Small Story 630.T

 சிறுகதை 630: 

கடினமான முடிவு

மதுரையின் காந்திநகர் பகுதியில் உள்ள தனது பழைய நண்பர் விட்டலின் அடுக்குமாடி குடியிருப்புக்கு, அவரது பேரன் வருணை வாழ்த்துவதற்காக ராஜன் சென்றார். வருண் பள்ளி இறுதித் தேர்வில் சிறந்த மதிப்பெண்கள் பெற்று, நுழைவுத் தேர்விலும் உயர்ந்த தரவரிசையைப் பெற்றிருந்தான். ஆரம்பத்தில், சமூகத்திற்கு நேர்மையுடன் சேவை செய்து, தனது மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்குப் பங்களிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் அரசியல் படிக்க முடிவு செய்திருந்தான்.

விட்டல் அன்புடன் ராஜனை வரவேற்று, காபியும் சிற்றுண்டியும் வழங்கினார். இந்த மகிழ்ச்சியான நிகழ்வைக் கொண்டாடுவதற்காக ராஜன் ஒரு இனிப்புப் பெட்டியையும் கொண்டு வந்திருந்தார்.

வருணை அழைத்த ராஜன்,

“வாழ்த்துக்கள், மகனே! அரசியல் படிக்கத் தேர்வு செய்திருப்பது மிகவும் உயர்ந்த முடிவு. உன்னைப் போன்ற இளைஞர்கள் பொதுவாழ்க்கைக்குள் வந்து, நம் மாநிலம் மற்றும் நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காக உழைக்க வேண்டும்,” என்றார்.

வருண் புன்னகையுடன் இனிப்பைப் பெற்றுக்கொண்டான்.

“நன்றி, மாமா. ஆனால் நேற்று இரவு வரை நான் அரசியல் படிக்க உறுதியாக இருந்தேன். இன்று என் மனதை மாற்றிக்கொண்டேன்.”

ராஜனும் விட்டலும் ஆச்சரியத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர்.

“என்ன நடந்தது?” என்று விட்டல் கேட்டார்.

பதிலளிப்பதற்கு முன், வருண் இனிப்புப் பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு,

“மாமா, இந்த இனிப்புகளைக் கொண்டு வந்ததற்கு நன்றி. இதை நமது அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களுக்கு கொடுக்க விரும்புகிறேன். சமீபத்தில், ஒரு குடியிருப்பாளர் தவறுதலாக தொலைத்துச் சென்ற பயணப்பெட்டியை அவர்கள் கண்டுபிடித்து நேர்மையாக திருப்பிக் கொடுத்தார்கள்,” என்றான்.

விட்டல் பாராட்டும் விதமாகத் தலையசைத்தார்.

“அது நல்ல எண்ணம், வருண். ஆனால் அரசியல் படிக்க வேண்டும் என்ற உன் முடிவை ஏன் திடீரென்று மாற்றிக்கொண்டாய்?”

வருணின் முகம் தீவிரமடைந்தது.

“நீங்கள் இருவருக்கும் அந்த மதிப்பிற்குரிய கல்வியாளரைப் பற்றி தெரியும். அவர் தனது விருப்ப அரசியல் கட்சிக்காக பல ஆண்டுகள் அர்ப்பணிப்புடன் உழைத்தார். நேர்மையாகவும், வளர்ச்சி மற்றும் ஊழல் ஒழிப்பைப் பற்றியும் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார். மாநிலம் முழுவதும் மக்கள் அவரது பணியைப் பாராட்டினர்.”

இரு பெரியவர்களும் சம்மதமாகத் தலையசைத்தனர்.

“அவ்வளவு நேர்மையுடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் உழைத்த அவருடைய பங்களிப்பை, அவர் ஆதரித்த அதே கட்சி மதிக்கத் தவறிவிட்டது. சமீபத்தில் அவர் அந்தக் கட்சியை விட்டு விலக முடிவு செய்தார். ஆச்சரியமாக, அந்தக் கட்சியும் அதைப் பற்றி பெரிதாக கவலைப்படாதது போலத் தோன்றியது. நாட்டின் நலனுக்காக அவர் முழு மனதுடன் உழைத்ததால், அவருக்கு உரிய மரியாதையும் அங்கீகாரமும் கிடைக்கும் என்று நான் உண்மையாக நம்பியிருந்தேன்.”

சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்த வருண் தொடர்ந்தான்.

“பல ஆண்டுகளாக செய்த அர்ப்பணிப்பும் தியாகமும் இவ்வளவு எளிதாக புறக்கணிக்கப்பட முடியும் என்பதைப் பார்த்தபோது, என் எதிர்காலத்தைப் பற்றி மீண்டும் சிந்திக்கத் தொடங்கினேன். உண்மையான முயற்சிகளுக்கே அங்கீகாரம் இல்லையென்றால், தொடர்ந்து உழைக்க என்ன ஊக்கம் இருக்கும்? அவர் கட்சியை விட்டு விலக உறுதியான முடிவு எடுத்ததுபோல, நானும் அரசியலை என் படிப்புத் துறையாகத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டாம் என்று உறுதியான முடிவு செய்தேன். அதற்குப் பதிலாக, மின்னணுவியல் மற்றும் தகவல் தொடர்பியல் பொறியியல் (Electronics and Communication Engineering) படிக்கப் போகிறேன்.”

அறை முழுவதும் அமைதி நிலவியது.

வருணின் காரணத்தை கேட்ட ராஜனும் விட்டலும் அதிர்ச்சியடைந்தனர். அவர்களுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், அவன் இந்த முடிவை ஆழ்ந்த சிந்தனைக்குப் பிறகே எடுத்திருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்தனர். அவனது தேர்வை அவர்கள் மதித்தனர்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ராஜன் பேசினார்.

“அங்கீகாரம் மட்டுமே எல்லாமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் உண்மையான பாராட்டும் மதிப்பும் மிகவும் முக்கியமானவை. நேர்மையாக உழைப்பவர்கள் மதிக்கப்பட வேண்டியவர்களே.”

விட்டலும் ஒப்புக்கொண்டார்.

“அரசியலாக இருந்தாலும், தொழில் வாழ்க்கையாக இருந்தாலும், தனிப்பட்ட உறவுகளாக இருந்தாலும், அங்கீகாரமும் மரியாதையும் மனிதர்களை தொடர்ந்து சிறப்பாக செயல்பட ஊக்குவிக்கின்றன.”

வருண் அமைதியாகப் புன்னகைத்தான். அவனது முடிவு உறுதியானது. அதை இரு பெரியவர்களும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.

நீதி

அங்கீகாரமும் மரியாதையும் மிக வலிமையான ஊக்குவிப்புகளாகும். அரசியல், தொழில், சமூக சேவை அல்லது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை என எந்தத் துறையாக இருந்தாலும், மக்கள் தங்களின் உண்மையான முயற்சிகளுக்கான பாராட்டையும் அங்கீகாரத்தையும் எதிர்பார்க்கிறார்கள். அர்ப்பணிப்புடன் செய்யப்பட்ட உழைப்பு கவனிக்கப்படாமல் போகும்போது, மிகவும் உறுதியான நபர்கள்கூட தங்களின் பாதையை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டப்படலாம்.

— கே. ராகவன்

3-6-26

Dramatic development.

 அண்ணாமலை மற்றும் தமிழ்நாடு அரசியலின் எதிர்காலம் குறித்த எனது கருத்துகள்

தமிழ்நாடு பாஜக முன்னாள் தலைவர் அண்ணாமலை தொடர்பான சமீபத்திய அதிரடியான நிகழ்வுகள் அரசியல் வட்டாரங்களில் பல்வேறு ஊகங்களை உருவாக்கியுள்ளன. பாரதத்தின் ஒரு மூத்த குடிமகனாக, நான் பல தசாப்தங்களாக அரசியலை கவனித்து வந்த அனுபவத்தின் அடிப்படையில் எனது மதிப்பீட்டை பகிர்கிறேன்.

என் கருத்தில், மத்திய அரசு தற்போதைய நிலையில் நிர்வாகம் மற்றும் பொது சேவைகள் வழங்கல் ஆகியவற்றில் பொதுவாகச் சிறப்பாக செயல்பட்டுள்ளது. சில குறைபாடுகள் மற்றும் மேம்படுத்த வேண்டிய பகுதிகள் இருந்தாலும், மொத்தத்தில் அதன் பல கொள்கைகள் தேசிய நலனை நோக்கி அமைந்துள்ளன என்று நான் நம்புகிறேன். ஆகவே, அதன் பல்வேறு நிர்வாக நடவடிக்கைகளை நான் பாராட்டுகிறேன்.

அண்ணாமலை ஒரு சிறப்பான நபர். அவரது சிறந்த ஐபிஎஸ் (IPS) அதிகாரியாக இருந்த பணிக்காலம், நிர்வாகத் திறன்கள் மற்றும் அரசியல் பார்வை ஆகியவை பல அரசியல் தரப்பினரிடமும் அவருக்கு மரியாதையை பெற்றுத்தந்துள்ளன. பல்வேறு ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை அவர் விரிவாக வெளிப்படுத்திய விதமும், எதிர்ப்பாளர்களுக்கு உண்மைகளின் அடிப்படையில் நம்பிக்கையுடன் பதிலளிக்கும் திறனும், சமீப காலங்களில் தமிழ்நாட்டில் உருவான மிகப் ప్రభாவமான அரசியல் தலைவர்களில் ஒருவராக அவரை உருவாக்கியுள்ளது.

பாஜக வட மாநிலங்களில் பல இடங்களில் வலுவான நிலையைப் பெற்றிருந்தாலும், தமிழ்நாடு என்பது திராவிட அரசியல் வரலாறும் தனித்துவமான கலாச்சார அடையாளமும் கொண்ட ஒரு தனிப்பட்ட மற்றும் சவாலான அரசியல் சூழல் ஆகும். அத்தகைய சூழலில் அரசியல் ஏற்றத்தை உருவாக்குவது எளிதானது அல்ல.

என் கருத்தில், அண்ணாமலை போன்ற திறமையான ஒரு தலைவரை பாஜக இழந்துள்ளது. அதே சமயம், எதிர்காலத்தில் அவர் தமிழ்நாட்டின் தலைமையால் மாநிலத்திற்கு பயன் தரக்கூடும். சமீபத்திய தேர்தல் போக்குகள், வாக்காளர்கள் மாற்று வழிகளை அதிகமாக நாடுகிறார்கள் என்பதையும், எதிர்காலத்தில் புதிய அரசியல் திசையை ஏற்கத் தயாராக இருக்கலாம் என்பதையும் காட்டுகின்றன. ஏற்கனவே உள்ள ஒரு கட்சி மூலமாகவோ அல்லது புதிய அரசியல் அமைப்பின் மூலமாகவோ, நிர்வாக அனுபவம் கொண்ட மற்றும் வளர்ச்சி நோக்குடைய தலைவர்கள் மாநிலத்தின் எதிர்காலத்தை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்க முடியும்.

பாஜக கூட்டணிகளை அதிகம் சாராமல் தனியாக போட்டியிட்டிருந்தால், தேர்தலில் அதிக வலுவான செயல்திறனைப் பெற்று, சில தொகுதிகளில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கலாம் என்று நான் தனிப்பட்ட முறையில் நம்புகிறேன். ஆனால் அரசியல் உத்திகள் எப்போதும் சிக்கலான கணக்கீடுகளால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன; அவை சரியானதா தவறானதா என்பதை காலமே தீர்மானிக்கும்.

மொத்தத்தில், நடந்தவை தமிழ்நாட்டில் ஒரு நல்ல அரசியல் மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கலாம் என்று நான் நம்புகிறேன். நேர்மையும், நிர்வாகத் திறனும், மக்கள் நலனில் கவனம் செலுத்தும் தலைவர்களும் மாநிலத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு அவசியமானவர்கள். அத்தகைய பல பண்புகளை அண்ணாமலை கொண்டுள்ளார்; எனவே அவரது அனுபவமும் தலைமைத்துவமும் தொடர்ந்து தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு பயன் தர வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

எனது ஆதரவு எந்த குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சிக்கும் அல்ல. நல்ல நிர்வாகம், பொறுப்புணர்வு மற்றும் திறமையான பொது சேவை வழங்கல் என்பவற்றில் நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன். மக்களுக்கு உண்மையாக சேவை செய்து, நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காக உழைக்கும் எந்த தலைவருக்கும் அல்லது கட்சிக்கும் பாராட்டுகள் உரியது.

ஜெய் பாரத்.

கே. ராகவன்

02-06-26

Dramatic development .

 My Thoughts on Annamalai and the Future of Tamil Nadu Politics

The recent dramatic developments surrounding former Tamil Nadu BJP president Annamalai have triggered considerable speculation in political circles. As a senior citizen of Bharat, I have my own assessment of Indian politics based on decades of observation.

In my view, the present administration at the Centre has generally performed better in terms of governance and delivery of public services. While there are certainly shortcomings and areas that require improvement, I believe that, overall, many of its policies have been guided by national interest. Therefore, I appreciate several aspects of its governance.

Annamalai is an exceptional individual. His distinguished career as an IPS officer, his administrative capabilities, and his political foresight have earned him respect across political lines. His detailed exposure of alleged scams and his ability to respond to opponents with facts and confidence have made him one of the most influential political leaders to emerge in Tamil Nadu in recent years.

While the BJP has succeeded in establishing a strong presence across many northern states, Tamil Nadu remains a unique and challenging political landscape shaped by decades of Dravidian politics and a distinct cultural identity. Building political acceptance in such an environment is not easy.

In my opinion, the BJP has lost a highly capable leader in Annamalai. At the same time, Tamil Nadu may benefit from his leadership in the years ahead. The political trends visible in recent elections suggest that voters are increasingly looking for alternatives and may be open to a new political direction in the future. Whether through an7 existing party or a new political platform, capable leaders with administrative experience and a development-oriented vision can play a significant role in shaping the state's future.

I personally believe that if the BJP had contested independently without relying heavily on alliances, it might have secured a stronger electoral performance and possibly won several seats. However, political strategies are often shaped by complex calculations, and only time reveals whether such decisions were correct.

Ultimately, I believe that whatever has happened may contribute to a positive political transformation in Tamil Nadu. Leaders with integrity, administrative competence, and a focus on development are essential for the state's progress. Annamalai possesses many of these qualities, and I hope his experience and leadership continue to benefit the people of Tamil Nadu.

My support is not for any particular political party. I believe in good governance, accountability, and effective delivery of public services. Any leader or party that serves the people sincerely and works for the nation's progress deserves appreciation.

Jai Bharat.

K.Ragavan

2'6-26

Small Story 629.

 Small Story 629.

The Rank That Reunited Hearts

Ramnath never expected a call from his sister Sunandha in Chennai.

“Hello, Anna! How are you? How is everyone at home?” she asked warmly.

“I am fine, Sunandha. What a surprise! After so many years!” Ramnath replied.

“I saw in the newspaper that your grandson Vivek secured an excellent rank in the recent JEE examination and is going to join a prestigious college. Congratulations!”

“Yes,” said Ramnath proudly. “We are all very happy.”

“I am coming to Mysore tomorrow by train. I want to meet all of you.”

After the call ended, Ramnath’s wife Kalpana whispered, “After twelve years, your sister has called. What a surprise!”

“Yes,” said Ramnath thoughtfully. “I never expected it. Ever since our daughter Swapna rejected the proposal to marry her son Satish, she stopped talking to us.”

Just then, the phone rang again. It was Swapna calling from Sydney.

“How are you, Dad?”

“I’m fine. Your aunt Sunandha just called. She is coming to Mysore tomorrow.”

“What? After twelve years? That’s wonderful!” exclaimed Swapna.

Kalpana joined the conversation. “Your aunt misunderstood us when we refused the marriage proposal. The horoscopes did not match, and your grandfather always taught us not to ignore such things.”

The next call came from Vivek, Ramnath’s grandson.

“Hi, Thatha! How are you?”

“I’m doing well, Vivek.”

“I’m coming tomorrow to seek your blessings before joining BITS Hyderabad.”

“That is wonderful news! We will be waiting for you.”

Kalpana was delighted. Vivek was her favorite grandson.

The next morning, Ramnath bought sweets from Bombay Tiffanys for the guests. By afternoon, everyone had arrived. His house in Gokulam was filled with laughter, happiness, and family warmth.

After some time, Sunandha spoke softly.

“Anna, please forgive me. I behaved wrongly. I stopped calling because I was upset that Swapna did not become my daughter-in-law. I allowed my disappointment to destroy our relationship.”

Ramnath listened silently.

“But when I saw Vivek’s remarkable achievement,” she continued, “I realized how foolish I had been. Success, hard work, and family love are far more important than old grievances. I wanted to see you all, bless Vivek, and rebuild our bond.”

Tears filled Ramnath’s eyes.

“Thank you, Sunandha. It feels as though I have got my sister back.”

Sunandha smiled. “Perhaps age and experience have taught me an important lesson.”

Ramnath nodded and whispered, “Yes, Sunandha. Education does not only give knowledge. It brings understanding and brings people closer.”

“Absolutely, Anna,” she replied.

As the family gathered around Vivek to congratulate him, everyone realized that his rank had earned more than admission to a great college—it had reunited hearts that had been separated for twelve long years.

Moral: True education teaches wisdom, humility, and the importance of family relationships. Achievements become meaningful when they bring people together.

K.Ragavan

2-6-26

Goodinterview.

 Recently, I watched a podcast hosted by Rajesh Gowda featuring the versatile actress Tara,Part 2,and I was deeply impressed by the interview. Her simplicity, expressive personality, and, above all, her warm and friendly nature toward everyone were truly admirable.

What touched me most was her honest admission about her fear of seeing dead bodies and how that fear prevented her from paying her last respects to several legendary personalities. She spoke about this emotional aspect of her life with remarkable sincerity and openness.

Her frank discussion about her past experiences was equally inspiring. I also appreciated her disciplined food habits and the interesting stories she shared about her car and driving experiences. Her reflections on how the good old days can never return were heartfelt and thought-provoking.

It was wonderful to hear her fondly remember legendary actresses such as Soundarya and B. Saroja Devi. The conversation beautifully covered her journey spanning more than three and a half decades in they film industry, highlighting her achievements, awards, and invaluable experiences.

Overall, it was an engaging, lively, and emotionally touching interview. The award-winning actress shared her thoughts with great honesty, humility, and_ grace, making the podcast both entertaining and inspiring for viewers.

Rajesh Gowda's unique style of anchoring was also admirable and added great value to the conversation, making the interview even more engaging and enjoyable to watch.

K.Ragavan

1-6-26

Small Story 629.T

 சிறுகதை 629

மனங்களை மீண்டும் இணைத்த தரவரிசை

மைசூரில் வசித்து வந்த ராம்நாத், தனது தங்கை சுனந்தாவிடமிருந்து ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வரும் என்று ஒருபோதும் எதிர்பார்க்கவில்லை.

“ஹலோ அண்ணா! எப்படி இருக்கிறீர்கள்? வீட்டில் எல்லோரும் நலமாக இருக்கிறார்களா?” என்று அன்புடன் கேட்டாள் சுனந்தா.

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன், சுனந்தா. என்ன ஆச்சரியம்! இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உன் குரலைக் கேட்கிறேன்!” என்று பதிலளித்தார் ராம்நாத்.

“சமீபத்தில் நடந்த ஜே.இ.இ. தேர்வில் உங்கள் பேரன் விவேக் மிகச் சிறந்த தரவரிசை பெற்றிருப்பதாகவும், ஒரு புகழ்பெற்ற கல்லூரியில் சேரப் போவதாகவும் செய்தித்தாளில் படித்தேன். வாழ்த்துகள்!”

“ஆமாம்,” என்று பெருமையுடன் கூறினார் ராம்நாத். “எல்லோருக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.”

“நான் நாளை ரயிலில் மைசூருக்கு வருகிறேன். உங்களையும் குடும்பத்தினரையும் சந்திக்க வேண்டும்.”

அழைப்பு முடிந்ததும், ராம்நாத்தின் மனைவி கல்பனா மெதுவாகக் கூறினாள்:

“பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உங்கள் தங்கை அழைத்திருக்கிறாள். உண்மையிலேயே ஆச்சரியம்தான்!”

“ஆமாம்,” என்று சிந்தனையுடன் கூறினார் ராம்நாத். “நானும் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. நம் மகள் ஸ்வப்னா, அவளுடைய மகன் சதீஷை திருமணம் செய்ய மறுத்த பிறகு, சுனந்தா நம்மோடு பேசுவதை நிறுத்திவிட்டாள்.”

அப்போது மீண்டும் தொலைபேசி ஒலித்தது. அது ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னியில் இருந்த ஸ்வப்னாவின் அழைப்பு.

“எப்படி இருக்கிறீர்கள், அப்பா?”

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன். உன் அத்தை சுனந்தா இப்போதுதான் அழைத்தாள். நாளை மைசூருக்கு வருகிறாளாம்.”

“என்ன? பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகா? இது மிகவும் மகிழ்ச்சியான செய்தி!” என்று உற்சாகமாகக் கூறினாள் ஸ்வப்னா.

அப்போது கல்பனா உரையாடலில் இணைந்தாள்.

“உன் அத்தை நம்மை தவறாகப் புரிந்துகொண்டாள். அந்த திருமணத்தை நாம் மறுத்ததற்குக் காரணம், ஜாதகப் பொருத்தம் சரியாக இல்லாததுதான். ஜாதகப் பொருத்தத்தை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது என்று உன் தாத்தா எப்போதும் சொல்லுவார்.”

அடுத்ததாக வந்த அழைப்பு விவேக்கிடமிருந்து.

“ஹாய் தாத்தா! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?”

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன், விவேக்.”

“நான் நாளை வந்து உங்கள் ஆசீர்வாதம் பெற்றுக்கொண்டு, பிறகு பிட்ஸ் ஹைதராபாத் கல்லூரியில் சேரப் போகிறேன்.”

“அது மிகச் சிறந்த செய்தி! நாங்கள் உன்னை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.”

கல்பனாவுக்கு அளவில்லாத மகிழ்ச்சி. விவேக் அவளுடைய மிகவும் பிரியமான பேரன்.

மறுநாள் காலை, விருந்தினர்களுக்காக ராம்நாத் பாம்பே டிஃபனீஸ் கடையில் இருந்து இனிப்புகள் வாங்கினார். மதியத்திற்குள் அனைவரும் வந்து சேர்ந்தனர். கோகுலத்தில் இருந்த அவரது வீடு சிரிப்பாலும், மகிழ்ச்சியாலும், குடும்ப அன்பாலும் நிறைந்திருந்தது.

சில நேரம் கழித்து, சுனந்தா மெதுவாகப் பேசத் தொடங்கினாள்.

“அண்ணா, என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். நான் தவறாக நடந்துகொண்டேன். ஸ்வப்னா என் மருமகளாகவில்லை என்ற ஏமாற்றத்தில், உங்களுடன் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டேன். அந்த ஏமாற்றம் நமது உறவையே உடைத்துவிட்டது.”

ராம்நாத் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

“ஆனால்,” என்று தொடர்ந்தாள் அவள், “விவேக்கின் இந்த அற்புதமான சாதனையைப் பார்த்தபோது, நான் எவ்வளவு முட்டாள்தனமாக நடந்துகொண்டேன் என்பதை உணர்ந்தேன். வெற்றி, கடின உழைப்பு, குடும்ப அன்பு—இவையே வாழ்க்கையில் முக்கியமானவை. பழைய கசப்புகளை விட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். உங்களையெல்லாம் சந்தித்து, விவேக்கை ஆசீர்வதித்து, நமது உறவை மீண்டும் புதுப்பிக்க வந்திருக்கிறேன்.”

ராம்நாத்தின் கண்களில் கண்ணீர் ததும்பியது.

“நன்றி, சுனந்தா. என் தங்கையை மீண்டும் பெற்றதுபோல் உணர்கிறேன்.”

சுனந்தா புன்னகைத்தாள்.

“வயதும் அனுபவமும் எனக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்றுத்தந்துவிட்டன என்று நினைக்கிறேன்.”

ராம்நாத் தலையசைத்தார்.

“ஆமாம், சுனந்தா. கல்வி என்பது வெறும் அறிவை மட்டும் தருவதில்லை. அது புரிதலையும் தருகிறது. மனிதர்களை நெருக்கமாக இணைக்கவும் செய்கிறது.”

“மிகவும் சரி, அண்ணா,” என்று ஒப்புக்கொண்டாள் அவள்.

அப்போது விவேக்கைச் சுற்றி அனைவரும் கூடி அவனை வாழ்த்தினர். அவன் பெற்ற தரவரிசை ஒரு சிறந்த கல்லூரியில் சேர்வதற்கான வாய்ப்பை மட்டுமல்ல, பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகப் பிரிந்திருந்த இதயங்களையும் மீண்டும் இணைத்துவிட்டது என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.

நீதி:

உண்மையான கல்வி அறிவை மட்டுமல்ல, ஞானத்தையும் பணிவையும் குடும்ப உறவுகளின் மதிப்பையும் கற்றுத்தருகிறது. மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கும்போதுதான் சாதனைகள் உண்மையான அர்த்தத்தைப் பெறுகின்றன.

– கே. ராகவன்

2-6-26

Small story 628.

 Small Story 628.

The Same Feeling Confirmed at a Devotional Gathering

Nandhini came to the mall for the second day in a row, hoping to see the handsome young man she had noticed there the previous day. By chance, she had seen him while looking at the latest model iPhone in a large mall in Denver.

Recently, Nandhini had joined a major insurance company as a Program Manager through her close friend, Vasanthy. Vasanthy worked as a Senior Manager for a pharmaceutical company and had settled in Denver. The two had studied together in college and remained close friends.

As Nandhini was browsing, a lady approached her.

"Hello, are you from India?" she asked.

"Yes," replied Nandhini. "I'm from Bangalore. What is the matter?"

"Nothing special," the lady smiled. "After seeing you, I felt like inviting you to a Lakshmi Pooja at my house tomorrow. My name is Sugandhi, and I work as an online reporter for the Wall Street Journal. Since you seemed to be from India, I thought you might like to join us."

She offered her phone number and address and even suggested arranging transportation if needed.

Nandhini had come to the mall for an entirely different purpose, but now it seemed as though Goddess Lakshmi herself was inviting her. She gladly accepted and decided to drive to Sugandhi's house the next day, as it was only eight miles from her home.

Later, she called Vasanthy and told her about the unexpected invitation.

"Can you come with me tomorrow?" she asked.

"Sorry," Vasanthy replied. "I have an important meeting and won't be able to make it."

The next day, Nandhini arrived at Sugandhi's spacious home. Around fifteen ladies had already gathered for the pooja. Sugandhi warmly welcomed everyone and served refreshments before the ceremony began.

Just then, a man's voice was heard.

"Sorry, Sugandhi. I am late."

Nandhini turned around and was stunned. It was the same handsome man she had seen at the mall.

Sugandhi smiled and said, "This is my brother, Varun. He works at a bank here in Denver and has come for the pooja."

Nandhini's heart skipped a beat.

After an hour, the pooja concluded successfully. A delicious lunch was served, and Varun helped his sister attend to the guests.

As everyone prepared to leave, Nandhini thanked Sugandhi.

"Thank you so much for inviting me. Please visit my home sometime."

She handed Sugandhi her visiting card. Varun also exchanged cards with her.

The very next day, Nandhini received a phone call.

"Hello, Nandhini. This is Varun."

"Hello," she replied.

"To be honest," he said, "I was actually searching for you at the mall yesterday morning, wondering if you would come again."

Nandhini was astonished.

"What for?" she asked softly.

Varun laughed gently.

"I'll be frank. When I saw you, I felt as if I had seen an angel for the first time in my life."

For a moment, Nandhini could not speak. Finally, she whispered,

"The same feeling happened to me when I saw you."

Both laughed happily.

Two days later, they met at a hotel and spent hours talking. By the end of the meeting, they realized they shared the same values, dreams, and affection for each other. They decided to become life partners.

Sometimes, the same crush happens to both people at the same time. Varun and Nandhini were a perfect example of this rare and beautiful coincidence.

Three months later, their parents arrived in the United States, and with the blessings of family and friends, Varun and Nandhini were married in a joyful celebration.

K.Ragavan

1-6-26