Trbute 925

 

Tribute to Raghu Rai – 

Photographer and Photojournalist 925

Today, I pay tribute to a versatile photographer and photojournalist who established a powerful visual language across many domains and left an indelible mark on his profession—none other than Raghu Rai. Over the course of his remarkable career, he documented pivotal moments in history, including the Bangladesh crisis and the tragic Bhopal disaster. His compelling imagery earned him numerous accolades and global recognition, with his work featured in leading international magazines.

Raghu Rai’s contribution to photography and photojournalism is immense. His ability to capture the human condition with depth, sensitivity, and truth set him apart as a master of his craft. His departure is a profound loss to the world of photography and the global photojournalism community. His legacy, however, will continue to inspire generations of photographers to come.

K.Ragavan

28-4-26

Small Story 593.

 Small Story 593.

A Wedding to Remember

Govind called his friend Vishal.

“Hey, how are you? Yesterday Satish came to invite our family to his daughter’s wedding at a resort. I was wondering about it.”

Vishal replied, “I was wondering too when he invited me. Instead of a traditional mantap, why are people choosing resorts nowadays?”

Govind said, “Even I was thinking the same. My wife Arti said it’s for convenience—better accommodation, beautiful lighting, open spaces, and a grand ambiance. That’s the trend in today’s big weddings. With music and lighting like a Bollywood event, it feels like a celebration on a whole new level.”

Vishal nodded. “Yes, I agree. With the fast digital revolution, even weddings are changing. It’s actually a welcome trend. Anyway, we’ll catch up next Saturday at the reception.”

The following week, Govind and Vishal arrived with their families at the resort for Satish’s daughter’s wedding. The venue looked like a palace, decorated with stunning lights. A live music troupe played melodious old Kannada and Hindi songs, creating a warm and festive atmosphere.

More than 600 guests were seated comfortably in different areas. Snacks were being served, and everyone was enjoying the celebration.

After wishing the couple and having dinner, Govind and Vishal congratulated their friend Satish.

“It was an amazing and wonderful wedding,” they said.

Vishal asked, “What does the bridegroom do?”

Satish replied proudly, “He is in Sydney, running an award-winning event management firm. He has received many accolades.”

As they were leaving, Govind whispered, “What a grand event—with celebrities and everything. Truly a memorable wedding.”

Vishal smiled and nodded. “A little expensive, but definitely worth it.”

With that, both families departed, carrying with them memories of a beautiful and modern celebration.

K.Ragavan

27-4-26

Small Story 593.T

 

சிறுகதை 593

மறக்க முடியாத ஒரு திருமணம்

கோவிந்த் தனது நண்பர் விஷாலை அழைத்தார்.

“ஹே, எப்படி இருக்கிறாய்? நேற்று சதீஷ் எங்கள் குடும்பத்தை அவரது மகளின் ரிசார்ட் திருமணத்திற்கு அழைக்க வந்தார். அதைப் பற்றி நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.”

விஷால் பதிலளித்தார்:

“அவர் என்னையும் அழைத்தபோது நானும் அதையே நினைத்தேன். பாரம்பரிய மண்டபம் இல்லாமல் இப்போது ஏன் மக்கள் ரிசார்ட்களைத் தேர்வு செய்கிறார்கள்?”

கோவிந்த் சொன்னார்:

“நானும் அதையே நினைத்தேன். என் மனைவி ஆர்த்தி சொன்னாள்—அது வசதிக்காக. நல்ல தங்கும் இடம், அழகான ஒளி அலங்காரம், விசாலமான திறந்த வெளி, பிரம்மாண்டமான சூழல்—இவை எல்லாம் இன்றைய பெரிய திருமணங்களில் புதிய போக்கு. இசையும் ஒளியுமுடன் அது ஒரு பாலிவுட் நிகழ்ச்சியைப் போலவே உணர்வை தருகிறது.”

விஷால் தலையசைத்தார்:

“ஆமாம், நான் ஒத்துக்கொள்கிறேன். வேகமான டிஜிட்டல் மாற்றத்துடன் திருமணங்களும் மாறி வருகின்றன. இது உண்மையில் வரவேற்கத்தக்க மாற்றம். சரி, அடுத்த சனிக்கிழமை வரவேற்பில் சந்திப்போம்.”

அடுத்த வாரம், கோவிந்தும் விஷாலும் தங்கள் குடும்பங்களுடன் சதீஷின் மகளின் திருமணத்திற்காக ரிசார்ட்டிற்கு வந்தார்கள். அந்த இடம் ஒரு அரண்மனை போல் காட்சியளித்தது; அற்புதமான ஒளி அலங்காரங்கள் அதனை மேலும் அழகாக்கின. நேரடி இசைக் குழு பழைய கன்னட மற்றும் இந்தி பாடல்களை இனிமையாக இசைத்தது, அது ஒரு உஷ்ணமான கொண்டாட்டச் சூழலை உருவாக்கியது.

600-க்கும் மேற்பட்ட விருந்தினர்கள் பல்வேறு இடங்களில் வசதியாக அமர்ந்திருந்தனர். ஸ்நாக்ஸ்கள் வழங்கப்பட்டு, அனைவரும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தனர்.

மணமக்களை வாழ்த்தி, இரவு உணவை உட்கொண்ட பிறகு, கோவிந்தும் விஷாலும் தங்கள் நண்பர் சதீஷை வாழ்த்தினர்.

“இது ஒரு அற்புதமான, மறக்க முடியாத திருமணம்,” என்று அவர்கள் கூறினர்.

விஷால் கேட்டார்:

“மாப்பிள்ளை என்ன வேலை செய்கிறார்?”

சதீஷ் பெருமையுடன் பதிலளித்தார்:

“அவர் சிட்னியில் ஒரு விருது பெற்ற நிகழ்ச்சி மேலாண்மை நிறுவனத்தை நடத்துகிறார். பல பாராட்டுகளை பெற்றுள்ளார்.”

புறப்படும் போது, கோவிந்த் மெதுவாகச் சொன்னார்:

“எவ்வளவு பிரம்மாண்டமான நிகழ்ச்சி! பிரபலங்களும் வந்திருந்தனர். உண்மையிலேயே நினைவில் நிற்கும் திருமணம்.”

விஷால் சிரித்துக் கொண்டு தலையசைத்தார்:

“சிறிது செலவு அதிகம் தான், ஆனால் நிச்சயமாக மதிப்புள்ளது.”

அவ்வாறு, இரு குடும்பங்களும் அழகான மற்றும் நவீன கொண்டாட்டத்தின் இனிய நினைவுகளை மனதில் கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்.

K.Ragavan

27-4-26

Small Story 592.

 Small Story 592

Happy Overseas Calls

Ram, after his morning walk, entered his friends’ usual meeting spot. Laxman and Basavanna greeted him warmly.

“Hey Ram, Harish is on the line from the US,” Laxman said, handing over the phone.

“Hello, Harish! How is life in the US? And how is your daughter?” Ram asked.

“Everything is fine, Ram,” Harish replied cheerfully. “I’m enjoying my time here, reconnecting with old friends.”

After a brief chat, Ram passed the phone to others so they could greet Harish. Soon, the group settled down with tea and biscuits, enjoying their usual camaraderie.

A little later, Basavanna received a call from Lawyer Ramesh, who was in Germany. He greeted him warmly, and Ram too wished Ramesh, whispering, “Enjoy your stay.”

Satya smiled and said, “Today we received two overseas calls. It’s wonderful to know they are happy and doing well.”

Laxman nodded and asked Ram, “When are you planning to visit your daughter?”

“Not this year,” Ram replied thoughtfully. “Let the present crisis settle down. Normalcy must return in West Asia, and travelers should feel comfortable flying with their favorite airlines.”

The group had been meeting at the same junction, near a well-known restaurant, for over two and a half decades. Their regular gatherings—even on holidays—kept their bond strong. Ram always admired this closeness and often spoke about it.

“After retirement,” Ram would say, “senior citizens need companionship, mutual respect, and emotional support.” He found all of that in this group.

After chatting happily and connecting with friends across the globe, Ram took leave and headed home with a contented heart.

K.Ragavan

26-4-26

Small Story 592.T

 சிறுகதை 592

மகிழ்ச்சியான வெளிநாட்டு அழைப்புகள்

ராம் தனது காலை நடைப்பயிற்சியை முடித்து, நண்பர்கள் வழக்கமாக கூடும் இடத்திற்கு வந்தார். லக்ஷ்மண் மற்றும் பசவண்ணா அவரை அன்புடன் வரவேற்றனர்.

“ஹே ராம், ஹரிஷ் அமெரிக்காவில் இருந்து பேசுகிறார்,” என்று லக்ஷ்மண் போனை கொடுத்தார்.

“ஹலோ ஹரிஷ்! அமெரிக்காவில் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது? உங்கள் மகள் எப்படி இருக்கிறார்?” என்று ராம் கேட்டார்.

“எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது ராம்,” என்று ஹரிஷ் மகிழ்ச்சியுடன் பதிலளித்தார். “இங்கே நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன். பழைய நண்பர்களுடன் மீண்டும் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறேன்.”

சில நிமிடங்கள் பேசிய பிறகு, ராம் மற்றவர்களும் ஹரிஷுடன் பேசுவதற்காக போனை கொடுத்தார். விரைவில் அனைவரும் தேநீர் மற்றும் பிஸ்கட் உடன் அமர்ந்து, வழக்கமான நட்புறவை மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவித்தனர்.

சிறிது நேரம் கழித்து, பசவண்ணாவுக்கு ஜெர்மனியில் இருந்த வழக்கறிஞர் ரமேஷ் அழைத்தார். அவர் அவரை அன்புடன் வரவேற்றார். ராமும் “உங்கள் பயணத்தை மகிழ்ச்சியாக அனுபவியுங்கள்” என்று மெதுவாக வாழ்த்தினார்.

சத்யா சிரித்துக்கொண்டு, “இன்று நமக்கு இரண்டு வெளிநாட்டு அழைப்புகள் வந்துள்ளன. அவர்கள் அனைவரும் நலமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருப்பது அறிந்து மிகவும் சந்தோஷமாக உள்ளது,” என்றார்.

லக்ஷ்மண் ராமை நோக்கி, “நீங்கள் உங்கள் மகளை பார்க்க எப்போது செல்லப் போகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

“இந்த வருடம் இல்லை,” என்று ராம் சிந்தனையுடன் பதிலளித்தார். “இப்போதைய பிரச்சினைகள் சமாளிக்கப்படட்டும். மேற்கு ஆசியாவில் நிலைமை சாதாரணமாக மாற வேண்டும். பயணிகள் தங்களுக்கு பிடித்த விமான சேவைகளில் நிம்மதியாகப் பயணம் செய்ய வேண்டும்.”

இந்தக் குழு இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அதே சந்திப்பில்—ஒரு பிரபலமான உணவகத்துக்கு அருகில்—தொடர்ந்து சந்தித்து வந்தது. விடுமுறை நாட்களிலும் கூட அவர்கள் சந்திப்பது, அவர்களின் நட்பை இன்னும் வலுப்படுத்தியது. ராம் இந்த நெருக்கத்தை எப்போதும் பாராட்டினார்.

“ஓய்வு பெற்ற பிறகு,” என்று ராம் அடிக்கடி கூறுவார், “மூத்த குடிமக்களுக்கு நட்பு, பரஸ்பர மரியாதை, மற்றும் உணர்ச்சி ஆதரவு மிகவும் அவசியம்.” இந்த எல்லாவற்றையும் அவர் இந்த நண்பர்கள் குழுவில் கண்டார்.

உலகம் முழுவதும் இருக்கும் நண்பர்களுடன் மகிழ்ச்சியாக பேசிய பிறகு, ராம் திருப்தியுடன் வீட்டிற்குத் திரும்பினார்.

K.Ragavan

26-4-26

Small Story 591.

 

சிறுகதை 591

எதிர்பாராத சந்திப்பும் மீண்டும் இணைவும்

மல்லிகா மாலிலிருந்து வெளியே வந்து பார்க்கிங் பகுதியில் தனது காரை நோக்கி நடந்தாள். காரை அடையும் நேரத்தில், “ஹலோ, ஆன்ட்டி! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று ஒருவர் அழைத்தார்.

அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள்; கிரீஷ் அங்கே நின்றுக்கொண்டிருந்தான்.

“ஹே, கிரீஷ்! எப்படி இருக்கிறாய்? துபாயிலிருந்து எப்போது திரும்பி வந்தாய்?” என்று அவள் கேட்டாள்.

“கடந்த வாரம் தான் வந்தேன், ஆன்ட்டி,” என்று அவன் பதிலளித்தான். “மத்திய கிழக்கில் உள்ள நிலைமையின் அசாதாரணத்தால், எங்கள் வகுப்புகள் இப்போது ஆன்லைனில் நடக்கின்றன.”

“ஹரிஷ் எப்படி இருக்கிறார்?”

“அவர் நன்றாக இருக்கிறார். ஒரு முன்னணி ஆடிட் நிறுவனத்தில் சேர்ந்துள்ளார். அடுத்த வாரம் சிங்கப்பூருக்கு கிளம்பப் போகிறார். இன்று அல்லது நாளை எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து செல்லுங்கள்,” என்று மல்லிகா கூறினாள்.

மல்லிகாவும் ராதிகாவும் தங்களது சொந்த ஊரான செங்கோட்டை முதல் நெருங்கிய தோழிகளாக இருந்தனர்; தற்போது சென்னை அண்ணா நகர் பகுதியில் குடியேறியுள்ளனர்.

அன்றைய மாலை, ராதிகா மல்லிகாவிற்கு தொலைபேசியில் அழைத்து, அடுத்த நாள் தேநீருக்கு குடும்பத்துடன் வருமாறு அழைத்தாள்; ஏனெனில் அவளது கணவர் ராம், அதிகாரப்பூர்வ பயணமாக சிட்னிக்கு செல்லவிருந்தார்.

அடுத்த நாள், மல்லிகாவின் குடும்பம், இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள ராதிகாவின் வீட்டிற்கு சென்றது. அவர்கள் அன்புடன் வரவேற்கப்பட்டனர். ராம், மல்லிகாவின் கணவர் ரவியை வரவேற்றார்; விரைவில் அனைவரும் தேநீர் மற்றும் சிற்றுண்டியுடன் அமர்ந்தனர்.

உரையாடலின் போது, ரவி, ஹரிஷின் சிங்கப்பூர் வேலைக்கு அவர்களை வாழ்த்தினார். பின்னர் உரையாடல் மெதுவாக மேற்கு ஆசியாவில் நடைபெறும் பிரச்சினைக்கு மாறியது.

“இப்போதெல்லாம், குழந்தைகள் பெற்றோருக்கு அருகில் இருப்பது பாதுகாப்பாக இருக்கிறது போலத் தோன்றுகிறது,” என்று ரவி சிந்தனையுடன் கூறினார்.

மல்லிகா தலையசைத்தாள். “அது உண்மை. சமீபத்திய சம்பவங்கள் பெற்றோர்களை அதிகமாக கவலைப்பட வைக்கின்றன. முன்பு மத்திய கிழக்கு மிகவும் பாதுகாப்பான இடமாக கருதப்பட்டது; வீட்டிற்கு வரவும் செல்லவும் எளிதாக இருந்தது. ஆனால் இப்போது, ஒரே ஒருவரின் செயல்கள் உலகம் முழுவதையும் பாதிக்கிறது போல இருக்கிறது.”

“ஆம், அது சரி,” என்று ராம் அமைதியாக ஒப்புக்கொண்டார்.

இரண்டு மணி நேரம் இனிமையாக கழித்த பிறகு, மல்லிகாவின் குடும்பம் புறப்பட்டுச் சென்றது. அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, மாலை குளிர்ந்த காற்று, மரினா கடற்கரையின் அமைதியான அழகை நினைவூட்டியது.

இது இரு குடும்பங்களுக்கும் ஒரு இனிய, நினைவில் நிற்கும் மீண்டும் சந்திப்பு ஆக இருந்தது.

K.Ragavan 

25-4-26

Letter.

 Letter Published in TheNationalUAE on24 April26,

Tribute to an 18-year association

I write in reference The National newspaper’s 18th anniversary. I am delighted to share a proud personal milestone: 18 years of continuous association with this newspaper of record through my letters to the editor and reader contributions. During the course of this journey, close to a thousand letters of mine have been published, reflecting my thoughts, observations and engagement with issues that matter. This achievement means a great deal to me, and I’m truly grateful for the platform that gave my voice a place. Thank you to all my friends and readers for your constant support and encouragement throughout these years. Your motivation has been an important part of this journey. – K Ragavan, Bengaluru,