Small Story 579.

 Small Story 579

 Value Others

Somu was disappointed once again when he was overlooked for the supervisor promotion in his company. Instead, Pramod was promoted. Though hurt, Somu congratulated him warmly.

The company they worked for was a leading distribution firm for pharma and consumer products, with a legacy of fifty years. It was now managed by Radhika, the late Managing Director’s daughter, an MBA graduate from Australia who had introduced many new policies and improvements.

Somu and Pramod had joined on the same day and had both completed six years in the company. Naturally, Pramod’s promotion upset Somu’s wife, Ramya, even more than it did him.

That evening, Somu and Ramya went to a supermarket to buy groceries. There, they met Kala, Pramod’s wife. She greeted them warmly and said, “How are you, Anna? All the best for next time.” Her words were kind and genuine—something Somu did not expect. However, Ramya felt hurt and avoided responding to her.

A few days later, Somu was called to Radhika’s office. After greeting him, she asked him to sit and said, “Mr. Somu, I have been observing your work and systems. I have decided to appoint you as the Manager of our new branch office, which will open next week in Bengaluru, along with all the perks.”

Somu was overjoyed to hear this.

That evening, when he shared the news with Ramya, she was thrilled. After a pause, she said, “The other day, Kala wished you good luck for next time. Now I understand her words better. I won’t repeat them in a negative way anymore, because I am Somu’s wife.”

Somu smiled gently and replied, “True, dear. We should always respect others’ feelings—and today, you’ve shown why you are my better half.”

K.Ragavan

13-4-26

Small Story 579.T

 

சிறுகதை 579 

பிறரை மதிப்போம்

சோமு தனது நிறுவனத்தில் மேற்பார்வையாளர் பதவிக்கு மீண்டும் ஒருமுறை தேர்வு செய்யப்படாததால் மனம் உடைந்தார். அதற்குப் பதிலாக, பிரமோத் பதவி உயர்வு பெற்றார். மனம் புண்பட்டிருந்தாலும், சோமு அவரை மனமார வாழ்த்தினார்.

அவர்கள் வேலை செய்த நிறுவனம் மருந்துகள் மற்றும் நுகர்வோர் பொருட்கள் விநியோகத்தில் முன்னணி நிறுவனமாகும்; ஐம்பது ஆண்டுகளாகப் புகழ்பெற்ற பாரம்பரியம் கொண்டது. தற்போது அதை மறைந்த மேலாண்மை இயக்குநரின் மகளான ராதிகா நிர்வகித்து வந்தார். ஆஸ்திரேலியாவில் எம்பிஏ முடித்திருந்த அவர், பல புதிய கொள்கைகளையும் முன்னேற்றங்களையும் அறிமுகப்படுத்தியிருந்தார்.

சோமுவும் பிரமோத்தும் ஒரே நாளில் வேலைக்கு சேர்ந்தவர்கள்; இருவரும் நிறுவனத்தில் ஆறு ஆண்டுகள் பணியாற்றியிருந்தனர். ஆகையால், பிரமோத்தின் பதவி உயர்வு சோமுவை விட அவரது மனைவி ரம்யாவை அதிகமாகவே பாதித்தது.

அந்த மாலை, சோமுவும் ரம்யாவும் மளிகைப் பொருட்கள் வாங்க சூப்பர் மார்க்கெட்டுக்கு சென்றனர். அங்கே, அவர்கள் பிரமோத்தின் மனைவி கலாவை சந்தித்தனர். அவள் அன்பாக வணக்கம் கூறி, “எப்படி இருக்கிறீர்கள், அண்ணா? அடுத்த முறை நிச்சயம் வெற்றி பெறுவீர்கள், வாழ்த்துகள்,” என்றாள். அவளது வார்த்தைகள் உண்மையான அன்பும் நற்பண்பும் கொண்டவை—அதை சோமு எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால், ரம்யா மனதில் புண்பட்டு அவளுக்கு பதில் கூறாமல் தவிர்த்தாள்.

சில நாட்களுக்கு பிறகு, சோமுவை ராதிகா தனது அலுவலகத்திற்கு அழைத்தார். அவர் வணக்கம் கூறிய பிறகு, “திரு. சோமு, உங்கள் வேலை மற்றும் செயல்முறைகளை நான் கவனித்து வந்தேன். அடுத்த வாரம் பெங்களூரில் திறக்கப்படும் எங்கள் புதிய கிளை அலுவலகத்தின் மேலாளராக உங்களை நியமிக்க முடிவு செய்துள்ளேன், அனைத்து சலுகைகளுடன்,” என்றார்.

இதைக் கேட்ட சோமு மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

அந்த மாலை, இந்த செய்தியை ரம்யாவுடன் பகிர்ந்தபோது, அவள் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து, “அந்த நாளில் கலா ‘அடுத்த முறை நல்லது நடக்கும்’ என்று வாழ்த்தினாள். இப்போது அவளது வார்த்தைகளின் அர்த்தம் புரிகிறது. இனி அவற்றை தவறாக எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன், ஏனெனில் நான் சோமுவின் மனைவி,” என்றாள்.

சோமு மெதுவாக சிரித்து, “சரி, செல்லம். நாம் எப்போதும் பிறரின் உணர்வுகளை மதிக்க வேண்டும்—இன்று, நீ என் சிறந்த துணை என்பதைக் காட்டி விட்டாய்,” என்றார்.

K.Ragavan

13-4-26

Tribute 923.

 Tribute to Late  Legendary Singer Asha Bhosle 923

The departure of  92-year-old legendary singer AshaBhosle was great loss to Indian film industry particularly music world

 

Renowned for her rich, expressive, and remarkably versatile voice, Asha Bhosle remains one of the most iconic figures in the Indian film industry. Her ability to effortlessly adapt across genres—romantic, classical, cabaret, and folk—has earned her immense acclaim and numerous accolades over the decades.

Her voice has transcended generations, leaving an indelible mark on millions. Timeless songs from films like Aadmi Aur Insaan, Caravan, and Waqt continue to showcase her unmatched artistry and emotional depth.

Even today, her melodies resonate deeply with listeners around the world. Her contribution to Indian cinema—especially Bollywood music—is truly timeless and unforgettable.I Pray for the departed soul  and no one can for get this legend.

K.Ragavan

Small Story 578.

 Small Story 578

The Poongulam Wedding Encounter

Seshaiah came to the small village of Poongulam to attend his old friend’s daughter’s wedding. Before his retirement, he had worked as an administrator at a prestigious institute.

One evening, while staying in Chennai , he went to the beach with his wife, Akshitha. Though the city was hot during the day, the evenings were pleasant with the cool sea breeze. As they enjoyed the fresh air, Seshaiah noticed a young boy, about ten years old, selling chukky and groundnut balls.

Curious, Seshaiah called him over and asked, “Why are you selling these on the beach at this age?”

The boy replied politely, “Sir, I come from a poor family. I do this in the evenings to help my father. I am studying in the 6th standard, and this income supports both my family and my education.”

Seshaiah and his wife were deeply impressed. He then asked, “What do you want to become in the future?”

The boy smiled and said, “Sir, my mother prepares these sweets. After my studies, I want to start a small factory to manufacture chukky and make my village proud by creating jobs.”

Seshaiah was touched by the boy’s determination. He encouraged him and even suggested, “When you start your business, name your brand ‘Hari Chukky.’ Work hard, and you will succeed.”

Suddenly, Seshaiah’s thoughts were interrupted by his friend at the wedding.

“Hey buddy! I’m so happy you came to my daughter’s wedding!”

“How could I miss it?” Seshaiah replied warmly.

After the ceremony and a hearty breakfast, Seshaiah and his wife blessed the newly married couple. When his friend introduced the groom, the young man looked at Seshaiah and said, “Sir, I know you—from 18 years ago.”

Seshaiah was surprised. He couldn’t recognize him.

The groom smiled and continued, “Sir, I was that boy selling chukky on the beach. Your encouragement and your suggestion for the brand name changed my life. Today, I run a small factory in Poongulam. Our brand, ‘Hari Chukky,’ has become popular, and I employ around 80 people.”

At that moment, Seshaiah remembered the determined young boy—Venkatesh.

With tears in his eyes, Venkatesh said, “Sir, I never expected to meet you again. I have been searching for you. Today, I feel truly blessed.”

Seshaiah, his wife, and his friend stood in awe, filled with pride and emotion. A small moment of encouragement had transformed a young boy’s dream into a successful reality.

K.Ragavan

12-4-26

Small Story 578.T

 

சிறுகதை 578

பூங்குளம் திருமண சந்திப்பு

சேஷையா தனது பழைய நண்பரின் மகள் திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள பூங்குளம் என்ற சிறிய கிராமத்திற்கு வந்தார். ஓய்வு பெறுவதற்கு முன்பு, அவர் ஒரு புகழ்பெற்ற கல்வி நிறுவனத்தில் நிர்வாகியாக பணியாற்றியவர்.

ஒரு மாலை, அவர் சென்னை நகரில் தங்கியிருந்தபோது, தனது மனைவி அக்ஷிதாவுடன் கடற்கரைக்கு சென்றார். பகலில் வெப்பமாக இருந்தாலும், மாலை நேரங்களில் கடல் காற்று வீசுவதால் சற்றே குளிர்ச்சியாக இருக்கும். அந்த சுகமான சூழலில் அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, சுமார் பத்து வயது சிறுவன் ஒருவர் சுக்கி மற்றும் கடலை உருண்டைகள் விற்பதை சேஷையா கவனித்தார்.

ஆர்வமாக அவர் அந்த சிறுவனை அழைத்து, “இந்த வயதில் ஏன் இங்கே வந்து இதை விற்கிறாய்?” என்று கேட்டார்.

சிறுவன் மரியாதையுடன் பதிலளித்தான்: “சார், நான் ஏழை குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். மாலை நேரங்களில் அப்பாவுக்கு உதவுவதற்காக இதை விற்கிறேன். நான் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கிறேன். இந்த வருமானம் எங்கள் குடும்பத்துக்கும் என் படிப்பிற்கும் உதவுகிறது.”

அவரின் பேச்சு சேஷையாவையும் அவரது மனைவியையும் மிகவும் கவர்ந்தது. அவர் மேலும் கேட்டார்: “நீ எதிர்காலத்தில் என்ன ஆக விரும்புகிறாய்?”

சிறுவன் புன்னகையுடன் கூறினான்: “சார், இந்த இனிப்புகளை என் அம்மா தயாரிக்கிறார். நான் படிப்பு முடித்த பின் சுக்கி தயாரிக்கும் ஒரு சிறிய தொழிற்சாலை தொடங்க விரும்புகிறேன். என் கிராமத்திற்கு பெருமை சேர்க்கவும், வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்கவும் ஆசைப்படுகிறேன்.”

சிறுவனின் உறுதியும் இலட்சியமும் சேஷையாவை ஆழமாக பாதித்தது. அவர் ஊக்குவித்து, “நீ தொழில் தொடங்கும்போது, ‘ஹரி சுக்கி’ என்று பெயர் வை. கடினமாக உழைத்தால் நிச்சயம் வெற்றி பெறுவாய்,” என்றார்.

அந்த நினைவுகளைத் திடீரென அவரது நண்பர் திருமணத்தில் கலைத்தார்.

“ஏய் நண்பா! என் மகள் திருமணத்திற்கு வந்ததற்கு மிகவும் சந்தோஷம்!” என்று அவர் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார்.

“இதை நான் தவறவிடுவேனா?” என்று சேஷையா அன்புடன் பதிலளித்தார்.

திருமண விழாவும், சிறந்த விருந்தும் முடிந்த பின், சேஷையாவும் அவரது மனைவியும் புதிதாகத் திருமணம் ஆன ஜோடியை ஆசீர்வதித்தனர். அப்போது நண்பர் மணமகனை அறிமுகப்படுத்தினார். அந்த இளைஞன் சேஷையாவை பார்த்து, “சார், நான் உங்களை அறிவேன்—18 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்து,” என்றான்.

சேஷையா ஆச்சரியமடைந்தார். அவரால் அவனை உடனே அடையாளம் காண முடியவில்லை.

மணமகன் புன்னகையுடன் தொடர்ந்து, “சார், நான் அந்த கடற்கரையில் சுக்கி விற்ற சிறுவன் தான். உங்கள் ஊக்கமும் ‘ஹரி சுக்கி’ என்ற பெயரையும் சொல்லியதுதான் என் வாழ்க்கையை மாற்றியது. இன்று நான் பூங்குளத்தில் ஒரு சிறிய தொழிற்சாலை நடத்துகிறேன். எங்கள் ‘ஹரி சுக்கி’ பிராண்ட் மிகவும் பிரபலமாகியுள்ளது. சுமார் 80 பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு அளித்து வருகிறேன்,” என்றான்.

அந்த தருணத்தில் சேஷையாவுக்கு அந்த உறுதியான சிறுவன்—வெங்கடேஷ்—நினைவுக்கு வந்தான்.

கண்களில் கண்ணீருடன் வெங்கடேஷ் கூறினான்: “சார், நான் உங்களை மீண்டும் சந்திப்பேன் என்று நினைக்கவில்லை. பல வருடங்களாக உங்களை தேடிக்கொண்டிருந்தேன். இன்று நான் உண்மையாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன் என்று உணர்கிறேன்.”

அந்த நிமிடத்தில் சேஷையா, அவரது மனைவி, மற்றும் அவரது நண்பர் பெருமையுடனும் உணர்ச்சியுடனும் நிறைந்தனர். ஒரு சிறிய ஊக்கம், ஒரு சிறுவனின் கனவை வெற்றிகரமான நிஜமாக மாற்றியது.

K. ராகவன்

12-4-26

Small Story 577

 Small Story 577.

Blessings of Knowledgeable PeopleStory Story 

Ram always admired meeting good friends and people with a strong sense of social responsibility. After retiring as Director of the CBI, he was fortunate to build meaningful friendships with broad-minded individuals. At 62, he maintained good health and disciplined habits.

His wife, Vasanthy, a retired investigative journalist from a multinational channel, shared his values. The couple lived peacefully in Bengaluru, while their only daughter, Veena, was settled in Singapore with her husband, Pawan.

One evening, after meeting an old colleague, Ram returned to his apartment. Vasanthy greeted him with a warm smile.

“Today we are truly blessed,” she said. “Our manager, Kesav, visited Tirupati and brought prasadam for us. He also shared wonderful news.”

She continued, “At the age of 80his long-cherished ambition has been fulfilled. His book has finally been published. As a passionate storyteller with a deep human touch, this achievement means everything to him.”

Kesav had expressed heartfelt gratitude to his grandchildren, who helped him publish his work on Amazon. The news reached him while he was offering prayers to Lord Tirupati, filling his eyes with tears of joy.

“He never expected anything in return,” Vasanthy added. “His happiness comes from expressing his thoughts, connecting with people, and receiving appreciation from knowledgeable minds. That is his true success.”

She further mentioned that Kesav, a former Chief Director of the CBI and now an author, had always been Ram’s favorite mentor.

Hearing this, Ram felt deeply content. “It is truly a blessing,” he said, accepting the prasadam with reverence. “A life dedicated to passion, knowledge, and humility is always rewarded.”

Vasanthy nodded in agreement. “Yes, indeed. He is blessed by the Lord.”

K.Ragavan

11-4-26

Small Story 577.T

 

சிறுகதை 577

அறிவுடையோரின் ஆசீர்வாதம்

ராம் எப்போதும் நல்ல நண்பர்களையும், சமூகப் பொறுப்புணர்வு கொண்டவர்களையும் சந்திப்பதை விரும்பினார். சிபிஐ இயக்குநராக இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, விரிவான எண்ணம் கொண்ட பலருடன் அர்த்தமுள்ள நட்புகளை உருவாக்கும் வாய்ப்பு அவருக்கு கிடைத்தது. 62 வயதிலும், அவர் நல்ல உடல்நலத்தையும் ஒழுக்கமான வாழ்க்கை முறையையும் கடைப்பிடித்தார்.

அவரது மனைவி வசந்தி, ஒரு பன்னாட்டு தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் விசாரணை செய்தியாளராக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். அவரும் ராமின் மதிப்புகளையே பகிர்ந்துகொண்டார். இந்த தம்பதிகள் பெங்களூரில் அமைதியாக வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களின் ஒரே மகள் வீணா, தனது கணவர் பவன் உடன் சிங்கப்பூரில் வசித்து வந்தாள்.

ஒரு மாலை, ஒரு பழைய சக ஊழியரை சந்தித்து வீடு திரும்பிய ராமை, வசந்தி இனிய புன்னகையுடன் வரவேற்றாள்.

“இன்று நாம்மே உண்மையாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்,” என்று அவள் கூறினாள். “நமது மேலாளர் கேசவ் திருப்பதிக்கு சென்று, நமக்காக பிரசாதம் கொண்டு வந்தார். மேலும் ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தியையும் பகிர்ந்தார்.”

அவள் தொடர்ந்தாள்: “80 வயதில், அவர் நீண்டநாள் கனவு நிறைவேறியுள்ளது. அவர் எழுதிய புத்தகம் இறுதியாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது. மனிதநேயத்தை ஆழமாக உணர்ந்து கதைகள் சொல்லும் அவருக்கு, இந்த சாதனை மிகவும் முக்கியமானது.”

கேசவ் தனது புத்தகத்தை அமேசானில் வெளியிட உதவிய தனது பேரக்குழந்தைகளுக்கு மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்தார். அவர் திருப்பதி பெருமாளை தரிசனம் செய்துக் கொண்டிருந்தபோது இந்த செய்தி கிடைத்தது. அந்த தருணத்தில், அவரது கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் மலர்ந்தது.

“அவர் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை,” என்று வசந்தி கூறினாள். “தன் எண்ணங்களை வெளிப்படுத்துவதிலும், மக்களுடன் இணைவதிலும், அறிவுடையோரின் பாராட்டைப் பெறுவதிலும் தான் அவருடைய உண்மையான மகிழ்ச்சி உள்ளது. அதுவே அவரது வெற்றி.”

அவள் மேலும் கூறினாள்: கேசவ், முன்னாள் சிபிஐ முதன்மை இயக்குநர் மற்றும் இப்போது ஒரு எழுத்தாளர், எப்போதும் ராமின் பிடித்த வழிகாட்டியாக இருந்தார்.

இதை கேட்ட ராம் மனமகிழ்ச்சியடைந்தார். “இது உண்மையிலேயே ஒரு ஆசீர்வாதம்,” என்று அவர் கூறி, பிரசாதத்தை பக்தியுடன் ஏற்றுக்கொண்டார். “ஆர்வம், அறிவு மற்றும் தாழ்மைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை எப்போதும் பலன் தரும்.”

வசந்தி சம்மதமாக தலையசைத்தாள். “ஆம், நிச்சயமாக. அவர் இறைவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்.”

K.ராகவன்

11-4-26