Small Story 538.T

 சிறுகதை 538

அமைதி: அரிதாகிவரும் ஒரு செல்வம்

ராம், முன்னணி பதிப்பக நிறுவனத்தில் இயக்குநராக சமீபத்தில் உயர்வு பெற்ற குருராஜை வாழ்த்துவதற்காக அவரது அபார்ட்மெண்டிற்கு வந்தார். குருராஜின் நன்கு வசதியுடன் அமைந்திருந்த ஹாலில், அந்தச் சந்தர்ப்பத்தை கொண்டாட சுமார் பன்னிரண்டு பேர் கூடினர்.

முன்னணி மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவரும், பிரபல வலைப்பதிவாளருமான ராம், குருராஜைப் பற்றி சில வார்த்தைகள் பேச அழைக்கப்பட்டார். ஐம்பதுகளில் உள்ள குருராஜ், அழகிய தோற்றத்துடன் தன்னுடைய துறையில் உயர்ந்த மரியாதையும் நல்ல பெயரையும் பெற்றிருந்தார். ராம் அவரை அவரது பதவி உயர்விற்காக உளமாற வாழ்த்தி, அங்கு கூடியிருந்த நண்பர்களையும் சக ஊழியர்களையும் நோக்கி உரையாற்றத் தொடங்கினார்.

பல மொழிகளில் படைப்புகளை வெளியிடும் பன்னாட்டு பதிப்பக நிறுவனத்தில் குருராஜ் பெற்றிருந்த மதிப்புமிக்க நிலையைப் பற்றி அவர் பேசினார். கதை சொல்லியாக அவர் செய்த பங்களிப்பு பரவலாக பாராட்டப்பட்டது என்றும் குறிப்பிட்டார். அவரது தொழில்வாழ்க்கையில் மேலும் பல வெற்றிகளை அடைய வேண்டும் என்று ராம் வாழ்த்தி, எதிர்காலத்திலும் அவரது சிறப்பான கதை சொல்லும் பணி வாசகர்களை தொடர்ந்து ஈர்க்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையையும் தெரிவித்தார்.

உரையை முடிப்பதற்கு முன் ராம் சிந்தனையுடன் கூறினார்: “உலகளவில் அமைதி என்பது இப்போது அரிதாகிவரும் ஒரு செல்வமாகி விட்டது.” அங்கு இருந்த அனைவரும் அவரது வார்த்தைகளின் உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு சம்மதமாகத் தலை அசைத்தனர். பின்னர், ஈரான், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் உள்ளிட்ட மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் நிலவும் பதற்றங்கள் முடிவுக்கு வந்து, பாதிக்கப்பட்ட அனைத்து மக்களுக்கும் பாதுகாப்பும் அமைதியும் நிலவ வேண்டும் என அமைதியாக பிரார்த்தனை செய்தனர்.

அந்தச் சந்திப்பு வெற்றியை கொண்டாடிய நிகழ்வாக மட்டுமல்லாமல், உலகம் எவ்வளவு ஆழமாக அமைதியை ஏங்குகிறது என்பதை நினைவூட்டும் தருணமாகவும் அமைந்தது.

கே. ராகவன்

3-3-26

Tribute 917.

 Tribute to Peace and Mutual Dialoque917.

Recent unpleasant developments in the Middle East, particularly the attacks on Iran by powerful nations such as the United States and Israel, have raised serious global concerns. These actions are reportedly aimed at regime change and stopping Iran’s nuclear enrichment program. Although tensions over Iran’s nuclear ambitions have persisted for decades, the sudden escalation on Saturday, February 28, came as a shock to many around the world.

Military action often invites retaliation, and history has shown that war rarely produces a concrete or lasting solution. Instead, it tends to deepen divisions and prolong instability. Meaningful dialogue and diplomatic engagement, as consistently emphasized by Prime Minister Narendra Modi of India, may offer a more constructive path forward.

The world must also reflect on the immense suffering endured by civilians in the Middle East over decades of conflict. Ordinary people—families, children, and the elderly—bear the heaviest burden of geopolitical struggles. Their commitments and responsibilities to their loved ones are disrupted, and they are frequently caught in violence driven by power politics.

In times of war, it is difficult to completely shield civilian areas from harm. However, the protection of civilians must remain a top priority under international humanitarian principles. The international community has a moral and collective responsibility to come together, de-escalate tensions, and work toward peace.

Constructive dialogue, with careful consideration of the pros and cons of all perspectives, can help reduce current aggression. Only through mutual understanding, respect for sovereignty, and sustained diplomatic efforts can long-term peace and stability be achieved.

K.Ragavan

2-3-26

Small Story 537.

 Small Story 537

Message of Safety and Friendship

Satyanarayana was very happy to receive a message from his friend Murthy, who had been working in Dubai for more than two decades. In the message, Murthy assured him that he was safe.

The previous day, Satyanarayana had sent a message to Murthy asking about his safety because of the ongoing crisis involving attacks on Iran. Since Dubai in the UAE is geographically close, he was worried that there might be side effects from the conflict. After reading Murthy’s reply and knowing that he was safe, Satyanarayana felt relieved and peaceful.

After finishing his morning walk, Satyanarayana went to the usual meeting place where his friends were waiting. He happily shared the good news with them. Kothandaram whispered that his relative had also sent a message confirming safety and praised the UAE administration for its quick action in preventing any danger from the recent tensions.

All the friends prayed for the safety of their loved ones who were working or studying in the UAE. Ram nodded thoughtfully and said, “In today’s fast world, anything may happen at any time.” The other friends agreed with him. After spending some time together with thankful hearts, they departed for their homes.

K.Ragavan

2-3-26

Take care all.

 Dear relatives and friends,

The recent developments regarding the attack on Iran have caused concern, especially since the UAE is geographically close. I kindly request everyone to remain calm, stay cautious, and limit unnecessary movement outside for the time being.

Please stay informed through official sources, follow local authorities’ guidance, and keep your phones charged and essentials ready as a precaution.

Let us pray for peace, safety, and a return to normalcy very soon.

Stay safe and take care.

With Warm regards,

K.Ragavan

Small Story 537.

 சிறுகதை 537

பாதுகாப்பும் நட்பும் – ஒரு செய்தி

இருபதுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகளாக Dubai நகரத்தில் வேலை செய்து வந்த தனது நண்பர் முர்த்தியிடமிருந்து ஒரு செய்தி வந்ததைப் பெற்ற சத்யநாராயணா மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அந்த செய்தியில் தாம் பாதுகாப்பாக இருப்பதாக முர்த்தி உறுதியளித்திருந்தார்.

முந்தைய நாள், Iran மீது நடைபெற்ற தாக்குதல்களால் ஏற்பட்ட பதற்றநிலையை நினைத்து, சத்யநாராயணா முர்த்தியின் பாதுகாப்பைப் பற்றி கேட்டுச் செய்தி அனுப்பியிருந்தார். United Arab Emirates (ஐக்கிய அரபு அமீரகம்) நாட்டில் உள்ள துபாய் புவியியல் ரீதியாக அருகில் இருப்பதால், அந்த மோதலின் தாக்கம் அங்கு இருக்கக்கூடும் என்று அவர் கவலைப்பட்டார். முர்த்தியின் பதிலை வாசித்து, அவர் பாதுகாப்பாக இருப்பதை அறிந்ததும் சத்யநாராயணா நிம்மதியும் அமைதியும் அடைந்தார்.

காலை நடைப்பயிற்சியை முடித்துவிட்டு, சத்யநாராயணா வழக்கமான சந்திப்பு இடத்திற்கு சென்றார். அங்கு அவரது நண்பர்கள் காத்திருந்தனர். அவர் மகிழ்ச்சியுடன் நல்ல செய்தியை அவர்களுடன் பகிர்ந்தார். கோதண்டரம் மெதுவாகச் சொல்லியதாவது, தனது உறவினரும் பாதுகாப்பாக இருப்பதாக செய்தி அனுப்பியிருந்தார் என்றும், சமீபத்திய பதற்றநிலையிலிருந்து எந்தவித ஆபத்தும் ஏற்படாதவாறு விரைவாக நடவடிக்கை எடுத்த ஐக்கிய அரபு அமீரக நிர்வாகத்தைப் பாராட்டினார் என்றும் கூறினார்.

ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் வேலை செய்து கொண்டோ அல்லது படித்து கொண்டோ இருக்கும் தங்களின் அன்புக்குரியவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக நண்பர்கள் அனைவரும் இறைவனை வேண்டினர். ராம் சிந்தனையுடன் தலையசைத்து, “இன்றைய வேகமான உலகத்தில் எப்போது என்ன நடைபெறும் என்று சொல்ல முடியாது,” என்றார். மற்ற நண்பர்களும் அதற்கு சம்மதித்தனர். நன்றியுணர்வுடன் சில நேரம் ஒன்றாகக் கழித்த பிறகு, அவர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்.

K.Ragavan

2-3-26

Small Story 536.

 Small Story 536 

 Laptop Mystery

Ranjeetha entered the elegant apartment in Jayalakshmipuram, Mysore, to attend a complaint from Smitha, wife of the famous industrialist Paramesh. The apartment complex had only thirty posh independent houses and was located in a prime area.

Smitha warmly welcomed Ranjeetha, offered her a seat, and served tea.

Looking worried, Smitha explained, “From this morning, I cannot find our laptop. It contains all our property records and important documents. Usually, it stays in our bedroom. Only my husband and I use it.”

Ranjeetha calmly replied, “No need to panic, Madam. Perhaps your husband has taken it.”

Smitha shook her head. “He would have told me. Today he said he was going to meet Haveri, a good friend of his. There is no possibility of him carrying the laptop without informing me.”

“Did you call your husband?” Ranjeetha asked.

“He said he would be in a meeting and would return by 5 p.m. Since he left at 9 a.m. and I noticed the laptop missing, I called your Chief OO1. He is also a good friend of my husband. He immediately sent you for the investigation.”

Ranjeetha carefully looked around the house and then said confidently, “The laptop is in safe hands. You mentioned Haveri. Who is he?”

“He is my husband’s confidential friend. They meet often,” Smitha replied.

“What does he do?” Ranjeetha asked.

“I forgot his profession. I will try to recall,” said Smitha.

Ranjeetha smiled. “He must be a lawyer friend of your husband. I believe your husband has taken the laptop with him.”

Suddenly, Smitha remembered. “Yes! You are right. He is a lawyer!”

At that very moment, her mobile phone rang.

“Hello, it’s me,” said her husband. “Today you must come to my friend Haveri’s house for tea. His daughter got engaged.”

Smitha immediately asked, “You have taken the laptop?”

“Yes, I told you I was going to meet Haveri. You must have forgotten,” he replied.

“Sorry. I will be there at 4 p.m.,” she said.

Smitha turned to Ranjeetha with a smile. “Your investigation method is amazing.”

“Thank you, Madam. It is all because of my Chief OO1's training,” Ranjeetha replied modestly.

Smitha felt relieved and happy. The laptop mystery was solved, and at the same time, Haveri’s daughter had found a good bridegroom.

K.Ragavan

1-3-26

Small Story 536.

சிறுகதை 536 மடிக்கணினி மர்மம் பரமேஷ் என்ற புகழ்பெற்ற தொழிலதிபரின் மனைவி ஸ்மிதா அளித்த புகாரை விசாரிக்க, ரஞ்சீதா மைசூரின் ஜெயலக்ஷ்மிபுரத்தில் உள்ள அழகிய அபார்ட்மென்டுக்கு வந்தார். அந்த வளாகத்தில் முப்பது செழுமையான தனி வீடுகள் மட்டுமே இருந்தன; அது நகரின் முக்கியமான பகுதியில் அமைந்திருந்தது. ஸ்மிதா ரஞ்சீதாவை அன்புடன் வரவேற்று, அமரச் சொல்லி, தேநீர் பரிமாறினார். கவலையுடன் ஸ்மிதா கூறினார்: “இன்றுக் காலை முதலிருந்து எங்கள் மடிக்கணினி கிடைக்கவில்லை. அதில் எங்கள் சொத்து ஆவணங்களும் முக்கியமான பதிவுகளும் உள்ளன. அது வழக்கமாக எங்கள் படுக்கையறையில்தான் இருக்கும். அதை நான் மற்றும் என் கணவர் மட்டுமே பயன்படுத்துவோம்.” ரஞ்சீதா அமைதியாகச் சொன்னார்: “பதற வேண்டாம், அம்மா. உங்கள் கணவர் எடுத்துச் சென்றிருக்கலாம் அல்லவா?” ஸ்மிதா தலையசைத்தார். “அவர் எடுத்துச் சென்றிருந்தால் எனக்குத் தெரிவித்திருப்பார். இன்று அவர் ‘ஹாவேரி’ என்ற தனது நெருங்கிய நண்பரைச் சந்திக்கப் போவதாகச் சொன்னார். எனக்குச் சொல்லாமல் மடிக்கணினியை எடுத்துச் செல்வதற்கே வாய்ப்பில்லை.” “நீங்கள் உங்கள் கணவருக்கு தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டீர்களா?” என்று ரஞ்சீதா கேட்டார். “அவர் ஒரு கூட்டத்தில் இருப்பதாகவும், மாலை 5 மணிக்குள் திரும்பிவருவதாகவும் கூறினார். காலை 9 மணிக்கு அவர் சென்றதும், மடிக்கணினி இல்லையென்று கவனித்ததும், உங்கள் தலைமை OO1-க்கு நான் அழைத்தேன். அவர் என் கணவரின் நல்ல நண்பர். உடனே உங்களை விசாரணைக்கு அனுப்பினார்,” என்றார் ஸ்மிதா. ரஞ்சீதா வீட்டைச் சுற்றி கவனமாகப் பார்த்து, நம்பிக்கையுடன் சொன்னார்: “மடிக்கணினி பாதுகாப்பான கைகளில்தான் உள்ளது. நீங்கள் ‘ஹாவேரி’ என்று சொன்னீர்கள். அவர் யார்?” “அவர் என் கணவரின் நம்பகமான நண்பர். அவர்கள் அடிக்கடி சந்திப்பார்கள்,” என்றார் ஸ்மிதா. “அவர் என்ன வேலை செய்கிறார்?” என்று ரஞ்சீதா கேட்டார். “அவரின் தொழிலை மறந்து விட்டேன். நினைவுக்கு வர முயற்சிக்கிறேன்,” என்றார் ஸ்மிதா. ரஞ்சீதா புன்னகைத்தார். “அவர் உங்கள் கணவரின் வழக்கறிஞர் நண்பராக இருக்க வேண்டும். உங்கள் கணவர் மடிக்கணினியை அவரிடம் எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார் என நினைக்கிறேன்.” அந்த நேரமே ஸ்மிதாவுக்கு திடீரென நினைவுக்கு வந்தது. “ஆமாம்! நீங்கள் சரிதான் சொல்கிறீர்கள். அவர் ஒரு வழக்கறிஞர்!” அந்த சமயத்தில் அவளின் கைபேசி மணி அடித்தது. “ஹலோ, நான்தான்,” என்றார் அவளது கணவர். “இன்று நீ ஹாவேரியின் வீட்டுக்கு தேநீர் அருந்த வர வேண்டும். அவரது மகளுக்கு நிச்சயதார்த்தம் நடந்தது.” உடனே ஸ்மிதா கேட்டார்: “நீங்கள் மடிக்கணினியை எடுத்துச் சென்றீர்களா?” “ஆமாம். நான் ஹாவேரியைச் சந்திக்கப் போவதாகச் சொன்னேனே! நீ மறந்துவிட்டாய் போல,” என்றார் அவர். “மன்னிக்கவும். நான் மாலை 4 மணிக்கு அங்கே வருகிறேன்,” என்றார் ஸ்மிதா. ஸ்மிதா புன்னகையுடன் ரஞ்சீதாவை நோக்கி, “உங்கள் விசாரணை முறை அற்புதம்,” என்றார். “நன்றி, அம்மா. இது எல்லாம் என் தலைமை OO1 அளித்த பயிற்சியின் பலன்,” என்று ரஞ்சீதா தாழ்மையுடன் பதிலளித்தார். ஸ்மிதா நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தார். மடிக்கணினி மர்மம் தீர்ந்தது. அதே சமயம், ஹாவேரியின் மகளுக்கும் நல்ல வரன் கிடைத்திருந்தது. K.Ragavan 1-3-26