KSP 87
கதை சொல்லப் போறோம் – 87
பெற்றோர்களைக் கவனித்துக் காப்பாற்ற வேண்டும்
அந்த மங்களகரமான வெள்ளிக்கிழமை அன்று, சோமு தனது மனைவி அர்ச்சனாவுடனும் குழந்தைகளுடனும் தன்னைச் சந்திக்க வருவார் என்று லட்சுமி எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
சோமுவும் அர்ச்சனாவும் லட்சுமி மாமியை அன்புடன் வரவேற்றனர்.
“மாமி, சுமார் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நீங்களும் மாமாவும் எங்கள் பக்கத்து வீட்டில் வசித்த காலம் இன்னும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அப்போது நீங்கள் என்னிடம் நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் என்றும், பெற்றோர்களை நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் அடிக்கடி அறிவுரை கூறுவீர்கள். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மாமாவுக்கு திருச்சிக்கு பணிமாற்றம் ஏற்பட்டதால் நீங்கள் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டீர்கள். உங்கள் அறிவுரையைப் பின்பற்றி நன்றாகப் படித்து, வங்கியில் நல்ல வேலை கிடைத்தது.
“எனக்கு பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருமணம் நடந்தது. ஆனால் நீங்கள் இங்கிருந்து சென்ற பிறகு நமக்குள் தொடர்பு இல்லாமல் போய்விட்டது.
“சமீபத்தில், எனது அலுவலக நண்பர் சுரேஷ், தான் உங்கள் பகுதியில் வசிப்பதாகவும், மாமா ஒரு எழுத்தாளர் என்றும் கூறினார். பின்னர் எனக்கு மதுரைக்கு பணிமாற்றம் கிடைத்தது. இப்போது இங்குள்ள எஸ்.எஸ். காலனியில், உங்கள் வீட்டிற்கு அடுத்த தெருவில் வசித்து வருகிறேன். நீங்கள் இங்கே வசிக்கிறீர்கள் என்பதை அறிந்ததும் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. உடனே உங்களைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன்.”
சோமு, அர்ச்சனா மற்றும் அவர்களது குழந்தைகளைப் பார்த்த லட்சுமிக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
“மாமா அவருடைய நண்பர் ஒருவரைச் சந்திக்க வெளியே சென்றிருக்கிறார்,” என்று லட்சுமி கூறினார்.
அப்போது சோமு பெருமையுடன் தனது குழந்தைகளை அறிமுகப்படுத்தினான்.
“என் மகன் விக்னேஷ் ஆறாம் வகுப்பில் முதல் மதிப்பெண் பெற்று முதல் இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறான். என் மகள் எட்டாம் வகுப்பில் படிக்கிறாள். இருவரும் ஒரே பள்ளியில்தான் படிக்கிறார்கள்.
“மாமி, நான் சிறுவனாக இருந்தபோது நீங்கள் எனக்கு நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் என்றும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பெற்றோர்களை நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் அறிவுரை கூறியதைப் பற்றி நான் எப்போதும் அவர்களிடம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பேன்.
“இன்றும் உங்கள் அறிவுரையை நான் பின்பற்றி வருகிறேன். என் பெற்றோர் என்னுடன்தான் வசிக்கிறார்கள். அவர்களை என்னால் நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்ள முடிவதை நினைத்து நான் பெருமைப்படுகிறேன்.
“மாமி, நீங்களும் மாமாவும் நாளை எங்கள் வீட்டிற்கு மதிய உணவுக்கு கட்டாயம் வர வேண்டும். எனக்கும் அர்ச்சனாவுக்கும் திருமணமாகி பதினைந்து ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன. இந்தச் சிறப்பான நாளில், உங்களுடையதும் மாமாவுடையதும் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற விரும்புகிறோம்.”
சோமுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட லட்சுமி மிகவும் நெகிழ்ந்தார். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பக்கத்து வீட்டில் வசித்தபோது, ஒரு சிறுவனுக்கு சில நல்ல அறிவுரைகளை மட்டுமே அவர் கூறியிருந்தார். ஆனால், அந்த அறிவுரைகளை சோமு தனது வாழ்க்கை முழுவதும் கடைப்பிடித்து, தனது பெற்றோர்களை அன்புடன் கவனித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததில் அவருக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது.
இன்றைய உலகில் இப்படிப்பட்ட நல்ல பண்புகளும் குடும்பப் பொறுப்புணர்வும் மிகவும் அவசியம் என்று லட்சுமி நினைத்தார்.
அன்று வெள்ளிக்கிழமைக்காகத் தான் விசேஷமாகத் தயாரித்திருந்த மைசூர்பாக்கை லட்சுமி அன்புடன் சோமு, அர்ச்சனா மற்றும் அவர்களது குழந்தைகளுக்கு வழங்கினார்.
லட்சுமியின் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு, அவருக்கு நமஸ்காரம் செய்த பின்னர், சோமுவும் அவரது குடும்பத்தினரும் விடைபெற்றனர். செல்லும் முன், தங்கள் அன்புக்கும் நன்றிக்கும் அடையாளமாக, இனிப்புகள் நிறைந்த ஒரு பெட்டியை லட்சுமியிடம் கொடுத்தனர்.
அவர்கள் செல்வதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த லட்சுமியின் மனம் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்திருந்தது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தான் கூறிய ஒரு சிறிய அறிவுரை, சோமுவின் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு அழகான அர்த்தத்தைப் பெற்றிருப்பதை நினைத்து அவர் பெருமிதமும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தார்.
K. Ragavan