Small Story 512.T

சிறுகதை 512 நம்பிக்கையும் விசுவாசமும் பார்வதி பேருந்தில் அமர்ந்து தன் கைப்பையைச் சரிபார்த்து, நடத்துனரிடம் பட்லகுண்டுவுக்கு ஒரு டிக்கெட் கேட்டார். அவர் டிக்கெட்டையும் மீதிப் பணத்தையும் கொடுத்தார். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக உடல்நலம் சரியில்லாத தன் சகோதரன் சுந்தரேசனைப் பார்க்கவே பார்வதி பயணம் செய்துகொண்டிருந்தார். பார்வதி மதுரை எஸ்.எஸ். காலனியில், டிவிஎஸ் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த தன் மகன் ரமேஷுடன் வசித்து வந்தார். அவருடைய கணவர் சுப்பிரமணியம் டிவிஎஸிலிருந்து ஓய்வு பெற்றவர். மகனுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தாலும், ரமேஷுக்கு திருமணத்தில் எந்த விருப்பமும் இல்லை. பார்வதியின் சகோதரர் சுந்தரேசன் கனரா வங்கியில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். அவர் பட்லகுண்டுவில் தன் ஒரே மகள் ராணி மற்றும் அவளது கணவருடன் வாழ்ந்து வந்தார். ராணி ஒரு பள்ளி ஆசிரியர்; அவளது கணவரும் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பணிபுரிந்தார். திருமணம் செய்து பதினைந்து ஆண்டுகள் ஆனாலும், அவர்களுக்கு குழந்தை இல்லை. சுந்தரேசனும் அவரது மனைவியும் தங்கள் மகள்மேல் மிகுந்த பாசம் கொண்டவர்கள். இரண்டு மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு பார்வதி பட்லகுண்டுவை அடைந்தார். சகோதரனும் மனைவியும் அவரை அன்புடன் வரவேற்றனர். சுந்தரேசனுக்கு மிகவும் பிடித்த வீட்டில் செய்த பலகாரங்களும் இனிப்புகளும் நிறைந்த டிபன் பெட்டியையும் அவர் கொண்டு வந்திருந்தார். மதிய உணவுக்குப் பிறகு பார்வதி சிறிது நேரம் ஓய்வு எடுத்தார். மாலையில் ராணியும் அவளது கணவரும் பள்ளியிலிருந்து வீடு திரும்பினர். பார்வதி அவர்களை ஆசீர்வதித்து, தன் மனத்திற்கு நெருக்கமான ஒரு விஷயத்தை மெதுவாக பகிர்ந்தார். அடுத்த வாரம் மைசூருக்கு சென்று, அங்கு குடியேறியிருந்த தன் பழைய தோழி வேதாவைச் சந்திக்கப் போவதாகச் சொன்னார். நாகமங்கலாவுக்கு அருகே உள்ள ஒரு கோயிலைப் பற்றி வேதா கூறியிருந்தார்; பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் குழந்தை இல்லாத பல தம்பதிகள் அங்கு பிரார்த்தனை செய்து, குழந்தைப் பாக்கியம் பெற்றதாக அவர் சொன்னார். இதைக் கேட்ட ராணியும் அவளது கணவரும் நம்பிக்கையுடன், அந்தப் பயணத்தில் பார்வதியுடன் சேர்ந்து வர சம்மதித்தனர். இரண்டு நாட்கள் தங்கிய பிறகு பார்வதி பட்லகுண்டுவை விட்டுப் புறப்பட்டார். மைசூர் சென்றதும் அவர்களையும் வரச் சொல்லி விட்டு சென்றார். சுந்தரேசனின் மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் நெகிழ்ந்தது. அவரது சகோதரி எப்போதும் நல்லது செய்தவளே—ராணியின் திருமணத்தை ஏற்பாடு செய்ததுமட்டுமல்ல, தன் தொடர்புகளின் மூலம் ஆசிரியர் வேலை கிடைக்கவும் உதவியிருந்தார். அன்றிரவு, சுந்தரேசன் அமைதியான நம்பிக்கையுடன் தன் மனைவியிடம் மெதுவாகச் சொன்னார், “நிச்சயமாக, விரைவில் நம் பேரக்குழந்தைகளைப் பார்க்கப்போகிறோம் என்று எனக்கு உறுதி.” K.Ragavan 5-2-26

Small Story 511.

Small Story 511 “A Coffee Served With Tradition Madhav felt disappointed once again. Rohini had not replied to his message inviting her for coffee at a famous cafeteria. This was the third time it had happened. They were good friends and traveled together by bus every day, talking freely and comfortably. Yet, when it came to coffee outside, Rohini never agreed, and Madhav could not understand why. The next day, during their bus journey, Madhav decided to gently bring up the topic. Before he could speak, Rohini smiled and said, “Hey, please don’t think I’ve disappointed you by refusing your coffee invitation.” Madhav replied calmly, “No problem, Rohini. I won’t misunderstand you.” Rohini then explained softly, “I come from an orthodox family with strong ethics and traditions. Even though I work and move with people freely, I have never gone out for coffee till today. I’ve been your friend for the past three years, and I respect your decent behavior and good manners.” “Thank you,” Madhav whispered. “I truly appreciate your values and principles.” Rohini nodded and said with a smile, “You are coming for coffee at my home this Sunday at 5 p.m.” Madhav was thrilled. On Sunday, exactly at 5 p.m., Madhav reached Rohini’s house. Her father, a priest working at a temple, welcomed him warmly and offered him a seat. After a few minutes, Rohini brought coffee along with sweet kesari and vada. Rohini’s father then called his wife and introduced Madhav. Smiling kindly, her mother said, “Rohini has told us about you—your helping nature and respectful limits. She likes you, and as she is our only daughter, we never opposed this friendship. We have decided to make both of you a couple in due course. Today is our girl-seeing ceremony. We hope your parents will agree.” Madhav was overwhelmed—not just by the coffee, but by the beautiful way he had been invited and the unexpected joy that followed. With a happy smile, he replied, “My parents already like Rohini. I respect your culture and traditions, and now I understand why she never accepted my coffee invitations. I am lucky to have her as my life partner.” With a heart full of happiness, Madhav departed, cherishing a coffee served with love, tradition, and destiny. K.Ragavan 4-2-26

Jumi Award.

Announcement: JUMI (Just Missed POTW) Period: Jan ‘25 to Jan ‘31 அன்பார்ந்த மத்யமர் நண்பர்களுக்கு வணக்கம்.🙏 இந்த வாரத்திற்கான ஜூமி வெற்றியாளர்கள் பட்டியல் கீழே. அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்🌷 1 Amuthamozhi Mozhi 2 Arangarajan Sundaresan 3 Aravind Muthupandian 4 Arjunan Sivakaminathan 5 Asha Mai 6 Banumathi Nachiyar 7 Banumathi Ramamoorthi 8 Bas Srini 9 Bhooma Sivaramakrishnan 10 Bhuvaneswari Sathiavaheeswaran 11 C P Senthil Kumar 12 Chandrasekaran Mohan 13 Chellammal Ramaswamy 14 Chokkalingam Palanivel Pathar 15 Doraisamy Kumar 16 Gayathri Natarajan Dileepan 17 Geetha Raghavan 18 Gomathy Chidambaranathan 19 Gopalakrishnan Ramu 20 Hatheem Karunai Seyedmohideen 21 Hema Krishnamoorthy 22 Ilango Rajamanikam 23 Indhu Natarajan 24 Jailani Kamaludeen Jailani 25 Jayakkannan 26 Jayalakshmi Kumar 27 Jayanthi Varadarajan 28 Kalyani Krishnaswami 29 Kalyani Seshadri 30 Kamaraj Rajamanickam 31 Kanthimathi Pitchumani 32 Karpagamkrishna Karpagam 33 Kavitha Satheesh 34 Krishnamoorthy R 35 Kumar Tn 36 Lakshminarasimhan Sridharan 37 Leela Ramasamy 38 Mala Ekambaram 39 Michael Raj 40 Muthukumar Kmd 41 NcMohandoss Ncm 42 Padma Krishnamurthy 43 Padma Kumar 44 Padma Venkataraman 45 Padmanabhan Ramaswamy 46 Parimala Ragh 47 PB Sundar 48 Pradeep Kumar 49 Prema Rajagopal 50 Radha Narasimhan 51 Ragavan Krishnamachary 52 Rajagopalan Sundharam 53 Rajalakshmi Gowrishankar 54 Rajasree Murali 55 Raji Krishnamoorthy 56 Ram Venkatraman 57 Rama Amarnath 58 Ramanathan Subramania Sarma 59 Ramanujam Krishnamachari 60 Ramraj Lakshmana Iyer 61 Rangarajan 62 Richmathy Kumar 63 Rufina Rajkumar 64 S Kumar 65 Sambasivam Sivam 66 Sampathkumaran Raghavan 67 Sankaranarayanan Balasubramanian Chithirai Singer 68 Sankaranarayanan Usha 69 Saroja Natarajan 70 Serugudi Ramamurthy Venkatesan 71 Shankar Murari Gurumoorthy 72 Shanti Guru 73 Shriram Balachandran 74 Sitaraman Rathinam 75 Sivakumar K Krishnamoorthy 76 Sri Vidhya Thugili 77 Srinivasa Gopalan 78 Srinivasa Murthy Arunachalam 79 Srividhya Sivasubramaniam 80 Suganthi Kumar 81 Suganya Ashok 82 Sundari Somasundaram 83 Sunder Gp 84 Suresh Raman 85 Thilaga Palani 86 Uma Devi 87 Uma Murthy 88 Upendran Rao 89 Usha Srinivasaraghavan 90 V K Shankar 91 V Narenthrakumar 92 Vaithiya Nathan 93 Vanchinathan Ramani 94 Vasanthi J 95 Vasudevan Vasudevan 96 Vatsala Prakash 97 Velu Pillai 98 Vengadesh Srinivasagam 99 Venkat Ramani 100 Venkataraman Narayanan 101 Venkatesh CR 102 Venkatraman Srinivasan 103 Venkatraman Venkatesan 104 Venkatrao Vijayalakshmi 105 Venugopal Iyer 106 Vijaya Subramaniam 107 Vijayalakshmi Rangarajan 108 Vino Mohan 109 Viswanathan Paramasivam 110 ஆதித் சக்திவேல் 111 கோ.சரவணன் 112 சித்ரா மாணிக்கம் சென்ற வாரத்தின் பதிவுகளில் மிகச் சிறந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பணியில் பங்கேற்றவர்கள் பின்வருமாறு: குழுத் தலைவர்: திரு. Shankar Rajarathnam மாடரேட்டர் குழு: Haripriya Sambasivan Revathi Kumar Subha Shankar Venkatasubramaniam Venkat Bhuvana Muthu Latha Srini Sujatha Krishnamoorthy Thenmozhi Rajmohan Karthikeyan Kalidasan Bala Sivakumar Manimozhi Jagadeesan மற்றும் நான் Parvatham Muthukumaran மத்யமர் அறிவிப்புகளை உடனுக்குடன் பெற விரும்புவோர் கீழ்க்கண்ட சானல்களை Subscribe செய்ய வேண்டுகிறோம். WhatsApp channel https://whatsapp.com/channel/0029Va6aRyv8fewtIR0Xrv0Q Telegram channel https://t.me/Madhyamar Madhyamar TV https://youtube.com/@MadhyamarTV?si=GufskHxbYoewBkUp.

Small Story 511.T

சிறுகதை 511 “பாரம்பரியத்துடன் பரிமாறப்பட்ட காபி” மாதவ் மீண்டும் ஒருமுறை மனம் உடைந்தான். பிரபலமான ஒரு கஃபேட்டீரியாவில் காபி குடிக்க அழைத்துத் தன் செய்திக்கு ரோகிணி எந்த பதிலும் அளிக்கவில்லை. இது மூன்றாவது முறை. இருவரும் நல்ல நண்பர்கள். தினமும் ஒன்றாகவே பஸ்ஸில் பயணம் செய்வார்கள்; சுதந்திரமாகவும் நிம்மதியாகவும் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். ஆனால் வெளியே காபி குடிக்கச் சொன்னால் மட்டும் ரோகிணி ஒருபோதும் ஒப்புக் கொண்டதே இல்லை. ஏன் என்று மாதவுக்கு புரியவில்லை. அடுத்த நாள் பஸ்ஸில் பயணம் செய்யும்போது, அந்த விஷயத்தை மென்மையாக எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும் என்று மாதவ் முடிவு செய்தான். அவன் பேசத் தொடங்குவதற்குமுன், ரோகிணி சிரித்தபடியே கூறினாள், “ஏய்… காபிக்கு அழைத்ததை நான் மறுத்ததால் உங்களுக்கு மனவருத்தம் ஏற்பட்டதாக நினைக்க வேண்டாம்.” மாதவ் அமைதியாக பதிலளித்தான், “பரவாயில்லை, ரோகிணி. நான் தவறாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டேன்.” அப்போது ரோகிணி மெதுவாக விளக்கினாள், “நான் கடுமையான ஒழுக்கங்களும் பாரம்பரியங்களும் கொண்ட ஒரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள். வேலைக்குச் செல்வதும், மக்களுடன் சுதந்திரமாக பழகுவதும் இருந்தாலும், இன்றுவரை நான் வெளியே காபி குடிக்கச் சென்றதில்லை. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக உங்களுடன் நட்பு வைத்திருக்கிறேன். உங்கள் நாகரிகமான நடத்தையையும் மரியாதை எல்லைகளையும் நான் மிகவும் மதிக்கிறேன்.” “நன்றி,” என்று மாதவ் மெளனமாக சொன்னான். “உங்கள் மதிப்புகளையும் கொள்கைகளையும் நான் மனமார மதிக்கிறேன்.” ரோகிணி சிரித்தபடி தலையாட்டி, “இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை 5 மணிக்கு என் வீட்டில் காபி குடிக்க வருகிறீர்கள்,” என்றாள். மாதவுக்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சி. ஞாயிற்றுக்கிழமை, சரியாக மாலை 5 மணிக்கு, மாதவ் ரோகிணியின் வீட்டை அடைந்தான். கோவிலில் பணியாற்றும் அர்ச்சகரான அவளது தந்தை, அவனை அன்புடன் வரவேற்று அமரச் செய்தார். சில நிமிடங்களில் ரோகிணி, காபியுடன் இனிப்பான கேசரியும் வடைவும் கொண்டு வந்தாள். பின்னர் ரோகிணியின் தந்தை, தனது மனைவியை அழைத்து, மாதவைக் அறிமுகப்படுத்தினார். புன்னகையுடன் அவளது தாய் கூறினாள், “ரோகிணி உங்களைப் பற்றி எங்களிடம் சொல்லியிருக்கிறாள்—உங்கள் உதவும் மனப்பான்மை, மரியாதையான எல்லைகள் எல்லாம். அவளுக்கு உங்களைப் பிடித்திருக்கிறது. எங்களுக்குத் தோழியாக இருக்கும் ஒரே மகள் அவள்தான். அதனால் இந்த நட்புக்கு எப்போதும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லை. காலப்போக்கில் உங்களை இருவரையும் வாழ்க்கைத் துணையர்களாக இணைக்க முடிவு செய்திருக்கிறோம். இன்று பெண் பார்க்கும் நிகழ்ச்சி. உங்கள் பெற்றோரும் சம்மதிப்பார்கள் என்று நம்புகிறோம்.” மாதவ் அதிர்ச்சியும் ஆனந்தமும் கலந்த உணர்வில் மூழ்கினான். அது காபியின் சுவையால் மட்டும் அல்ல; அவனை அழைத்த விதமும், எதிர்பாராத மகிழ்ச்சியும் காரணம். மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தபடி அவன் பதிலளித்தான், “என் பெற்றோருக்கும் ரோகிணி பிடிக்கும். உங்கள் கலாச்சாரத்தையும் பாரம்பரியத்தையும் நான் மதிக்கிறேன். ஏன் அவள் என் காபி அழைப்புகளை ஏற்கவில்லை என்பதையும் இப்போது புரிந்துகொண்டேன். அவளை என் வாழ்க்கைத் துணையாகப் பெறுவது என் அதிர்ஷ்டம்.” மகிழ்ச்சியால் நிரம்பிய மனதுடன், அன்பும் பாரம்பரியமும் விதியும் கலந்த காபியின் நினைவுகளைச் சுமந்தபடி, மாதவ் அங்கிருந்து புறப்பட்டான். K.Ragavan 4-2-26

Small Story 510.

Small Story 510 Hassan: A Journey Without Expectations Bhimaiah reached the hotel in Hassan recommended by his friend Somaiah. Though he was from Bengaluru, he had never visited Hassan—the so-called “poor man’s Ooty”—and wanted to explore the town and its surroundings. His wife, a college lecturer, could not accompany him as she was busy with examinations. After enjoying a good breakfast at the hotel, Bhimaiah came out to the reception. To his surprise, he saw his old college friend Menaka sitting there. Both were pleasantly shocked to see each other. “Hey Bhimaiah, how are you?” Menaka exclaimed. “What a pleasant surprise!” Bhimaiah replied. Menaka said she had come for coffee and was waiting for her husband. Her husband, Murali, had been transferred to Hassan the previous year, and they were staying near the park. A few minutes later, Murali joined them, greeted Bhimaiah warmly, and after a short chat, the couple invited him for dinner that evening. In the evening, Bhimaiah visited their home and was warmly welcomed by Menaka and Murali. They shared a delicious homemade dinner, made even sweeter by Bhimaiah’s special halwa. After a memorable evening, he returned to his hotel. The next morning, Murali called Bhimaiah and invited him to join his official trip to Chikkamagalur and Mudigere. Bhimaiah happily accompanied him. They visited both places and stayed at the Government Tourist Guest House, as Murali was an engineer. After two wonderful days of sightseeing—and watching the classic Kannada film Bandhana in Chikkamagalur—Bhimaiah returned to Hassan with Murali. The following day, he visited a few more places in Hassan, especially locations associated with his favorite star Vishnuvardhan and the memorable movie Bandhana. Before leaving, Bhimaiah thanked Menaka and Murali for their warm hospitality and unforgettable companionship. He then returned to Bengaluru. Listening to his experiences, Bhimaiah’s wife smiled and said, “You are always lucky. Even in new places, someone or the other takes such good care of you.” Bhimaiah smiled back and thought to himself—this unexpected visit to Hassan truly proved his life policy: No expectations, only pleasant surprises. K.Ragavan 3-2-26

Small Story 910 T

சிறுகதை 510 ஹாசன்: எதிர்பார்ப்பில்லா ஒரு பயணம் பீமையா, தனது நண்பன் சோமையா பரிந்துரைத்த ஹாசனிலுள்ள ஒரு ஹோட்டலுக்கு வந்தடைந்தார். அவர் பெங்களூருவைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், “ஏழைகளின் ஊட்டி” என்று அழைக்கப்படும் ஹாசனை இதுவரை பார்வையிட்டதே இல்லை. அந்த நகரமும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் ஆராய விரும்பினார். கல்லூரி விரிவுரையாளராக பணியாற்றும் அவரது மனைவி, தேர்வு பணிகளில் மூழ்கியிருந்ததால் அவருடன் வர முடியவில்லை. ஹோட்டலில் சுவையான காலை உணவை அனுபவித்த பின், பீமையா வரவேற்பறைக்கு வந்தார். அங்கே தன் பழைய கல்லூரி நண்பை மேனகாவை பார்த்ததும் அவர் ஆச்சரியமடைந்தார். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து மகிழ்ச்சியான அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர். “ஏய் பீமையா, எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று மேனகா உற்சாகமாக கேட்டார். “எவ்வளவு இனிய ஆச்சரியம்!” என்று பீமையா பதிலளித்தார். மேனகா, காபி குடிக்க வந்ததாகவும், தனது கணவரை காத்திருக்கிறேன் என்றும் கூறினார். அவரது கணவர் முரளி, கடந்த ஆண்டு ஹாசனுக்கு மாற்றலாகி வந்திருந்தார். அவர்கள் பூங்கா அருகே வசித்து வந்தனர். சில நிமிடங்களில் முரளி அங்கே வந்தார். பீமையாவை அன்புடன் வரவேற்று, சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்ட பின், அந்த தம்பதியர் அன்று மாலை இரவு உணவிற்கு அவரை அழைத்தனர். மாலை நேரத்தில் பீமையா அவர்களது வீட்டுக்குச் சென்றார். மேனகாவும் முரளியும் அவரை மிக அன்புடன் வரவேற்றனர். வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட சுவையான இரவு உணவை அவர்கள் ஒன்றாக பகிர்ந்து கொண்டனர். பீமையா கொண்டு வந்திருந்த சிறப்பு ஹல்வா அந்த உணவிற்கு மேலும் இனிமை சேர்த்தது. மறக்க முடியாத அந்த மாலை முடிந்த பின், அவர் மீண்டும் ஹோட்டலுக்கு திரும்பினார். அடுத்த நாள் காலை, முரளி பீமையாவிற்கு தொலைபேசியில் அழைத்து, சிக்கமகளூர் மற்றும் மூடிகேரேக்கு செல்லும் தனது அதிகாரப்பூர்வ பயணத்தில் உடன் வருமாறு அழைத்தார். பீமையா மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டார். இருவரும் அந்த இடங்களைச் சுற்றிப் பார்த்து, முரளி பொறியாளராக இருந்ததால் அரசு சுற்றுலா விருந்தினர் மாளிகையில் தங்கினர். இரண்டு அருமையான நாட்கள் சுற்றுலா அனுபவித்த பின்—மேலும் சிக்கமகளூரில் பிரபலமான கன்னடத் திரைப்படமான பந்தன படத்தைப் பார்த்த பின்—பீமையா, முரளியுடன் ஹாசனுக்கு திரும்பினார். அடுத்த நாள், ஹாசனில் இன்னும் சில இடங்களை, குறிப்பாக தன் விருப்பமான நடிகர் விஷ்ணுவர்தன் மற்றும் நினைவில் நிற்கும் பந்தன திரைப்படத்துடன் தொடர்புடைய இடங்களைப் பார்வையிட்டார். புறப்படும் முன், மேனகாவுக்கும் முரளிக்கும் அவர்கள் அளித்த அன்பான வரவேற்பிற்கும் மறக்க முடியாத நட்பிற்கும் பீமையா மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்தார். பின்னர் அவர் பெங்களூருக்குத் திரும்பினார். அவரது அனுபவங்களை கேட்ட பீமையாவின் மனைவி சிரித்துக் கொண்டு கூறினாள், “நீ எப்போதும் அதிர்ஷ்டசாலி. புதிய இடங்களில்கூட யாரோ ஒருவர் உன்னை இவ்வளவு நன்றாக கவனித்துக் கொள்கிறார்கள்.” பீமையா புன்னகையுடன் தன்னைத் தானே நினைத்துக் கொண்டார்— ஹாசனுக்கான இந்த எதிர்பாராத பயணம், தனது வாழ்க்கை கொள்கையை உண்மையிலேயே நிரூபித்துவிட்டது: எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை; இனிய ஆச்சரியங்களே. — கே. ராகவன் 3-2-26

Tribute 913.T

மூத்த குடிமக்களுக்கு மரியாதை – 913 இன்றைய காலகட்டத்தில் மூத்த குடிமக்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களும், அவற்றை அவர்கள் தைரியமாகவும் ஊக்கமளிக்கும் வகையிலும் எதிர்கொள்ளும் முறைகளும் பாராட்டத்தக்கவை. 60 வயதில் அரசுப் பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னரும், தனியார் துறையில் இன்னும் பத்து ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பின், அவர்கள் “மூத்த குடிமக்கள்” என்ற புதிய வாழ்க்கை கட்டத்திற்குள் நுழைகின்றனர். ஆனால் இந்த கட்டம் செயலற்றதாக இருப்பதில்லை. பல பகுதிகளில் வசிக்கும் மூத்த குடிமக்கள் தினமும் ஒரு பொதுவான இடத்தில் சந்தித்து, குறைந்தது ஒரு மணி நேரம் சமூக நலன் மற்றும் தங்களது சுற்றுப்புறத்தை மேம்படுத்தும் வழிகள் குறித்து கலந்துரையாடுகின்றனர். சில குழுக்கள் தொடக்கப் பள்ளிகளை தத்தெடுத்து, அங்கு குழந்தைகளுக்கு பாடங்கள் கற்பித்து வழிகாட்டுகின்றனர். இன்னும் சிலர் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஆலோசனையும் மன உறுதியும் அளிப்பதன் மூலம் உதவுகின்றனர். அதேபோல், சில மூத்தவர்கள் நாடக எழுத்து, நாடக மேடை நிகழ்ச்சிகள் போன்ற படைப்பாற்றல் செயல்களில் ஈடுபட்டு, கலாச்சார வளர்ச்சிக்கும் கலை வெளிப்பாட்டுக்கும் ஊக்கமளிக்கின்றனர். பெங்களூரு போன்ற பல பண்பாட்டுச் சிறப்புகள் கொண்ட நகரத்தில், மூத்த குடிமக்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர்; அவர்கள் உண்மையில் பேசப்படாத நாயகர்கள். தேவையுள்ளவர்களுக்கு அவர்கள் வழங்கும் தன்னலமற்ற சேவையும், நகரத்தின் எதிர்கால வளர்ச்சியும் இளைய தலைமுறையினரின் முன்னேற்றமும் குறித்த அவர்களின் ஆழ்ந்த அக்கறையும் பாராட்டுக்குரியது. வயது என்பது ஒரு எண்ணே என்பதை, தலைமைத்துவத்திற்கு காலாவதி இல்லை என்பதை அவர்கள் சந்தேகமில்லாமல் நிரூபித்துள்ளனர். முன்னர் அவர்கள் வகித்த பல்வேறு பதவிகளாலும், பெற்றுள்ள பரந்த அனுபவத்தாலும், மூத்த குடிமக்கள் இன்றும் மக்களை சரியான பாதையில் வழிநடத்துகின்றனர். உண்மையில், ஓய்வு என்பது பெயரளவில் மட்டுமே; மனதாலும் சமூக ரீதியிலும் அவர்கள் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருகின்றனர். பலர் தங்களின் பேரக்குழந்தைகளின் கல்வி, ஒழுக்கம், வாழ்க்கைத் திறன்கள் ஆகியவற்றில் சிறப்பு கவனம் செலுத்தி ஆலோசனை வழங்குகின்றனர்; சில நேரங்களில் கூடுதல் வகுப்புகள் மற்றும் வழிகாட்டுதலும் அளிக்கின்றனர். மொத்தத்தில், இன்றைய உலகில் மூத்த குடிமக்கள் தங்கள் தனித்துவமான மற்றும் அர்த்தமுள்ள வழிகளில் சமூகத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்து வருகின்றனர். அவர்களின் ஞானமும், சேவையும், அர்ப்பணிப்பும் சமூக வளர்ச்சிக்கும் ஒற்றுமைக்கும் உறுதியான அடித்தளமாக திகழ்கின்றன. கே. ராகவன் 2-2-26