Small Story 781.

 Small Story 781

 The Value of Training, Recognition, and Lasting Relationships

Ram was busy with his office work when his mobile phone suddenly rang. The incoming number was unfamiliar, but he decided to answer the call.

"Hello, who is speaking?"

A pleasant female voice replied, "Good morning, Sir. I am Pramila, calling from Singapore. I joined your Bloggers Paradise last year."

Ram listened attentively as she continued.

"Sir, I am delighted to share some wonderful news with you. I am currently working as the Chief Editor of a leading publishing company here in Singapore. Recently, I was promoted to a much higher position, something I had never anticipated happening so soon.

"My organisation has greatly appreciated my dedication, the quality of my work, and, in particular, the content policies and professional approach I have consistently followed. These qualities have played an important role in my recent promotion.

"With more than 18 years of professional experience, this new opportunity is a significant milestone in my career. I strongly believe that the training I received at your Bloggers Paradise, along with your valuable guidance on developing quality content, played an important role in shaping my professional approach.

"I sincerely thank you, Sir, for your excellent training, encouragement, and inspiration."

Ram immediately recognised her voice and responded warmly.

"Oh! Now I remember you, Pramila. Congratulations! This is indeed wonderful news. I am extremely happy to hear about your achievement. My heartfelt wishes for many more successes in your professional career."

"Thank you so much, Sir. Are you currently in Mysore?"

"No, I have come to Bengaluru for a family function. I am also planning to watch the much-talked-about film America America 2 with my better half during our stay here."

Pramila responded enthusiastically, "That is wonderful, Sir! I have heard from many friends that the movie is amazing. Please enjoy the film, and convey my regards to Madam."

Ram thanked her for her kind wishes.

Before ending the call, Ram expressed his appreciation.

"Pramila, I am truly happy that you still remember your association with our Bloggers Paradise. It gives me immense satisfaction to know that the training and guidance you received here have contributed to your professional growth. The real reward for a trainer is to see his students succeed in their chosen fields. I wish you all the very best and hope you reach even greater heights in your career."

Pramila thanked him once again, and after exchanging a few more pleasantries, they ended the call.

Meanwhile, Ram's friend Navin had already confirmed their movie tickets at a theatre in a shopping mall in Rajarajeshwari Nagar (RR Nagar), Bengaluru.

After enjoying a delicious lunch, Ram and Vasanthi arrived at the theatre complex. They collected their tickets and settled down comfortably in their seats, looking forward to enjoying the much-anticipated movie.

The film turned out to be thoroughly entertaining, and both Ram and Vasanthi enjoyed the experience immensely. It was a pleasant outing that added another happy memory to their time together in Bengaluru.

After the screening, they started their return journey to Mysore by car.

As the car travelled along the highway, Ram reflected on Pramila's unexpected phone call. He felt proud that a former trainee, after building a successful professional career over the years, had taken the time to remember her learning experience at Bloggers Paradise and personally share her achievement with him.

He realised that professional training was not merely about teaching techniques, sharing knowledge, or developing writing skills. It was also about building confidence, encouraging creativity, maintaining professional standards, and helping individuals discover their potential.

What made him even happier was that Pramila had remembered her association with him even after establishing herself in a responsible position in an international publishing organisation.

For Ram, this was much more than an ordinary congratulatory phone call. It was a meaningful reminder that the impact of good teaching extends far beyond the classroom or training programme.

He smiled with satisfaction, realising that the efforts of Bloggers Paradise had made a lasting difference in someone's professional journey.

The true success of a teacher is not measured by the number of students trained, but by the achievements, confidence, and professional growth of those whom he has guided.

Recognition may come at any time, but the lasting relationships built through knowledge, encouragement, and genuine guidance are the greatest rewards of all.

K.Ragavan

1-11-26

Small Story 781.T

 சிறுகதை 781

 பயிற்சி, அங்கீகாரம் மற்றும் நீடித்த உறவுகளின் மகத்துவம்

ராம் தனது அலுவலகப் பணிகளில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தபோது, திடீரென்று அவரது கைப்பேசி ஒலித்தது. அழைத்தவரின் எண் அவருக்குப் பரிச்சயமில்லாததாக இருந்தாலும், அவர் அழைப்பை ஏற்றார்.

"ஹலோ, யார் பேசுகிறீர்கள்?"

இனிமையான பெண் குரல் ஒன்று பதிலளித்தது.

"காலை வணக்கம் சார். நான் சிங்கப்பூரிலிருந்து பிரமிளா பேசுகிறேன். கடந்த ஆண்டு உங்கள் Bloggers Paradise பயிற்சி வகுப்பில் நான் இணைந்திருந்தேன்."

ராம் கவனமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். பிரமிளா தொடர்ந்து பேசினாள்.

"சார், உங்களிடம் ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன். தற்போது சிங்கப்பூரில் உள்ள ஒரு முன்னணி பதிப்பக நிறுவனத்தில் தலைமை ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வருகிறேன். சமீபத்தில் எனக்கு மிக உயர்ந்த பதவிக்கு பதவி உயர்வு கிடைத்துள்ளது. இவ்வளவு விரைவில் இந்த அளவுக்கு உயர்வேன் என்று நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.

"என்னுடைய அர்ப்பணிப்பான பணி, தரமான படைப்புகள் மற்றும் குறிப்பாக, உள்ளடக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து வெளியிடுவதில் நான் கடைப்பிடித்து வரும் கொள்கைகள், தொழில்முறை அணுகுமுறை ஆகியவற்றை எனது நிறுவனம் பெரிதும் பாராட்டியுள்ளது. இந்த அம்சங்களே எனது பதவி உயர்வுக்கு முக்கியக் காரணங்களாக அமைந்தன.

"18 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான தொழில்முறை அனுபவத்தைக் கொண்ட எனக்கு, இந்தப் புதிய பொறுப்பு எனது வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான மைல்கல்லாக அமைந்துள்ளது. உங்கள் Bloggers Paradise பயிற்சியில் நான் கற்றுக்கொண்ட பாடங்களும், தரமான படைப்புகளை உருவாக்குவது தொடர்பாக நீங்கள் அளித்த வழிகாட்டுதல்களும் எனது தொழில்முறை அணுகுமுறையைச் சிறப்பாக வடிவமைக்க உதவியுள்ளன என்று உறுதியாக நம்புகிறேன்.

"சிறந்த பயிற்சி, ஊக்கம் மற்றும் உத்வேகம் அளித்த உங்களுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன் சார்."

உடனே ராம் அவரது குரலை அடையாளம் கண்டுகொண்டு அன்புடன் பதிலளித்தார்.

"ஓ! இப்போதுதான் நினைவுக்கு வருகிறது பிரமிளா. உனக்கு எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்! உண்மையிலேயே இது மிகச் சிறந்த செய்தி. உன்னுடைய சாதனையைக் கேட்டு நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். உன்னுடைய தொழில்முறை வாழ்க்கையில் மேலும் பல உயரங்களையும் வெற்றிகளையும் அடைய எனது வாழ்த்துகள்."

"மிக்க நன்றி சார். நீங்கள் இப்போது மைசூரில் இருக்கிறீர்களா?"

"இல்லை, ஒரு குடும்ப நிகழ்ச்சிக்காக பெங்களூரு வந்திருக்கிறேன். இங்கு தங்கியிருக்கும் நாட்களில், என்னுடைய துணைவியாருடன் மிகவும் எதிர்பார்க்கப்படும் America America 2 திரைப்படத்தையும் பார்க்கத் திட்டமிட்டிருக்கிறேன்."

உடனே பிரமிளா உற்சாகத்துடன் பதிலளித்தாள்.

"அது மிகவும் மகிழ்ச்சியான செய்தி சார்! அந்தத் திரைப்படம் அருமையாக இருப்பதாக எனது நண்பர்கள் பலர் கூறியிருக்கிறார்கள். திரைப்படத்தை நன்றாக ரசித்துப் பாருங்கள். மேடத்திடம் எனது வணக்கத்தையும் தெரிவித்துவிடுங்கள்."

ராம் அவளது அன்பான வாழ்த்துகளுக்கு நன்றி தெரிவித்தார்.

அழைப்பை முடிப்பதற்கு முன்பு ராம் தனது மகிழ்ச்சியையும் பாராட்டையும் வெளிப்படுத்தினார்.

"பிரமிளா, நமது Bloggers Paradise உடனான தொடர்பை இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் நீ நினைவில் வைத்திருப்பது எனக்கு உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. இங்கு நீ பெற்ற பயிற்சியும் வழிகாட்டுதலும் உன்னுடைய தொழில்முறை வளர்ச்சிக்குப் பங்களித்திருக்கின்றன என்பதை அறியும்போது எனக்கு மிகுந்த மனநிறைவு ஏற்படுகிறது. ஒரு பயிற்சியாளருக்கு உண்மையான வெகுமதி என்பது, அவரிடம் பயிற்சி பெற்றவர்கள் தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த துறைகளில் வெற்றிபெறுவதைக் காண்பதுதான். உனது எதிர்காலப் பணிகளிலும் மேலும் பல சாதனைகள் புரிய எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்."

பிரமிளா மீண்டும் ஒருமுறை நன்றி தெரிவித்தாள். இருவரும் மேலும் சில அன்பான வார்த்தைகளைப் பகிர்ந்துகொண்ட பின்னர் அழைப்பை முடித்தனர்.

இதற்கிடையில், ராமின் நண்பர் நவீன், பெங்களூரு ராஜராஜேஸ்வரி நகரில் (RR Nagar) உள்ள ஒரு வணிக வளாகத் திரையரங்கில் திரைப்படத்திற்கான டிக்கெட்டுகளை ஏற்கெனவே முன்பதிவு செய்திருந்தார்.

சுவையான மதிய உணவை ரசித்து உண்ட பிறகு, ராமும் வசந்தியும் திரையரங்க வளாகத்தைச் சென்றடைந்தனர். தங்களது டிக்கெட்டுகளைப் பெற்றுக்கொண்டு, வசதியாக இருக்கைகளில் அமர்ந்து மிகவும் எதிர்பார்த்த திரைப்படத்தைக் காண ஆவலுடன் காத்திருந்தனர்.

திரைப்படம் மிகவும் பொழுதுபோக்காகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் அமைந்தது. ராமும் வசந்தியும் படத்தை வெகுவாக ரசித்துப் பார்த்தனர். பெங்களூருவில் அவர்கள் ஒன்றாகக் கழித்த நாட்களில், இந்தத் திரைப்பட அனுபவமும் மற்றுமொரு இனிய நினைவாக அமைந்தது.

திரைப்படம் முடிந்ததும், அவர்கள் காரில் மைசூருக்குத் திரும்பப் புறப்பட்டனர்.

கார் நெடுஞ்சாலையில் பயணித்துக்கொண்டிருந்தபோது, ராமின் மனதில் பிரமிளாவின் எதிர்பாராத தொலைபேசி அழைப்பு மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது. பல ஆண்டுகளாகத் தனது தொழில்முறை வாழ்க்கையில் முன்னேறி, வெற்றிகரமான நிலையை அடைந்திருந்த ஒரு முன்னாள் பயிற்சியாளர், தனது பயிற்சி அனுபவத்தை மறக்காமல் நினைவுகூர்ந்து, தனது சாதனையை நேரடியாகத் தன்னிடம் பகிர்ந்துகொண்டது அவருக்குப் பெருமையாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.

தொழில்முறைப் பயிற்சி என்பது வெறும் தொழில்நுட்பங்களைக் கற்றுக்கொடுப்பது, அறிவைப் பகிர்ந்துகொள்வது அல்லது எழுதும் திறமையை வளர்ப்பது மட்டுமல்ல என்பதை அவர் உணர்ந்தார். ஒருவருக்குத் தன்னம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவது, படைப்பாற்றலை ஊக்குவிப்பது, தொழில்முறைத் தரங்களைக் கடைப்பிடிக்கச் செய்வது, அவரவர் திறமைகளை உணர்ந்து வெளிக்கொணர உதவுவது ஆகியவையும் அதில் அடங்கியுள்ளன.

சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்ற ஒரு பதிப்பக நிறுவனத்தில் பொறுப்பான உயர்ந்த பதவியை அடைந்த பிறகும், பிரமிளா தன்னுடனான தொடர்பையும், Bloggers Paradise பயிற்சி அனுபவத்தையும் நினைவில் வைத்திருந்தது ராமுக்கு மேலும் மகிழ்ச்சியை அளித்தது.

ராமைப் பொறுத்தவரையில், இது ஒரு சாதாரண வாழ்த்துத் தொலைபேசி அழைப்பு மட்டுமல்ல. நல்லதொரு கற்பித்தலின் தாக்கம் வகுப்பறையோடு அல்லது பயிற்சி வகுப்போடு முடிந்துவிடுவதில்லை; அது ஒருவரது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நீண்ட காலம் தொடர்ந்து பயனளிக்கும் என்பதற்கான அர்த்தமுள்ள நினைவூட்டலாக அமைந்தது.

Bloggers Paradise மூலம் தான் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் ஒருவருடைய தொழில்முறை வாழ்க்கையில் நீடித்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பதை நினைத்து அவர் மனநிறைவுடன் புன்னகைத்தார்.

ஒரு ஆசிரியரின் உண்மையான வெற்றி, அவர் எத்தனை மாணவர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தார் என்பதில் மட்டும் இல்லை. அவர் வழிகாட்டிய மாணவர்கள் அடையும் சாதனைகள், அவர்களிடம் உருவாகும் தன்னம்பிக்கை மற்றும் அவர்களுடைய தொழில்முறை வளர்ச்சி ஆகியவற்றில்தான் அடங்கியுள்ளது.

அங்கீகாரம் என்பது எப்போது வேண்டுமானாலும் கிடைக்கலாம். ஆனால் அறிவு, ஊக்கம் மற்றும் உண்மையான வழிகாட்டுதலின் மூலம் உருவாகும் நீடித்த உறவுகளே எல்லாவற்றையும் விட மிகப் பெரிய வெகுமதிகளாகும்.

கே. ராகவன்

1-11-26

Small Story 780.

 Small Story 780

 Faith, Intuition, and the Power of True Love

Shalini was disappointed once again as she sat in the restaurant, waiting for Vikas. It was the third consecutive day that he had failed to turn up.

Vikas and Shalini had become good friends after meeting at the same café a few months earlier. Vikas was a textile engineer, while Shalini was a software engineer. During their first meeting, Vikas had forgotten his wallet and was unable to pay the bill. Noticing his embarrassment, Shalini graciously offered to pay, saving him from an uncomfortable situation. That night, Vikas repaid her through an online payment.

Following that incident, they began meeting frequently at different places and gradually developed a close friendship. Their friendship blossomed into love, and both eventually decided to get married.

Vikas's parents were settled in Mumbai, while Shalini's parents lived in Hubli. Three days earlier, Vikas had told Shalini that his parents had come to Bengaluru to attend a wedding and were staying at a nearby hotel. He said he would meet them and discuss their marriage proposal.

However, three days had passed, and there was no sign of Vikas. His mobile phone was switched off, and she had received no information from him. As the days went by, Shalini became increasingly worried. Two months passed, and she began to wonder whether Vikas had been dishonest or whether something unexpected had happened to him. Several disturbing thoughts crossed her mind.

One evening, her office attendant informed her that an elderly gentleman had come to meet her.

Shalini welcomed him politely and offered him a chair.

The gentleman, who appeared to be around 70 years old and had a dignified personality, introduced himself.

"Good evening, Shalini. I am Pramod, Vikas's father."

Shalini was surprised and eagerly asked about Vikas.

Pramod began explaining what had happened.

"Two months ago, Vikas met me and my wife at the wedding hall and told us about you and his decision to marry you. After hearing about you, both of us happily agreed to his proposal.

"While returning to his office in a taxi, unfortunately, the vehicle met with a serious accident involving a lorry. It was entirely the lorry driver's fault. Some good-hearted people immediately came to his rescue and admitted him to a nearby hospital.

"The hospital authorities found his identity card and contacted his office. His office, in turn, informed me about the accident. Fortunately, my wife and I were in Bengaluru at that time. We rushed to the hospital and found Vikas in a critical condition.

"He had suffered serious injuries and lost his memory. The doctors advised us not to lose hope. They explained that his memory might return after a few months, although they could not guarantee a complete recovery.

"For the past two months, we have been staying in Bengaluru, hoping for his recovery. Unfortunately, his condition remains unchanged.

"Only today, through one of his office colleagues, I obtained your details. I felt it was my responsibility to meet you personally and explain everything."

Shalini was deeply shocked.

"Oh, my God! Can I see him? Which hospital is he admitted to?" she asked anxiously.

Pramod took her in an auto-rickshaw to Apollo Hospital, where Vikas was undergoing treatment.

The moment Shalini saw him lying on the hospital bed, she was overwhelmed with emotion. She could hardly believe that the cheerful and energetic person she had known was now in such a condition.

Meanwhile, Shalini's parents came to know about the situation and immediately arrived in Bengaluru to see Vikas.

After meeting them, Pramod spoke sincerely.

"You all seem to be a good family with respectable values. I want to be honest with you. Considering Vikas's uncertain medical condition, I would suggest that Shalini consider marrying someone else. We do not know when, or whether, Vikas will return to normal. I do not want her future to be affected because of our family."

Shalini's parents looked at their daughter, waiting for her response.

With remarkable confidence, Shalini said:

"I strongly believe that Vikas will recover and return to his normal life within eighteen months. I am prepared to wait for him. I have complete faith in my intuition."

Everyone was surprised by her confidence.

"How can you be so certain that he will recover after eighteen months?" someone asked.

Shalini explained:

"I have known about two similar cases that were successfully treated by my friend Nivetha, a neurosurgeon. I have seen how patients can gradually recover with proper medical care, treatment and patience. Based on those experiences, I strongly believe Vikas will recover. I am confident that my intuition will prove right."

Though everyone was moved by her determination, they left the hospital with heavy hearts, hoping for a miracle.

Eighteen months passed.

With continuous medical attention, proper treatment and the dedicated care of Dr. Nivetha, Vikas gradually began recovering. His memory slowly returned, and eventually, he regained his normal health and personality.

It was an emotional moment for both families when Vikas finally returned to his old self.

Everyone was amazed, not only by his recovery but also by Shalini's extraordinary confidence and patience.

Her intuition had proved right!

After a few days, Vikas and Shalini got married in Bengaluru in the presence of their parents, relatives and close friends.

It was a happy ending to a difficult journey filled with uncertainty, patience and hope.

Shalini's unwavering faith in her intuition, her commitment to true love and her willingness to wait for Vikas had finally brought happiness into both their lives.

True love is not merely about sharing happy moments. It is also about standing together during difficult times, when patience, faith and hope become the strongest expressions of love.

K.Ragavan

31-10-26

Small Story 780.Y

 சிறுகதை 780

 நம்பிக்கை, உள்ளுணர்வு மற்றும் உண்மையான காதலின் வலிமை

பெங்களூருவில் உள்ள ஒரு உணவகத்தில் அமர்ந்திருந்த ஷாலினி, மீண்டும் ஒருமுறை ஏமாற்றத்துடன் காத்துக்கொண்டிருந்தாள். விகாஸ் வருவதாகச் சொல்லிவிட்டு வராமல் போனது இது தொடர்ந்து மூன்றாவது நாளாகும்.

சில மாதங்களுக்கு முன்பு இதே உணவகத்தில் சந்தித்ததிலிருந்து விகாஸும் ஷாலினியும் நல்ல நண்பர்களாகப் பழகி வந்தனர். விகாஸ் ஒரு ஜவுளிப் பொறியாளர். ஷாலினி ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர்.

அவர்கள் முதன்முதலில் சந்தித்தபோது, விகாஸ் தனது பணப்பையை மறந்துவிட்டு வந்திருந்ததால், உணவகக் கட்டணத்தைச் செலுத்த முடியாமல் சங்கடப்பட்டார். அவருடைய தர்மசங்கடமான நிலையைப் புரிந்துகொண்ட ஷாலினி, தயங்காமல் அந்தக் கட்டணத்தைச் செலுத்தி அவருடைய கௌரவத்தைக் காப்பாற்றினாள். அன்று இரவே விகாஸ் இணையவழிப் பணப்பரிவர்த்தனை மூலம் அந்தத் தொகையைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்.

அந்தச் சந்திப்புக்குப் பிறகு இருவரும் பல்வேறு இடங்களில் அடிக்கடி சந்தித்து வந்தனர். அவர்களுடைய நட்பு நாளடைவில் நெருக்கமானது. பின்னர் அந்த நட்பு காதலாக மலர்ந்தது. இருவரும் திருமணம் செய்துகொள்ள முடிவு செய்தனர்.

விகாஸின் பெற்றோர் மும்பையிலும், ஷாலினியின் பெற்றோர் ஹூப்ளியிலும் வசித்து வந்தனர்.

மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு, விகாஸ் தனது பெற்றோர் ஒரு திருமணத்தில் கலந்துகொள்வதற்காக பெங்களூரு வந்திருப்பதாகவும், அருகிலுள்ள ஒரு ஹோட்டலில் தங்கியிருப்பதாகவும் ஷாலினியிடம் கூறியிருந்தார். அவர்களைச் சந்தித்து தங்களுடைய திருமணத்தைப் பற்றிப் பேசப்போவதாகவும் தெரிவித்திருந்தார்.

ஆனால், மூன்று நாட்கள் கடந்தும் விகாஸிடமிருந்து எந்தத் தகவலும் இல்லை. அவருடைய கைப்பேசியும் அணைக்கப்பட்டிருந்தது. ஷாலினி மிகவும் கவலையடைந்தாள்.

இரண்டு மாதங்கள் கடந்தன. விகாஸ் தன்னிடம் உண்மையாக நடந்துகொள்ளவில்லையா அல்லது அவருக்கு ஏதேனும் எதிர்பாராத விபத்து ஏற்பட்டிருக்குமா என்ற பல்வேறு சந்தேகங்கள் அவளுடைய மனதில் எழுந்தன.

ஒருநாள் மாலை, அலுவலக உதவியாளர் ஒருவர் வந்து, ஒரு வயதான பெரியவர் ஷாலினியைச் சந்திக்க வந்திருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.

ஷாலினி அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று அமரும்படி கூறினாள்.

சுமார் 70 வயது மதிக்கத்தக்க அந்தப் பெரியவர் கம்பீரமான தோற்றத்துடன் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டார்.

"மாலை வணக்கம் ஷாலினி! நான் விகாஸின் தந்தை பிரமோத்."

இதைக் கேட்டதும் ஷாலினி ஆச்சரியமடைந்து, விகாஸைப் பற்றி ஆவலுடன் விசாரித்தாள்.

பிரமோத் நடந்த சம்பவங்களை விளக்கத் தொடங்கினார்.

"இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு, திருமண மண்டபத்தில் விகாஸ் எங்களையும் என் மனைவியையும் சந்தித்தான். உங்களைப் பற்றியும், உங்களைத் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புவதாகவும் தெரிவித்தான். உங்களைப் பற்றிக் கேட்டறிந்த நாங்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் எங்கள் சம்மதத்தைத் தெரிவித்தோம்.

"அங்கிருந்து அலுவலகத்திற்குத் திரும்புவதற்காக ஒரு டாக்ஸியில் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, எதிர்பாராதவிதமாக அந்த வாகனம் ஒரு லாரியுடன் மோதி விபத்துக்குள்ளானது. இந்த விபத்துக்கு முழுக்க முழுக்க லாரி ஓட்டுநரின் தவறுதான் காரணம்.

"அந்த வழியாகச் சென்ற நல்ல உள்ளம் கொண்ட சிலர் உடனடியாக அவருக்கு உதவி செய்து அருகிலுள்ள மருத்துவமனையில் சேர்த்தனர்.

"விகாஸின் அடையாள அட்டையைப் பார்த்த மருத்துவமனை நிர்வாகம், அவருடைய அலுவலகத்தைத் தொடர்புகொண்டது. அலுவலகத்திலிருந்து எனக்கு விபத்து பற்றிய தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. நல்லவேளையாக, அப்போது நானும் என் மனைவியும் பெங்களூருவில்தான் இருந்தோம். உடனடியாக மருத்துவமனைக்குச் சென்று பார்த்தபோது, விகாஸ் மிகவும் ஆபத்தான நிலையில் இருந்தான்.

"அவனுக்குப் பலத்த காயங்கள் ஏற்பட்டிருந்தன. மேலும், அவனுடைய நினைவாற்றலும் பாதிக்கப்பட்டு, கடந்த கால நினைவுகளை இழந்திருந்தான். மருத்துவர்கள் நம்பிக்கையை இழக்க வேண்டாம் என்று கூறினார்கள். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு நினைவாற்றல் திரும்புவதற்கு வாய்ப்புள்ளதாகவும், ஆனால் முழுமையாகக் குணமடைவான் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது என்றும் தெரிவித்தார்கள்.

"கடந்த இரண்டு மாதங்களாக அவன் குணமடைவான் என்ற நம்பிக்கையுடன் நானும் என் மனைவியும் பெங்களூருவிலேயே தங்கியிருக்கிறோம். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவனுடைய உடல்நிலையில் இன்னும் பெரிய மாற்றம் ஏற்படவில்லை.

"இன்றுதான் அவனுடைய அலுவலக நண்பர் ஒருவர் மூலம் உங்களைப் பற்றிய விவரங்களைத் தெரிந்துகொண்டேன். நடந்த அனைத்தையும் உங்களிடம் நேரில் தெரிவிக்க வேண்டியது என்னுடைய கடமை என்று நினைத்தேன்."

இதைக் கேட்ட ஷாலினி அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனாள்.

"ஐயோ! கடவுளே! நான் அவரைப் பார்க்கலாமா? அவர் எந்த மருத்துவமனையில் இருக்கிறார்?" என்று பதற்றத்துடன் கேட்டாள்.

பிரமோத் அவளை ஓர் ஆட்டோவில் அழைத்துக்கொண்டு, விகாஸ் சிகிச்சை பெற்று வந்த அப்போலோ மருத்துவமனைக்குச் சென்றார்.

மருத்துவமனையில் படுக்கையில் விகாஸ் படுத்திருப்பதைப் பார்த்ததும் ஷாலினியால் தனது உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. எப்போதும் சுறுசுறுப்பாகவும் உற்சாகமாகவும் காணப்பட்ட விகாஸ் இப்போது இத்தகைய நிலையில் இருப்பதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை.

இதற்கிடையில், நடந்த சம்பவத்தை அறிந்த ஷாலினியின் பெற்றோர் உடனடியாக பெங்களூருவுக்கு வந்து விகாஸைப் பார்த்தனர்.

அவர்களைச் சந்தித்த பிறகு பிரமோத் மனம் திறந்து பேசினார்.

"நீங்கள் அனைவரும் நல்ல பண்புகளும் மதிப்புமிக்க குடும்பப் பின்னணியும் கொண்டவர்களாகத் தெரிகிறீர்கள். ஒரு விஷயத்தை நான் வெளிப்படையாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன். விகாஸின் மருத்துவ நிலைமை எப்போது சீராகும் என்பது நிச்சயமில்லாத நிலையில், ஷாலினி வேறு ஒருவரைத் திருமணம் செய்துகொள்வது பற்றி யோசிக்கலாம் என்று நான் கருதுகிறேன். விகாஸ் எப்போது பழைய நிலைக்குத் திரும்புவான், அல்லது திரும்புவானா என்பதுகூட எங்களுக்குத் தெரியவில்லை. எங்கள் குடும்பத்தின் காரணமாக ஷாலினியின் எதிர்காலம் பாதிக்கப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை."

ஷாலினியின் பெற்றோர் தங்கள் மகளின் முகத்தைப் பார்த்தனர். அவளுடைய முடிவை அறிந்துகொள்ள ஆவலாக இருந்தனர்.

அப்போது ஷாலினி மிகுந்த தன்னம்பிக்கையுடன் கூறினாள்:

"விகாஸ் நிச்சயமாகக் குணமடைந்து, இன்னும் பதினெட்டு மாதங்களுக்குள் பழைய நிலைக்குத் திரும்புவார் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன். அவருக்காகக் காத்திருக்க நான் தயாராக இருக்கிறேன். என்னுடைய உள்ளுணர்வின் மீது எனக்கு முழுமையான நம்பிக்கை இருக்கிறது."

அவளுடைய உறுதியான வார்த்தைகளைக் கேட்ட அனைவரும் ஆச்சரியமடைந்தனர்.

"இன்னும் பதினெட்டு மாதங்களுக்குள் அவர் குணமடைந்துவிடுவார் என்று உன்னால் எப்படி இவ்வளவு உறுதியாகச் சொல்ல முடிகிறது?" என்று ஒருவர் கேட்டார்.

அதற்கு ஷாலினி விளக்கமளித்தாள்:

"இதேபோன்ற இரண்டு சம்பவங்களைப் பற்றி எனக்குத் தெரியும். அவற்றில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் முறையான சிகிச்சைக்குப் பிறகு குணமடைந்தார்கள். அந்தச் சிகிச்சைகளில் என்னுடைய தோழி நிவேதா, நரம்பியல் அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார். சரியான மருத்துவப் பராமரிப்பு, சிகிச்சை மற்றும் பொறுமை இருந்தால் நோயாளிகள் படிப்படியாகக் குணமடைய முடியும் என்பதை நான் அறிந்திருக்கிறேன்.

"அந்த அனுபவங்களின் அடிப்படையில் விகாஸும் நிச்சயமாகக் குணமடைவார் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன். என்னுடைய உள்ளுணர்வு ஒருநாள் உண்மையாகும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது."

அவளுடைய மன உறுதியையும் தீர்மானத்தையும் கண்டு அனைவரும் நெகிழ்ந்தனர். இருப்பினும், ஒரு அதிசயம் நிகழ வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையுடன் கனத்த இதயத்தோடு அனைவரும் மருத்துவமனையிலிருந்து புறப்பட்டனர்.

**பதினெட்டு மாதங்கள் கடந்தன.**

தொடர்ச்சியான மருத்துவக் கண்காணிப்பு, முறையான சிகிச்சை மற்றும் டாக்டர் நிவேதாவின் அர்ப்பணிப்பான மருத்துவப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் விகாஸ் படிப்படியாகக் குணமடையத் தொடங்கினார். அவருடைய நினைவாற்றலும் மெல்ல மெல்லத் திரும்பியது. இறுதியில், முழுமையான உடல்நலத்தையும் தனது பழைய சுறுசுறுப்பான இயல்பையும் மீண்டும் பெற்றார்.

விகாஸ் பழைய நிலைக்குத் திரும்பிய அந்தத் தருணம் இரு குடும்பத்தினருக்கும் மிகுந்த உணர்ச்சிகரமான மகிழ்ச்சியை அளித்தது.

விகாஸின் உடல்நலம் தேறியதைக் கண்டு அனைவரும் வியந்தனர். அதைவிட, ஷாலினியின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் பொறுமையும் அனைவரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தின.

**அவளுடைய உள்ளுணர்வு உண்மையாகிவிட்டது!**

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, பெற்றோர், உறவினர்கள் மற்றும் நெருங்கிய நண்பர்கள் முன்னிலையில் பெங்களூருவில் விகாஸுக்கும் ஷாலினிக்கும் திருமணம் சிறப்பாக நடைபெற்றது.

நிச்சயமற்ற நிலை, பொறுமை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றைக் கடந்து வந்த அவர்களுடைய வாழ்க்கைப் பயணம் இறுதியில் மகிழ்ச்சியான முடிவை அடைந்தது.

தன்னுடைய உள்ளுணர்வின் மீது ஷாலினி கொண்டிருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும், உண்மையான காதலின் மீது அவள் வைத்திருந்த உறுதியும், விகாஸுக்காகக் காத்திருக்க அவள் எடுத்துக்கொண்ட முடிவும் இறுதியில் இருவருடைய வாழ்க்கையிலும் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுவந்தன.

**உண்மையான காதல் என்பது மகிழ்ச்சியான தருணங்களை மட்டும் ஒன்றாகப் பகிர்ந்துகொள்வது அல்ல. வாழ்க்கையில் கடினமான சூழ்நிலைகள் ஏற்படும்போதும் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக நிற்பதுதான் உண்மையான காதல். அத்தகைய நேரங்களில் பொறுமை, நம்பிக்கை, எதிர்பார்ப்பு ஆகியவையே காதலின் மிக வலிமையான வெளிப்பாடுகளாகத் திகழ்கின்றன.**

*கே. ராகவன்

31-10-26

Appreciation to Professor

 A Heartfelt Appreciation of Professor A. K. Gnanachandran – Another Milestone in Professional Excellence

The recent honour bestowed upon our good friend and respected Professor, Dr. A. K. Gnanachandran, by ABIPER Pharmacy College, Bengaluru, in recognition of his professional accomplishments, marks yet another significant milestone in his distinguished career.

His continuous achievements and dedicated involvement in the field of pharmacy reflect his commitment, passion, and enthusiasm towards his profession. His journey is truly inspiring and deserves our appreciation.

We, the members of the Madurai Veerans Group, feel extremely proud to have a distinguished personality like Professor A. K. Gnanachandran among us. While our group has always recognised and appreciated the valuable contributions and services of its members, the continued professional achievements of a friend like him add further pride and distinction to our group.

What makes this recognition even more special is his happiness and appreciation towards the group and the encouragement he receives from fellow members. His continued association and involvement with Madurai Veerans are truly admirable.

Heartiest congratulations, Professor A. K. Gnanachandran! May you continue to achieve many more milestones and bring further laurels to yourself, your profession, and our beloved Madurai Veerans Group.

With warm regards,

K. Ragavan

Letter.

 Letter Published in The National UAE On 30 Oct 26

Good move from Qatar

The article titled Iran ‘welcomes negotiations’ after reported Qatari-mediated draft deal (October 28) was an interesting and thought-provoking read. The ongoing escalation in the Middle East, including the recent developments involving the Houthis and the possibility of the US resuming military action, has created further uncertainty about the prospects for peace. Against this tense backdrop, Qatar’s latest diplomatic initiative to present Iran with a proposal to end the war is an important development in the region. The crucial question is how both Iran and the US will respond to this proposal. Will they consider it a genuine opportunity to end hostilities and move towards a peaceful settlement? Or will differences over their respective demands and strategic interests continue to stand in the way of an agreement? We will have to wait and see how the situation unfolds. Military action may intensify tensions and cause further loss of innocent lives, whereas sustained negotiations can help build mutual trust, address legitimate concerns and pave the way for a lasting settlement. The Middle East is a strategically important region, not only for the countries directly involved but also for the entire world. Prolonged conflict affects regional stability, international trade, energy supplies and the everyday lives of millions of people. Restoring peace and normalcy is therefore in everyone’s interest. – K Ragavan, Bengaluru, India

Small Story 779.

 Small Story 779

Friendship, Unexpected Encounters, and a Favourite Editor

Chandini arrived in Chennai from Bengaluru by car to meet her old friend Nisha at a newly opened, spacious restaurant in Anna Nagar. The two friends had studied together in college and later built successful careers in event management. Through their hard work, dedication, and creativity, both had achieved considerable success in Dubai.

However, the ongoing conflict in the Middle East and the escalating crisis had forced Nisha to return to her hometown, Chennai. She was now helping her father manage his advertising agency. Although she had not yet made up her mind about returning to Dubai, she continued to face the challenges of the situation with courage and determination.

Chandini, meanwhile, continued to run her own event management establishment successfully, despite the difficulties and uncertainties in the industry.

As soon as Chandini parked her car and stepped out, Nisha warmly welcomed her. Both friends were delighted to meet after a long time. They settled down comfortably in the restaurant and began reminiscing about their college days, sharing happy memories and discussing their professional experiences. They also enquired about each other's families and future plans.

Both friends had one daughter each, and both daughters were pursuing their college education. The conversation brought back many pleasant memories and strengthened their bond of friendship.

After enjoying delicious snacks and sweets at the restaurant, Nisha invited Chandini to her home to meet her parents. Chandini gladly accepted the invitation and accompanied her.

Nisha's father and mother welcomed Chandini affectionately and were delighted to see her again. They enquired about her family, her daughter's education, and her professional achievements. They also wished Chandini and her daughter a bright and successful future.

Chandini had thoughtfully brought along some delicious homemade sweets prepared by her mother the previous day. She presented them to Nisha's parents, who appreciated the gesture and thanked her warmly.

After spending nearly an hour chatting with the family, Chandini decided it was time to leave. Just then, the calling bell rang.

Nisha went to open the door and was pleasantly surprised to see one of her father's old friends, a well-known and respected editor in the film industry. She welcomed him warmly and introduced him to everyone present.

The editor greeted the family and took a seat on the sofa. Chandini also joined the conversation and listened with great interest as he shared his experiences, professional insights, and valuable knowledge of the film industry.

His depth of knowledge, versatility, and engaging manner impressed Chandini immensely. As an experienced event management professional, she immediately recognised the value of his expertise. She thought that his presence and insights would be a great asset to a special event she was planning in Dubai.

Seizing the opportunity, Chandini politely invited him to participate in an upcoming event programme in Dubai. The editor responded positively and agreed to consider the invitation, provided she gave him sufficient advance notice to plan his schedule.

Chandini was delighted by his response. After exchanging a few more pleasantries, she took leave of the family.

Before departing, she turned to Nisha's father and said with a smile, “Thank you very much, Uncle, for introducing me to such a knowledgeable and versatile editor. I am sorry I forgot to ask his name!”

Nisha's father smiled mysteriously and whispered, “Mr. Urs.”

For a moment, Chandini stood speechless. Her eyes widened with astonishment, and she could hardly believe what she had just heard.

**Mr. Urs was none other than her favourite editor in the film industry!**

She had admired his work and respected his professional achievements for a long time. Yet, quite unexpectedly, she had met him in the familiar surroundings of her friend's home and had even invited him to participate in her Dubai event without initially realising who he was.

What had begun as a simple reunion with an old college friend had turned into an unforgettable encounter.

Chandini left the house with a heart full of happiness and excitement. She was grateful for the friendship that had brought her there and thrilled by the unexpected opportunity to meet a person she had admired for years.

Sometimes, life surprises us in the most ordinary moments. A visit to an old friend's home can open the door to extraordinary opportunities, treasured memories, and new professional connections.

**Indeed, friendship has a beautiful way of bringing unexpected blessings into our lives.**

K.Ragavan

30-10-26