரணம்."

ராம்: "அப்படியா? உங்கள் அப்பா என்ன செய்தார்?"

வசந்தி: "உங்களைப் போலவே, நான் ஏழாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தபோது என் அப்பாவை இழந்துவிட்டேன்."

ராம்: "அப்படியா... புரிகிறது. அது உங்களுக்கு மிகவும் கடினமான காலமாக இருந்திருக்கும்."

வசந்தி: "ஆமாம். நான் இன்று இருக்கும் நிலைக்கு முழுப் பெருமையும் என் அம்மாவுக்கே சேரும்."

அந்த நேரத்தில், பரிமாறுபவர் வந்து அவர்களுக்கு மதிய உணவைப் பரிமாறினார்.

இனிப்பைப் பார்த்த ராம் புன்னகைத்தார்.

ராம்: "ஆஹா! கேசரி... எனக்கு மிகவும் பிடித்த இனிப்பு. கேசரி என்றால் எனக்கு மிகவும் விருப்பம்."

வசந்தி மகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைத்தாள்.

வசந்தி: "எனக்கும் கேசரி மிகவும் பிடிக்கும்! இன்று நமக்குள் எத்தனையோ அழகான ஒற்றுமைகள் நடந்திருக்கின்றன."

இருவரும் ஒருவரையொருவர் புன்னகையுடன் பார்த்துக்கொண்டனர். விதி தங்களை பல எதிர்பாராத ஒற்றுமைகளின் மூலம் ஒன்றாக இணைத்திருக்கிறதோ என்ற இனிய உணர்வு அவர்கள் இருவரின் மனதிலும் மலர்ந்தது.

(தொடரும்...)

Letter.

 Letter Published in TheNational UAE on 10 July 26,

Life-changing lotteries

I write in reference to the article ‘I couldn't believe it’: Indian resident named UAE’s latest Dh30m lottery winner (July 7): Indians have frequently been among the lottery winners in the UAE over the years, and many believe they are truly fortunate. Many expatriates spend decades working there without ever earning such a life-changing amount of money. This is indeed a blessing and an inspiration for those who dream of making a better fortune through honest means. Congratulations and kudos to Sunil Kumar on his incredible victory. May this life-changing win bring happiness, prosperity and security to him and his family. – K Ragavan, Bengaluru, India

Small Story 667.

 Small Story 667

Life is Beautiful – 12

Mercara (Coorg) is a place blessed with a cool climate throughout the year and frequent rains, making it naturally beautiful. That day too, it suddenly began to rain. Ram and Vasanthi enjoyed watching the raindrops and listening to their soothing sound. Indeed, nature plays an important role in human life.

Vasanthi: "Ram, I'm staying at this hotel. If the rain continues, you can come to my room and wait until your friends return."

Ram: "Thank you, Vasanthi. I'll wait here. It's not a problem."

Vasanthi: "As you wish."

With that, she went back to her room.

The rain continued to pour, but Ram's friends still hadn't returned.

Ram thought about the first time he had met the beautiful Vasanthi in the charming town of Mercara. Her smile, her gentle way of speaking, and above all, her grace and elegance had deeply impressed him. Ever since childhood, he had always liked the name "Vasanthi." That, too, was one more reason why he felt drawn to her.

Time passed quickly, yet his friends still did not return.

A little later, Vasanthi came back and asked,

Vasanthi: "Ram, your friends still haven't come back? Why don't you come and wait in my room?"

Ram: "Thank you, Vasanthi. I'll stay here. They should be here soon."

Vasanthi: "Alright, Ram. Good night. See you tomorrow."

After saying that, she returned to her room.

Once inside, Vasanthi happily reflected on how she had met the handsome Ram. Her heart was filled with joy and new emotions. The respect and admiration she felt for him grew even stronger. What impressed her the most was Ram's honesty and good character—especially the fact that, despite her invitation, he politely chose not to come to her room.

(To be continued...)

— K. Raghavan

10-7-29