Tribute 946.T

 மறைந்த மாமேதை பி. வி. காரந்த் அவர்களுக்கு அஞ்சலி – 946

இன்று, இந்திய நாடகத்துறையிலும் திரைப்படத்துறையிலும், குறிப்பாக கன்னடம் மற்றும் இந்தி மொழிகளில், தனது பன்முகத் திறமையாலும் சிறப்பான பங்களிப்பாலும் தனக்கென ஒரு தனி இடத்தைப் பெற்ற மறைந்த மாமேதை பி. வி. காரந்த் அவர்களுக்கு எனது இதயப்பூர்வமான அஞ்சலியை செலுத்த விரும்புகிறேன்.

இந்திய நாடகக் கலை, மேடை அமைப்பு, இயக்கம், இசை மற்றும் திரைப்படத்துறையில் பி. வி. காரந்த் அவர்கள் தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் அளித்த பங்களிப்பு அளப்பரியது. அவரது சிறப்பான கலைப்பணிகளுக்காக வாழ்நாளிலேயே பல உயரிய விருதுகளையும் பாராட்டுகளையும் பெற்றார். பல தசாப்தங்கள் கடந்த பின்னரும், இந்திய நாடகத்துறையிலும், கன்னடத் திரைப்பட உலகமான சாண்டல்வுட் துறையிலும் அவரது தாக்கம் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளதால், அவர் ஒரு தனிச்சிறப்பு மிக்க ஆளுமையாக இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

அவரது படைப்பாற்றல் மிக்க சிந்தனையாலும் வழிகாட்டுதலாலும் ஈர்க்கப்பட்டு, அவரிடம் பயின்று வளர்ந்த பல திறமையான கலைஞர்கள் மற்றும் சீடர்கள் இன்று அவரது புகழையும் பணியையும் தொடர்ந்து எடுத்துச் செல்கின்றனர். அவர்களில் புகழ்பெற்ற திரைப்பட இயக்குநர் டி. எஸ். நாகாபரணா அவர்களும் குறிப்பிடத்தக்கவர்.

பி. வி. காரந்த் அவர்களின் சில திரைப்படங்களை நான் பார்க்கும் வாய்ப்பு பெற்றிருக்கிறேன். ஆனால் அவற்றின் அனைத்து பெயர்களையும் தற்போது நினைவுகூர முடியவில்லை. இருப்பினும், அவரது தனித்துவமான கலைநடை, படைப்பாற்றல் மற்றும் இந்திய நிகழ்த்துக் கலைகளுக்கு அவர் செய்த மகத்தான பங்களிப்பு, என் நினைவில் என்றும் அழியாத தடத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

நான் அறிந்தவரை, இந்த வாரம் பெங்களூரில் இந்த மாபெரும் கலைஞரை நினைவுகூரும் வகையில் ஒரு சிறப்பு நிகழ்ச்சியும், அவரது வாழ்க்கை மற்றும் கலைப்பங்களிப்புகளை எடுத்துரைக்கும் வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படமும் நடைபெறுகின்றன. அவருடைய நெருங்கிய நண்பரும், புகழ்பெற்ற திரைப்பட இயக்குநருமான டி. எஸ். நாகாபரணா அவர்களின் சிறப்பான இயக்கத்தில் இந்த முயற்சி நடைபெறுவது மிகவும் பாராட்டத்தக்கது. உண்மையான முன்னோடியான பி. வி. காரந்த் அவர்களின் வாழ்க்கையையும் கலை மரபையும் நினைவுகூர்ந்து கொண்டாடுவதற்கு இது ஒரு சிறந்த முயற்சியாகும்.

எனது நல்ல நண்பர் டி. எஸ். நாகாபரணா அவர்களுக்கும், இந்த சிறப்பான முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ள முழு குழுவினருக்கும் எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். இந்த நினைவஞ்சலி நிகழ்ச்சி சிறப்பாகவும், அர்த்தமுள்ளதாகவும், அனைவரும் போற்றும் வகையிலும் அமைய என் வாழ்த்துகள்.

பி. வி. காரந்த் அவர்களின் புகழும் கலை மரபும் என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்!

கே. ராகவன்

Tribute 946.

 Tribute to Late Legend B. V. Karanth – 946

Today, I would like to pay my heartfelt tribute to the late stalwart B. V. Karanth, a legendary personality known for his versatile contributions to Indian theatre and cinema, particularly in Kannada and Hindi.

B. V. Karanth was a visionary who made an extraordinary contribution to the world of Indian stagecraft, direction, music, and films. His remarkable work earned him several prestigious awards and recognitions during his lifetime. Even decades later, he continues to be remembered as an iconic figure whose influence remains deeply rooted in Indian theatre and the Kannada film industry, popularly known as Sandalwood.

His legacy continues through the many talented artistes and disciples who were inspired and guided by his creative vision, including the renowned filmmaker T. S. Nagabharana and several others.

I have had the opportunity to watch a few of B. V. Karanth’s films, although I am unable to recall all their titles now. Nevertheless, his distinctive style, creativity, and contribution have left an indelible mark on Indian performing arts.

If I am right, this week Bengaluru is commemorating the great maestro with a special programme and a biopic on his life and contributions, under the able direction of legendary filmmaker and his close associate T. S. Nagabharana. Such an initiative is a wonderful way to remember and celebrate the life and legacy of a true pioneer.

I wish my good friend T. S. Nagabharana and the entire team every success in presenting this memorable tribute in a grand and meaningful manner.

Long live the legacy of B. V. Karanth!

K.Ragavan

21-9-26

 

Small Story 740

Life Is Beautiful – 85

Before lunch began, Anusha Madam stood up and said, “Sorry, everyone. Before we start our lunch, I would like to announce something very important.

“After 26 years, two old friends, Ram and Vasanthi, have reunited. From today onwards, they are husband and wife. Tomorrow, we are going to conduct their marriage ceremony here in the presence of selected friends and guests and obtain the necessary marriage certificate.

“Since Vasanthi may be travelling to the US soon, her passport needs to be updated with Ram’s name as her spouse. I will personally take care of the necessary formalities with the Consulate on Monday and get it done.

“I have requested Vasanthi, whom I have always treated like my own daughter after the demise of my daughter, to accept this marriage. Today, I am arranging this marriage with only one wish—that both Ram and Vasanthi should begin a beautiful new life filled with peace, happiness and mutual understanding.”

Everyone applauded warmly.

The announcement was followed by a delicious lunch prepared with great affection by Vasanthi. There were several varieties of dishes, along with Ram’s favourite sweets—Mysore Pak and Halwa. Everyone enjoyed the meal and appreciated Vasanthi’s cooking.

After lunch, at the scheduled time, Anusha Madam sat comfortably in a chair while Kaadhambari got ready to record the proceedings. The video conference began, and Ram’s friends and well-wishers from different places joined the meeting.

Anusha Madam briefly explained what had happened during the past few days. She especially admired Ram for having remained silent about his past and for never revealing his personal life to anyone.

She then spoke about Vasanthi.

“Vasanthi, in her own quiet way, concentrated on bringing up the cute little Kaadhambari with confidence and dignity. She never went searching for her Ram. She always had a deep confidence that, one day, she would meet him again. And today, that has happened.

“Tomorrow, they are going to get married in a proper religious ceremony here. Ram will be travelling to India on Monday, and after a few days, Vasanthi will accompany him to Mysore.

“I am extremely happy to see all of you here. I am also happy to see Ram’s little friend Tommy among us.

“Youngsters, you may wish the couple. Elders, please bless Ram and Vasanthi and pray that they have a peaceful and happy life together.”

The meeting continued with warm wishes and blessings from their friends and well-wishers.

After the meeting ended, Atkinson applauded Ram and said that he was deeply impressed by Ram’s character. He admired the fact that Ram had never opened up to anyone about his past and had carried his personal memories silently for so many years.

Kaadhambari, overwhelmed with emotion, walked towards Vasanthi and hugged her.

“Mummy… I am sorry. From now on, I don't think I can call you only ‘Mummy’…”

The reply that came from Vasanthi stunned not only Kaadhambari but everyone around them.

To be continued...

K. Ragavan

21-9-26.

Small Story 740.T

 சிறுகதை 740

வாழ்க்கை அழகானது – 85

மதிய உணவு தொடங்குவதற்கு முன், அனுஷா மேடம் எழுந்து நின்று கூறினார்:

“எல்லோரும் மன்னிக்கவும். நாம் மதிய உணவைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை அனைவரிடமும் அறிவிக்க விரும்புகிறேன்.

“26 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நமது பழைய நண்பர்களான ராம் மற்றும் வசந்தி மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்துள்ளனர். இன்று முதல் அவர்கள் கணவன்-மனைவியாக வாழப் போகிறார்கள். நாளை, இங்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் முன்னிலையில் அவர்களது திருமணத்தை முறையாக நடத்தி, தேவையான திருமணச் சான்றிதழையும் பெற்றுக்கொள்ளப் போகிறோம்.

“வசந்தி விரைவில் அமெரிக்கா செல்லக்கூடும் என்பதால், அவரது பாஸ்போர்ட்டில் கணவர் என்ற முறையில் ராமின் பெயரை இணைக்க வேண்டியுள்ளது. அதற்கான தேவையான அனைத்து நடைமுறைகளையும் நான் தனிப்பட்ட முறையில் திங்கட்கிழமை தூதரகத்திற்குச் சென்று கவனித்து முடித்துத் தருகிறேன்.

“என் மகள் மறைந்த பிறகு, வசந்தியை நான் எப்போதும் என் சொந்த மகளைப் போலவே கருதி வந்திருக்கிறேன். இந்தத் திருமணத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அவரிடம் நானே கேட்டுக்கொண்டேன். இன்று நான் இந்தத் திருமணத்தை ஏற்பாடு செய்வதன் பின்னால் ஒரே ஒரு விருப்பம்தான் உள்ளது—ராம் மற்றும் வசந்தி இருவரும் அமைதி, மகிழ்ச்சி மற்றும் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ளும் தன்மை நிறைந்த அழகான புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்க வேண்டும் என்பதுதான்.”

அனைவரும் மனமாரக் கைதட்டி தங்களது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர்.

அதன் பின்னர், வசந்தி மிகுந்த அன்புடன் தயாரித்திருந்த சுவையான மதிய உணவு பரிமாறப்பட்டது. பலவிதமான உணவு வகைகளுடன், ராமுக்குப் பிடித்த மைசூர் பாக் மற்றும் அல்வாவும் இடம் பெற்றிருந்தன. அனைவரும் உணவை மிகவும் ரசித்து சாப்பிட்டதுடன், வசந்தியின் சமையலையும் வெகுவாகப் பாராட்டினர்.

மதிய உணவுக்குப் பிறகு, திட்டமிட்ட நேரத்தில் அனுஷா மேடம் ஒரு நாற்காலியில் வசதியாக அமர்ந்தார். காதம்பரி நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்யத் தயாரானார்.

வீடியோ கான்பரன்ஸ் தொடங்கியது. பல்வேறு இடங்களில் இருந்த ராமின் நண்பர்களும் நலம் விரும்பிகளும் அந்தக் கூட்டத்தில் இணைந்தனர்.

கடந்த சில நாட்களில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகளைப் பற்றி அனுஷா மேடம் சுருக்கமாக விளக்கினார். குறிப்பாக, ராம் தனது கடந்த காலத்தைப் பற்றி எதையும் வெளிப்படுத்தாமல், தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பற்றி யாரிடமும் கூறாமல் இத்தனை ஆண்டுகள் அமைதியாக இருந்ததை அவர் மிகவும் பாராட்டினார்.

பின்னர் அவர் வசந்தியைப் பற்றி பேசத் தொடங்கினார்.

“வசந்தி, தனது சொந்த அமைதியான முறையில், அந்த அழகான சிறுமி காதம்பரியை தன்னம்பிக்கையுடனும் கண்ணியத்துடனும் வளர்ப்பதில் முழு கவனம் செலுத்தினார். அவர் தனது ராமைத் தேடி ஒருபோதும் செல்லவில்லை. ஒருநாள், எப்படியாவது ராமை மீண்டும் சந்திப்போம் என்ற ஆழமான நம்பிக்கை அவருக்குள் எப்போதும் இருந்தது. அந்த நாள் இன்று வந்துவிட்டது.

“நாளை, இங்கே ராம் மற்றும் வசந்தியின் திருமணம் முறையான இந்து மதச் சடங்குகளுடன் நடைபெற இருக்கிறது. ராம் திங்கட்கிழமை இந்தியாவுக்குப் புறப்படுகிறார். சில நாட்களுக்குப் பிறகு வசந்தியும் அவருடன் மைசூருக்குச் செல்ல இருக்கிறார்.

“இன்று நீங்கள் அனைவரும் இங்கே வந்திருப்பதைப் பார்த்து நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். ராமின் சிறிய நண்பன் டாமியும் நம்முடன் இருப்பதைப் பார்த்து எனக்கு இன்னும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.

“இளைஞர்கள், நீங்கள் இந்தத் தம்பதியினரை மனமார வாழ்த்துங்கள். பெரியவர்கள், ராம் மற்றும் வசந்தியை மனதார ஆசீர்வதித்து, அவர்கள் இருவரும் அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழ பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்.”

அதன்பின், நண்பர்கள் மற்றும் நலம் விரும்பிகள் அனைவரும் ராம் மற்றும் வசந்திக்கு தங்களது அன்பான வாழ்த்துகளையும் ஆசீர்வாதங்களையும் தெரிவித்தனர்.

வீடியோ கான்பரன்ஸ் முடிந்ததும், அட்கின்சன் ராமைப் பாராட்டினார்.

“ராம், உங்கள் குணத்தைப் பார்த்து நான் மிகவும் ஆழமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளேன். உங்கள் கடந்த காலத்தைப் பற்றி நீங்கள் யாரிடமும் எதையும் வெளிப்படுத்தாமல், இத்தனை ஆண்டுகளாக உங்கள் தனிப்பட்ட நினைவுகளை உங்களுக்குள்ளேயே சுமந்து அமைதியாக வாழ்ந்திருப்பது என்னை மிகவும் கவர்ந்துள்ளது,” என்று அவர் கூறினார்.

அந்த நேரத்தில், உணர்ச்சிவசப்பட்ட காதம்பரி வசந்தியை நோக்கி நடந்து சென்று அவரைக் கட்டிப்பிடித்தாள்.

“மம்மி… என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். இனிமேல் உங்களை வெறும் ‘மம்மி’ என்று மட்டும் என்னால் அழைக்க முடியாது என்று நினைக்கிறேன்…”

வசந்தியிடமிருந்து வந்த அடுத்த பதில், காதம்பரியை மட்டுமல்லாமல், அங்கு இருந்த அனைவரையும் அதிர்ச்சியிலும் ஆச்சரியத்திலும் ஆழ்த்தியது.

தொடரும்…

K. Ragavan

21-9-26

Small Story 739.

 Small Story 739

Life Is Beautiful – 84

Ram picked up the phone.

Ram: “Hello, who is this?”

Caller: “I am Suganthi speaking from the US. I am a good friend of Sophia. Good morning, Mr. Ram. Today, I am making arrangements for your visa and ticket to Denver for our Association’s 10th Anniversary function, where you will be our guest speaker.

“I just forgot to tell Sophia one important thing. You can bring your wife along with you. Except for the airfare, we will provide all the other arrangements for her. Please confirm whether she will be accompanying you and send me her passport details to the email ID I have forwarded to you. We need the details within two days.

“Sorry for the disturbance, Mr. Ram. We will meet you soon. Bye.”

She ended the call.

Ram immediately explained to everyone the latest news from the US. Everyone was happy, and Kaadhambari’s grandmother was especially delighted.

Grandmother smiled and said, “This is indeed a good beginning for our meeting today.”

Ram then checked his list and informed all his friends about the video conference scheduled to begin at 1:30 p.m. He was keen to ensure that everyone attended the important meeting.

Atkinson looked at Ram and said with a smile,

Atkinson: “Ram, I told you. Good things are going to happen.”

Ram simply smiled.

After that, Grandmother warmly invited everyone to join the delicious lunch. She wanted the occasion to be special—a celebration of two wonderful people who had been reunited after 26 years, right here in the United Arab Emirates.

Everyone settled into their seats around the dining table.

Ram and Vasanthy sat beside each other. They looked at one another and smiled.

For both of them, the moment was filled with memories, emotions, and the happiness of being together again after so many years.

To be continued…

K. Ragavan20-9-26

Small Story 739.T

 சிறுகதை 739

வாழ்க்கை அழகானது – 84

ராம் தொலைபேசியை எடுத்தார்.

ராம்: “ஹலோ, யார் பேசுவது?”

அழைப்பாளர்: “நான் அமெரிக்காவில் இருந்து சுகந்தி பேசுகிறேன். நான் சோபியாவின் நல்ல தோழி. குட் மார்னிங், திரு. ராம். எங்கள் சங்கத்தின் 10வது ஆண்டு விழாவில் நீங்கள் சிறப்பு விருந்தினராகக் கலந்து கொண்டு உரையாற்ற இருக்கிறீர்கள் அல்லவா? அதற்காக உங்கள் டென்வர் பயணத்திற்கான விசா மற்றும் விமானப் பயணச்சீட்டு ஏற்பாடுகளை இன்று செய்து கொண்டிருக்கிறேன்.

“ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை சோபியாவிடம் சொல்ல மறந்துவிட்டேன். நீங்கள் உங்கள் மனைவியையும் உங்களுடன் அழைத்து வரலாம். அவருடைய விமானப் பயணச்செலவைத் தவிர, மற்ற அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் நாங்கள் செய்து தருகிறோம். அவர் உங்களுடன் வருகிறாரா என்பதை தயவுசெய்து உறுதி செய்து, அவருடைய பாஸ்போர்ட் விவரங்களை நான் உங்களுக்கு அனுப்பியுள்ள மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு அனுப்புங்கள். அந்த விவரங்கள் இன்னும் இரண்டு நாட்களுக்குள் எங்களுக்குத் தேவை.

“உங்களுக்கு ஏற்பட்ட இடையூறுக்கு மன்னிக்கவும், திரு. ராம். விரைவில் உங்களை சந்திப்போம். பை.”

அதைக் கூறிவிட்டு சுகந்தி தொலைபேசி அழைப்பை முடித்தார்.

அமெரிக்காவில் இருந்து வந்த இந்த புதிய தகவலை ராம் உடனடியாக அங்கிருந்த அனைவரிடமும் தெரிவித்தார். அனைவரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். குறிப்பாக காதம்பரியின் பாட்டி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

பாட்டி புன்னகையுடன் கூறினார்:

பாட்டி: “இன்றைய நமது சந்திப்புக்கு இது உண்மையிலேயே ஒரு நல்ல தொடக்கம்.”

பின்னர் ராம் தனது பட்டியலைச் சரிபார்த்து, மதியம் 1.30 மணிக்கு தொடங்கவிருந்த வீடியோ கான்ஃபரன்ஸ் பற்றிய தகவலை தனது நண்பர்கள் அனைவருக்கும் தெரிவித்தார். அந்த முக்கியமான கூட்டத்தில் அனைவரும் தவறாமல் கலந்து கொள்வதை உறுதி செய்வதில் அவர் மிகவும் கவனமாக இருந்தார்.

அப்போது அட்கின்சன் ராமைப் பார்த்து புன்னகையுடன் கூறினார்:

அட்கின்சன்: “ராம், நான் ஏற்கனவே சொன்னேனே… நல்ல விஷயங்கள்தான் நடக்கப் போகின்றன என்று.”

ராம் அதற்கு ஒரு புன்னகையுடன் மட்டும் பதிலளித்தார்.

அதன்பிறகு, பாட்டி அனைவரையும் அன்புடன் அழைத்து, சுவையான மதிய உணவைச் சாப்பிட வருமாறு கேட்டுக்கொண்டார். 26 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் இணைந்திருந்த இரண்டு அற்புதமான மனிதர்களின் இந்த சந்தர்ப்பம், ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திலேயே ஒரு சிறப்பான கொண்டாட்டமாக அமைய வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

அனைவரும் உணவு மேசையைச் சுற்றி அமர்ந்தனர்.

ராமும் வசந்தியும் அருகருகே அமர்ந்திருந்தனர். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துப் புன்னகைத்துக் கொண்டனர்.

இருவரின் மனதிலும் அந்தத் தருணம் பழைய நினைவுகளாலும், உணர்ச்சிகளாலும், இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஒன்றாக இருப்பதன் மகிழ்ச்சியாலும் நிறைந்திருந்தது.

தொடரும்…

K. Ragavan

20-9-26

Knowledge is Power.

 அறிவே சக்தி

ஒவ்வொரு நாளும் நமது நல்ல நண்பரும், பேராசிரியருமான டாக்டர் A. K. ஞானச்சந்திரன் அவர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு புதிய அழைப்பு வந்து கொண்டிருப்பதை நாம் காண்கிறோம். இது, குறிப்பாக அறிவியல், மருந்தியல் மற்றும் ஆராய்ச்சி சார்ந்த துறைகளில் அவர் கொண்டுள்ள கற்றல் ஆர்வத்திற்கும், அறிவைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் பண்பிற்கும் அவர் பெற்றுள்ள மிகுந்த மரியாதைக்கும் கிடைத்துள்ள அங்கீகாரமாகும்.

கல்வி சார்ந்த நிகழ்வுகள், ஆராய்ச்சிப் பணிகள், சொற்பொழிவுகள் மற்றும் அறிவுப் பகிர்வு நிகழ்ச்சிகளில் அவர் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருவது உண்மையிலேயே மிகவும் ஊக்கமளிப்பதாக உள்ளது. பல்வேறு கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களிலிருந்து அவர் தொடர்ந்து அழைப்புகளைப் பெறுவதைக் கண்டு, நமது வளமான மதுரை வீரன்ஸ் குழுமத்தின் உறுப்பினர்கள் அனைவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் அடைகிறோம்.

“அறிவே சக்தி” என்ற பழமொழி முற்றிலும் உண்மையானது. அறிவு, அர்ப்பணிப்பு மற்றும் தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வம் ஆகியவை எவ்வாறு மற்றவர்களுக்கும் ஊக்கமளிக்க முடியும் என்பதற்கு பேராசிரியர் ஞானச்சந்திரன் அவர்கள் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறார்.

பல்வேறு கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களுக்குச் சென்று, மாணவர்கள், அறிஞர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்களுடன் கலந்துரையாடி, தனது மதிப்புமிக்க அறிவைப் பகிர்ந்து கொண்டு வரும் நமது அன்பிற்குரிய பேராசிரியருக்கு மனமார்ந்த பாராட்டுகள். அவரது அறிவுப் பயணம் மேலும் பல சாதனைகளையும், சிறப்பான மைல்கற்களையும் அடைய வாழ்த்துகிறோம்.

அவருக்கு தொடர்ந்து வெற்றியும், நல்ல ஆரோக்கியமும், மாணவர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் சக கல்வியாளர்களுடன் தனது மதிப்புமிக்க அறிவைப் பகிர்ந்து கொள்ள இன்னும் பல சிறப்பான வாய்ப்புகளும் கிடைக்க இறைவனை வேண்டுகிறோம்.

அன்புடன்,
K. Ragavan