Small Story 718.

 Small Story 718

Life Is Beautiful – 63

Atkinson was speaking on the phone.

“Hello, who is on the line?”

“It’s me, Madhavan—your old friend from Madurai. How are you?”

“Oh, Madhavan! I’m fine. It’s wonderful to hear your voice after such a long time. How are you?”

“I’m doing well, my friend. I’ll be coming to Dubai next Monday to attend a book exhibition where my books will be featured.”

“That’s wonderful news! You must meet me when you come here.”

“Of course, I will. By the way, I want to ask you something. Do you know a person named Bharani? He is a blogger, and his writing is excellent. One of my professor friends introduced me to his blog, and I was truly amazed by his stories and articles. I would like to publish his stories and other content through our publishing house and give his writings a wider reach. If you happen to know him, please let me know.”

Atkinson looked at Ram and smiled knowingly.

“Madhavan, I am delighted to hear the voice of a wonderful author and a dear friend after five long years. When you come to Dubai, you can stay at our guest house. And I have an even bigger surprise for you—I will introduce you to Mr. Bharani in person.”

Madhavan was stunned.

“What! Just now I was speaking to you about Bharani. Are you joking, or are you telling me the truth?”

“It is absolutely true, my dear Madhavan. You can speak to Bharani right now. I am giving the phone to him.”

Hearing this unexpected conversation, Ram and Kaathambari looked at each other in surprise. Neither of them had expected such an extraordinary coincidence.

Ram took the phone.

“Hello, Mr. Madhavan. This is Bharani speaking. My real name is Ram.”

Madhavan was delighted.

“Oh! What a pleasant surprise! It is wonderful to hear your voice, Mr. Ram. I have been reading your writings for quite some time, and I am very impressed by your thoughts and storytelling. I am eager to meet you in person. I will see you on Monday.”

“Certainly, Mr. Madhavan. I will be very happy to meet you,” Ram replied.

Ram then handed the phone back to Atkinson.

“Madhavan, are you going to stay with me?” Atkinson asked.

“Thank you, my dear friend. I truly appreciate your offer. But our sponsor has already booked rooms for us at the Sheraton Dubai. Once I arrive, I will get in touch with you.”

“Of course, Madhavan. See you on Monday.”

After the call ended, Atkinson looked at Ram with a broad smile.

“What a wonderful surprise, Ram! Madhavan has been searching for you without even knowing who you really are. Sometimes, destiny brings people together in the most unexpected ways.”

Ram smiled quietly, still trying to understand the strange turn of events.

Atkinson continued, “I have a strong intuition, Ram. Your arrival in Dubai is going to change your life in a very different way. This meeting with Madhavan may open a new door for you. Perhaps your talent, which has remained hidden behind the name Bharani, is finally going to receive the recognition it deserves.”

Kaathambari looked at Ram with happiness and hope.

Ram remained silent for a few moments. His mind was filled with thoughts. Just a few days earlier, he had come to Dubai without knowing what the future held for him. Now, unexpectedly, opportunities seemed to be appearing one after another.

Perhaps Atkinson was right.

Perhaps this journey to Dubai was not merely a visit.

Perhaps it was the beginning of a new chapter in Ram’s life.

To be continued

K.Ragavan.

30-8-26

Small Story 718.T

 சிறுகதை 718

வாழ்க்கை அழகானது – 63

அட்கின்சன் தொலைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

“ஹலோ, யார் பேசுகிறீர்கள்?”

“நான்தான், மாதவன் — மதுரையிலிருந்து பேசுகிறேன். உங்கள் பழைய நண்பர். எப்படி இருக்கிறீர்கள்?”

“ஓ, மாதவனா! நான் நன்றாக இருக்கிறேன். இத்தனை நாட்களுக்குப் பிறகு உங்கள் குரலைக் கேட்பது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?”

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன், நண்பரே. வரும் திங்கட்கிழமை எனது புத்தகங்கள் இடம்பெறும் ஒரு புத்தகக் கண்காட்சியில் கலந்துகொள்வதற்காக துபாய்க்கு வருகிறேன்.”

“அது மிகவும் மகிழ்ச்சியான செய்தி! நீங்கள் இங்கு வரும்போது என்னை அவசியம் சந்திக்க வேண்டும்.”

“நிச்சயமாக சந்திக்கிறேன். சொல்லப்போனால், உங்களிடம் ஒரு விஷயம் கேட்க வேண்டும். பரணி என்ற ஒருவரை உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர் ஒரு வலைப்பதிவாளர். அவருடைய எழுத்துக்கள் மிகவும் சிறப்பாக இருக்கும். என் பேராசிரியர் நண்பர் ஒருவர் அவருடைய வலைப்பதிவை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அவருடைய கதைகளையும் கட்டுரைகளையும் படித்து நான் உண்மையிலேயே மிகவும் வியந்தேன். அவருடைய கதைகள் மற்றும் பிற எழுத்துக்களை எங்கள் பதிப்பகம் மூலம் வெளியிட்டு, அவற்றுக்கு இன்னும் பரந்த வாசகர் வட்டத்தை உருவாக்க விரும்புகிறேன். அவரை உங்களுக்குத் தெரிந்தால், தயவுசெய்து எனக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள்.”

அட்கின்சன் ராமைப் பார்த்து அர்த்தமுள்ள புன்னகையுடன் சிரித்தார்.

“மாதவன், ஐந்து நீண்ட ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு சிறந்த எழுத்தாளரும் என் அன்பான நண்பருமான உங்கள் குரலைக் கேட்பதில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். நீங்கள் துபாய்க்கு வரும்போது எங்கள் விருந்தினர் இல்லத்தில் தங்கலாம். அதைவிட உங்களுக்காக இன்னும் ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் இருக்கிறது — திரு. பரணியை நான் உங்களுக்கு நேரில் அறிமுகப்படுத்துகிறேன்.”

மாதவன் அதிர்ச்சியில் திகைத்தார்.

“என்ன! இப்போதுதான் நான் உங்களிடம் பரணியைப் பற்றிப் பேசினேன். நீங்கள் விளையாடுகிறீர்களா, இல்லை உண்மையைத்தான் சொல்கிறீர்களா?”

“இது முற்றிலும் உண்மை, என் அன்பு மாதவனே. நீங்கள் இப்போதே பரணியிடம் பேசலாம். இதோ, தொலைபேசியை அவரிடம் கொடுக்கிறேன்.”

இந்த எதிர்பாராத உரையாடலைக் கேட்ட ராமும் காதம்பரியும் ஒருவரை ஒருவர் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக்கொண்டனர். இப்படிப்பட்ட ஒரு விசித்திரமான தற்செயல் நிகழ்வை அவர்கள் இருவருமே எதிர்பார்க்கவில்லை.

ராம் தொலைபேசியை எடுத்தார்.

“ஹலோ, திரு. மாதவன். நான் பரணி பேசுகிறேன். என் உண்மையான பெயர் ராம்.”

மாதவன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

“ஓ! இது என்ன ஒரு இனிய ஆச்சரியம்! உங்கள் குரலைக் கேட்பது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது, திரு. ராம். நான் சில காலமாக உங்களுடைய எழுத்துக்களைப் படித்து வருகிறேன். உங்கள் சிந்தனைகளும் கதைகளைச் சொல்லும் திறனும் என்னை மிகவும் கவர்ந்துள்ளன. உங்களை நேரில் சந்திக்க நான் மிகவும் ஆவலாக இருக்கிறேன். திங்கட்கிழமை உங்களைச் சந்திக்கிறேன்.”

“நிச்சயமாக, திரு. மாதவன். உங்களைச் சந்திப்பதில் எனக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சி,” என்று ராம் பதிலளித்தார்.

பின்னர் ராம் தொலைபேசியை மீண்டும் அட்கின்சனிடம் கொடுத்தார்.

“மாதவன், நீங்கள் என்னுடன் தங்கப் போகிறீர்களா?” என்று அட்கின்சன் கேட்டார்.

“நன்றி, என் அன்பு நண்பரே. உங்கள் அன்பான அழைப்பை நான் மனதார பாராட்டுகிறேன். ஆனால், எங்கள் நிகழ்ச்சியின் ஏற்பாட்டாளர்கள் ஏற்கனவே எங்களுக்காக துபாய் ஷெரட்டன் ஹோட்டலில் அறைகளை முன்பதிவு செய்துவிட்டார்கள். நான் வந்தவுடன் உங்களைத் தொடர்புகொள்கிறேன்.”

“நிச்சயமாக, மாதவன். திங்கட்கிழமை சந்திப்போம்.”

அழைப்பு முடிந்ததும், அட்கின்சன் அகன்ற புன்னகையுடன் ராமைப் பார்த்தார்.

“என்ன ஒரு அற்புதமான ஆச்சரியம், ராம்! நீங்கள் உண்மையில் யார் என்று தெரியாமலேயே மாதவன் உங்களைத் தேடிக் கொண்டிருந்திருக்கிறார். சில நேரங்களில் விதி மனிதர்களை மிகவும் எதிர்பாராத வழிகளில் ஒன்றிணைக்கிறது.”

ராம் அமைதியாகப் புன்னகைத்தார். நடந்த இந்த விசித்திரமான நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள அவர் இன்னும் முயன்று கொண்டிருந்தார்.

அட்கின்சன் தொடர்ந்து பேசினார்.

“ராம், எனக்கு ஒரு வலுவான உள்ளுணர்வு இருக்கிறது. நீங்கள் துபாய்க்கு வந்திருப்பது உங்கள் வாழ்க்கையை முற்றிலும் வேறொரு விதத்தில் மாற்றப் போகிறது. மாதவனுடனான இந்தச் சந்திப்பு உங்களுக்கு ஒரு புதிய கதவைத் திறக்கக்கூடும். பரணி என்ற பெயருக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த உங்கள் திறமைக்கு, அது தகுதியான அங்கீகாரத்தை இறுதியாகக் கொண்டு வரக்கூடும்.”

காதம்பரி மகிழ்ச்சியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் ராமைப் பார்த்தார்.

ராம் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருந்தார். அவரது மனம் பல எண்ணங்களால் நிரம்பியிருந்தது. சில நாட்களுக்கு முன்புதான் அவர் துபாய்க்கு வந்திருந்தார். அவரது எதிர்காலத்தில் என்ன இருக்கிறது என்பது அவருக்குத் தெரியாது. ஆனால் இப்போது, எதிர்பாராத விதமாக, வாய்ப்புகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அவரை நோக்கி வரத் தொடங்கியிருந்தன.

ஒருவேளை அட்கின்சன் சொல்வது சரியாக இருக்கலாம்.

ஒருவேளை இந்த துபாய் பயணம் வெறும் ஒரு பயணமாக மட்டும் இருக்காது.

ஒருவேளை இது ராமின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தின் தொடக்கமாக இருக்கலாம்.

தொடரும்…

கே. ராகவன்

30-8-26

Kudos to N.S.Vijayakumar.

 Appreciation for The Fascination Station

The recent release of The Fascination Station, written by my good friend N. S. Vijayakumar, was a truly delightful experience. The book takes readers on a fascinating journey into a different world, filled with travel, memories, experiences and interesting encounters.

Beginning with the author’s 72nd birthday celebration and his visit to Begur, the book gets off to a wonderful start. His vast travel experience, visits to various destinations and restaurants, and his keen interest in interacting with book publishers and readers are truly admirable.

In this edition, his journeys to various destinations and his descriptions of famous places, including Nanjangud and many others, have been presented in a very interesting and engaging manner. I was particularly fascinated by his vivid description of the different varieties of jackfruit and the innovative way in which its by-products, especially delicious jackfruit chips, have been incorporated into the narrative.

The introduction and appreciation of this versatile traveller and Quiz Master by several great personalities add further value and significance to the book.

N. S. Vijayakumar has once again demonstrated his remarkable versatility, curiosity and passion for travel and learning. His ability to transform his experiences into an enjoyable reading journey is truly commendable.

I warmly congratulate my dear friend N. S. Vijayakumar on this wonderful publication .

With warm regards,

K. Ragavan

Small Story 717.

 Small Story 717

Life is beautiful 62.

Atkinson remained silent for a moment before speaking again.

“I have a daughter, and I consider her a great blessing. She is currently living in New Zealand. My wife, Elizabeth, and I live here in Dubai. I worked with RAW for fifteen years and retired eight years ago. After that, I was given an opportunity to work for this television channel.”

Ram listened to him with great interest.

“My close friend, OO1, is currently in Mysore,” Atkinson continued. “Unfortunately, I was unable to attend his recent event. However, Kadambari attended the programme and introduced you to me. After attending an interview at one of Dubai’s leading companies at 12 noon today, she came here.”

Atkinson then called his Deputy Editor.

“You may visit our various departments and meet our programme presenters. Hari will take you around.”

A few moments later, Hari arrived.

“Welcome, Mr. Ram. I’m Hari, the Deputy Editor here.”

Hari took Ram around the various departments of the channel. He introduced him to the staff and explained the work and responsibilities of each department. Ram was deeply impressed by the professional atmosphere and the way everyone worked together in coordination.

After the tour was over, Hari brought Ram back to Atkinson’s office.

By then, Kadambari had also arrived.

“Welcome, Ram,” she said warmly.

Atkinson asked Kadambari to take a seat and then began to speak.

“Kadambari, I would like to thank you sincerely. You are truly a person of many talents. Over the past three years, you have worked excellently as both a programme presenter and a journalist for our channel, and you have earned a good name for yourself.”

Kadambari smiled modestly.

“I also read the article you recently wrote about the ongoing Middle East crisis and the challenging situation faced by this country in protecting its citizens,” Atkinson continued.

He then turned towards Ram.

“By profession, you were a teacher of English and History. In addition, you have also been expressing your creativity through your blog about nature. I believe all these talents will be valuable to our channel.”

Ram listened carefully.

“Since you are now retired,” Atkinson said, “I would like to offer you the position of Coordinator at our channel. In that role, you can assist and guide us in various areas.”

Ram had never expected such an opportunity.

He looked at Kadambari in surprise. She too was equally astonished.

Just then, the telephone on Atkinson’s desk rang.

Atkinson picked up the call.

“Hello…”

To be continued…

K. Ragavan

29-8-26

Small Story 717.T

 சிறுகதை 717

வாழ்க்கை அழகானது – 62

அட்கின்சன் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு மீண்டும் பேசத் தொடங்கினார்.

“எனக்கு ஒரு மகள் இருக்கிறார். நான் அதைப் பெரும் பாக்கியமாகக் கருதுகிறேன். அவர் தற்போது நியூசிலாந்தில் வசித்து வருகிறார். என் மனைவி எலிசபெத் மற்றும் நான் இங்கு துபாயில் வசித்து வருகிறோம். நான் RAW அமைப்பில் பதினைந்து ஆண்டுகள் பணியாற்றி, எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஓய்வு பெற்றேன். அதன் பிறகு, இந்தத் தொலைக்காட்சி சேனலில் பணியாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது.”

ராம் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் அவர் கூறுவதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

“என் நெருங்கிய நண்பர் OO1 தற்போது மைசூரில் இருக்கிறார்,” என்று அட்கின்சன் தொடர்ந்தார். “சமீபத்தில் நடைபெற்ற அவரது நிகழ்ச்சியில் என்னால் கலந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் காதாம்பரி அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு, உங்களை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். இன்று மதியம் 12 மணிக்கு, துபாயில் உள்ள முன்னணி நிறுவனங்களில் ஒன்றில் நடைபெறும் நேர்காணலில் கலந்துகொண்ட பிறகு, அவர் இங்கு வருவார்.”

அட்கின்சன் பின்னர் தனது துணை ஆசிரியரை அழைத்தார்.

“நீங்கள் எங்கள் பல்வேறு பிரிவுகளையும் பார்வையிட்டு, எங்கள் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர்களையும் சந்திக்கலாம். ஹரி உங்களை அழைத்துச் செல்வார்.”

சிறிது நேரத்தில் ஹரி அங்கு வந்தார்.

“வரவேற்கிறேன், திரு. ராம். நான் ஹரி, இங்குள்ள துணை ஆசிரியர்.”

ஹரி, ராமை சேனலின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கும் அழைத்துச் சென்றார். அங்குள்ள பணியாளர்களை அவருக்கு அறிமுகப்படுத்தி, ஒவ்வொரு பிரிவின் பணிகள் மற்றும் பொறுப்புகள் குறித்து விளக்கினார். தொழில்முறை சூழ்நிலையும், அனைவரும் ஒருங்கிணைந்து பணியாற்றும் விதமும் ராமை மிகவும் கவர்ந்தது.

சுற்றுப்பயணம் முடிந்ததும், ஹரி ராமை மீண்டும் அட்கின்சனின் அறைக்கு அழைத்து வந்தார்.

அதற்குள் காதம்பரியும் அங்கு வந்திருந்தார்.

“வரவேற்கிறேன், ராம்,” என்று அவர் அன்புடன் கூறினார்.

அட்கின்சன், காத்தாம்பரியை அமரச் சொல்லிவிட்டு பேசத் தொடங்கினார்.

“காதம்பரி, உங்களுக்கு நான் மனமார்ந்த நன்றி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் உண்மையிலேயே பன்முகத் திறமை கொண்டவர். கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக எங்கள் சேனலில் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராகவும் செய்தியாளராகவும் சிறப்பாகப் பணியாற்றி, உங்களுக்கென ஒரு நல்ல பெயரை உருவாக்கியுள்ளீர்கள்.”

காதம்பரி அடக்கமாகப் புன்னகைத்தார்.

“தற்போது நடைபெற்று வரும் மத்திய கிழக்கு நெருக்கடி மற்றும் தனது குடிமக்களைப் பாதுகாக்கும் இந்த நாட்டின் சவாலான சூழ்நிலை குறித்து நீங்கள் சமீபத்தில் எழுதிய கட்டுரையையும் நான் படித்தேன்,” என்று அட்கின்சன் தொடர்ந்தார்.

பின்னர் அவர் ராமைப் பார்த்தார்.

“அடிப்படையில், நீங்கள் ஆங்கிலம் மற்றும் வரலாறு கற்பித்த ஆசிரியர். அதோடு, இயற்கையைப் பற்றிய உங்கள் வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் படைப்பாற்றலையும் வெளிப்படுத்தி வருகிறீர்கள். இந்தத் திறமைகள் அனைத்தும் எங்கள் சேனலுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.”

ராம் கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

“நீங்கள் தற்போது ஓய்வு பெற்றிருப்பதால்,” என்று அட்கின்சன் கூறினார், “எங்கள் சேனலில் ஒருங்கிணைப்பாளர் பதவியை உங்களுக்கு வழங்க விரும்புகிறேன். அந்தப் பொறுப்பில், பல்வேறு துறைகளில் எங்களுக்கு உதவி செய்து வழிகாட்ட முடியும்.”

ராம் இப்படிப்பட்ட ஒரு வாய்ப்பை ஒருபோதும் எதிர்பார்க்கவில்லை.

அவர் ஆச்சரியத்துடன் காதம்பரியைப் பார்த்தார். அவரும் அதே அளவு ஆச்சரியமடைந்திருந்தார்.

அந்த நேரத்திலேயே அட்கின்சனின் மேசையில் இருந்த தொலைபேசி ஒலித்தது.

அட்கின்சன் அழைப்பை எடுத்தார்.

“ஹலோ…”

தொடரும்…

கே. ராகவன்

29-8-26

Kudos to Pragganandha.

 The recent news of Praggnanandhaa winning the chess Grandmaster title has brought great joy and pride to all 1.4 billion Indians. His remarkable consistency, dedication to chess, and humility have made him an inspiration to millions.

It must be an especially proud and joyful moment for his parents, who have supported him throughout his journey. His achievement is truly a great day for India and Indian chess.

Heartiest congratulations to Praggnanandhaa on this wonderful achievement. Kudos to him! May he continue to reach greater heights and bring many more laurels to India.

K.Ragavan

Letter.

 Letter Published in The National UAE on 28August 26. Collective responsibility

I write in reference to Nick Webster’s article Doctors in UAE call for early diabetes screening as youth cases surge (August 25): this piece is a serious wake-up call. Changing food habits, increased consumption of processed and sugary foods, sedentary lifestyles and lack of regular physical activity are among the major factors contributing to this growing menace. What was once largely considered an adult disease is now affecting younger generations, making early screening and timely intervention increasingly important. Prevention, however, cannot be left to doctors and healthcare systems alone. Regular awareness programmes and community meetings can educate people about healthy eating, exercise, early warning signs and the importance of periodic health checks. Schools and families, in particular, have an important role in nurturing healthier habits from an early age. The rising numbers should make us pause and reflect: are we giving our children a healthier future, or are our present lifestyles silently putting their health at risk? Early awareness, responsible food choices, regular exercise and timely screening can go a long way in controlling this growing public-health challenge. A healthy generation is not merely a medical responsibility – it is a collective responsibility of families, communities, schools and society at large. – K Ragavan, Bengaluru, India