Small Story 751.

 Small Story 751

Life Is Beautiful – 96

A Memorable Temple Visit

At around 5 p.m., Ranjitha brought Vasanthi and Anusha Madam from the airport to Ram’s apartment.

Ranjitha: “Ram Sir, Vasanthi Manni has invited Mummy and me to the temple this evening. I will meet you all there.”

Vasanthi: “Thank you so much, Ranjitha. Here, please take these dates home.”

She handed Ranjitha a large packet of dates.

After resting for about an hour, Vasanthi and Anusha Madam got ready for the temple visit. While having the tea prepared by Ram, Anusha Madam looked around the apartment and said:

Anusha Madam: “Very good, Ram. You have a very elegant apartment. I really like the way you have kept everything so neatly. And Tommy is such a smart dog. He has not spoiled anything, which shows how well you have brought him up.”

Ram: “Thank you, Madam. I hope Vasanthi also likes the apartment.”

Vasanthi: “I like this apartment very much. It feels very comfortable and pleasant.”

Anusha Madam: “Yes. She is going to stay here permanently after returning from her U.S. trip.”

After that, everyone changed their clothes and got ready to leave for the temple. Ram wore traditional attire, while Vasanthi wore a beautiful orange-coloured saree with matching accessories, which made her look even more graceful and elegant.

Before they left, Murthy arrived at Ram’s apartment with his family. Ram introduced Vasanthi to them.

Vasanthi: “You are not only a good neighbour and friend, but also a close associate of my husband. I am very happy to meet you.”

Everyone exchanged warm greetings, and soon they all left for the temple.

After having a good darshan and receiving the Laddu prasadam, everyone gathered in the large hall and spent some time talking happily.

Raj and his family, Athmarao, Ranjitha’s parents, Kotha, and Prasanna were also present.

Kotha and Prasanna thanked everyone for their affection and blessings. Vasanthi looked at Prasanna and said with a smile:

Vasanthi: “Prasanna, you are such a smart young man and a great admirer of Ram.”

Prasanna smiled warmly.

Before everyone departed, Ram reminded them:

Ram: “Please remember, everyone, to join us tomorrow for the party at Dasaprakash Paradise.”

After saying goodbye to everyone, Ram left with Murthy.

Back at the apartment, after relaxing for some time, Anusha Madam went to retire for the night.

The hall became quiet, with only Ram and Vasanthi sitting together.

Vasanthi looked at Ram and said softly:

Vasanthi: “I still remember our meeting in Madikeri and that incident at the zoo when you hugged me. Even today, I feel shy whenever I think about it.”

Ram slowly moved closer to her and gently hugged her.

Ram: “I can never forget those beautiful moments either.”

Tommy watched them quietly from nearby.

After spending a few more memorable moments together, Ram and Vasanthi went to retire for the night.

To be continued…

K. Ragavan

2-10-26

Small Story 751.T

 சிறுகதை 751

வாழ்க்கை அழகானது – 96

மறக்க முடியாத கோயில் தரிசனம்

மாலை சுமார் 5 மணியளவில், ரஞ்சிதா வசந்தியையும் அனுஷா மேடத்தையும் விமான நிலையத்திலிருந்து ராமின் குடியிருப்பிற்கு அழைத்து வந்தாள்.

ரஞ்சிதா: “ராம் சார், வசந்தி மன்னி, மம்மியையும் என்னையும் இன்று மாலை கோயிலுக்கு வருமாறு அழைத்திருக்கிறார். நான் உங்கள் அனைவரையும் அங்கே சந்திக்கிறேன்.”

வசந்தி: “ரொம்ப நன்றி, ரஞ்சிதா. இந்த பேரீச்சம்பழங்களை வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்.”

என்று கூறிய வசந்தி, ஒரு பெரிய பொட்டலத்தில் இருந்த பேரீச்சம்பழங்களை ரஞ்சிதாவிடம் கொடுத்தாள்.

சுமார் ஒரு மணி நேரம் ஓய்வெடுத்த பிறகு, வசந்தியும் அனுஷா மேடமும் கோயிலுக்குச் செல்லத் தயாரானார்கள். ராம் தயாரித்துக் கொடுத்த தேநீரைப் பருகிக் கொண்டிருந்தபோது, அனுஷா மேடம் குடியிருப்பைச் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு கூறினார்:

அனுஷா மேடம்: “மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது, ராம். உன்னுடைய குடியிருப்பு மிகவும் அழகாகவும் நேர்த்தியாகவும் இருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் இவ்வளவு சுத்தமாகவும் ஒழுங்காகவும் வைத்திருப்பது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. டாமியும் மிகவும் புத்திசாலியான நாய். எதையும் சேதப்படுத்தாமல் இருக்கிறான். அவனை நீ எவ்வளவு நன்றாக வளர்த்திருக்கிறாய் என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.”

ராம்: “நன்றி மேடம். வசந்திக்கும் இந்தக் குடியிருப்பு பிடிக்கும் என்று நம்புகிறேன்.”

வசந்தி: “எனக்கு இந்தக் குடியிருப்பு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. மிகவும் வசதியாகவும் இனிமையாகவும் இருக்கிறது.”

அனுஷா மேடம்: “ஆம். அமெரிக்கப் பயணத்தை முடித்துவிட்டு திரும்பிய பிறகு, வசந்தி இனி நிரந்தரமாக இங்கேதான் தங்கப் போகிறாள்.”

அதன்பிறகு, அனைவரும் உடைகளை மாற்றிக்கொண்டு கோயிலுக்குச் செல்லத் தயாரானார்கள். ராம் பாரம்பரிய உடையில் வந்திருந்தார். வசந்தி அழகான ஆரஞ்சு நிறப் புடவையுடன், அதற்குப் பொருத்தமான அணிகலன்களையும் அணிந்திருந்தாள். அது அவளுடைய அழகையும் கம்பீரத்தையும் மேலும் அதிகரித்தது.

அவர்கள் புறப்படுவதற்கு முன், மூர்த்தி தனது குடும்பத்தினருடன் ராமின் குடியிருப்பிற்கு வந்தார். ராம், வசந்தியை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.

வசந்தி: “நீங்கள் ஒரு நல்ல அண்டை வீட்டுக்காரரும் நண்பரும் மட்டுமல்ல; என் கணவரின் நெருங்கிய நண்பரும் உடன் பணியாற்றுபவருமாக இருக்கிறீர்கள். உங்களைச் சந்திப்பதில் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி.”

அனைவரும் அன்புடன் வாழ்த்துகளைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். பின்னர் அனைவரும் கோயிலுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றனர்.

கோயிலில் சிறப்பான தரிசனம் முடிந்து, லட்டு பிரசாதத்தையும் பெற்றுக் கொண்ட பிறகு, அனைவரும் பெரிய மண்டபத்தில் ஒன்று கூடி சிறிது நேரம் மகிழ்ச்சியாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

ராஜ் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர், ஆத்மராவ், ரஞ்சிதாவின் பெற்றோர், கோதா மற்றும் பிரசன்னா ஆகியோரும் அங்கு வந்திருந்தனர்.

கோதாவும் பிரசன்னாவும் அனைவருக்கும் தங்களது அன்புக்கும் ஆசீர்வாதங்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்தனர்.

வசந்தி பிரசன்னாவைப் பார்த்து புன்னகையுடன் கூறினாள்:

வசந்தி: “பிரசன்னா, நீ மிகவும் புத்திசாலியான இளைஞன். ராமின் மீது மிகுந்த அன்பும் மரியாதையும் கொண்டவன்.”

பிரசன்னா அன்புடன் புன்னகைத்தான்.

அனைவரும் புறப்படுவதற்கு முன், ராம் அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார்:

ராம்: “நாளை தாஸப்பிரகாஷ் பாரடைஸில் நடைபெறும் விருந்துக்கு அனைவரும் தவறாமல் வர வேண்டும் என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.”

அனைவரிடமும் விடைபெற்ற பிறகு, ராம் மூர்த்தியுடன் வீட்டிற்குத் திரும்பினார்.

குடியிருப்பிற்கு வந்த பிறகு, சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்த அனுஷா மேடம், பின்னர் இரவு ஓய்வெடுக்கச் சென்றார்.

மண்டபம் அமைதியானது. அங்கு ராமும் வசந்தியும் மட்டும் அருகருகே அமர்ந்திருந்தனர்.

வசந்தி ராமைப் பார்த்து மெதுவாகக் கூறினாள்:

வசந்தி: “நாம் முதன்முதலில் மதிகேரியில் சந்தித்ததும், மிருகக்காட்சிச் சாலையில் நடந்த அந்தச் சம்பவமும் எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது. அன்று நீங்கள் என்னை அணைத்துக் கொண்டதை நினைத்தாலே இன்றும் எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது.”

ராம் மெதுவாக அவளருகில் நகர்ந்து, அவளை அன்புடன் அணைத்துக் கொண்டார்.

ராம்: “அந்த அழகான தருணங்களை என்னாலும் ஒருபோதும் மறக்க முடியாது.”

அருகில் இருந்த டாமி, அவர்கள் இருவரையும் அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இன்னும் சில இனிமையான நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்ட பிறகு, ராமும் வசந்தியும் இரவு ஓய்வெடுக்கச் சென்றனர்.

தொடரும்…

K. Ragavan

2-10-26

Kudos to Captain .

The Flydubai Incident – A Serious Reminder About Air Travel Safety

The recent tragic incident on a Flydubai flight from Dubai to Tel Aviv, in which a violent confrontation took place inside the cockpit between the captain and co-pilot, created an extremely tense and dangerous situation for everyone on board.

Captain Smit Machchhar, the Indian pilot, was seriously injured during the incident. Despite his injuries, his courage and quick actions, along with the timely intervention of passengers and off-duty pilots, helped prevent a major disaster. The aircraft was diverted and landed safely at Tabuk, Saudi Arabia, with all 174 passengers and crew members safe.

Captain Machchhar's courage and professionalism under such extraordinary circumstances are truly admirable. This incident is also a serious reminder that safety must always remain the highest priority in air travel.

The circumstances leading to the cockpit confrontation, including the motive and sequence of events, should be thoroughly and independently investigated by the relevant authorities. If criminal responsibility is established, appropriate legal action should follow in accordance with the law.

The incident highlights the importance of cockpit security, pilot screening, emergency preparedness, and strong safety procedures to protect passengers and crew on every flight.

K.Ragavan

Small Story 750.

 Small Story 750

Life Is Beautiful – 95

Blessings at Her Favourite Temple

Early that morning, Ram received a call from Prasanna’s mother, Kotha.

Kotha: “Good morning, Anna. I am very happy that your sister-in-law, Vasanthi, is arriving today along with Grandma. Prasanna also arrived from Germany last night. This evening at 7 p.m., I have arranged a special pooja at the Venkateswara Temple. You, Sister-in-law, and Anusha Madam must come and receive the blessings of the Lord.

“Murthy Sir and his family, Raj Sir and his family, and Athmarao will also be joining us. We will all meet at the temple this evening.”

With that, she ended the call.

Ram felt extremely happy. After their marriage, Vasanthi was returning to her native place after 27 long years, and on the very day of her arrival, she would have the opportunity to receive the blessings of her favourite God. He felt that God had been very kind to them and that everything was falling into place at the right time.

Ram continued with his usual routine work and spent some time playing with Tommy. A little later, his phone rang again. It was Murthy.

Murthy: “Good morning, Ram. This evening, I will first drop my family at the temple and then come and pick you, Vasanthi, and Grandma. By that time, your people should have arrived there. We can all meet at the temple.”

Ram: “Thank you, Murthy. That will be very convenient.”

After the call, Ram began thinking about how happy Vasanthi would be when she visited her favourite temple on the very day she returned to her native place after 27 years. He felt deeply grateful for the way everything had happened and silently thanked God for bringing Vasanthi back into his life.

He then asked the maid to clean all the rooms thoroughly and prepare the apartment for Vasanthi and Grandma’s arrival.

The apartment was spacious and beautifully maintained, with three elegant bedrooms and a total built-up area of about 2,200 square feet. Ram wanted everything to be neat, comfortable, and welcoming for Vasanthi’s return.

For him, this was not just another day. It was a day filled with happiness, memories, gratitude, and God’s blessings.

To be continued

K.Ragavan

1-10-26

Small Story 750.T

 சிறுகதை 750

வாழ்க்கை அழகானது – 95

அவளுக்குப் பிடித்த கோயிலில் இறைவனின் அருள்

அன்று அதிகாலையில், ராமுக்கு பிரசன்னாவின் தாயார் கோதா தொலைபேசியில் அழைத்தார்.

கோதா: “குட் மார்னிங் அண்ணா.  மன்னி வசந்தி, பாட்டியுடன் இன்று வருகிறார் என்பதில் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி. பிரசன்னாவும் நேற்று இரவு ஜெர்மனியிலிருந்து வந்து சேர்ந்துவிட்டார். இன்று மாலை 7 மணிக்கு வெங்கடேஸ்வரர் கோயிலில் ஒரு சிறப்பு பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன். நீங்கள், மன்னி மற்றும் அனுஷா மேடம் மூவரும் அவசியம் கோயிலுக்கு வந்து இறைவனின் அருளைப் பெற வேண்டும்.

“மூர்த்தி சார் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரும், ராஜ் சாரும் அவரது குடும்பத்தினரும், ஆத்மாராவும் வருகிறார்கள். நாம் அனைவரும் இன்று மாலை கோயிலில் சந்திப்போம்.”

என்று கூறிவிட்டு கோதா தொலைபேசி அழைப்பை முடித்தார்.

ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். திருமணத்திற்குப் பிறகு, 27 நீண்ட ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வசந்தி தனது சொந்த ஊருக்குத் திரும்பி வருகிறார். அவள் வந்த அதே நாளில், தனக்குப் மிகவும் பிடித்த கடவுளின் கோயிலுக்குச் சென்று இறைவனின் அருளைப் பெறும் வாய்ப்பும் கிடைத்திருப்பதை நினைத்து ராம் மகிழ்ந்தார்.

“இறைவன் நம் மீது மிகவும் கருணையுடன் இருக்கிறார். எல்லாமே சரியான நேரத்தில், சரியான முறையில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது,” என்று ராம் மனதிற்குள் நினைத்தார்.

பின்னர் ராம் தனது வழக்கமான பணிகளைத் தொடர்ந்தார். சிறிது நேரம் டாமியுடன் விளையாடியும் மகிழ்ந்தார்.

சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் அவரது தொலைபேசி ஒலித்தது. அழைத்தவர் மூர்த்தி.

மூர்த்தி: “குட் மார்னிங் ராம். இன்று மாலை முதலில் எனது குடும்பத்தினரை கோயிலில் இறக்கிவிட்டுவிட்டு, பின்னர் வந்து உங்களையும் வசந்தியையும் பாட்டியையும் அழைத்துச் செல்கிறேன். அதற்குள் உங்கள் குடும்பத்தினரும் அங்கு வந்து சேர்ந்திருப்பார்கள். நாம் அனைவரும் கோயிலில் சந்தித்துக் கொள்ளலாம்.”

ராம்: “நன்றி மூர்த்தி. அது மிகவும் வசதியாக இருக்கும்.”

தொலைபேசி அழைப்பை முடித்த பிறகு, 27 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் தனது சொந்த ஊருக்குத் திரும்பும் அதே நாளில் வசந்தி தனக்குப் பிடித்த கோயிலுக்குச் செல்லும்போது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைவாள் என்று ராம் நினைத்துப் பார்த்தார்.

எல்லாமே இவ்வளவு அழகாகவும் சரியான முறையிலும் நடந்துகொண்டிருப்பதற்காக ராம் மனதார நன்றியுணர்வு கொண்டார். வசந்தியை மீண்டும் தனது வாழ்க்கைக்குக் கொண்டு வந்த இறைவனுக்கு அவர் மனதிற்குள் நன்றி தெரிவித்தார்.

பின்னர், வசந்தியும் பாட்டியும் வருவதற்குள் அனைத்து அறைகளையும் நன்றாகச் சுத்தம் செய்து, வீட்டைத் தயாராக வைத்திருக்கும்படி பணிப்பெண்ணிடம் ராம் கூறினார்.

அந்த அபார்ட்மென்ட் விசாலமாகவும் அழகாகவும் பராமரிக்கப்பட்டிருந்தது. மூன்று நேர்த்தியான படுக்கையறைகளுடன், மொத்தம் சுமார் 2,200 சதுர அடி பரப்பளவு கொண்டதாக இருந்தது. வசந்தி மற்றும் பாட்டியின் வருகை வசதியாகவும் இனிமையாகவும் அமைய வேண்டும் என்பதற்காக, அனைத்தும் சுத்தமாகவும், நேர்த்தியாகவும், வரவேற்புடன் இருப்பதை ராம் உறுதி செய்ய விரும்பினார்.

ராமைப் பொறுத்தவரை, அது மற்றொரு சாதாரண நாள் அல்ல.

அது மகிழ்ச்சி, நினைவுகள், நன்றியுணர்வு மற்றும் இறைவனின் அருள் நிறைந்த ஒரு சிறப்பான நாளாக இருந்தது.

தொடரும்

K.. Ragavan

 1-10-26

Small Story 749.

 Small Story 749

Life Is Beautiful – 94
Everything Falling Into Place

That evening, Ram went for his usual walk in the park. On the way, he met Ramanujam, the owner of the bakery he often visited. Ramanujam greeted him warmly and congratulated him on his marriage.

Ramanujam: “Sir, I came to know about your marriage through our friend Murthy. I was extremely happy to hear the news. My heartfelt congratulations to you.”

Ram: “Thank you very much, Sir. In fact, I wanted to call you this evening. I am hosting a party the day after tomorrow at Dasaprakash Paradise. Please come with your family at 6:00 p.m. I would be very happy to have you all there.”

Ramanujam: “Certainly, Sir. I will definitely be there with my wife.”

After their conversation, Ram returned home. As soon as he entered, his phone started ringing. It was Vasanthi.

Vasanthi: “Hello, Ram. We have packed everything. Kaadhambari has some official work and could not come with us. So, tomorrow, we will come to Mysore by taxi ourselves. You take some rest. We will manage everything.”

Ram: “No problem at all. Take your time and travel safely.”

Vasanthi: “We will manage. See you tomorrow.”

Ram: “Okay. Take care. See you tomorrow.”

They ended the call.

A few moments later, Ram received another call. This time, it was from Ranjitha.

Ranjitha: “Hello, Blogger Sir. A friend of mine told me that her mother is coming to Mysore tomorrow on the afternoon flight, which is scheduled to arrive at 1:00 p.m. I called you because I have some work in Hebbal, near Bangalore Airport. Since I will already be in that area, I thought I could pick them up from the airport. My Chief also asked me to help them.”

Ram was delighted to hear this.

Ram: “Why should you take the trouble, Ranjitha?”

Ranjitha: “There is no trouble at all, Sir. I have already spoken to Kaadhambari. I will pick them up at the airport and make sure they reach Mysore safely. Please don't worry.”

Ram: “Thank you so much, Ranjitha. I really appreciate your thoughtfulness.”

After ending the call, Ram sat quietly for a while. He wondered at the way everything was falling into place, one event after another, without any difficulty.

The arrival of Vasanthi, Kaadhambari’s arrangements, the party with his friends, and now Ranjitha’s unexpected help—all these things seemed to be happening naturally and at the right time.

Ram smiled to himself and thought, “How wonderfully everything is happening. I never planned all these things, yet everything seems to be moving smoothly. God has truly blessed me with good people at every step of my journey.”

With a grateful heart, Ram looked forward to the days ahead, feeling that life was indeed beautiful 

TobeContinued

K.RagavaSmall Story 749

Life Is Beautiful – 94
Everything Falling Into Place

That evening, Ram went for his usual walk in the park. On the way, he met Ramanujam, the owner of the bakery he often visited. Ramanujam greeted him warmly and congratulated him on his marriage.

Ramanujam: “Sir, I came to know about your marriage through our friend Murthy. I was extremely happy to hear the news. My heartfelt congratulations to you.”

Ram: “Thank you very much, Sir. In fact, I wanted to call you this evening. I am hosting a party the day after tomorrow at Dasaprakash Paradise. Please come with your family at 6:00 p.m. I would be very happy to have you all there.”

Ramanujam: “Certainly, Sir. I will definitely be there with my wife.”

After their conversation, Ram returned home. As soon as he entered, his phone started ringing. It was Vasanthi.

Vasanthi: “Hello, Ram. We have packed everything. Kaadhambari has some official work and could not come with us. So, tomorrow, we will come to Mysore by taxi ourselves. You take some rest. We will manage everything.”

Ram: “No problem at all. Take your time and travel safely.”

Vasanthi: “We will manage. See you tomorrow.”

Ram: “Okay. Take care. See you tomorrow.”

They ended the call.

A few moments later, Ram received another call. This time, it was from Ranjitha.

Ranjitha: “Hello, Blogger Sir. A friend of mine told me that her mother is coming to Mysore tomorrow on the afternoon flight, which is scheduled to arrive at 1:00 p.m. I called you because I have some work in Hebbal, near Bangalore Airport. Since I will already be in that area, I thought I could pick them up from the airport. My Chief also asked me to help them.”

Ram was delighted to hear this.

Ram: “Why should you take the trouble, Ranjitha?”

Ranjitha: “There is no trouble at all, Sir. I have already spoken to Kaadhambari. I will pick them up at the airport and make sure they reach Mysore safely. Please don't worry.”

Ram: “Thank you so much, Ranjitha. I really appreciate your thoughtfulness.”

After ending the call, Ram sat quietly for a while. He wondered at the way everything was falling into place, one event after another, without any difficulty.

The arrival of Vasanthi, Kaadhambari’s arrangements, the party with his friends, and now Ranjitha’s unexpected help—all these things seemed to be happening naturally and at the right time.

Ram smiled to himself and thought, “How wonderfully everything is happening. I never planned all these things, yet everything seems to be moving smoothly. God has truly blessed me with good people at every step of my journey.”

With a grateful heart, Ram looked forward to the days ahead, feeling that life was indeed beautiful 

TobeContinued

K.Ragavan

30-9-26

Small Story 749.T

 சிறுகதை 749

வாழ்க்கை அழகானது – 94
எல்லாமே சரியான முறையில் அமைந்து கொண்டிருந்தது

அன்று மாலை, ராம் வழக்கம்போல் பூங்காவிற்குச் சென்று நடைப்பயிற்சி மேற்கொண்டார். அப்போது, அவர் அடிக்கடி சென்று கொண்டிருந்த பேக்கரியின் உரிமையாளர் ராமானுஜத்தைச் சந்தித்தார். ராமானுஜம் அவரை அன்புடன் வரவேற்று, திருமணத்திற்காக வாழ்த்துத் தெரிவித்தார்.

ராமானுஜம்:
“சார், நமது நண்பர் மூர்த்தி மூலம் உங்கள் திருமணத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொண்டேன். அந்தச் செய்தியைக் கேட்டு மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். எனது மனமார்ந்த திருமண வாழ்த்துகள்.”

ராம்:
“மிக்க நன்றி, சார். உண்மையில், இன்று மாலையே உங்களைத் தொலைபேசியில் அழைக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். நாளை மறுநாள் தசபிரகாஷ் பாரடைஸில் எனது நண்பர்களுக்காக ஒரு விருந்து ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன். மாலை 6 மணிக்கு குடும்பத்துடன் அவசியம் வாருங்கள். நீங்கள் அனைவரும் வருவது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.”

ராமானுஜம்:
“நிச்சயமாக, சார். நான் என் மனைவியுடன் கண்டிப்பாக வருகிறேன்.”

அவர்களுடைய உரையாடல் முடிந்ததும், ராம் வீட்டிற்குத் திரும்பினார். அவர் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும், அவரது தொலைபேசி ஒலித்தது. அழைத்தது வசந்தி.

வசந்தி:
“ஹலோ, ராம். நாங்கள் எல்லாவற்றையும் பேக் செய்து விட்டோம். காதம்பரிக்கு சில அலுவலக வேலைகள் இருந்ததால், அவளால் எங்களுடன் வர முடியவில்லை. எனவே, நாங்கள் நாளை மதியம் விமானத்தில் வந்து, விமான நிலையத்திலிருந்து டாக்ஸியில் மைசூருக்கு வருகிறோம். நீங்கள் சிறிது ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். மீதியையெல்லாம் நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம்.”

ராம்:
“பரவாயில்லை. நீங்கள் நிதானமாக வந்து, பாதுகாப்பாகப் பயணம் செய்யுங்கள்.”

வசந்தி:
“நாங்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொள்கிறோம். நாளை சந்திப்போம்.”

ராம்:
“சரி. பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். நாளை சந்திப்போம்.”

அவர்கள் தொலைபேசி அழைப்பை முடித்துக் கொண்டனர்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, ராமுக்கு மீண்டும் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. இந்த முறை அழைத்தது ரஞ்சிதா.

ரஞ்சிதா:
“ஹலோ, பிளாக்கர் சார். எனது நண்பர் ஒருவர், அவருடைய அம்மா நாளை மதியம் விமானத்தில் வருவதாகவும், அந்த விமானம் மதியம் 1 மணிக்கு பெங்களூரு விமான நிலையத்தை வந்தடையும் என்றும் கூறினார். எனக்கு பெங்களூரு விமான நிலையத்திற்கு அருகிலுள்ள ஹெப்பாளில் சில வேலைகள் இருக்கின்றன. நான் ஏற்கனவே அந்தப் பகுதியில் இருப்பதால், விமான நிலையத்திற்குச் சென்று அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு வரலாம் என்று நினைத்தேன். அவர்களுக்கு உதவி செய்யும்படி எனது சீஃப்பும் என்னிடம் கூறியுள்ளார்.”

இதைக் கேட்ட ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ராம்:
“ரஞ்சிதா, நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு சிரமம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்?”

ரஞ்சிதா:
“இதில் எந்தச் சிரமமும் இல்லை, சார். நான் ஏற்கனவே காதம்பரியிடம் பேசி விட்டேன். விமான நிலையத்திற்குச் சென்று அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு வந்து, அவர்கள் பாதுகாப்பாக மைசூரைச் சென்றடைய ஏற்பாடு செய்கிறேன். நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம்.”

ராம்:
“மிக்க நன்றி, ரஞ்சிதா. உங்கள் அக்கறைக்கும் உதவிக்கும் நான் மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன்.”

அழைப்பை முடித்த பிறகு, ராம் சிறிது நேரம் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். ஒவ்வொரு நிகழ்வும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எந்தவித சிரமமும் இல்லாமல், எவ்வாறு இயல்பாகச் சரியான முறையில் அமைந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவர் எண்ணிப் பார்த்தார்.

வசந்தியின் வருகை, காதம்பரியின் ஏற்பாடுகள், நண்பர்களுடன் நடைபெறவிருந்த விருந்து, இப்போது எதிர்பாராத நேரத்தில் ரஞ்சிதா முன்வந்து செய்யும் உதவி—இவை அனைத்தும் இயல்பாகவும் சரியான நேரத்திலும் நடைபெறுவது போல் ராமுக்குத் தோன்றியது.

ராம் தனக்குள் புன்னகைத்துக் கொண்டு நினைத்தார்:

“எவ்வளவு அற்புதமாக எல்லாமே நடந்து கொண்டிருக்கிறது! இவற்றில் எதையும் நான் திட்டமிடவில்லை. ஆனால், அனைத்தும் எந்தத் தடையும் இல்லாமல் சீராக நடைபெறுகின்றன. எனது வாழ்க்கைப் பயணத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நல்ல மனிதர்களை எனக்கு அருளியிருக்கிறார் இறைவன்.”

நன்றியுணர்வுடன், வரவிருக்கும் நாட்களை ராம் எதிர்நோக்கினார். உண்மையிலேயே, வாழ்க்கை அழகானதுதான் என்று அவரது மனம் உணர்ந்தது.

தொடரும்...

கே. ராகவன்

30-9-26