Kudos to Dictor Indhu.

The recent N3 Clinical Excellence Award bestowed upon the eminent surgeon, Dr. Indhu, in the UK is truly remarkable and admirable. It is a rare and well-deserved honor for such a dedicated professional. This prestigious recognition is yet another feather in the cap of the Pallivarmangalam Group. Kudos to Dr. Indhu on this outstanding achievement! K.Ragavan

Small Story 523.T

சிறுகதை 523 அற்புத அன்னதானம் – ரங்கநாதரின் அருளால் கோதை மற்றும் அம்புஜம் திருமணம் ஒன்றில் கலந்துகொள்வதற்கும், கோயில் தரிசனம் செய்யவும் திருச்சிராப்பள்ளி நகரத்துக்கு ரயிலில் பயணம் செய்தனர். ஆறு மணி நேர பயணத்திற்குப் பிறகு நகரத்தை அடைந்து தங்கும் இடத்தில் செக்-இன் செய்தனர். சிறிது ஓய்வு எடுத்த பின் திருமண மண்டபத்துக்குச் சென்று, தங்களுக்கு நன்கு அறிமுகமான மணமகளை வாழ்த்தி, சுவையான மதிய உணவை உண்டு நண்பர்களுடன் இனிய நேரத்தை கழித்தனர். மாலை நேரத்தில் தங்கள் அறைக்குத் திரும்பினர். மாலை 5 மணிக்குப் பிறகு அவர்கள் பிரசித்தி பெற்ற ஸ்ரீரங்கநாதசுவாமி கோவில் சென்றனர். அடிக்கடி வருபவர்கள் என்பதால் அங்குள்ள அர்ச்சகர்களுக்கு பரிச்சயமானவர்கள். அமைதியான, மனநிறைவு தரும் தரிசனத்தை அவர்கள் பெற்றனர். ஹோட்டலுக்கு திரும்பியபோது அண்டை அறையில் இருந்தவர் கூறினார்: “அம்மா, வீட்டுச் சாப்பாடு வேண்டும் என்றால் கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள ‘அதிதி சத்காரம் கைங்கர்யம்’ என்ற இடத்துக்கு செல்லுங்கள். மிகவும் ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.” அடுத்த நாள் காலை ஆவலுடன் அவர்கள் அந்த இடத்துக்குச் சென்றனர். அங்கு சுமார் 100 பேர் அமர்ந்து, இரண்டு வகை இனிப்புகளுடன் பல சுவையான உணவுகளை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தனர். தன்னார்வ தொண்டர்கள் அனைவருக்கும் புன்னகையுடன் அன்பாக உணவு பரிமாறினர். எந்த நிர்ணய கட்டணமும் இல்லை; யார் விரும்பினாலும் தங்கள் மனப்பூர்வமாக காணிக்கை அளிக்கலாம்; எந்த வித கட்டாயமும் இல்லை. கோதை மற்றும் அம்புஜம் இதைக் கண்டு வியந்தனர். இந்த உயர்ந்த கைங்கர்யம் பல ஆண்டுகளாக நடைபெற்று வந்தது. இதற்குப் பின்னால் இருந்த நபர் ஒருபோதும் பணம் கேட்டதில்லை; பிரசாரம் செய்யவும் விரும்பவில்லை. பலர் உணவு பொதிகளையும் எடுத்துச் சென்றனர். இந்த சேவைக்குப் பின்னால் இருக்கும் ஆதரவாளர் யார் என்று கேட்டபோது, தன்னார்வ தொண்டர்கள் சிரித்தபடி, “இது எல்லாம் கடவுளின் அருள். நாங்கள் அவருடைய கருவி மட்டுமே,” என்று பதிலளித்தனர். ரங்கநாதர் அருளால் மனிதகுலத்திற்கு சேவை செய்வதே எங்கள் நோக்கம் என்றார்கள். இந்த தாழ்மையும் பக்தியும் கோதை மற்றும் அம்புஜத்தை கண்கலங்கச் செய்தது. அவர்கள் தன்னார்வமாக ₹5000 வழங்கி, எவரையும் வேறுபடுத்தாமல் அனைவருக்கும் உணவு வழங்கும் இந்த உயர்ந்த பணிக்கு ஆதரவளித்தனர். வீட்டிற்கு திரும்பிய அவர்கள் மனம் நிறைந்த நன்றியுடன் இருந்தனர். உண்மையான பக்தி என்பது கோயில் தரிசனத்தில் மட்டுமல்ல; மனித சேவையிலும் உள்ளது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். ஆனால், அந்த மகத்தான பணியை மேற்கொண்ட நபரின் பெயரை கேட்க மறந்துவிட்டோம் என்ற சிறு வருத்தம் அவர்களுக்கு இருந்தது. அவர்களுக்கு நினைவில் இருந்தது “அதிதி சத்காரம்” என்ற பெயர் மட்டுமே. — கே. ராகவன் 16-2-26

Tribute 915T

உயிருடன் வாழும் புராண நாயகன் சேஷாத்ரி915 அவர்களுக்கு அஞ்சலி நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகளாக, தாம்பரத்தில் உள்ள எங்கள் இல்லத்திற்கு அவர் வரத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து, நான் திரு. சேஷாத்ரியை அறிவேன். இந்த ஆண்டுகள் முழுவதும், அவர் செய்துவரும் தன்னலமற்ற சேவையின் அபூர்வப் பயணத்தை நான் நேரில் கண்டுள்ளேன். அன்பு, கருணை மற்றும் ருசிகரமான உணவின் மூலம் மக்களுக்கு சேவை செய்வதற்கே தனது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்துள்ளார். ஸ்ரீரங்கத்தில் அமைந்துள்ள அருள்மிகு Sri Ranganathaswamy Temple திருக்கோயிலில் அருள்புரியும் ஸ்ரீ ரங்கநாத பெருமாளின் தரிசனத்தை நாடி வரும் எண்ணற்ற பக்தர்களுக்கு, “அதிதி ஸத்காரம்” என்ற அவரது புகழ்பெற்ற முயற்சியின் மூலம் சேஷாத்ரி அவர்கள் உண்மையான விருந்தோம்பலின் சின்னமாக விளங்குகிறார். அவரது சேவை, ஸ்ரீரங்கம் தரிசனத்திற்கு வரும் பலரின் வாழ்க்கையில் ஆழ்ந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. மெலிந்த உடல் அமைப்புடன் இருந்தாலும், அளவற்ற இதயமும் அசைக்க முடியாத மனவலிமையும் கொண்டவர் சேஷாத்ரி. அவர் மேற்கொள்ளும் பணிகள் வியப்பூட்டும் வகையிலும் ஆழ்ந்த பாராட்டுக்குரியவையாகவும் உள்ளன. தினமும் சுமார் 200 பேருக்கு அன்போடு சத்தான உணவு வழங்கப்படுகிறது. அதில் இரண்டு வகை இனிப்புகள் மற்றும் சுவையான பாரம்பரிய உணவுகள் அடங்கும். பக்தர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கேயே மதிய உணவு அருந்துவதுடன், எடுத்துச் செல்ல உணவுப் பொதிகளையும் பெறுகின்றனர். இதில் மிகவும் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், இந்த உணவிற்கு எந்தக் கட்டணமும் இல்லை. அவர் யாரிடமும் நன்கொடை கோருவதுமில்லை; எந்த எதிர்பார்ப்பும் வைத்திருக்கவில்லை. பக்தர்களே தாமாக முன்வந்து உதவி செய்கிறார்கள். இது எல்லாம் ஸ்ரீ ரங்கநாத பெருமாளின் தெய்வீக அருளாசி அவரது இந்த உயரிய பணியின் மூலம் பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கே சாட்சி. அவரது சேவை, ஸ்ரீ ரங்கநாத பக்தர்களுக்கே மட்டும் அல்லாமல், அனைத்து மதத்தினருக்கும் எந்த வித வேறுபாடும் இன்றி வழங்கப்படுகிறது. அன்பும் மரியாதையும் கலந்த விருந்தோம்பல், மனிதநேயத்தின் மற்றும் பக்தியின் உண்மையான வடிவமாக திகழ்கிறது. எந்த எதிர்பார்ப்பும் இன்றி அன்போடு உணவளிப்பது, உயர்ந்த சேவைகளில் ஒன்றாகும். உதவி நாடாமல், தடைகள் இன்றி, விளம்பரம் இல்லாமல், தினந்தோறும் அவர் இந்த அற்புதமான சேவையை அசைக்க முடியாத அர்ப்பணிப்புடன் தொடர்ந்து செய்து வருகிறார். சேஷாத்ரி அவர்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் நல்ல உடல்நலத்துடன், உற்சாகத்துடன், ஸ்ரீ ரங்கநாதரின் பரிபூரண அருளுடன் இந்த உயரிய பணியை தொடர்ந்து செய்ய என் இதயபூர்வமான வாழ்த்துகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். கே. ரகவன் 16-02-2026

Tribute 915.

Tribute to Living Legend Seshadri915 I have known Shri Seshadri for more than four decades, ever since he began visiting our home in Tambaram. Over the years, I have witnessed his extraordinary journey of selfless service. He has dedicated his life to serving people with love, compassion, and delicious food. For the countless devotees who come to Srirangam seeking the blessings of Lord Ranganatha at the sacred temple of Sri Ranganathaswamy Temple, Seshadri has become a true symbol of hospitality through his renowned initiative, Athithi Satkaram. His service has created a profound impact on the lives of people visiting Srirangam. With a thin frame but an immense heart and mighty determination, Seshadri carries out tasks that are both amazing and deeply admirable. Every day, nearly 200 people are lovingly served wholesome meals, including two varieties of sweets and delicious traditional dishes. Visitors happily partake in lunch and even receive food parcels. What is truly astonishing is that there is no tariff for the meals. Neither does he ask for donations nor does he expect anything in return. The sponsors are none other than the devotees themselves, who willingly contribute without being asked. This can only be seen as the divine blessings of Lord Ranganatha flowing through his noble mission. His service is extended to everyone—devotees of Lord Ranganatha and people of all faiths—without discrimination. His hospitality reflects the true spirit of humanity and devotion. Feeding people with love and respect, without expectation, is indeed one of the greatest forms of yeoman service. Without seeking help, without hurdles, and without publicity, he continues this remarkable service day after day with unwavering dedication. I wholeheartedly wish Seshadri many more years of good health, strength, and the abundant blessings of Lord Ranga to continue this noble mission. K.Ragavan 16-2-26

Small Story 522.

Small Story 522. A Good Encounter with an RTO Stalwart Basavaraj had recently been transferred from Mysore to Bengaluru, and he had just one year of service left before retirement. One Sunday morning, he decided to walk from his house to his favorite old restaurant for breakfast. As he relished a crispy masala dosa, he suddenly heard someone call his name. To his surprise, it was his old friend Ram. Basavaraj knew Ram well—a sincere journalist who always took a keen interest in the problems of the common man. Ram worked selflessly and never expected anything in return for his service to society. “Hey Ram! How are you? How is your wife? And your daughter Aparna?” Basavaraj asked warmly. “All are fine,” Ram replied with a smile. “Yesterday, our friend Manjunath told me that you have been transferred to the Bengaluru RTO office. I’m glad to hear that.” After a brief exchange of pleasantries, Ram grew serious. “In fact, I was thinking of writing about an issue that affects senior citizens. Whenever they walk on platforms or roads in areas like JP Nagar, they are disturbed by the harsh and confusing horn sounds of vehicles. It is difficult to recognize whether the sound comes from a scooter or a four-wheeler. The noise creates fear and confusion, especially for elderly people.” He continued, “Since you are an excellent officer in the Regional Transport Office with a good track record, could you suggest to your higher officials that vehicle horns should have distinct sounds according to the size and type of vehicle? That way, people—especially senior citizens—can easily identify them and feel safer.” Basavaraj nodded thoughtfully. “Thank you for your valuable suggestion, Ram. Before I retire, I will certainly do my best to propose this idea to the authorities. If implemented, it could make our roads safer and more comfortable for everyone.” After ten minutes, Ram took leave, feeling confident that his good friend Basavaraj would take the matter seriously. Both friends parted with hope—one with a sense of responsibility, and the other with faith that positive change was possible when dedicated officers and concerned citizens worked together. K.Ragavan 15-2-26

Small Story 522.T

சிறுகதை 522 ஒரு RTO சிறந்த அதிகாரியுடன் நல்ல சந்திப்பு பசவராஜ் சமீபத்தில் Mysore நகரிலிருந்து Bengaluru நகரத்திற்கு மாற்றப்பட்டார். ஓய்வு பெற இன்னும் ஒரு ஆண்டே சேவை காலம் மீதமிருந்தது. ஒரு ஞாயிறு காலை, தன் வீட்டிலிருந்து தனது விருப்பமான பழைய உணவகத்திற்குப் pěயணமாகச் சென்று காலை உணவு சாப்பிட முடிவு செய்தார். அவர் சுடச்சுட சுவையான மசாலா தோசையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, திடீரென யாரோ அவரது பெயரை அழைக்கும் சத்தம் கேட்டது. திரும்பிப் பார்த்தபோது, அது அவரது பழைய நண்பர் ராம் என்பதை அறிந்து ஆச்சரியப்பட்டார். பசவராஜ் ராமை நன்றாக அறிந்தவர் — பொதுமக்களின் பிரச்சினைகளில் எப்போதும் அக்கறை கொண்ட, நேர்மையான ஒரு பத்திரிகையாளர். சமூக நலனுக்காக தன்னலமின்றி உழைக்கும் அவர், எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. “ஹே ராம்! எப்படி இருக்கிறாய்? உன் மனைவி எப்படி இருக்கிறார்? உன் மகள் அபர்ணா எப்படி இருக்கிறார்?” என்று பசவராஜ் அன்புடன் கேட்டார். “அனைவரும் நலமாக இருக்கிறார்கள்,” என்று ராம் புன்னகையுடன் பதிலளித்தார். “நேற்று நம் நண்பர் மஞ்சுநாத், நீ Bengaluru Regional Transport Office-க்கு மாற்றப்பட்டதாகச் சொன்னார். அதை கேட்டு மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.” சில நிமிடங்கள் சுலபமான உரையாடலுக்குப் பிறகு, ராம் சிறிது சீரியஸாக மாறினார். “உண்மையில், மூத்த குடிமக்களை பாதிக்கும் ஒரு பிரச்சினையைப் பற்றி எழுத நினைக்கிறேன். ஜே.பி. நகர் போன்ற பகுதிகளில் சாலைகளிலும் நடைபாதைகளிலும் நடந்து செல்லும்போது, வாகனங்களின் கடுமையான மற்றும் குழப்பமூட்டும் ஹார்ன் சத்தங்கள் அவர்களை அச்சுறுத்துகின்றன. அது ஸ்கூட்டரின் சத்தமா, காரின் சத்தமா என்று தெளிவாக அறிய முடியாமல் அவர்கள் பயப்படுகின்றனர். இந்த சத்தம் மூத்தவர்களுக்கு பயமும் குழப்பமும் ஏற்படுத்துகிறது.” அவர் தொடர்ந்து, “நீ பிராந்திய போக்குவரத்து அலுவலகத்தில் சிறந்த சாதனைகள் கொண்ட ஒரு திறமையான அதிகாரி என்பதால், வாகனங்களின் அளவு மற்றும் வகைப்படி வேறுபட்ட ஹார்ன் சத்தங்களை அமைக்க வேண்டும் என்று உன் மேலதிகாரிகளிடம் பரிந்துரைக்க முடியுமா? அப்படியானால், மக்கள் — குறிப்பாக மூத்த குடிமக்கள் — அந்த சத்தத்தை அடையாளம் கண்டு பாதுகாப்பாக உணர முடியும்.” பசவராஜ் சிந்தனையுடன் தலையசைத்தார். “உன் மதிப்புமிக்க பரிந்துரைக்கு நன்றி, ராம். நான் ஓய்வு பெறும் முன், இந்த யோசனையை அதிகாரிகளிடம் முன்வைக்க என்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன். இது நடைமுறைக்கு வந்தால், நம் சாலைகள் அனைவருக்கும் மேலும் பாதுகாப்பானதும் வசதியானதுமாக மாறும்.” பத்து நிமிடங்கள் கழித்து, பசவராஜ் இந்த விஷயத்தை முக்கியமாக எடுத்துக் கொள்வார் என்ற நம்பிக்கையுடன் ராம் விடைபெற்றார். இருவரும் நம்பிக்கையுடன் பிரிந்தனர் — ஒருவர் பொறுப்புணர்வுடன், மற்றொருவர் அர்ப்பணிப்பும் சமூக அக்கறையும் கொண்ட அதிகாரிகளும் விழிப்புணர்வு மிக்க குடிமக்களும் இணைந்து செயல்பட்டால் நல்ல மாற்றம் சாத்தியம் என்ற உறுதியான நம்பிக்கையுடன். K.Ragavan 15-2-26

Small Story 521.T

சிறுகதை 521 கனவு இல்லத்திற்கான புத்திசாலித்தனமான திட்டம் சுவாமி தனது நண்பர் சந்தர் கூறிய இடத்திற்குச் சென்றார். இருவரும் ஒரு முன்னணி பிஸ்கட் உற்பத்தி நிறுவனத்தின் தரக் கட்டுப்பாட்டு துறையில் வேலை செய்தனர். அவர்களுக்கு தலா ஒரு குழந்தை இருந்தது. அந்த நாள், மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு புதிதாக திறக்கப்பட்ட ஒரு சூப்பர் மார்க்கெட்டில் வாங்கச் செல்ல அவர்கள் திட்டமிட்டனர். அங்குள்ள விலைகள் மற்ற மால்களைவிட குறைவாக உள்ளன என்று நண்பர்களும், சக ஊழியர்களும் கூறியிருந்தனர். சந்தர் வந்து சுவாமியை அன்புடன் வரவேற்றார். இருவரும் உள்ளே சென்று ஒவ்வொரு பிரிவும் ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டிருந்ததையும், பொருட்களின் புதுமையையும் கண்டு மகிழ்ந்தனர். அரிசி முதல் டாபி மற்றும் வெண்ணெய் வரை தேவையான அனைத்து பொருட்களையும் வாங்கி வெளியே வந்தனர். சந்தர் கூறினார்: “விலைகள் மற்ற கடைகளுடன் ஒப்பிடும்போது குறைந்தது 8% குறைவாக இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். பொருட்களின் தரமும் நல்லதாகத் தெரிகிறது.” வாங்குதல் முடிந்து அவர்கள் வீடு திரும்பினர். பொருளாதாரமாக வாங்கிய அவர்களின் புத்திசாலித்தனமான முடிவை மனைவிகள் பாராட்டினர். மாதந்தோறும் பணத்தைச் சேமிக்க முடிந்தால், ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் ஒரு நிலத் துண்டை வாங்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது — இது நடுத்தர வயதினரின் பொதுவான கனவாகும். சுவாமியின் மகன் அர்ஜுன் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு முடித்து கல்லூரியில் சேர காத்திருந்தான். சந்தரின் மகன் குமார் கூட அதே நிலைமையில் இருந்தான். அந்த மாலை, அர்ஜுன் வீட்டிற்கு வந்து, “அப்பா, நான் எங்கள் பள்ளியில் மூன்று மாணவர்களுக்கு டியூஷன் எடுக்க முடிவு செய்துள்ளேன். மாதந்தோறும் நல்ல தொகையை சம்பாதிக்க முடியும். குமார் கூட என்னைப் போல டியூஷன் எடுக்க திட்டமிட்டுள்ளார். நீங்கள் ஒரு நிலம் வாங்கும் கனவை நனவாக்க உதவ விரும்புகிறோம். உங்கள் சம்பளத்துடன் எங்களுடைய உதவியும் சேர்ந்தால், ஐந்து ஆண்டுகளில் நிச்சயமாக இலக்கை அடையலாம்,” என்றான். அடுத்த நாள் காலை, சுவாமியும் சந்தரும் அலுவலகத்தில் சந்தித்து, தங்கள் மகன்களின் எண்ணமுள்ள முடிவைப் பற்றி பேசினர். அந்த மாலை, சுவாமி இந்த செய்தியை தனது மனைவி வித்யாவுடன் பகிர்ந்தார். அவள் சிந்தனையுடன் தலையசைத்தாள். “அர்ஜுனின் முடிவு நல்லது தான்,” என்றாள், “ஆனால் படிப்புடன் டியூஷனையும் சமாளிக்க அவன் அதிக அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும்.” சுவாமி மெதுவாகப் பதிலளித்தார்: “ஆம், ஆனால் நமது கனவை அடைய இதற்கு மாற்று வழி இல்லை. நம் தோட்ட நகரத்தில் சொத்து விலைகள் ஏவுகணை போல உயர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. நமது திட்டம் நியாயமானதே. ஐந்து ஆண்டுகளில் விலைகள் மிக அதிகமாக உயராமல் இருக்க வேண்டும் என்று நம்புகிறேன்.” வித்யா நம்பிக்கையுடன் புன்னகைத்தாள். அவர்களின் கவனமான திட்டமிடலும், குடும்பத்தின் ஒருமித்த முயற்சியும் ஒருநாள் அவர்களின் கனவை நனவாக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர்கள் வாழ்ந்தனர். – கே. ராகவன் 14-2-26