Small story 727.

 Small Story 727

Life Is Beautiful – 72

The next day, Kaadhambari came to the guest house at 9:00 a.m. Ram had already finished his breakfast and was waiting for her in the reception area.

Ram greeted her with a cheerful, “Good morning,” and Kaadhambari warmly returned his greetings. After a few minutes, they left for the airport, as Emirates Airlines was scheduled to land at 9:45 a.m. Dubai time.

The traffic was light, and they reached the airport about ten minutes ahead of time. The flight also landed a little earlier than scheduled. Ram was quietly repeating the familiar Emirates slogan, “The Finest in the Sky.” He was pleased that the flight had arrived early.

About twenty minutes later, Prasanna came out of the arrival hall. On seeing his mentor, Ram, he waved enthusiastically.

Ram introduced Kaadhambari to Prasanna and explained that she was the person who had helped him come to Dubai.

Prasanna smiled and said, “Sir, I arrived in Dubai because of you.”

Ram appreciated Prasanna's presence of mind and his respectful way of expressing himself.

As they walked towards the car, Kaadhambari observed the polite and humble manner in which Prasanna spoke to Ram. She then asked him, “Where have you booked your accommodation?”

“Initially, it was at the Sheraton, but later it was changed to the Ramada,” Prasanna replied.

“Fine. I will drop you at your place,” Kaadhambari said. “Before that, I have something to give you. My boss's wife and my mummy have prepared some sweets for you. I want to give them to you at the guest house.”

Just then, Prasanna received a phone call.

“Is this Mr. Prasanna? We are calling from the Ramada Hotel. We are sorry, but your room will be ready only at 5:00 p.m. If you cannot wait until then, we can cancel the booking.”

Hearing this, Kaadhambari immediately told Prasanna, “Please cancel the booking.”

Prasanna agreed and cancelled it.

Ram looked at Kaadhambari, wondering what she had in mind.

She smiled and said, “Ram, he can stay with you at the guest house. As you told me, his flight is tomorrow morning by Lufthansa. So, there is no need to look for another place for just one night.”

Ram agreed.

Just then, Murthy called Prasanna. Due to some unexpected VIP guests extending their stay, the hotel could not provide the room on time.

“Where are you?” Murthy asked.

“Sir, I am safe here with Ram Sir and Madam Kaadhambari from the Channel. I will be staying with Ram Sir tonight,” Prasanna replied.

“Fine. I will talk to you both later,” Murthy said and ended the call.

Kaadhambari drove them back to the guest house.

Prasanna was delighted to see the guest house and felt very comfortable there. He opened his suitcase and took out two packets of sweets.

One was Badam Cake, prepared by Mrs. Murthy, and the other was Mysore Pak, prepared by Kothai Mummy, which Ram liked very much.

Prasanna then stood before Ram, bowed respectfully, and expressed his gratitude.

Ram was touched by his gesture.

“These are very nice sweets, Prasanna. Kaadhambari, you take some home with you,” Ram said.

“Sure, Ram,” Kaadhambari replied with a smile.

She thanked Ram and, looking at the young Prasanna, admired the respect and affection he showed towards his mentor.

Just then, Ram received a phone call.

He looked at the phone and answered it.

To be continued…

K. Ragavan

8-9-26

Tribute 944

 

தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கு அஞ்சலி – 944

இலக்கிய உலகில் திறமையான எழுத்தாளர்கள் தங்களுக்கென ஒரு தனித்துவமான பாணியையும் குரலையும் உருவாக்கி, தங்களது அழியாத தடத்தைப் பதித்துள்ளனர். தமிழ் எழுத்தாளர்களும் இலக்கிய உலகில் தங்களுக்கென ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்தை உறுதியாகப் பதித்துள்ளனர்.

பல எழுத்தாளர்கள் இன்று நம்மிடையே இல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் ஆற்றிய இலக்கியப் பங்களிப்புகள் கோடிக்கணக்கான வாசகர்களின் உள்ளங்களிலும் நினைவுகளிலும் தொடர்ந்து வாழ்ந்து வருகின்றன.

சமீபத்தில் தமிழ் இலக்கிய உலகம் திறமையான எழுத்தாளர் இந்திரா சௌந்தர்ராஜன் அவர்களை இழந்தது. தனித்துவமான எழுத்து நடை மற்றும் சிறந்த கதை சொல்லும் திறன் மூலம் அவர் பரவலான பாராட்டைப் பெற்றவர். அவரது மறைவு தமிழ் இலக்கிய உலகில் ஆழ்ந்த இழப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவரது இழப்பு தமிழ் இலக்கியத்திற்கு மிகப் பெரிய இழப்பு என்பதைப் பலரும் உணர்ந்து வருத்தம் தெரிவித்துள்ளனர்.

அதேபோல், எண்ணற்ற வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க எழுத்தாளர்கள் தங்களது படைப்புகளின் மூலம் வாசகர்களின் மனதில் அழியாத தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். அவர்களின் படைப்புகள் பல தலைமுறைகளைக் கடந்து இன்றும் நினைவுகூரப்பட்டும் மதிக்கப்பட்டும் வருகின்றன.

பண்டைய தமிழ்ச் சங்க இலக்கியம் தொடங்கி இன்றைய நவீன எழுத்தாளர்கள் வரை, தமிழ் எழுத்தாளர்களின் இலக்கியப் பாரம்பரியம் தொடர்ந்து நம்மை ஊக்குவித்து, தமிழ் இலக்கிய உலகை வளப்படுத்தி வருகிறது.

கல்கி, சாண்டில்யன், ரா.கி. ரங்கராஜன், மணியன், சாவி, கடுகு போன்ற பல எழுத்தாளர்கள் இன்றும் வாசகர்களால் நினைவுகூரப்படுகின்றனர். அவர்களது எழுத்து நடை, கதை சொல்லும் திறன் மற்றும் படைப்புகளின் சிறப்பு, அவர்கள் வாசகர்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

இன்று தமிழ் எழுத்தாளர்கள் அனைவருக்கும் எனது மனமார்ந்த அஞ்சலியை செலுத்துவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

கே. ராகவன்
7-9-26

Small Story 727.T

 சிறுகதை 727

வாழ்க்கை அழகானது – 72

மறுநாள் காலை 9.00 மணிக்கு காதம்பரி கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வந்தார். ராம் ஏற்கனவே காலை உணவை முடித்துவிட்டு, வரவேற்புப் பகுதியில் அவருக்காகக் காத்திருந்தார்.

ராம் மகிழ்ச்சியுடன், “குட் மார்னிங்” என்று அவரை வரவேற்றார். காதம்பரியும் அன்புடன் அவருக்கு வாழ்த்துத் தெரிவித்தார். சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு இருவரும் விமான நிலையத்திற்குப் புறப்பட்டனர். எமிரேட்ஸ் விமானம் துபாய் நேரப்படி காலை 9.45 மணிக்கு தரையிறங்க இருந்தது.

போக்குவரத்து நெரிசல் குறைவாக இருந்ததால், அவர்கள் குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கு சுமார் பத்து நிமிடங்களுக்கு முன்பே விமான நிலையத்தைச் சென்றடைந்தனர். விமானமும் எதிர்பார்த்த நேரத்தைவிட சற்று முன்னதாகவே தரையிறங்கியது. ராம் மனதிற்குள் எமிரேட்ஸ் விமான நிறுவனத்தின் பரிச்சயமான வாசகமான, “The Finest in the Sky” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். விமானம் முன்னதாகவே வந்து சேர்ந்தது அவருக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

சுமார் இருபது நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, பிரசன்னா விமான நிலையத்தின் வருகைப் பகுதியிலிருந்து வெளியே வந்தார். தன்னுடைய வழிகாட்டியும் ஆசானுமான ராமைப் பார்த்ததும், உற்சாகமாகக் கையை அசைத்தார்.

ராம், காதம்பரியை பிரசன்னாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தி, “இவர்தான் நான் துபாய் வருவதற்கு உதவியவர்,” என்று கூறினார்.

பிரசன்னா புன்னகையுடன், “சார், நான் துபாய் வந்ததற்குக் காரணமே நீங்கள்தான்,” என்றார்.

பிரசன்னாவின் சமயோசிதமான சிந்தனையையும், மரியாதையுடன் பேசும் விதத்தையும் ராம் மிகவும் பாராட்டினார்.

அவர்கள் காரை நோக்கி நடந்து செல்லும்போது, பிரசன்னா ராமிடம் மிகவும் பணிவாகவும் மரியாதையாகவும் பேசுவதை காதம்பரி கவனித்தார். பின்னர் அவர் பிரசன்னாவிடம், “நீங்கள் தங்குவதற்கு எங்கே அறை பதிவு செய்திருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

“முதலில் ஷெரட்டன் ஹோட்டலில் பதிவு செய்திருந்தது. பின்னர் அது ரமாடா ஹோட்டலுக்கு மாற்றப்பட்டது,” என்று பிரசன்னா பதிலளித்தார்.

“சரி. உங்களை உங்கள் தங்கும் இடத்தில் நான் விட்டுச் செல்கிறேன்,” என்றார் காதம்பரி. “அதற்கு முன் உங்களிடம் கொடுக்க வேண்டிய ஒன்று இருக்கிறது. என் பாஸின் மனைவியும், என் மம்மியும் உங்களுக்காக சில இனிப்புகள் தயாரித்திருக்கிறார்கள். அவற்றை கெஸ்ட் ஹவுஸில் உங்களிடம் கொடுக்க வேண்டும்.”

அப்போது பிரசன்னாவுக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

“இது திரு. பிரசன்னாவா? நாங்கள் ரமாடா ஹோட்டலில் இருந்து பேசுகிறோம். மன்னிக்கவும். உங்கள் அறை மாலை 5.00 மணிக்குத்தான் தயாராகும். அதுவரை காத்திருக்க முடியாவிட்டால், உங்கள் முன்பதிவை ரத்து செய்து விடலாம்,” என்று ஹோட்டலில் இருந்து தெரிவித்தனர்.

இதைக் கேட்டவுடன் காதம்பரி உடனடியாக பிரசன்னாவிடம், “முன்பதிவை ரத்து செய்து விடுங்கள்,” என்றார்.

பிரசன்னாவும் அதற்கு சம்மதித்து, முன்பதிவை ரத்து செய்தார்.

காதம்பரியைப் பார்த்த ராம், அவர் மனதில் என்ன திட்டம் வைத்திருக்கிறார் என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.

அவர் புன்னகையுடன், “ராம், இவர் இன்று இரவு உங்களுடன் கெஸ்ட் ஹவுஸில் தங்கிக் கொள்ளலாம். நீங்கள் சொன்னபடி, இவருடைய விமானம் நாளை காலை லுஃப்தான்சா விமானத்தில் இருக்கிறது அல்லவா? எனவே, ஒரே ஒரு இரவுக்காக வேறு இடம் தேட வேண்டிய அவசியமில்லை,” என்றார்.

ராமும் அதற்கு சம்மதித்தார்.

அப்போது மூர்த்தி பிரசன்னாவைத் தொலைபேசியில் அழைத்தார். எதிர்பாராத சில முக்கிய பிரமுகர்கள் தங்களுடைய தங்கும் காலத்தை நீட்டித்துக் கொண்டதால், பிரசன்னாவுக்கு அறையை உரிய நேரத்தில் வழங்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டிருந்தது.

“நீ எங்கே இருக்கிறாய்?” என்று மூர்த்தி கேட்டார்.

“சார், நான் இங்கே ராம் சாருடனும், சேனலைச் சேர்ந்த காதம்பரி மேடத்துடனும் பாதுகாப்பாக இருக்கிறேன். இன்று இரவு ராம் சாருடன் தங்கிக் கொள்கிறேன்,” என்று பிரசன்னா பதிலளித்தார்.

“சரி. உங்கள் இருவரிடமும் பிறகு பேசுகிறேன்,” என்று கூறிவிட்டு மூர்த்தி தொலைபேசி அழைப்பை முடித்தார்.

காதம்பரி அவர்களை மீண்டும் கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

கெஸ்ட் ஹவுஸைப் பார்த்ததும் பிரசன்னா மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அங்குள்ள சூழல் அவருக்கு மிகவும் வசதியாகவும் நெருக்கமாகவும் தோன்றியது. அவர் தனது சூட்கேஸைத் திறந்து இரண்டு பொட்டலங்களில் இருந்த இனிப்புகளை எடுத்தார்.

ஒன்று திருமதி மூர்த்தி தயாரித்த பாதாம் கேக். மற்றொன்று கோதா மம்மி தயாரித்த மைசூர் பாக். மைசூர் பாக் ராமுக்கு மிகவும் பிடித்த இனிப்பு.

பின்னர் பிரசன்னா ராமின் முன்னால் நின்று, மரியாதையுடன் தலைவணங்கி, தனது நன்றியைத் தெரிவித்தார்.

அவருடைய அந்தச் செயல் ராமின் மனதை மிகவும் நெகிழச் செய்தது.

“இந்த இனிப்புகள் மிகவும் நன்றாக இருக்கின்றன, பிரசன்னா. காதம்பரி, நீங்கள் கொஞ்சம் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லுங்கள்,” என்றார் ராம்.

“சரி, ராம்,” என்று புன்னகையுடன் பதிலளித்தார் காதம்பரி.

ராமுக்கு நன்றி தெரிவித்த காதம்பரி, இளம் பிரசன்னா தனது ஆசானிடம் காட்டிய மரியாதையையும் அன்பையும் மனதிற்குள் பாராட்டினார்.

அப்போது ராமுக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

அவர் தனது தொலைபேசியைப் பார்த்துவிட்டு, அழைப்பை ஏற்றார்.

தொடரும்…

K.  Ragavan

8-9-26

Small Story 726.

 

Small Story 726

Life Is Beautiful – 71

The next morning, Kadhambari came to the guest house and picked up Ram to take him to the Ajman Independent Studios. As per their plan, Ram had already finished his breakfast and was waiting for Kadhambari.

The traffic was relatively light on the main road to Ajman. Ajman, one of the seven Emirates of the UAE, was once a quiet and tiny Emirate, but over the years it had witnessed dramatic development, with many people settling there.

They reached the studios at around 11 a.m. The receptionist greeted them warmly. Kadhambari had visited the studios twice earlier and knew the Chief, Mr. Rafiq, who was a close friend of Atkinson.

After having tea, they began their tour of the studios. They visited every department and entered several rooms equipped with the latest world-class technology and equipment. Ram was thrilled to see the modern facilities and the professional manner in which the studios were functioning.

After completing their tour, they proceeded towards Sharjah Cricket Stadium. Ram admired Kadhambari's confident driving in her new Nissan Sunny as they travelled along the road.

Suddenly, Ram's mobile phone rang. This time, it was Prasanna.

“Good morning, sir. I hope Murthy sir might have told you about my Germany trip. I am meeting you tomorrow, Sunday, in Dubai.”

“That is good news, Prasanna. Since you are new to Dubai, I will come to the airport and pick you up. Now I am an old hand here!” Ram said jokingly.

“Okay, sir. Thank you. See you tomorrow.”

After the call ended, Kadhambari looked at Ram curiously.

“I wanted to ask you who Prasanna is and why he is coming to Dubai. If you don't mind telling me, please tell me.”

Ram briefly whispered to her about Prasanna's past. Eight years earlier, Prasanna had been a young man whom Ram had helped in his difficult days. Now he had completed his graduation and was working for a pharmaceutical company. He was soon going to Germany for a month's training and had planned a short stopover in Dubai to meet Ram.

Kadhambari was taken aback.

“An amazing story, sir! I admire your simplicity. You never told me about this voluntarily.”

Then she added, “I can come to the guest house tomorrow morning, and both of us can receive him at the airport.”

“Why should you take the trouble?” Ram whispered.

“It is my pleasure,” replied Kadhambari with a smile.

By then, they had entered the premises of the Sharjah Cricket Stadium, which had been built decades ago in the desert through the vision and efforts of Arab businessman Abdul Rahman Bukhatir.

Ram was impressed by the historic stadium and its surroundings. After seeing the stadium, Ram and Kadhambari took a photograph together to preserve the memorable visit.

Later, Kathambari dropped Ram at his guest house for lunch and departed, saying, “I will come tomorrow at 9 sharp. We will go to the airport together.”

After she left, Ram sat quietly for a while, reminiscing about the previous day's conversation. Yesterday, he had deliberately tried to avoid discussing Prasanna with Kadhambari. But today, circumstances had brought Prasanna's story back into their conversation.

Tomorrow, he would have to face Prasanna once again—and perhaps reveal more about the past.

To be conti-nued...

K. Ragavan

7-9-26

Small Story 726.T

 

சிறுகதை 726

வாழ்க்கை அழகானது – 71

மறுநாள் காலை காதம்பரி Guest House-க்கு வந்து, ராமை அழைத்துக்கொண்டு அஜ்மான் இன்டிபெண்டன்ட் ஸ்டுடியோவுக்குப் புறப்பட்டாள். இருவரும் ஏற்கனவே திட்டமிட்டிருந்தபடி, ராம் காலை உணவை முடித்துவிட்டு காதம்பரிக்காகக் காத்திருந்தார்.

அஜ்மான் செல்லும் பிரதான சாலையில் போக்குவரத்து அதிகமாக இல்லை. ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் ஏழு அமீரகங்களில் ஒன்றான அஜ்மான், ஒரு காலத்தில் அமைதியான, சிறிய அமீரகமாக இருந்தது. ஆனால், ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல அங்கு மிகப்பெரிய வளர்ச்சி ஏற்பட்டதுடன், பலரும் அங்கு குடியேறத் தொடங்கினர்.

சுமார் காலை 11 மணியளவில் அவர்கள் ஸ்டுடியோவைச் சென்றடைந்தனர். வரவேற்புப் பெண் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றார். காதம்பரி ஏற்கனவே இரண்டு முறை அந்த ஸ்டுடியோவுக்கு வந்திருந்ததால், அங்குள்ள தலைமை அதிகாரியான திரு. ரஃபீக்கை நன்கு அறிந்திருந்தாள். அவர் அட்கின்சனின் நெருங்கிய நண்பர்.

தேநீர் அருந்திய பிறகு, அவர்கள் ஸ்டுடியோவைச் சுற்றிப் பார்க்கத் தொடங்கினர். ஒவ்வொரு துறையையும் பார்வையிட்டதுடன், உலகத் தரம் வாய்ந்த நவீன தொழில்நுட்பங்களும் சாதனங்களும் பொருத்தப்பட்டிருந்த பல அறைகளுக்கும் சென்றனர். நவீன வசதிகளையும், ஸ்டுடியோ மிகவும் தொழில்முறை முறையில் செயல்பட்டு வந்ததையும் பார்த்த ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ஸ்டுடியோவை முழுமையாகச் சுற்றிப் பார்த்த பிறகு, அவர்கள் ஷார்ஜா கிரிக்கெட் ஸ்டேடியத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். புதிய நிஸான் சன்னி காரை காதம்பரி நம்பிக்கையுடனும் திறமையாகவும் ஓட்டிச் சென்ற விதத்தை ராம் ரசித்தார்.

அப்போது திடீரென்று ராமின் செல்போன் ஒலித்தது. இந்த முறை அழைத்தது பிரசன்னா.

“குட் மார்னிங் சார். என்னுடைய ஜெர்மனி பயணம் பற்றி மூர்த்தி சார் உங்களிடம் சொல்லியிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். நாளை ஞாயிற்றுக்கிழமை துபாயில் உங்களைச் சந்திக்கிறேன்,” என்றான் பிரசன்னா.

“அது நல்ல செய்தி, பிரசன்னா. நீ துபாய்க்குப் புதிது என்பதால், நானே விமான நிலையத்துக்கு வந்து உன்னை அழைத்துச் செல்கிறேன். இப்போது நானும் இங்கே பழகிப் போன ஆள்!” என்று ராம் நகைச்சுவையாகக் கூறினார்.

“சரி சார். நன்றி. நாளை சந்திப்போம்,” என்றான் பிரசன்னா.

அழைப்பு முடிந்ததும், காதம்பரி ஆர்வத்துடன் ராமைப் பார்த்தாள்.

“பிரசன்னா யார், அவர் ஏன் துபாய் வருகிறார் என்று கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். உங்களுக்குச் சொல்ல விருப்பம் இருந்தால், தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்,” என்றாள்.

ராம், பிரசன்னாவின் கடந்த காலத்தைப் பற்றி சுருக்கமாகக் காதம்பரியிடம் கூறினார். எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தனது வாழ்க்கையில் மிகவும் கஷ்டமான காலகட்டத்தில் இருந்த ஒரு இளைஞனாக பிரசன்னா இருந்தான். அப்போது ராம் அவனுக்கு உதவி செய்திருந்தார். இப்போது பிரசன்னா தனது பட்டப்படிப்பை முடித்து, ஒரு மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வருகிறான். விரைவில் ஒரு மாத காலப் பயிற்சிக்காக ஜெர்மனி செல்லவிருந்த அவன், அதற்கு முன்பாக துபாயில் சிறிது நேரம் தங்கி ராமைச் சந்திக்கத் திட்டமிட்டிருந்தான்.

இதைக் கேட்ட காதம்பரி ஆச்சரியமடைந்தாள்.

“அற்புதமான கதை சார்! உங்கள் எளிமையை நான் மிகவும் பாராட்டுகிறேன். இதைப் பற்றி நீங்கள் ஒருபோதும் தானாக என்னிடம் சொல்லவே இல்லை,” என்றாள்.

பின்னர் அவள், “நாளை காலை நான் Guest House-க்கு வந்து விடுகிறேன். நாம் இருவரும் சேர்ந்து விமான நிலையத்துக்குச் சென்று அவரை வரவேற்கலாம்,” என்றாள்.

“நீ ஏன் இதற்காக சிரமப்பட வேண்டும்?” என்று ராம் மெதுவாகக் கேட்டார்.

“அது எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்,” என்று புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள் காதம்பரி.

அதற்குள் அவர்கள் ஷார்ஜா கிரிக்கெட் ஸ்டேடியத்தின் வளாகத்திற்குள் நுழைந்திருந்தனர். பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு பாலைவனப் பகுதியில், அரபு தொழிலதிபர் அப்துல் ரஹ்மான் புகாதிரின் தொலைநோக்குப் பார்வையாலும் முயற்சிகளாலும் இந்த கிரிக்கெட் மைதானம் உருவாக்கப்பட்டது.

வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அந்த ஸ்டேடியத்தையும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் பார்த்த ராம் மிகவும் கவரப்பட்டார். ஸ்டேடியத்தைச் சுற்றிப் பார்த்த பின்னர், அந்த மறக்க முடியாத வருகையின் நினைவாக ராமும் காதம்பரியும் ஒன்றாகப் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டனர்.

பின்னர் காதம்பரி ராமை அவரது Guest House-ல் மதிய உணவுக்காக இறக்கிவிட்டுப் புறப்படத் தயாரானாள்.

“நாளை காலை சரியாக 9 மணிக்கு வருகிறேன். இருவரும் சேர்ந்து விமான நிலையத்துக்குச் செல்வோம்,” என்று கூறிவிட்டு அவள் சென்றாள்.

அவள் சென்ற பிறகு, ராம் சிறிது நேரம் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். முந்தைய நாள் நடந்த உரையாடலை அவர் நினைத்துப் பார்த்தார். நேற்று, பிரசன்னாவைப் பற்றிக் காதம்பரியிடம் பேசுவதை அவர் வேண்டுமென்றே தவிர்த்திருந்தார். ஆனால், இன்று ஏற்பட்ட சூழ்நிலைகள் பிரசன்னாவின் கதையை மீண்டும் அவர்களது உரையாடலுக்குள் கொண்டு வந்துவிட்டன.

நாளை, ராம் மீண்டும் பிரசன்னாவைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது—அதோடு, கடந்த காலத்தைப் பற்றிய இன்னும் சில உண்மைகளையும் வெளிப்படுத்த வேண்டியிருக்கலாம்.

தொடரும்...

கே. ராகவன்

7-9-26

Kudos to US Friends group.

 Vaigarai Sangamam – Appreciation

This morning, I watched Vaigarai Sangamam, and the experiences shared by a few of the speakers were truly interesting, inspiring, and thought-provoking.

Programmes like this provide an excellent opportunity to share knowledge, experiences, and valuable life lessons. Learning from the experiences of others is indeed a wonderful art that enriches our own understanding of life.

It was a very good programme, and the enthusiastic participation of many people clearly showed their interest and appreciation. The title, “I Learned My Lessons,” was also very appropriate and meaningful.

Overall, it was an enjoyable, informative, and enriching programme with many valuable takeaways.

Our group is proud to have a versatile and talented Editor, Ms. Lakshmi, who has been instrumental in bringing such meaningful programmes to the group.

Kudos to her for her excellent efforts!

Good Topic.

 Presence of Mind – A Valuable Quality in Life

“Presence of mind” is a very valuable quality that we can cultivate and use in our daily lives. In my view, one should make use of this quality at the right time and, more importantly, for the right and constructive purposes.

Many of our life experiences, unexpected situations, and day-to-day happenings teach us how important it is to remain calm and think wisely. Presence of mind enables us to assess a situation quickly, make the right decision, and act appropriately instead of becoming confused or losing an opportunity.

For example, when we attend a job interview, we may have a particular position or job in mind. However, if that position is not available, we should not simply give up. If the interviewer offers another suitable opportunity in the same field, we should consider it with an open mind. Such flexibility and practical thinking can sometimes lead us to an even better opportunity.

We can also see examples of presence of mind in public life and politics. Many leaders have taken timely decisions, adapted themselves to changing circumstances, and even moved from one political party to another. Their ability to understand the situation and act at the appropriate time has, in some cases, helped them rise to prominent positions and become successful leaders.

Presence of mind does not mean acting hastily. It means staying calm, understanding the situation, thinking clearly, and taking the most appropriate decision at the right moment.

This is indeed a thought-provoking and useful topic bestowed upon us by our respected Administrator of the Madhyamar Group. It gives all of us an opportunity to reflect on how this simple but powerful quality can make a meaningful difference in our personal, professional, and social lives.

A calm mind, clear thinking, and timely action can often turn a difficult situation into a valuable opportunity.

K.Ragavan