Small Story 651.T

 

சிறுகதை 651

வேடிக்கையான கணிப்பாளர் கார்த்திக்

கார்த்திக் தனது நண்பரான வழக்கறிஞர் ராமுவின் அலுவலகத்திற்குச் சென்றார். அப்போது ராமு ஒரு வாடிக்கையாளருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார். கார்த்திக்கை பார்த்ததும் அன்புடன் வரவேற்று அமரச் சொன்னார்.

வாடிக்கையாளர் சென்ற பிறகு, ராமு கேட்டார்:

“வணக்கம் கார்த்திக், என்ன விஷயமாக வந்திருக்கிறாய்?”

கார்த்திக் பதிலளித்தார்:

“நம்ம நண்பர் நரேந்தரைச் சந்தித்தேன். அவர் இந்த ஆவணத்தை உங்களிடம் கொடுக்கச் சொன்னார்.”

ராமு அந்த ஆவணத்தைத் திறந்து பார்த்தார். அது அவரது கார் காப்பீட்டுக் கொள்கை (Insurance Policy) ஆகும். அந்தக் கொள்கையின் காலாவதி முந்தைய நாளே முடிந்திருந்தது. நரேந்தர் ஏற்கனவே அதை புதுப்பித்திருந்தார், ஏனெனில் ராமு அவரது வாடிக்கையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.

ஒரு கோப்பை தேநீர் அருந்தி, சுமார் பத்து நிமிடங்கள் உரையாடிய பிறகு, கார்த்திக் அலுவலகத்திலிருந்து புறப்பட்டார்.

வீட்டிற்குச் செல்லும் வழியில், தனது உறவினரான நாகராஜைச் சந்தித்தார். இருவரும் குடும்ப விஷயங்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டும் பழைய நினைவுகளைப் பகிர்ந்தும் சிறிது நேரம் கழித்தனர்.

பிரியாவிடை பெறும் நேரத்தில் நாகராஜ் கூறினார்:

“என்னுடைய புதிய செல்டோஸ் கார் தயாராக இருக்கிறது. அதை வாங்கிக் கொள்ளப் போகிறேன். நம்ம நண்பர் வழக்கறிஞர் ராமு ஒரு தொலைபேசி எண்ணைக் கொடுத்து, ‘அந்த நபரின் குரலைக் கேட்டால் உனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும்’ என்றார்.”

மேலும் அவர் கூறினார்:

“நான் இப்போதுதான் அந்த எண்ணுக்கு அழைத்தேன். ஆச்சரியமாக அது நம்ம நண்பர் நரேந்தரின் எண்ணாக இருந்தது! அவர் இப்போது முன்னணி காப்பீட்டு ஆலோசகராக வளர்ந்து, பல நல்ல வாடிக்கையாளர்களையும், சந்தனவன (சாண்டல்வுட்) திரைப்படப் பிரபலங்களையும் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை அறிந்து மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்.”

சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு இருவரும் தங்கள் வழியில் சென்றனர்.

சில நேரம் கழித்து, கார்த்திக் நரேந்தருக்கு தொலைபேசியில் அழைத்து,

“நான் ஆவணத்தை வழக்கறிஞர் ராமுவிடம் கொடுத்து விட்டேன். மேலும், ஒரு சிறிய உள்ளுணர்வு எனக்குத் தோன்றியது. இன்று உங்களுக்கு ஒரு வாகனக் காப்பீட்டுக் கொள்கை கிடைக்கலாம்; அதுவும் ஒரு நல்ல கார், உதாரணமாக செல்டோஸ் காருக்காக இருக்கலாம்!” என்றார்.

நரேந்தர் ஆச்சரியமடைந்து,

“அதை எப்படி கணித்தாய் கார்த்திக்? அருமை!” என்று கேட்டார்.

கார்த்திக் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தார்.

இந்த “ரகசியம்” சில நாட்கள் நரேந்தருக்கும் கார்த்திக்குமிடையே தொடர்ந்தது. இறுதியில் கார்த்திக் உண்மையை வெளிப்படுத்தினார்.

“வேடிக்கைக்காகத்தான் உனக்கு செல்டோஸ் காருக்கான ஒரு காப்பீட்டுக் கொள்கை கிடைக்கலாம் என்று சொன்னேன். ஏனெனில் அதற்கு முன்புதான் நான் நாகராஜைச் சந்தித்தேன். அவர் தனது புதிய செல்டோஸ் காரை வாங்கச் சென்று கொண்டிருந்தார். எனவே அது உண்மையான கணிப்பு இல்லை!”

என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட நண்பர்கள் அனைவரும் சிரித்துப் மகிழ்ந்தனர். கார்த்திக்கின் வேடிக்கையான “கணிப்பு” அனைவருக்கும் நல்ல பொழுதுபோக்காக அமைந்தது.

நீதி: சில நேரங்களில் மிகச் சிறந்த கணிப்பாகத் தோன்றுவது, உண்மையில் கூர்மையான கவனிப்பும் சிறிது வேடிக்கையான யூகமும் சேர்ந்த கலவையாக இருக்கலாம். 😊

கே. ராகவன்

24-6-26

Small Story 650.

 Small Story 650.

A Memorable Japan Visit and Completion of Ten Countries

After returning from his 15-day tour of Japan with his friend Basavaraj, Laxman was relaxing at home. He was sitting in the front yard facing the lawn when his wife, Darshana, brought him a cup of tea along with his favorite onion pakoras.

“Thank you, dear, for bringing my favorite pakoras. I was just thinking of asking you for them,” whispered Laxman.

Darshana smiled and said, “I know. Even if you travel to any country and find Indian restaurants there, the satisfaction of eating at home is something special. Do you agree?”

“You are absolutely right,” replied Laxman. “I missed having you with me on this trip. Since you had to attend your relative’s wedding, you could not come. Japan was wonderful. I loved the beautiful places, colorful flowers, and the fast-paced, active lifestyle of both men and women.”

Just then, Basavaraj called.

“Hello, Laxman! I slept for five hours after reaching home and now I feel completely refreshed. Shall we go to our favorite restaurant this evening?”

Laxman replied, “No need to go to a restaurant. You live within walking distance. Come to my house, and we can spend some time together here.”

About an hour later, Basavaraj arrived carrying a box of sweets prepared by his wife, Radhika.

Darshana welcomed him warmly. “Thank you for bringing these sweets. Please convey my thanks to Radhika.”

“How was your trip, Anna?” she asked.

“It was wonderful,” Basavaraj replied. “Japan is a beautiful country. The Japanese people are hardworking and busy all the time.”

After enjoying tea and onion pakoras, Basavaraj said to Darshana  these pakoras are very tasty. Thank you.”

Meanwhile, their friends Kotandaram and Vijay arrived to hear about their travel experiences.

“It was truly a memorable trip,” said Laxman happily. “With this visit to Japan, Basavaraj and I have completed visits to ten countries in the last five years.”

“That's amazing!” exclaimed Vijay. “At the age of 65, visiting ten countries is a remarkable achievement.”

The friends spent a pleasant evening sharing stories and memories from the trip. After some time, everyone returned to their homes, carrying with them the joy of friendship and the inspiration of lifelong travel.

K.Ragavan

23-6-26

Small Story 650.

 Small Story 650.

ஜப்பான் பயணத்தின் இனிய நினைவுகளும் பத்து நாடுகள் பயண சாதனையும்

தனது நண்பர் பசவராஜ் உடன் 15 நாட்கள் ஜப்பான் சுற்றுப்பயணத்தை முடித்து வீடு திரும்பிய லட்சுமண், வீட்டில் ஓய்வாக அமர்ந்திருந்தார். வீட்டின் முன்புறத் தோட்டத்தை நோக்கி அமர்ந்திருந்த அவரிடம், அவரது மனைவி தர்ஷனா ஒரு கப் தேநீரும், அவருக்குப் பிடித்த வெங்காயப் பக்கோடாவும் கொண்டு வந்தார்.

“நன்றி, அன்பே! எனக்குப் பிடித்த பக்கோடாவை கொண்டு வந்திருக்கிறாய். இதைத்தான் உன்னிடம் கேட்க நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்,” என்று மெதுவாகச் சொன்னார் லட்சுமண்.

புன்னகைத்த தர்ஷனா, “எனக்குத் தெரியும். நீங்கள் எந்த நாட்டிற்குச் சென்றாலும், அங்கே இந்திய உணவகங்களில் சாப்பிட்டாலும், வீட்டில் சாப்பிடும் திருப்தி தனித்துவமானது. இல்லையா?” என்று கேட்டாள்.

“நீ சொல்வது முற்றிலும் சரி,” என்று லட்சுமண் பதிலளித்தார். “இந்தப் பயணத்தில் நீ என்னுடன் இல்லாதது எனக்குக் குறையாக இருந்தது. உறவினர் திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள வேண்டியதால் உன்னால் வர முடியவில்லை. ஜப்பான் உண்மையிலேயே அற்புதமான நாடு. அங்குள்ள அழகிய இடங்கள், வண்ணமயமான மலர்கள், ஆண்களும் பெண்களும் மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும் ஒழுங்காகவும் வாழும் வாழ்க்கை முறை எனக்கு மிகவும் பிடித்தது.”

அந்த நேரத்தில் பசவராஜ் தொலைபேசியில் அழைத்தார்.

“வணக்கம், லட்சுமண்! வீட்டிற்கு வந்ததும் ஐந்து மணி நேரம் நன்றாகத் தூங்கினேன். இப்போது மிகவும் புத்துணர்ச்சியாக இருக்கிறேன். இன்று மாலை நம் விருப்பமான உணவகத்திற்குச் செல்லலாமா?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு லட்சுமண், “உணவகத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. நீ என் வீட்டிற்கு நடந்து வரும் தூரத்தில்தான் இருக்கிறாய். இங்கே வா, சிறிது நேரம் ஒன்றாகக் கழிப்போம்,” என்றார்.

சுமார் ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு, தனது மனைவி ராதிகா தயாரித்த இனிப்புகள் அடங்கிய ஒரு பெட்டியுடன் பசவராஜ் வந்தார்.

தர்ஷனா அவரை அன்புடன் வரவேற்றாள்.

“இந்த இனிப்புகளை கொண்டு வந்ததற்கு நன்றி. ராதிகாவிற்கும் என் நன்றியைத் தெரிவியுங்கள்,” என்றாள்.

பிறகு, “அண்ணா, உங்கள் பயணம் எப்படி இருந்தது?” என்று கேட்டாள்.

“மிகவும் அருமையாக இருந்தது,” என்று பசவராஜ் பதிலளித்தார். “ஜப்பான் ஒரு அழகான நாடு. அங்குள்ள மக்கள் மிகவும் உழைப்பாளிகளும் எப்போதும் பிஸியாக இருப்பவர்களும் ஆவர்.”

தேநீரும் வெங்காயப் பக்கோடாவும் சாப்பிட்ட பிறகு, பசவராஜ் தர்ஷனாவிடம், “இந்தப் பக்கோடா மிகவும் சுவையாக இருக்கிறது. நன்றி,” என்றார்.

அந்த நேரத்தில், அவர்களின் நண்பர்களான கோதண்டராம் மற்றும் விஜய் ஆகியோரும், ஜப்பான் பயண அனுபவங்களைக் கேட்க வந்தனர்.

மகிழ்ச்சியுடன் லட்சுமண் கூறினார்: “இது உண்மையிலேயே மறக்க முடியாத ஒரு பயணம். ஜப்பான் பயணத்துடன், கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் நானும் பசவராஜும் சேர்ந்து பத்து நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்த சாதனையை நிறைவு செய்துள்ளோம்.”

“அது மிகச் சிறப்பான விஷயம்!” என்று விஜய் ஆச்சரியத்துடன் கூறினார். “65 வயதில் பத்து நாடுகளுக்குச் சென்று வந்திருப்பது உண்மையிலேயே பாராட்டத்தக்க சாதனை.”

அதன்பின், நண்பர்கள் அனைவரும் ஜப்பான் பயணத்தின் இனிய நினைவுகளையும் அனுபவங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டு மகிழ்ச்சியாக மாலை நேரத்தை கழித்தனர். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அனைவரும் தங்களது வீடுகளுக்குத் திரும்பினர். நட்பின் மகிழ்ச்சியையும், வாழ்நாள் முழுவதும் பயணம் செய்யும் ஊக்கத்தையும் மனதில் நிறுத்திக்கொண்டு அவர்கள் பிரிந்தனர்.

– கே. ராகவன்

23-6-26

Tribute 932 T

 திரைப்படக் கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் தனியார் திரைப்படப் பள்ளிகளுக்கு Parattu – 932

இன்று ஊடகம், விளம்பரம், திரைப்பட நடிப்பு மற்றும் திரைப்படத் துறையின் பல்வேறு தொழில்நுட்பப் பிரிவுகள் வேகமாக வளர்ந்து புதிய பரிமாணங்களை எட்டியுள்ளன. திரைப்படங்களின் டிஜிட்டல் மாற்றம் காரணமாக, பல மொழிகளில் உருவாகும் படங்கள் மாநிலங்களையும் நாடுகளையும் தாண்டி பரந்த பார்வையாளர்களைச் சென்றடைகின்றன. இதன் விளைவாக டப்பிங், சப்டைட்டிலிங், மொழிபெயர்ப்பு, எடிட்டிங், காட்சி விளைவுகள் (Visual Effects), டிஜிட்டல் உள்ளடக்க உருவாக்கம் போன்ற துறைகளில் புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகியுள்ளன.

அரசு திரைப்படக் கல்வி நிறுவனங்களுடன், தென்னிந்திய மாநிலங்கள் முழுவதும் பல புகழ்பெற்ற இயக்குநர்களும் திரைப்பட ஆளுமைகளும் தங்களுக்கென திரைப்படப் பள்ளிகள் மற்றும் பயிற்சி மையங்களை நிறுவியுள்ளனர். இந்நிறுவனங்கள் நடிப்பு, இயக்கம், ஒளிப்பதிவு, படத்தொகுப்பு, திரைக்கதை எழுத்து, ஒலி வடிவமைப்பு, அனிமேஷன் மற்றும் பல்வேறு தொழில்நுட்பக் கலைகளில் தரமான பயிற்சிகளை வழங்கி திரைப்படத் துறையின் வளர்ச்சிக்கு பெரும் பங்களிப்பை வழங்கி வருகின்றன.

திரைப்படத் தயாரிப்பையும் நடிப்பையும் தங்கள் தொழிலாகத் தேர்ந்தெடுக்க ஆண்களும் பெண்களும் அதிக ஆர்வம் காட்டுவது மிகவும் பாராட்டத்தக்கது. புதிய திறமைகளை உருவாக்கவும், பிராந்திய திரைப்படத் துறைகளை வலுப்படுத்தவும், கலைஞர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களுக்கு வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தவும் மூத்த இயக்குநர்கள் மற்றும் திரைப்படக் கல்வியாளர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் சிறப்பானவை. மாநில மொழிகளையும் பண்பாடுகளையும் திரைப்படங்களின் மூலம் முன்னேற்றுவதோடு, திறமையானவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து பயிற்சி அளிக்கும் அவர்களின் தொலைநோக்கு பார்வை உண்மையிலேயே வரவேற்கத்தக்கது.

ஒவ்வொரு மாநிலமும் தனது படைப்பாற்றல் மிக்க இளைஞர்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும். திரைப்படக் கல்வியை ஆதரித்து, பிராந்திய திரைப்படத் துறையின் வளர்ச்சிக்காக முதலீடு செய்ய வேண்டும். வலுவான உள்ளூர் திரைப்படத் துறை மொழியையும் கலாச்சாரத்தையும் பாதுகாப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்திற்கும் முக்கிய பங்களிப்பை வழங்குகிறது.

இன்று அரசு மற்றும் தனியார் திரைப்படக் கல்வி நிறுவனங்களுக்கும், எதிர்கால தலைமுறையினருக்கு திரைப்படக் கலைகளை கற்பித்து வழிகாட்டுவதற்காக பள்ளிகள் மற்றும் அகாடமிகளை நிறுவியுள்ள இயக்குநர்கள் மற்றும் திரைப்படத் துறை வல்லுநர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த அஞ்சலியையும் மரியாதையையும் செலுத்துகிறேன். திறமைகளை வளர்த்து, சினிமா கலையை முன்னேற்றுவதற்காக அவர்கள் அர்ப்பணிப்புடன் ஆற்றி வரும் சேவை அளவிட முடியாதது; உயர்ந்த மரியாதைக்கு உரியது.

திரைப்படக் கல்வி நிறுவனங்கள், திரைப்படப் பள்ளிகள், ஆசிரியர்கள், இயக்குநர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்கள் அனைவருக்கும் எனது வணக்கங்களும் பாராட்டுகளும். அவர்கள் தொடர்ந்து புதிய தலைமுறையினரை ஊக்குவித்து, சினிமாவின் எதிர்காலத்தை வடிவமைத்து வருகின்றனர். 🎬🌟

கே. ராகவன்

Small Story 649.

 Smsll Story 649.

Same Name Encounter

Roopesh never expected to receive an invitation from the famous writer Manohar for his felicitation function at a star hotel on Sunday. He had met the writer during an official trip to Singapore, where Manohar had been invited by a renowned Tamil literary association. Now, the function was being held in Roopesh's hometown, Bangalore.

Roopesh asked his wife, Anusha, whether she would accompany him, as the invitation was meant for both husband and wife. Anusha had often heard her friends praise the luxurious hotel and readily agreed.

On Sunday, a huge crowd had gathered in front of the hotel. As Roopesh drove in, the security guard welcomed him and directed him toward the main hall. When Roopesh and Anusha entered, they were surprised to see many Sandalwood film personalities seated inside, smiling and greeting guests.

Just then, an announcement came from the stage:

“Dear friends, Manohar will be arriving shortly as he is completing the final scene of his film.”

Roopesh was puzzled. Why would a famous writer be shooting a film?

His confusion was cleared when the actor seated next to him explained, “Manohar is a popular film director and is always busy with shooting schedules.”

Roopesh immediately showed his invitation card. The actor looked at it and whispered, “Your Manohar's function is being held in another hall further down the corridor.”

Roopesh thanked him and turned to Anusha.

“How did the security guard send us here?” he asked.

Anusha smiled and replied, “He probably saw the name Manohar on the invitation and assumed we were attending this function.”

The couple then went to the correct hall, where the writer Manohar's felicitation ceremony was taking place. They enjoyed the literary event and later had a delicious dinner.

That day, Roopesh learned how two famous people sharing the same name—one a writer and the other a film director—had created a memorable confusion.

Moral: A common name can sometimes lead to uncommon misunderstandings.

K.Ragavan

22-6-26

Good Clip.

 Another excellent clip from Unsung Hero by Director Nagabharana, featuring Cinematographer G.S. Bhaskar, focused on the late cinematographer Ramachandra. As someone who has always admired the great stalwarts of cinematography, I found Bhaskar's narration of his experiences with Ramachandra both insightful and engaging. His discussion of the article he wrote on Ramachandra for The Hindu added further depth to the conversation.

Passion plays a vital role in every individual's pursuit of different subjects and professions. Although I am not a photographer myself, I have admired cinematography since my younger days. This clip's discussion on cinematography, framing, and visual composition reminded me of another legendary cinematographer, V.K. Murthy, one of my all-time favourites, known for classics such as Love in Tokyo and many other memorable films.

Overall, it was a very informative and enjoyable clip that paid tribute to the dedication, creativity, and passion of great cinematographers.

K.Ragavan

21-6-26

Small Story 649.T

 

சிறுகதை 649

ஒரே பெயரால் ஏற்பட்ட குழப்பம்

பிரபல எழுத்தாளர் மனோகரின் பாராட்டு விழாவிற்கான அழைப்பிதழ் தனக்கு வரும் என்று ரூபேஷ் ஒருபோதும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அந்த விழா ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒரு நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடைபெறவிருந்தது.

சிங்கப்பூரில் நடைபெற்ற ஒரு அலுவல் பயணத்தின் போது, புகழ்பெற்ற தமிழ் இலக்கிய அமைப்பு ஒன்றின் அழைப்பின் பேரில் வந்திருந்த எழுத்தாளர் மனோகரை ரூபேஷ் சந்தித்திருந்தார். இப்போது அந்த பாராட்டு விழா ரூபேஷின் சொந்த ஊரான பெங்களூரில் நடைபெறவிருந்தது.

அழைப்பிதழ் கணவன்-மனைவி இருவருக்கும் என்பதால், தன்னுடன் வருவாயா என்று ரூபேஷ் தனது மனைவி அனுஷாவிடம் கேட்டார். அந்த ஆடம்பரமான ஹோட்டலைப் பற்றி தனது தோழிகள் பலமுறை புகழ்ந்து பேசியதை கேட்டிருந்த அனுஷா மகிழ்ச்சியுடன் சம்மதித்தாள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை, ஹோட்டலின் முன்பாக பெரும் கூட்டம் திரண்டிருந்தது. ரூபேஷ் தனது காரை உள்ளே செலுத்தியபோது, பாதுகாப்பு காவலர் அவரை வரவேற்று பிரதான அரங்கத்தை நோக்கி வழிகாட்டினார்.

ரூபேஷும் அனுஷாவும் உள்ளே நுழைந்தபோது, பல கன்னடத் திரைப்பட நட்சத்திரங்கள் அங்கு அமர்ந்திருந்ததையும், விருந்தினர்களை புன்னகையுடன் வரவேற்றுக் கொண்டிருந்ததையும் கண்டு ஆச்சரியமடைந்தனர்.

அப்போது மேடையிலிருந்து ஒரு அறிவிப்பு ஒலித்தது:

“அன்புடையவர்களே, மனோகர் அவர்கள் தற்போது தனது திரைப்படத்தின் இறுதிக்காட்சிப் படப்பிடிப்பில் இருப்பதால், சிறிது நேரத்தில் இங்கு வருவார்கள்.”

இதைக் கேட்ட ரூபேஷ் குழப்பமடைந்தார். ஒரு பிரபல எழுத்தாளர் ஏன் திரைப்படப் படப்பிடிப்பில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும்?

அவரது குழப்பத்திற்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த நடிகர் விளக்கம் அளித்தார்.

“மனோகர் ஒரு பிரபல திரைப்பட இயக்குநர். படப்பிடிப்புப் பணிகளில் எப்போதும் பிஸியாக இருப்பார்,” என்றார்.

உடனே ரூபேஷ் தனது அழைப்பிதழைக் காட்டினார். அதை பார்த்த நடிகர் மெதுவாகச் சிரித்தபடி,

“நீங்கள் அழைக்கப்பட்ட மனோகரின் விழா, இந்த வழித்தடத்தின் முடிவில் இருக்கும் மற்றொரு அரங்கில் நடைபெறுகிறது,” என்று கூறினார்.

ரூபேஷ் அவருக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு அனுஷாவை நோக்கித் திரும்பினார்.

“பாதுகாப்பு காவலர் நம்மை இங்கே எப்படி அனுப்பிவிட்டார்?” என்று கேட்டார்.

அனுஷா புன்னகைத்தபடி,

“அழைப்பிதழில் ‘மனோகர்’ என்ற பெயரை மட்டும் பார்த்து, நாம் இந்த விழாவிற்குத்தான் வந்திருக்கிறோம் என்று நினைத்திருக்கலாம்,” என்றாள்.

பிறகு அந்த தம்பதியினர் சரியான அரங்கத்திற்குச் சென்றனர். அங்கு எழுத்தாளர் மனோகரின் பாராட்டு விழா சிறப்பாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அவர்கள் இலக்கிய நிகழ்ச்சியை ரசித்ததோடு, பின்னர் சுவையான இரவு உணவையும் மகிழ்ச்சியுடன் சாப்பிட்டனர்.

அன்றைய தினம், ஒரே பெயரைக் கொண்ட இரண்டு பிரபலங்கள்—ஒருவர் எழுத்தாளர், மற்றொருவர் திரைப்பட இயக்குநர்—எவ்வாறு மறக்க முடியாத குழப்பத்தை உருவாக்கினர் என்பதை ரூபேஷ் உணர்ந்தார்.

நீதி: ஒரே பெயர் சில நேரங்களில் எதிர்பாராத குழப்பங்களு',க்குக் காரணமாகலாம்.

கே. ராகவன்

22-6-26