Small Story 565.

 Small Story 565

Bonding with Grandparents

Govind had come to his daughter’s house in Mysore a week ago. His daughter, Ashwini, and her husband, Ram, had settled there after retiring from their bank jobs. Their daughter, Asha, was now working in a bank as well.

Ram came from a family of three brothers who had all served in banks in Rajasthan before eventually settling in Bangalore. Govind and his wife, Ranjana, had retired as college professors and chosen to settle in Hassan, a place they truly loved. Though Govind’s family was originally from Rajasthan, he had spent most of his career in Karnataka and had grown fond of it.

One evening, Asha returned home from work and noticed that her grandfather was not there. She looked worried. Seeing her concern, her mother Ashwini said, “Grandpa has gone to his favorite place, the Ramakrishna Ashram, to meet his friend Uthappa. Today, they are going out for dinner at Dasaprakash Paradise. And Grandma has gone to meet her old friend, Anupama.”

Asha always admired her grandparents’ discipline and routine. Even after retirement, they made it a point to meet their friends and maintain strong relationships. She rarely saw such consistency and deeply appreciated their habit of staying connected whenever they visited Mysore. Her father, Ram, also followed in the footsteps of his in-laws.

That night, when her grandparents returned, Asha greeted them warmly and said, “Good night, Grandpa and Grandma.”

Ashwini smiled softly and whispered, “Great, Asha.”

K.Ragavan

30-3-26

Tribute 921.

 Tribute to MukthaFilms 60 on Entering Its 7th Successful Year

MukthaFilms 60 group has successfully completed six remarkable years and is now stepping into its 7th year—a proud milestone indeed. Over the years, the group has grown in strength and stature, introducing a wide range of engaging programmes featuring film personalities and technicians. These efforts have been widely appreciated by its members.

I have been a part of this group since 2002and I have consistently observed the excellent coordination between the organizers and participants. This spirit of unity and collaboration is truly admirable.

One of the most commendable aspects of this group is its inclusiveness—bringing together actors and artists irrespective of their roles, along with celebrities from various fields. This has made the group widely loved not only among its members but also among many non-members who hear about its activities.

The foundation of this legacy lies in the visionary work of the renowned duo: the late V. Ramaswamy, a distinguished producer, and V. Srinivasan, an award-winning director. Together, they contributed around  50 meaningful films to cinema,if I am right leaving behind a rich legacy that continues to inspire. The name “MukthaFilms 60” itself stands as a tribute to Director V. Srinivasan’s remarkable body of work, which continues to speak for itself.

I would also like to acknowledge the dedicated efforts of Muktha Srinivasan’s daughter, Maya Srinivasan, as well as Mr. Ramaswamy’s daughter Vidhya if i amright and sons —Muktha Ravi and Sundar—for their hard work and commitment in carrying this legacy forward. Their contributions have been instrumental in the group reaching this significant milestone.

On this special occasion of entering its 7th successful year, I extend my heartfelt congratulations to everyone associated with MukthaFilms 60. I wish the group continued success and many more achievements in the years to come.

With warm regards,

K. Ragavan

Small Story 565.T

 சிறுகதை 565

பாட்டி தாத்தாவுடன் உறவு

கோவிந்த் தனது மகள் வீட்டிற்கு மைசூருக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன் வந்திருந்தார். அவரது மகள் அஷ்வினி மற்றும் அவளது கணவர் ராம், வங்கி வேலைகளில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு அங்கேயே குடியேறினர். அவர்களது மகள் ஆஷா தற்போது வங்கியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள்.

ராம் மூன்று சகோதரர்களைக் கொண்ட குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர்கள் அனைவரும் ராஜஸ்தானில் வங்கிகளில் பணியாற்றி பின்னர் பெங்களூரில் குடியேறினர். கோவிந்த் மற்றும் அவரது மனைவி ரஞ்சனா, கல்லூரி பேராசிரியர்களாக இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின், தாங்கள் மிகவும் விரும்பிய ஹாசன் என்ற இடத்தில் குடியேறினர். கோவிந்தின் குடும்பம் முதலில் ராஜஸ்தானைச் சேர்ந்ததாக இருந்தாலும், அவர் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை கர்நாடகத்தில் கழித்ததால், அந்த இடத்துக்கு அவருக்கு அதிக பற்று ஏற்பட்டது.

ஒரு மாலை, ஆஷா வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு வந்தபோது, தன் தாத்தா வீட்டில் இல்லாததை கவனித்தாள். அவள் கவலைப்பட்டாள். அதை பார்த்த அஷ்வினி, “தாத்தா தனது பிடித்த இடமான ராமகிருஷ்ண ஆசிரமத்திற்கு நண்பர் உத்தப்பாவைச் சந்திக்க சென்றிருக்கிறார். இன்று அவர்கள் தசப்ரகாஷ் பாரடைஸ் ஹோட்டலில் இரவு உணவுக்கு போகிறார்கள். பாட்டி தனது பழைய தோழி அனுபமாவைச் சந்திக்க சென்றிருக்கிறார்,” என்றாள்.

ஆஷா எப்போதும் தனது தாத்தா பாட்டியின் ஒழுக்கத்தையும் தினசரி பழக்கங்களையும் பாராட்டுவாள். ஓய்வு பெற்ற பிறகும், அவர்கள் நண்பர்களைச் சந்தித்து உறவுகளை வலுப்படுத்துவது அவளுக்கு மிகவும் பிடித்தது. மைசூருக்கு வரும்போதெல்லாம் அவர்கள் இந்த பழக்கத்தை தவறாமல் தொடர்ந்தனர். அவளது தந்தை ராமும், தன் மாமியார் மாமனாரின் வழியைப் பின்பற்றினார்.

அன்று இரவு, தாத்தா பாட்டி வீடு திரும்பியபோது, ஆஷா அவர்களை அன்புடன் வரவேற்று, “குட் நைட் தாத்தா, பாட்டி,” என்றாள்.

அஷ்வினி மெதுவாக சிரித்து, “அருமை, ஆஷா,” என்று சொன்னாள்.

K.Ragavan

30-3-26

Small Story 564.

 Small Story 564.

A Day at the IPL Match

Ramu called Ganesh and asked whether he was willing to join him for today’s IPL T20 match at the local stadium. Ganesh was excited and ready to go, but his mother overheard the conversation and immediately said no.

Ganesh was shocked. He told Ramu that he would call him back in a few minutes and hung up the phone.

His mother, Smitha, said, “Do you remember last year? Many fans lost their lives. I am not willing to send you.”

Ganesh replied, “Mom, that incident was beyond control. Now the authorities are very vigilant and won’t allow overcrowding.”

But Smitha was still not convinced.

Hearing their conversation, his father, Ram, came out of the room. “Smitha, don’t worry. Once something like that happens, it doesn’t mean it will repeat forever. I trust the authorities will take proper care, and people are more responsible now.”

He continued, “Think about it—when there was talk about war recently, the whole world panicked about energy supplies, especially cooking gas. But things are stable now. We have to believe everything will go smoothly and trust in God.”

Smitha finally felt reassured. “Okay, Ganesh. Take care and be careful. You can tell Ramu you will join him—and don’t forget to pay your share.”

Ganesh smiled happily. “Thank you, Mom and Dad, for allowing me to watch my favorite team play today!”

K.Ragavan

29-3-26

Small Story 564.T

 

சிறுகதை 564

ஒரு நாள் IPL போட்டியில்

ராமு, கணேஷுக்கு அழைத்து இன்று உள்ளூர் மைதானத்தில் நடைபெறும் IPL T20 போட்டிக்கு தன்னுடன் வர விருப்பமா என்று கேட்டான். கணேஷ் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் உடனே சம்மதித்தான். ஆனால், அவன் தாய் ஸ்மிதா அந்த உரையைக் கேட்டதும் உடனே “இல்லை” என்று கூறினார்.

கணேஷ் அதிர்ச்சி அடைந்தான். “சில நிமிடங்களில் திரும்ப அழைக்கிறேன்” என்று ராமுவிடம் சொல்லி போனை வைத்தான்.

அப்போது அவன் தாய் ஸ்மிதா, “கடந்த ஆண்டு நடந்ததை நினைவிருக்கிறதா? பல ரசிகர்கள் உயிரிழந்தார்கள். உன்னை அனுப்ப நான் தயாரில்லை,” என்றார்.

கணேஷ் பதிலளித்தான்: “அம்மா, அந்த சம்பவம் யாராலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒன்று. இப்போது அதிகாரிகள் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்கிறார்கள். அதிக நெரிசலை அவர்கள் அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.”

ஆனால் ஸ்மிதா இன்னும் சம்மதிக்கவில்லை.

அவர்களின் உரையைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அவன் தந்தை ராம் வெளியே வந்தார். “ஸ்மிதா, கவலைப்படாதே. ஒரு விஷயம் ஒருமுறை நடந்ததால் அது எப்போதும் மீண்டும் நடக்கும் என்பதில்லை. அதிகாரிகள் சரியான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுப்பார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன். மக்கள் கூட இப்போது அதிக பொறுப்புடன் இருக்கிறார்கள்,” என்றார்.

அவர் தொடர்ந்து, “சமீபத்தில் போர் பற்றிய பேச்சு வந்தபோது உலகமே எரிசக்தி பற்றாக்குறையைப் பற்றி பயந்தது—குறிப்பாக சமையல் எரிவாயு. ஆனால் இப்போது எல்லாம் சீராக இருக்கிறது. அனைத்தும் நன்றாக நடைபெறும் என்று நம்ப வேண்டும்; கடவுளை நம்ப வேண்டும்,” என்றார்.

இதனால் ஸ்மிதா மனம் தளர்ந்து, “சரி கணேஷ், கவனமாக இரு. ராமுவிடம் நீ வருகிறாய் என்று சொல்லிக்கொள்—உன் பங்கை பணம் கொடுக்க மறக்காதே,” என்றார்.

கணேஷ் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தான். “நன்றி அம்மா, அப்பா! இன்று என் பிடித்த அணியை விளையாடக் காண அனுமதி அளித்ததற்கு!” என்றான்.

K.Ragavan

29-3-26

The ongoing crisis should be stopped.

 The ongoing crisis involving the United States, Israel, and Iran has still not come to a conclusion, even after 29 days of conflict. The continued deployment of troops and the persistent attacks on Iran’s plants and other critical areas are deeply concerning and unacceptable in a civilized society.

In any war, beyond the question of victory or defeat, it is the innocent civilians who suffer the most. They are left without security, facing loss of life, displacement, and immense hardship. As a senior citizen of India, I deeply sympathize with the innocent people across all affected regions who have lost their lives and livelihoods.

It is imperative that the international community, along with organizations such as the United Nations and global human rights bodies, step up their efforts to bring an end to this devastating conflict and protect civilians. The UN Security Council must act decisively to address and resolve this crisis.

This war has already begun to create global panic and may lead to serious consequences, including energy shortages in the days to come. Immediate and collective action is essential to restore peace and prevent further human suffering.

K.Ragavan

Bengaluru

Small Story563.

 Small Story 563

A Wedding That Opened New Doors

Murthy received a call from his old friend Kumar, now settled in Coimbatore, wishing him a happy Ramanavami. Kumar mentioned that he would be coming to Bengaluru to attend a friend’s daughter’s wedding and asked if he could stay with him. Murthy was delighted, and his wife Rekha was equally excited, as they hadn’t met Kumar’s family in six years. The last time they had met was at Kumar’s son’s wedding in Chennai; his son was now settled in Sydney.

Kumar and his wife lived in Coimbatore, though their native place was Udumalpet. Kumar and Murthy had worked together in the same bank in Bengaluru for six years. Even after moving to different places, their friendship remained strong through daily conversations on WhatsApp.

Murthy’s wife eagerly prepared their favorite dishes and sweets and even bought special treats from Anand to welcome them. A few days later, Kumar and his wife arrived. After warm greetings and reminiscing about old memories, they enjoyed a hearty lunch and took some rest.

In the evening, Kumar expressed his wish to watch old Kannada films of legendary actors Dr. Rajkumar and Vishnuvardhan. Murthy arranged everything, and they spent a nostalgic evening enjoying those classics.

The next day, Kumar attended the wedding nearby and returned in the afternoon. During their conversation, Kumar shared that his son, Vasu, was a cinematographer working in a media company in Sydney. He had received several awards for his documentary films and was keen to work with directors in the Kannada film industry.

Murthy then remembered that one of his clients, Basappa, had an uncle named Director Chandrashekar. He offered to introduce Kumar to him. The next day, they met the director. After watching Vasu’s film clips, Chandrashekar was impressed and promised to keep him in mind for future projects. This assurance brought great joy to Kumar.

After spending two more days together, Kumar and his wife returned home, feeling happy and fulfilled. What began as a simple wedding visit turned into a meaningful opportunity for their son’s future.

Sometimes, reunions not only revive memories but also create new possibilities.

K.Ragavan

28-3-26