Tribute 914.T

அனைத்து மொழிகளின் மறைந்த எழுத்தாளர்களுக்கு அஞ்சலி914 தமிழ் இலக்கிய உலகில் ஆழ்ந்தும் நீடித்தும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்களை நான் நினைவுகூர்கிறேன். PVR, சாவி, கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி, ஆர். கே. நாராயணன், கடுகு மற்றும் இன்னும் பலர் தங்கள் அற்புதமான படைப்புகளால் இன்று வரை கோடிக்கணக்கான வாசகர்களின் நினைவில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். ஒவ்வொரு மொழியிலும், தங்கள் வாசகர்களுடன் ஆழமான தொடர்பை உருவாக்கிய எழுத்தாளர்கள் இருக்கிறார்கள். அத்தகைய அனைவருக்கும் என் வணக்கமும் அஞ்சலியும். படைப்பாற்றல் என்பது அனைவரிடமும் இருக்கும் ஒரு சக்தி; ஒவ்வொரு படைப்பாளரும் தனித்துவமானவர்—படைப்பாற்றலில் போட்டி என்பதே இல்லை. ஒரு எழுத்தாளர் வாசகருடன் எப்படி தொடர்பு கொள்கிறார் என்பதே உண்மையில் முக்கியமானது; இதுவே என் உறுதியான நம்பிக்கை. இன்று, நம்மிடையே இல்லாதிருந்தாலும், தங்கள் மறக்கமுடியாத படைப்புகள் வழியாக என்றும் வாழ்ந்து வரும் அந்த மகத்தான எழுத்தாளர்களுக்கு நான் மகிழ்ச்சியுடன் அஞ்சலி செலுத்துகிறேன். கே. ராகவன் 9-2-26

Tribute to Late Writers of all Languages.914

Tribute to Late Writers of All Languages914. I remember the famous writers of the Tamil literary world who created a deep and lasting impact in their fields. Great writers like PVR, Savi, Kalki Krishnamurthy, R. K. Narayan, Kadugu, and many others are still remembered by millions of readers for their wonderful creations. In every language, there are writers who have made a powerful connection with their audience, and I salute all of them. Creativity is something everyone possesses, and every creator is unique—there is no competition in creativity. The way a writer communicates with readers is what truly matters, and this is my strong belief. Today, I am happy to pay tribute to those great writers who have left us, but continue to live on through their memorable works. K.Ragavan 9-2-26

Small Story 517.T

கோட்டேஸ்வரா–நண்பர்கள் சிறுகதை 517 கோட்டேஸ்வரராவ் தனது மனைவி பத்மாவுடன், கனகபுரா ரோட்டில் உள்ள தனது மகள் ரோஷினியின் அபார்ட்மெண்டிற்கு வந்தார். ரோஷினியும், அவரது கணவர் பிரவீனும் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றனர். இந்த மதிய உணவு, பிரவீனின் சமீபத்திய பதவி உயர்வை கொண்டாடுவதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. பிரவீன், ஹாலந்தை தலைமையிடமாகக் கொண்ட பிரபல பன்னாட்டு நிறுவனமான பிலிப்ஸ் நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வந்தார். பெங்களூரு அலுவலகத்தில் துணை மேலாளராக இருந்த அவர், சிறந்த சலுகைகளுடன் மேலாளராக பதவி உயர்வு பெற்றிருந்தார். அந்த சந்தோஷமான நிகழ்வை சிறப்பாக்க, ரோஷினி இனிப்புகளுடன் சுவையான உணவைத் தயாரித்திருந்தார். உணவை ரசித்துக் கொண்டிருந்த போது, கோட்டேஸ்வரராவ் மெதுவாக தனது மகளிடம், “இந்த பிரவீன் உண்மையிலேயே அதிர்ஷ்டசாலி. இவ்வளவு மதிப்புள்ள வெளிநாட்டு நிறுவனத்தில் நல்ல பதவி பெறுவது எளிதல்ல,” என்று சொன்னார். ரோஷினி சிரித்துக்கொண்டு, “ஆமாம் அப்பா. அவர் தன் திறமையால் இந்த பதவி உயர்வை பெற்றார். அதற்கு மேலாக, ஹாலந்திலிருந்து ஒரு இயக்குநர் அவரை நேரடியாக பரிந்துரை செய்தார்,” என்றாள். இதைக் கேட்ட கோட்டேஸ்வரராவுக்கு பெருமையும் மகிழ்ச்சியும் ஏற்பட்டது. திறமை அடிப்படையிலான பதவி உயர்வும், அதனுடன் ஒரு இயக்குநரின் பரிந்துரையும், அவரது மருமகனின் மதிப்பையும் எதிர்கால வளர்ச்சியையும் மேலும் உறுதிப்படுத்தியது. வீட்டிற்கு திரும்பிய பிறகு, கோட்டேஸ்வரராவுக்கு ஒரு அறியாத எண்ணிலிருந்து தொலைபேசி வந்தது. “ஏய் நண்பா, எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று அழைப்பவர் கேட்டார். முதலில் அந்த குரல் யாருடையது என்பதை கோட்டேஸ்வரராவால் அடையாளம் காண முடியவில்லை. பின்னர் அவர், “நான் உன் பள்ளி நண்பன் பிரம்மானந்தராவ். இப்போது ஹாலந்தில் குடியேறி இருக்கிறேன்,” என்றார். அவர் தொடர்ந்தார், “சமீபத்தில் பிரவீனின் பதவி உயர்வு பட்டியலைப் பார்த்தேன். அவருடைய வாழ்க்கை விவரங்களையும், வரவேற்பு நிகழ்ச்சிப் புகைப்படங்களையும் பார்க்கும் போது, நீயும் உன் மனைவியும் எனக்கு தெரிந்தீர்கள். பிரவீனின் திறமைக்கு மேலாக, ஒரு மூத்தவரின் பரிந்துரை கூடுதல் மதிப்பை தரும். அதனால் நான் அவரின் பெயரை எங்கள் இயக்குநர்களிடம் பரிந்துரை செய்தேன். அவர்களும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள்.” பிரம்மானந்தராவ் அன்புடன் மேலும் கூறினார், “நீ அடிக்கடி சொல்வாய் அல்லவா—‘நான் நண்பர்களால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்’ என்று. அதுதான் உண்மை. நீ எவரிடமும் உதவி கேட்காத கோட்டேஸ்வரராவ். விரைவில் பெங்களூருக்கு வருகிறேன். அப்போது சந்திப்போம். கவனமாக இரு.” அழைப்பு முடிந்ததும், கோட்டேஸ்வரராவ் தனக்குத்தானே மெதுவாக முணுமுணுத்தார்— “உண்மைதான்… என்னை மதிக்கும் கோட்டேஸ்வரா–நண்பர்கள் எனக்கு இருப்பதால், நான் உண்மையிலேயே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்.” — கே. ராகவன் 10-2-26

Small Story 516.

Small Story 516. Tradition Won’t Change Subbu was thrilled to attend the marriage of his friend Mani’s son. The wedding venue was beautifully arranged—more like a resort—surrounded by nature and filled with a pleasant, peaceful ambience. Elders gathered around to bless the young couple, creating a truly auspicious atmosphere. Mani’s son Vishnu worked in the US as a Project Manager at the leading IT giant Microsoft, and the bride was also employed at the same place. Despite their modern lifestyles, the wedding was conducted in a deeply traditional manner. Breakfast and lunch were served generously to more than 350 guests. Subbu felt happy and proud of his friend Mani’s broad-mindedness and warm, inviting nature. Vishnu, too, seemed to have inherited these qualities from his father. Mani’s wife, Smitha, looked graceful as she personally welcomed guests from both the groom’s and the bride’s families. Subbu was especially impressed by the meticulous arrangements and the traditional chanting of mantras conducted by Murthy, the priest. Subbu had always admired Mani’s hospitality—it had grown steadily since their younger days and continued even now. Although Subbu’s wife could not attend due to ill health, she watched the wedding proceedings through video and felt happy hearing the sacred mantras. After returning from the wedding, Subbu softly whispered to himself, “South Indian marriages are truly special—the real attraction is the mantras.” K.Ragavan 9-2-26

Small Story 515.

Small Story 515. Deserving Gift for Friends Ram invited his group of fifteen friends to a tea meeting at his home. None of them knew the reason for the gathering. Ten friends managed to attend, while a few could not make it due to personal commitments. All those who arrived gathered at Ram’s elegant apartment and were warmly welcomed by Ram and his wife, Vasanthy. Ram had retired from a leading architectural company and had settled peacefully in Bengaluru. Ram and Vasanthy had an only daughter, Suganthi, who was settled in the United States and working as a Quality Manager for a leading pharmaceutical company, Merck. Her husband, Shyam, was also working in the same company as a Marketing Head. Vasanthy served delicious snacks along with two varieties of sweets, chocolates, and refreshing tea. The friends thoroughly enjoyed the treat and thanked the couple, though they were still curious about the occasion. Finally, Ram broke the suspense. “My daughter arrived from the US yesterday. My son-in-law and grandson could not come. She wanted to meet all of you, as she has often heard about you from me. This is my daughter, Suganthi.” Suganthi smiled, folded her hands, and said, “Namaskara. I am very proud to see my father’s friends still active and contributing to society even after retirement.” She then added, “My husband, Shyam, has sent a small compliment for all of you.” She distributed silver metal capsule-shaped containers, specially designed to store tablets and carry them conveniently while traveling. The friends happily thanked Suganthi for the thoughtful gift and conveyed their appreciation to her husband, Shyam. After spending some more time together, everyone departed with joy—carrying not only a useful capsule companion but also warm memories of friendship and togetherness. K.Ragavan 8-2-26

Small Story 515.T

சிறுகதை 515 நண்பர்களுக்கான உரிய பரிசு ராம் தனது பதினைந்து நண்பர்களை தனது இல்லத்தில் தேநீர் விருந்திற்கு அழைத்திருந்தார். இந்தச் சந்திப்பின் காரணம் என்னவென்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. அவர்களில் பத்து நண்பர்கள் வர முடிந்தது; சிலர் தனிப்பட்ட காரணங்களால் வர முடியாமல் போனார்கள். வந்த அனைவரும் ராமின் அழகான அபார்ட்மெண்டில் கூடினர். ராமும் அவரது மனைவி வசந்தியும் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றனர். ராம் ஒரு முன்னணி கட்டிடக்கலை நிறுவனத்தில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். தற்போது அவர் பெங்களூருவில் அமைதியான வாழ்க்கையை நடத்தி வந்தார். ராம் மற்றும் வசந்திக்கு சுகந்தி என்ற ஒரே மகள். அவர் அமெரிக்காவில் வசித்து, மெர்க் என்ற முன்னணி மருந்து நிறுவனத்தில் தர மேலாளராக (Quality Manager) பணியாற்றி வந்தார். அவரது கணவர் ஷ்யாம் அதே நிறுவனத்தில் மார்க்கெட்டிங் தலைவராக (Marketing Head) பணியாற்றி வந்தார். வாசந்தி சுவையான சிற்றுண்டிகள், இரண்டு வகை இனிப்புகள், சாக்லேட்டுகள் மற்றும் சுடச் சுட தேநீர் பரிமாறினார். நண்பர்கள் அனைவரும் அந்த விருந்தை மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவித்து, தம்பதியருக்கு நன்றி தெரிவித்தனர். இருப்பினும், இந்தச் சந்திப்பின் காரணம் என்னவென்று அறிய ஆவலுடன் இருந்தனர். இறுதியாக, ராம் அந்த ஆவலை தீர்த்தார். “என் மகள் நேற்று அமெரிக்காவிலிருந்து வந்துள்ளார். என் மருமகனும் பேரனும் வர முடியவில்லை. நான் உங்களைப் பற்றி அடிக்கடி சொல்வதால், உங்களை எல்லோரையும் சந்திக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். இவர்தான் என் மகள் சுகந்தி.” சுகந்தி சிரித்துக்கொண்டு, கைகளை கூப்பி, “நமஸ்காரம். ஓய்வுக்குப் பிறகும் சமூகத்திற்கு பயனுள்ளதாக செயல்பட்டு வரும் என் தந்தையின் நண்பர்களை காண்பதில் எனக்கு பெருமை,” என்றார். பின்னர் அவர், “என் கணவர் ஷ்யாம், உங்களுக்கெல்லாம் ஒரு சிறிய பரிசை அனுப்பியுள்ளார்,” என்று கூறினார். பயணம் செய்யும்போது மாத்திரைகளை பாதுகாப்பாக வைத்துச் செல்ல உதவும், வெள்ளி நிறத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட காப்சூல் வடிவ சிறப்பு பெட்டிகளை அவர் அனைவருக்கும் வழங்கினார். நண்பர்கள் அனைவரும் அந்த பயனுள்ள பரிசைப் பெற்றுக்கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் சுகந்திக்கு நன்றி தெரிவித்தனர். மேலும், அவரது கணவர் ஷ்யாமுக்கும் தங்களது நன்றியை தெரிவித்துக்கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொண்டனர். சில நேரம் மேலும் இனிய உரையாடல்களில் கழித்த பிறகு, அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் விடைபெற்றுச் சென்றனர். பயனுள்ள அந்த காப்சூல் பெட்டியுடன் மட்டுமல்லாமல், நட்பு மற்றும் ஒன்றுபட்ட நினைவுகளையும் மனதில் சுமந்து சென்றனர். – க. ராகவன் 8-2-26

Small Story 514.

Small Story 514 System Shivanna’s Timely Encounter Shivanna returned home from his office, counting the final days of his career. Only one more week remained before he retired from the PWD department, where he had served faithfully as an engineer. Known for his discipline and orderly way of working, his colleagues fondly called him “System Shivanna.” That afternoon brought him special joy. His daughter Poornima had arrived from Singapore along with her son Akash, who was studying in the 8th standard. Her husband, an IT professional, could not accompany them due to work commitments. Seeing his daughter and grandson after a long time filled Shivanna’s heart with happiness. Poornima had thoughtfully brought her father’s favorite chocolates, biscuits, and homemade halwa prepared especially for him. In the evening, Poornima mentioned that at 7 p.m., a relative of her Singapore friend would visit to collect a parcel. Right on time, a young man arrived and introduced himself as Raju, a bank employee. He was smart, intelligent, and well-mannered. Shivanna was instantly impressed and thought of recommending his sister’s daughter, Revathi, as a suitable match for him. Just then, as if destiny had planned it, Shivanna’s sister called to say she was on her way to meet Poornima—along with Revathi. Shivanna smiled, sensing something special. As the evening progressed and introductions were made, Shivanna noticed that Raju and Revathi were comfortable with each other and shared a natural connection. A few days later, true to his systematic nature, Shivanna contacted Raju’s father, Mahadeva, a retired Executive Engineer from the PWD and Shivanna’s former senior officer. When Shivanna spoke about the meeting between their children, Mahadeva was delighted. He felt proud that his son had found a connection within the family of his respected colleague, System Shivanna. On the wedding day, Mahadeva announced with pride, “I am truly happy to be associated with my old colleague, fondly known as System Shivanna—a wonderful engineer admired for his discipline and values.” The gathering was filled with joy and applause, celebrating not just a marriage, but a lifetime of integrity, relationships, and perfect timing. K.Ragavan 7-2-26