Small Story 676.T

 சிறுகதை 676

வாழ்க்கை அழகானது – 21

வசந்தி, கே.ஆர்.எஸ். அணை அருகிலுள்ள பிருந்தாவன் ஹோட்டலில் அமர்ந்திருந்தபோது, பக்கத்து மேசையில் ஒரு சிறிய கைப்பை கிடப்பதைக் கவனித்தார். யாரோ அதை மறந்துவிட்டுச் சென்றிருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, சுற்றிலும் பார்த்தார். ஆனால் அந்தப் பைக்குச் சொந்தக்காரர் யாரையும் காணவில்லை.

அவர் அந்தப் பையை எடுத்து பார்த்தபோது, மேலே ஒரு தொலைபேசி எண் எழுதப்பட்டிருந்தது. உடனே அந்த எண்ணுக்கு அழைத்தார்.

"ஹலோ, யார் பேசுகிறீர்கள்?" என்று மறுமுனையில் கேட்டார்கள்.

வசந்தி, "நான் வசந்தி பேசுகிறேன். நான் கே.ஆர்.எஸ். அணையில் உள்ள பிருந்தாவன் ஹோட்டலில் இருக்கிறேன். உங்கள் கைப்பை இங்கே கிடைத்தது. உங்கள் பெயர் என்ன?" என்று கேட்டார்.

மறுமுனையில், "மிக்க நன்றி, வசந்தி. என் பெயர் ராதிகா. நானும் என் கணவர் ரவியும் தோட்டத்தைப் பார்த்துவிட்டு காருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறோம். உங்கள் அழைப்பு வந்ததால்தான் பை காணாமல் போனதை அறிந்தேன். காரின் சாவி அந்தப் பையில்தான் இருக்கிறது. தயவுசெய்து அங்கேயே இருங்கள். நான் வந்து வாங்கிக்கொள்கிறேன்," என்றார்.

சிறிது நேரத்தில் ராதிகாவும் அவரது கணவர் ரவியும் வந்தனர்.

வசந்தி, "வணக்கம், நான் வசந்தி. இவர் என் நண்பர் ராம்," என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.

ரவி, "தயவுசெய்து பையைச் சரிபார்த்துப் பாருங்கள்," என்றார்.

வசந்தி பையை ராதிகாவிடம் கொடுத்தார். ராதிகா எல்லாவற்றையும் சரிபார்த்துவிட்டு,

"மிக்க நன்றி, வசந்தி. இவர் என் கணவர் ரவி," என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.

பிறகு அவர்கள், "நாங்கள் பெங்களூருக்குச் செல்கிறோம். நீங்கள் இருவரும் விரும்பினால் எங்களுடன் வாருங்கள்," என்றார்கள்.

வசந்தி, "நன்றி. ராம் பெங்களூருக்குச் செல்ல வேண்டும்," என்றார்.

ராதிகா, "அப்படியானால் நீங்கள்?" என்று கேட்டார்.

வசந்தி, "நான் மைசூருக்குச் செல்ல வேண்டும். பேருந்தில் போய்விடுவேன்," என்றார்.

ராதிகா, "அதில் என்ன பிரச்சனை? முதலில் உங்களை மைசூரில் இறக்கிவிட்டு, பிறகு நாங்கள் பெங்களூருக்குச் செல்கிறோம்," என்றார்.

அந்த நேரத்தில் பலத்த மழை பெய்யத் தொடங்கியது.

சுமார் நாற்பத்தைந்து நிமிடங்களில் அவர்கள் மைசூரை அடைந்தனர். வசந்தி காரிலிருந்து இறங்கினார்.

"ராதிகா, உங்கள் உதவிக்கு மிக்க நன்றி. இது என்னுடைய முகவரி அட்டை. எப்போதாவது மைசூருக்கு வந்தால் கண்டிப்பாக என்னைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்," என்று வசந்தி கூறினார்.

ராதிகா, "கண்டிப்பாக. மிகவும் நன்றி. தொடர்பில் இருப்பேன். இனிய இரவு வணக்கம்," என்றார்.

வசந்தி மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களிடம் விடைபெற்றார். தனது நண்பர் ராமுக்கு பெங்களூருக்குச் செல்ல நல்ல பயண வசதி கிடைத்ததை நினைத்து, மனதிற்குள், "கடவுள் பெரியவர்!" என்று சொல்லிக்கொண்டார்.

தொடரும்…

19-7-26

Great loss.

 Great loss

The demise of Sir Garfield Sobers at the age of 89 is a profound loss to the cricketing world and to his countless fans across the globe. He was one of the greatest cricketers of all time, whose extraordinary talent and all-round brilliance revolutionized the game decades ago. His remarkable achievements, unmatched versatility, and unique identity will forever remain an inspiration to generations of cricketers. His legacy will continue to live on in the hearts of cricket lovers everywhere. May his soul rest in peace.

K.Ragavan

Small Story 675.

 Small Story 675.

Life is Beautiful 20.

Suddenly rain started in the Beautiful  brindavan gardens.Ram and vasanthi rushed to the near hotel for shelter.Rain started pouring heavily and ram was worried, how to reach bangalore ,for tomorrow’s work.His thinking was removed by vasanthi’s intervention.

Ram,are you bother about reaching bangalore.

Ram.Yes ,vasanthi,how long this rain will continue ,i do n’t know.

Vasanthi.It may stop with in half an hour,by the time we will have our dinner or tiffin.

Ram.O,k.we will have tiffin ,Vasanthi.

Fine,i was also thinking of taking tiffin only,because of afternoon heavy lunch.

They ordered for Mysore  Masal dosai,which was famous in Mysore.

Vasanthi. Ram ,i hope you enjoyed today

Ram.Certainly,How about you.

Vasanthi.This experience is nice,pleasant and above all beautiful.

Ram.For me too,like a hero feeling.

Vasanthi.No doubt,you are my hero.By the time Server brought the masal dosai which was very hot

Ram.Thank you for your lovely compliment.If i am your hero,you are my heroine.

Vasanthi.Really ram.

Ram.Why ,you got doubt.You are my beautiful heroine.

Vasanthi.Iam really honored ,from a person like you .

Ram and vasanthi finished their tiffin and waiting for the bill to come.

At that time one unexpected  thing happened.Vasanthi saw (to be continued)

.18-7-26

Small Story 775.T

 Small Story 675

வாழ்க்கை அழகானது – 20

அழகிய பிருந்தாவன் பூங்காவில் திடீரென மழை பெய்யத் தொடங்கியது. ராமும் வசந்தியும் அருகிலிருந்த ஒரு ஹோட்டலுக்குள் மழையிலிருந்து தஞ்சம் புகுந்தனர்.

மழை மிகவும் பலமாகக் கொட்டியது. அதை பார்த்த ராம், "நாளை வேலைக்காக பெங்களூருக்குச் செல்ல வேண்டுமே, எப்படி போவேன்?" என்று கவலையுடன் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அப்போது வசந்தி அவன் சிந்தனையைக் கலைத்தாள்.

வசந்தி: "ராம், பெங்களூருக்குப் போவது பற்றித்தானே கவலைப்படுகிறீர்கள்?"

ராம்: "ஆமாம், வசந்தி. இந்த மழை எவ்வளவு நேரம் நீடிக்கும் என்று தெரியவில்லையே."

வசந்தி: "அரை மணி நேரத்திற்குள் நின்றுவிடலாம். அதற்குள் இரவு உணவோ அல்லது டிபனோ சாப்பிடலாம்."

ராம்: "சரி. டிபன் சாப்பிடலாம்."

வசந்தி: "நானும் அதைத்தான் நினைத்தேன். மதியம் நிறைய சாப்பிட்டதால் இப்போது டிபன் போதுமானது."

இருவரும் மைசூரின் புகழ்பெற்ற மைசூர் மசாலா தோசையை ஆர்டர் செய்தனர்.

வசந்தி: "ராம், இன்றைய நாளை நீங்கள் ரசித்தீர்களா?"

ராம்: "நிச்சயமாக. உங்களுக்கு எப்படி இருந்தது?"

வசந்தி: "இந்த அனுபவம் மிகவும் இனிமையாகவும், மனதுக்கு மகிழ்ச்சியாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மிகவும் அழகாகவும் இருந்தது."

ராம்: "எனக்கும் அப்படித்தான். இன்று ஒரு கதாநாயகனாக இருந்த உணர்வு ஏற்பட்டது."

வசந்தி: "சந்தேகமே இல்லை. நீங்கள் என் கதாநாயகன்."

அந்த நேரத்தில், சர்வர் சூடாக ஆவிபறக்கும் மசாலா தோசையை கொண்டு வந்தார்.

ராம்: "உங்கள் இனிய பாராட்டுக்கு நன்றி. நான் உங்கள் கதாநாயகன் என்றால், நீங்கள் என் கதாநாயகி."

வசந்தி: "உண்மையாகவா, ராம்?"

ராம்: "ஏன்? உனக்கு சந்தேகமா? நீ என் அழகான கதாநாயகி."

வசந்தி: "உங்களைப் போன்ற ஒருவரிடமிருந்து இப்படிப்பட்ட பாராட்டு கிடைத்தது எனக்கு மிகுந்த பெருமையாக இருக்கிறது."

ராமும் வசந்தியும் டிபனை முடித்துவிட்டு, பில் வருவதற்காக காத்திருந்தனர்.

அந்த நேரத்தில், யாரும் எதிர்பார்க்காத ஒரு சம்பவம் நடந்தது.

வசந்தி திடீரென்று ஒன்றைக் கண்டாள்…

(தொடரும்...)

18-7-26

Letter.

 Our readers have their say on the stories of the weekTheNationaal,UAE

July 17, 2026

A return to all-out war?

I write in reference to Dr Ebtesam Al Ketbi’s article Gulf countries are in a grey zone between war and peace (July 12): the recent mutual escalations between Washington and Tehran are not healthy signs. The Middle East continues to face instability due to recurring tensions, while the global economy is also experiencing uncertainty. It is hoped that both Tehran and Washington will end these escalations, return to the path of dialogue and commit to a lasting peace process. Such a move would not only contribute to regional and global peace but also help ensure the safety and confidence of students, travellers and ordinary citizens around the world. Will both sides choose diplomacy over confrontation in the coming days? The world hopes they will. – K Ragavan, Bengaluru, India

I

Small Story 674.

 Small Story 674

.Life Is Beautiful – 19

Vasanthi suggested that Ram visit the famous Brindavan Gardens to see the beautiful illuminated lights. On holidays, the musical lighting show was always held. Since it was a Sunday, she thought it would be the perfect time to go.

Ram agreed, and they took a taxi to the Brindavan Gardens.

The place was crowded with people from all over the world—it was no exaggeration to say so. The main attraction was the illuminated fountains, where the colorful lights danced in perfect harmony with the music. It had been designed by the famous Karnataka engineer and visionary, Sir M. Visvesvaraya.

Vasanthi said, "One of the world's finest gardens, with its musical fountain, is the main highlight."

Ram smiled. "Yes, I agree. With your beautiful narration, this beautiful place has become even more beautiful."

Vasanthi laughed. "No, Ram."

Ram replied, "A fact is a fact. You are also a beautiful woman."

The moment he said it, Ram wondered why he had made such a personal comment.

Vasanthi smiled shyly. "Really? Am I beautiful? Then you are handsome too."

Ram laughed. "Thank you for the compliment."

They then started walking across the green lawns, enjoying the beauty of the gardens.

Vasanthi said softly, "Today is a memorable day for me."

Ram asked, "What is the reason?"

She replied, "Because I am walking with you."

Ram smiled. "It is memorable for me too. If I tell you something, you should not misunderstand me."

Vasanthi replied, "Whatever you say, I won't misunderstand."

Ram said, "Being here with you reminds me of the old film songs picturized on a hero and heroine in beautiful gardens."

Vasanthi exclaimed, "Oh, my God! What a beautiful imagination! I like it."

"Thank you," Ram said.

After a brief silence, Vasanthi continued, "I have met many people in my life, but I don't know why—you have impressed me."

Ram looked at her warmly. "I feel the same."

Just then, dark clouds gathered in the sky, and a gentle rain began to fall.

(To be continued...)

17-7-26

Small Story 674.T

 

சிறுகதை 674

வாழ்க்கை அழகானது – 19

புகழ்பெற்ற பிருந்தாவன் பூங்காவை (Brindavan Gardens) சென்று, அங்குள்ள வண்ணமயமான ஒளி அலங்காரங்களையும் இசையுடன் கூடிய நீரூற்று நிகழ்ச்சியையும் பார்க்கலாம் என்று வசந்தி ராமிடம் பரிந்துரைத்தாள். விடுமுறை நாட்களில் அந்த இசை–ஒளி நிகழ்ச்சி நடைபெறும். அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால், செல்ல மிகவும் ஏற்ற நாள் என்று அவள் நினைத்தாள்.

ராமும் சம்மதித்தார். இருவரும் ஒரு டாக்ஸியில் பிருந்தாவன் பூங்காவிற்குச் சென்றனர்.

அந்த இடம் உலகின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் வந்திருந்த மக்களால் நிரம்பி வழிந்தது. அப்படிச் சொன்னால் அது மிகைப்படுத்தல் அல்ல. அங்குள்ள முக்கியமான ஈர்ப்பு, இசைக்கு ஏற்ப வண்ணமயமான ஒளிகளில் நடனமாடும் இசை நீரூற்றுகளே. இந்த அற்புதமான அமைப்பை கர்நாடகத்தின் புகழ்பெற்ற பொறியியலாளரும் தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்டவருமான சர் எம். விஸ்வேஸ்வரய்யா வடிவமைத்தார்.

வசந்தி கூறினாள்:

"உலகின் மிகச் சிறந்த பூங்காக்களில் இதுவும் ஒன்று. குறிப்பாக இங்குள்ள இசை நீரூற்றுதான் இதன் முக்கியமான சிறப்பு."

ராம் புன்னகையுடன் கூறினார்:

"ஆம், நான் ஒத்துக்கொள்கிறேன். ஆனால், உன் அழகான வர்ணனையால் இந்த அழகான இடம் இன்னும் அழகாகத் தோன்றுகிறது."

வசந்தி சிரித்தாள்.

"இல்லை, ராம்."

ராம் சொன்னார்:

"உண்மை என்றால் உண்மைதான். நீங்களும் மிகவும் அழகான பெண்."

அப்படிச் சொன்னவுடன், ஏன் இவ்வளவு தனிப்பட்ட கருத்தை தன்னால் சொல்ல முடிந்தது என்று ராம் மனதிற்குள் ஆச்சரியப்பட்டார்.

வசந்தி வெட்கத்துடன் புன்னகைத்து கேட்டாள்:

"உண்மையாகவா? நான் அழகாக இருக்கிறேனா? அப்படியானால் நீங்களும் மிகவும் அழகானவர்தான்."

ராம் சிரித்தபடி,

"இந்தப் பாராட்டுக்கு நன்றி," என்றார்.

பின்னர் இருவரும் பசுமையான புல்வெளிகளின் வழியாக மெதுவாக நடந்தபடி, பூங்காவின் இயற்கை அழகை ரசித்தனர்.

மென்மையான குரலில் வசந்தி சொன்னாள்:

"இன்று என் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒரு நாள்."

ராம் கேட்டார்:

"அதற்குக் காரணம் என்ன?"

அவள் பதிலளித்தாள்:

"ஏனென்றால், இன்று நான் உங்களுடன் சேர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கிறேன்."

ராம் புன்னகையுடன் கூறினார்:

"எனக்கும் இன்றைய நாள் மறக்க முடியாததுதான். நான் ஒன்று சொன்னால், தயவு செய்து தவறாக எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது."

வசந்தி உடனே,

"நீங்கள் எதைச் சொன்னாலும் நான் தவறாக நினைக்க மாட்டேன்," என்றாள்.

ராம் கூறினார்:

"உங்களுடன் இங்கே நடந்து கொண்டிருப்பது, அழகான பூங்காக்களில் கதாநாயகனும் கதாநாயகியும் தோன்றும் பழைய திரைப்படப் பாடல்களை எனக்கு நினைவூட்டுகிறது."

வசந்தி மகிழ்ச்சியுடன்,

"அய்யோ! என்ன அழகான கற்பனை! எனக்கு அது மிகவும் பிடித்திருக்கிறது," என்றாள்.

"நன்றி," என்று ராம் கூறினார்.

சிறிது நேர அமைதிக்குப் பிறகு, வசந்தி மீண்டும் பேசினாள்:

"என் வாழ்க்கையில் நான் பலரை சந்தித்திருக்கிறேன். ஆனால் ஏனென்று தெரியவில்லை... நீங்கள் என்னை மிகவும் கவர்ந்துவிட்டீர்கள்."

ராம் அன்பான பார்வையுடன் அவளை நோக்கி,

"எனக்கும் அதே உணர்வுதான்," என்றார்.

அந்த நேரத்தில் வானம் கருமேகங்களால் சூழப்பட்டது. சிறிது நேரத்தில் மென்மையான மழைத்துளிகள் பொழியத் தொடங்கின.

(தொடரும்...)

17-7-26