GoodTopic.

 Sunday Topic: Niragarippu (Rejection)

The Sunday topic given by our Madhyamar Group Administrator is "Niragarippu" (Rejection).

Everyone experiences rejection at some point in life. Our wishes, dreams, or passions may not always be accepted by others. However, many times the feeling of being rejected is only our perception and not the actual intention of others. When our feelings and aspirations are genuine, meaningful, and acceptable, they will eventually be recognized. That is my opinion.

I, too, experienced rejection in the early stages of my career. When I chose the profession of a Medical Representative, many of my family members questioned my decision. Their main concern was the extensive touring and travelling involved in the job. They felt it was not the right career for me.

But I was convinced about my choice. I loved meeting doctors, interacting with distinguished professionals, and promoting medicines that would ultimately help people suffering from illness. I believed that, in my own way, I was contributing to the service of humanity.

With time, my family understood my passion and accepted my decision. The rejection I once experienced gradually turned into appreciation and encouragement.

This unforgettable experience taught me that rejection is not always the end. Sometimes it is only the beginning of understanding, acceptance, and success. If we have confidence in our purpose and remain committed, today's rejection can become tomorrow's recognition.

Good Topic.

 ஞாயிற்றுக்கிழமை தலைப்பு: நிராகரிப்பு

நமது மத்யமர் குழு நிர்வாகி இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வழங்கிய தலைப்பு "நிராகரிப்பு".

வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் நிராகரிப்பை சந்திப்பது இயல்பானது. நமது விருப்பங்கள், கனவுகள் அல்லது ஆர்வங்கள் எல்லா நேரங்களிலும் பிறரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஆனால் பல சமயங்களில், நாம் நிராகரிக்கப்பட்டதாக உணர்வது பிறரின் உண்மையான எண்ணம் அல்ல; அது நமது மனதில் தோன்றும் ஒரு உணர்வாக மட்டுமே இருக்கலாம். நமது எண்ணங்களும், விருப்பங்களும் உண்மையானவையாகவும், அர்த்தமுள்ளவையாகவும், ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவையாகவும் இருந்தால், அவை ஒருநாள் நிச்சயமாக அங்கீகரிக்கப்படும். இதுவே எனது கருத்து.

என் வாழ்க்கையிலும் ஆரம்பகால பணிக்காலத்தில் இப்படிப்பட்ட ஒரு நிராகரிப்பை நான் அனுபவித்திருக்கிறேன். நான் மருத்துவப் பிரதிநிதி (Medical Representative) என்ற தொழிலைத் தேர்ந்தெடுத்தபோது, என் குடும்பத்தினரில் பலர் அந்த முடிவை கேள்விக்குள்ளாக்கினர். அந்தப் பணியில் அதிக அளவில் பயணம் மற்றும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டியிருப்பதே அவர்களின் முக்கிய கவலையாக இருந்தது. அந்தத் தொழில் எனக்கு ஏற்றதல்ல என்று அவர்கள் நினைத்தனர்.

ஆனால் என் தேர்வில் எனக்கு முழு நம்பிக்கை இருந்தது. மருத்துவர்களைச் சந்திப்பதும், சிறந்த மருத்துவ நிபுணர்களுடன் கலந்துரையாடுவதும், நோயாளிகளின் நலனுக்காக பயன்படும் மருந்துகளை அறிமுகப்படுத்துவதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. இதன் மூலம், என் பங்கிற்கு மனிதகுலத்திற்கு ஒரு சிறிய சேவை செய்து வருகிறேன் என்ற மனநிறைவு எனக்கிருந்தது.

காலப்போக்கில், என் குடும்பத்தினரும் என் ஆர்வத்தையும் அர்ப்பணிப்பையும் புரிந்துகொண்டு, என் முடிவை ஏற்றுக்கொண்டனர். ஒரு காலத்தில் நான் சந்தித்த நிராகரிப்பு, பின்னர் பாராட்டாகவும் ஊக்கமாகவும் மாறியது.

இந்த மறக்க முடியாத அனுபவம் எனக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்றுக் கொடுத்தது. நிராகரிப்பு என்பது எப்போதும் முடிவு அல்ல; பல நேரங்களில் அது புரிதல், ஏற்றுக்கொள்ளுதல் மற்றும் வெற்றிக்கான தொடக்கமாக அமைகிறது. நமது நோக்கத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, உறுதியுடன் தொடர்ந்து செயல்பட்டால், இன்றைய நிராகரிப்பு நாளைய அங்கீகாரமாக மாறும்.

Tribute 937.T

 லட்சுமிநரசிம்மனுக்கு எனது பாராட்டு – 937

எனது அன்பு நண்பர் திரு. லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் இந்த வாய்ப்பைப் பெற்றிருப்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் அளிக்கிறது. கடந்த எட்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அவருடன் இனிய நட்பைப் பகிர்ந்து வருகிறேன். எங்கள் இருவரின் பொதுநண்பரின் மகளின் திருமணத்தில் கலந்துகொள்வதற்காக ரயிலில் பயணம் செய்தபோது முதன்முதலாக சந்தித்தோம். அந்தத் தற்செயலான சந்திப்பு, காலப்போக்கில் நிலையான மற்றும் அர்த்தமுள்ள நட்பாக மலர்ந்தது.

லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்கள் மின்பொறியியல் துறையில் சிறந்து விளங்கும் ஆலோசகர். தொழில்முறை திறமை, அர்ப்பணிப்பு, கடமை உணர்வு ஆகியவற்றில் அவர் காட்டும் சிறப்பான செயல்பாடுகள் எப்போதும் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளன. தொழில்திறன் மட்டுமல்லாமல், தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வமும், தன்முன்னேற்றத்திற்கான ஈடுபாடும் கொண்டவர்களை நான் மிகவும் மதிக்கிறேன். அந்த உயரிய பண்புகளை ஒருங்கே கொண்டவர் லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்கள்.

தொழில்முறை சாதனைகளுக்கு அப்பால், படைப்பாற்றல் மிக்க செயல்பாடுகளிலும் அவருக்கு ஆழ்ந்த ஆர்வம் உள்ளது. மேலும், அவர் தீவிர வாசிப்புப் பழக்கம் கொண்டவர். நான் எழுதும் பதிவுகளைத் தொடர்ந்து வாசித்து வரும் நிரந்தர வாசகர்களில் ஒருவராக அவர் இருப்பது எனக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. அவர் வழங்கும் ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகளும் சிந்தனையூட்டும் கருத்துகளும் தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு எனக்கு உற்சாகத்தை அளித்து வருகின்றன.

“அறிவே ஆற்றல்.” அதேபோல், ஒத்த சிந்தனையும் உயர்ந்த மதிப்புகளும் கொண்டவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பது வாழ்க்கையின் ஒரு பெரிய வரமாகும். தொழில்முறை மேன்மை, அறிவார்வம் மற்றும் அன்பான, ஆதரவான குணநலன்களை ஒருங்கே கொண்ட பன்முகத் திறமைமிக்க ஆளுமைதான் லட்சுமிநரசிம்மன் அவர்கள்.

இத்தகைய சிறந்த மனிதருக்கு இன்று எனது மனமார்ந்த மரியாதையையும் பாராட்டையும் மகிழ்ச்சியுடன் செலுத்துகிறேன். அவருக்கும், அவரது மனைவிக்கும், மகளுக்கும் இனி வரும் காலமெல்லாம் மகிழ்ச்சி, நல்ல ஆரோக்கியம், மன அமைதி மற்றும் எல்லா வளங்களும் நிறைந்த வாழ்வு அமைய என் இதயப்பூர்வமான நல்வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

– கே. ராகவன்

20-7-26

Tribute 937.

 Appreciation to Lakshminarasimhan – 937

It is my privilege to pay tribute to my dear friend, Lakshminarasimhan, with whom I have shared a wonderful friendship for more than eight years. We first met during a train journey while travelling to attend the wedding of our mutual friend's daughter. That chance meeting blossomed into a lasting friendship.

Lakshminarasimhan is an outstanding consultant in the field of Electrical Engineering. His professional excellence, dedication, and commitment to his work have always earned my admiration. I have great respect for people who possess not only professional competence but also a genuine passion for learning and personal growth, and he is one such person.

Beyond his professional achievements, he has a keen interest in creative pursuits and is an avid reader. I feel fortunate that he is one of the regular readers of my posts. His encouraging words and thoughtful feedback have always motivated me to continue writing.

Knowledge is power, and being connected with like-minded people is a true blessing. Lakshminarasimhan is indeed a versatile personality who combines professional excellence with intellectual curiosity and a warm, supportive nature.

Today, I am delighted to pay tribute to this remarkable gentleman. I extend my heartfelt wishes to him, his wife, and their daughter for a life filled with happiness, good health, peace, and prosperity in the years to come.

K. Ragavan

20-7-26

Small Story 677.T

 சிறுகதை 677 

வாழ்க்கை அழகானது 22

ராம் தனது இலக்கான பெங்களூருக்குச் செல்ல நல்ல துணை கிடைத்ததால் வசந்தி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.

அன்று இரவு, ராமுடன் கழித்த இனிய தருணங்களின் நினைவுகள் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றியதால், அவளால் தூங்க முடியவில்லை.

காரில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, ராதிகாவும் அவரது கணவரும் பேசிக்கொண்டிருந்த உரையாடலை ராமால் கவனிக்க முடியவில்லை. ஏனெனில், அவனது மனம் தனது அழகிய வசந்தியுடன் அழகிய பிருந்தாவன் தோட்டத்தில் கழித்த மறக்க முடியாத இனிய நேரங்களையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தது.

பெங்களூரை அடையும்போது இரவு பன்னிரண்டு மணி ஆகியிருந்தது. லிஃப்ட் கொடுத்த ராதிகாவிற்கும் அவரது கணவருக்கும் ராம் மனமார்ந்த நன்றி தெரிவித்துவிட்டு தனது வீட்டிற்குச் சென்றான்.

வசந்தியுடன் ஏற்பட்ட அந்த முதல் இனிய அனுபவத்தின் நினைவுகளால், அவனாலும் அன்றிரவு தூங்க முடியவில்லை.

மறுநாள் வழக்கம்போல் ராம் தனது பணிக்குச் சென்றான்.

சில நாட்கள் கடந்தன. ஒரு நாள், தனது நண்பர்களில் ஒருவரின் மூலம் ராமுக்கு ஒரு செய்தி வந்தது.

அந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும் ராம் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனான்.

(தொடரும்...)

20-7-26

Small Story 676.

 Short Story 676

Life is Beautiful – 21

While Vasanthi was sitting at the Brindavan Hotel near the K.R.S. Dam, she noticed a small handbag lying on the table next to hers. Thinking that someone must have forgotten it, she looked around, but she couldn't find anyone who seemed to be its owner.

When she picked up the bag, she noticed a phone number written on it. She immediately called the number.

"Hello, who is speaking?" someone answered.

Vasanthi said, "I'm Vasanthi. I'm at the Brindavan Hotel near the K.R.S. Dam. I found your handbag here. May I know your name?"

The person on the other end replied, "Thank you very much, Vasanthi. My name is Radhika. My husband Ravi and I have just finished visiting the gardens and are walking back to our car. I didn't even realize the bag was missing until I received your call. The car key is inside that bag. Please stay there. I'll come and collect it."

A short while later, Radhika and her husband Ravi arrived.

Vasanthi said, "Hello, I'm Vasanthi, and this is my friend, Ram."

Ravi said, "Please check the bag first."

Vasanthi handed the bag to Radhika. After checking that everything was inside, Radhika said,

"Thank you so much, Vasanthi. This is my husband, Ravi."

Then they said, "We're driving to Bengaluru. If you both would like, you can come with us."

Vasanthi replied, "Thank you. Ram needs to go to Bengaluru."

Radhika asked, "Then what about you?"

Vasanthi answered, "I need to go to Mysuru. I'll take a bus."

Radhika smiled and said, "Why go by bus? We'll first drop you off in Mysuru and then continue our journey to Bengaluru."

Just then, it began to rain heavily.

About forty-five minutes later, they reached Mysuru, and Vasanthi got out of the car.

"Radhika, thank you very much for your help. Here's my visiting card. If you ever come to Mysuru, please do get in touch with me," Vasanthi said.

Radhika replied, "Certainly. Thank you very much. I'll stay in touch. Good night!"

Vasanthi happily bid them farewell. As she thought about how her friend Ram had found a convenient ride to Bengaluru, she silently said to herself, "God is great!"

To be continued…

19-7-26

Small Story 676.T

 சிறுகதை 676

வாழ்க்கை அழகானது – 21

வசந்தி, கே.ஆர்.எஸ். அணை அருகிலுள்ள பிருந்தாவன் ஹோட்டலில் அமர்ந்திருந்தபோது, பக்கத்து மேசையில் ஒரு சிறிய கைப்பை கிடப்பதைக் கவனித்தார். யாரோ அதை மறந்துவிட்டுச் சென்றிருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, சுற்றிலும் பார்த்தார். ஆனால் அந்தப் பைக்குச் சொந்தக்காரர் யாரையும் காணவில்லை.

அவர் அந்தப் பையை எடுத்து பார்த்தபோது, மேலே ஒரு தொலைபேசி எண் எழுதப்பட்டிருந்தது. உடனே அந்த எண்ணுக்கு அழைத்தார்.

"ஹலோ, யார் பேசுகிறீர்கள்?" என்று மறுமுனையில் கேட்டார்கள்.

வசந்தி, "நான் வசந்தி பேசுகிறேன். நான் கே.ஆர்.எஸ். அணையில் உள்ள பிருந்தாவன் ஹோட்டலில் இருக்கிறேன். உங்கள் கைப்பை இங்கே கிடைத்தது. உங்கள் பெயர் என்ன?" என்று கேட்டார்.

மறுமுனையில், "மிக்க நன்றி, வசந்தி. என் பெயர் ராதிகா. நானும் என் கணவர் ரவியும் தோட்டத்தைப் பார்த்துவிட்டு காருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறோம். உங்கள் அழைப்பு வந்ததால்தான் பை காணாமல் போனதை அறிந்தேன். காரின் சாவி அந்தப் பையில்தான் இருக்கிறது. தயவுசெய்து அங்கேயே இருங்கள். நான் வந்து வாங்கிக்கொள்கிறேன்," என்றார்.

சிறிது நேரத்தில் ராதிகாவும் அவரது கணவர் ரவியும் வந்தனர்.

வசந்தி, "வணக்கம், நான் வசந்தி. இவர் என் நண்பர் ராம்," என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.

ரவி, "தயவுசெய்து பையைச் சரிபார்த்துப் பாருங்கள்," என்றார்.

வசந்தி பையை ராதிகாவிடம் கொடுத்தார். ராதிகா எல்லாவற்றையும் சரிபார்த்துவிட்டு,

"மிக்க நன்றி, வசந்தி. இவர் என் கணவர் ரவி," என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.

பிறகு அவர்கள், "நாங்கள் பெங்களூருக்குச் செல்கிறோம். நீங்கள் இருவரும் விரும்பினால் எங்களுடன் வாருங்கள்," என்றார்கள்.

வசந்தி, "நன்றி. ராம் பெங்களூருக்குச் செல்ல வேண்டும்," என்றார்.

ராதிகா, "அப்படியானால் நீங்கள்?" என்று கேட்டார்.

வசந்தி, "நான் மைசூருக்குச் செல்ல வேண்டும். பேருந்தில் போய்விடுவேன்," என்றார்.

ராதிகா, "அதில் என்ன பிரச்சனை? முதலில் உங்களை மைசூரில் இறக்கிவிட்டு, பிறகு நாங்கள் பெங்களூருக்குச் செல்கிறோம்," என்றார்.

அந்த நேரத்தில் பலத்த மழை பெய்யத் தொடங்கியது.

சுமார் நாற்பத்தைந்து நிமிடங்களில் அவர்கள் மைசூரை அடைந்தனர். வசந்தி காரிலிருந்து இறங்கினார்.

"ராதிகா, உங்கள் உதவிக்கு மிக்க நன்றி. இது என்னுடைய முகவரி அட்டை. எப்போதாவது மைசூருக்கு வந்தால் கண்டிப்பாக என்னைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்," என்று வசந்தி கூறினார்.

ராதிகா, "கண்டிப்பாக. மிகவும் நன்றி. தொடர்பில் இருப்பேன். இனிய இரவு வணக்கம்," என்றார்.

வசந்தி மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களிடம் விடைபெற்றார். தனது நண்பர் ராமுக்கு பெங்களூருக்குச் செல்ல நல்ல பயண வசதி கிடைத்ததை நினைத்து, மனதிற்குள், "கடவுள் பெரியவர்!" என்று சொல்லிக்கொண்டார்.

தொடரும்…

19-7-26