Small Story 691.T

 சிறுகதை 691

வாழ்க்கை அழகானது – 36

ராஜ் தொடர்ந்து பேசினார்.

ராஜ்: "ராம், நேற்று எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. என் மூத்த பத்திரிகையாளர் நண்பர் உங்கள் திறமையைப் பற்றி மிகவும் உயர்வாகப் பேசினார். அதைக் கேட்டு எனக்கு மிகவும் பெருமையாக இருந்தது. உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச இதழ்களில் பல்வேறு சமூகப் பிரச்சினைகள் குறித்து நீங்கள் ஏராளமான சிறுகதைகள், கட்டுரைகள், மற்றும் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் எழுதியிருப்பதாக அவர் கூறினார்."

ராம்: "ஆஹா, அதைத்தானா சொல்கிறீர்கள்? உங்களைப் போல நான் பன்முகத் திறமை கொண்ட பத்திரிகையாளர் இல்லை என்பதால் இதைப் பற்றி உங்களிடம் சொல்லவில்லை. அதுமட்டுமல்ல, சமீப காலமாகத்தான் என் படைப்புகளுக்கு மக்களிடம் அங்கீகாரம் கிடைக்கத் தொடங்கியுள்ளது. ஏதாவது ஒரு நாள் உங்களிடமும் மூர்த்தியிடமும் இதைப் பற்றி சொல்லலாம் என்று நினைத்திருந்தேன். உங்கள் நண்பருக்கு இன்னும் என்னை நினைவில் வைத்திருப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. சரி, இந்தப் பேச்சு எப்படி வந்தது?"

ராஜ்: "நேற்று என் நண்பர் ஸ்ரீவத்சா என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தார். என் மேசையின் மீது இருந்த உங்கள் புகைப்படத்தைப் பார்த்தவுடனே, உங்களைப் பற்றி மிகவும் பெருமையாகப் பேசத் தொடங்கினார். உங்கள் எழுத்துத் திறமையை மட்டுமல்ல, சமூக நலன் சார்ந்த பணிகளில் நீங்கள் காட்டும் அர்ப்பணிப்பையும் அவர் மிகவும் பாராட்டினார்."

ராம்: "நன்றி, ராஜ். இதை நான் வேண்டுமென்றே ரகசியமாக வைத்திருக்கவில்லை. இதைப் பற்றி சொல்லுவதற்கு சரியான சந்தர்ப்பம் இதுவரை அமையவில்லை."

ராஜ்: "ராம், உங்கள் குணம் எனக்குத் தெரியும். உங்கள் சாதனைகளைப் பற்றி நீங்கள் ஒருபோதும் பெருமையாகப் பேச மாட்டீர்கள். அதுதான் உங்களை நினைத்து நான் மிகவும் பெருமைப்படுவதற்கான முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்று."

ராம்: "என்னைப் பற்றி இவ்வளவு நல்ல அபிப்பிராயம் வைத்திருப்பதற்கு நன்றி."

அந்த நேரத்தில், ராஜுக்கு வீட்டிலிருந்து ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. சிறிது நேரம் பேசிய பிறகு, ராமிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு அவசரமாக வீட்டிற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார்.

ராஜ் சென்ற பிறகு, ராம் தனது அன்றாட வேலைகளில் ஈடுபட்டார்.

(தொடரும்...)

3-8-26

Tribute to Sandalwood Film industry Friendship.

 On this Friendship Day, August 2, I am happy to remember my association with many legendary personalities of the Sandalwood film industry. Their encouragement, motivation, and goodwill have always inspired me, and I can never forget their support.

Although I have not had the opportunity to meet every person with whom I interact regularly, I feel a special bond and friendship with many of them. True friendship is not measured by how long we have known each other; even a friendship of a few years can blossom into a meaningful and lasting relationship.

On this special occasion, I extend my heartfelt wishes to all my friends from various fields of the Sandalwood film industry. Wishing each one of you a very Happy Friendship Day! May you all be blessed with good health, happiness, success, and many more wonderful years of friendship.

With Warm regards,

K.Ragavan

,www-ragavan,creativity.Blogspot

Com

Tribute to Friendship.939.

Tribute to Friendship

Happy Friendship Day – 2 August 2026

Friendship Day, celebrated across the world today, is a wonderful occasion to honour one of life's greatest blessings—true friendship. History is filled with inspiring examples of enduring friendships, and in our everyday lives we continue to experience the strength, comfort, and joy that genuine friends bring.

Friendship knows no boundaries of age, distance, language, or status. It is a bond built on trust, mutual respect, and affection, and it continues to enrich our lives through every stage of our journey.

On this special day, I feel especially happy and grateful that my old colleagues from the pharmaceutical industry, with whom I worked in Madurai between 1967 and 1978, have reconnected through the vibrant Madurai Veerans group. Our interactions are filled with fond memories, meaningful conversations, and discussions about the latest developments, innovations, and advancements in the pharmaceutical industry. It is truly heartwarming to renew these cherished friendships after so many years.

I extend my heartfelt wishes to every member of the proud Madurai Veerans group. May our friendship continue to grow stronger with time, bringing happiness, good health, peace, and togetherness to all of us.

Happy Friendship Day to one and all!

With warm regards,

K. Ragavan

2 August 

Small Story 690.

 Small Story 690: 

Life Is Beautiful (Part 35)

Tommy's barking brought Ram out of his daydream. As he stepped out of his room, he saw his friend Raj standing at the front door.

Ram: Hello, Raj! How are you? Tommy knows you very well.

Raj: Thank you. But why haven't you been in touch with me?

Ram: I've been extremely busy with work lately. That's why. Please forgive me. Come in. What would you like to drink—tea or milk?

Raj: A cup of tea will do. And I'd also like those salty biscuits that you enjoy.

Ram: Of course. I'll make the tea and bring it right away.

Raj: Ram, I need to ask you something important. Please don't hide anything from me.

Ram: I haven't hidden anything from you. What is it? Just wait a moment. I'll get the tea from the kitchen.

Raj sat quietly, deeply lost in thought about the truth he had just discovered.

Raj: Ram, today I met one of my senior friends. While talking to him, I learned about your past. I was truly shocked to hear it. We've been close friends for the past twenty years. How could you keep something so important from me?

Ram: Raj, I'm sorry. I don't understand what you're talking about.

As Ram walked to the kitchen to get the tea, countless thoughts raced through his mind.

"Has Raj somehow found out about the long-buried memories of my past?" The thought filled him with anxiety.

A few minutes later, Ram returned carrying two cups of hot tea and a plate of salty biscuits.

Raj: Ram, the experiences you've been through in your life are truly extraordinary. I kept wondering why you never shared any of them with me all these years.

Ram looked at Raj silently. For a moment, he couldn't find the words to respond.

(To be continued...)

2-8-26

Small Story 690.T

 சிறுகதை 690 

வாழ்க்கை அழகானது (பகுதி 35)

டாமியின் குரைப்புச் சத்தம் ராமை அவரது பகற்கனவிலிருந்து மீட்டது. தனது அறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, தனது நண்பர் ராஜ் வீட்டு வாசலில் நிற்பதை அவர் பார்த்தார்.

ராம்: வணக்கம், ராஜ்! நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? டாமிக்கு உங்களை நன்றாகத் தெரியும்.

ராஜ்: நன்றி. ஆனால் ஏன் என்னுடன் தொடர்பில் இருக்கவில்லை?

ராம்: சமீப காலமாக வேலைப்பளு மிகவும் அதிகமாக இருந்தது. அதனால்தான். தயவுசெய்து என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். உள்ளே வாருங்கள். நீங்கள் என்ன குடிக்க விரும்புகிறீர்கள்—தேநீரா அல்லது பாலா?

ராஜ்: ஒரு கோப்பை தேநீர் போதும். நீங்கள் விரும்பிச் சாப்பிடும் அந்த உப்புப் பிஸ்கட்டுகளும் வேண்டும்.

ராம்: நிச்சயமாக. நான் தேநீர் தயாரித்து உடனே கொண்டு வருகிறேன்.

ராஜ்: ராம், உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் கேட்க வேண்டும். தயவுசெய்து என்னிடம் எதையும் மறைக்காதீர்கள்.

ராம்: நான் உங்களிடம் எதையும் மறைத்ததில்லை. என்ன விஷயம்? ஒரு நிமிடம் காத்திருங்கள். சமையலறையிலிருந்து தேநீர் எடுத்துக்கொண்டு வருகிறேன்.

ராஜ் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். தாம் இப்போதுதான் தெரிந்துகொண்ட உண்மையைப் பற்றி அவர் ஆழ்ந்து சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தார்.

ராஜ்: ராம், இன்று என்னுடைய மூத்த நண்பர்களில் ஒருவரைச் சந்தித்தேன். அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, உங்கள் கடந்தகாலத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொண்டேன். அதைக் கேட்டபோது நான் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்தேன். கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக நாம் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருக்கிறோம். இவ்வளவு முக்கியமான விஷயத்தை என்னிடம் எப்படி மறைத்தீர்கள்?

ராம்: ராஜ், மன்னிக்கவும். நீங்கள் எதைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை.

தேநீர் எடுக்க சமையலறைக்குச் சென்ற ராமின் மனதில் எண்ணற்ற எண்ணங்கள் ஓடின.

"என் கடந்தகாலத்தின் நீண்ட காலமாக புதைந்திருந்த நினைவுகளைப் பற்றி ராஜ் தெரிந்துகொண்டுவிட்டாரோ?" என்ற எண்ணம் அவரை பதற்றமடையச் செய்தது.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, இரண்டு கோப்பை சூடான தேநீரும் ஒரு தட்டு உப்புப் பிஸ்கட்டுகளும் எடுத்துக்கொண்டு ராம் திரும்பி வந்தார்.

ராஜ்: ராம், உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் கடந்துவந்த அனுபவங்கள் உண்மையிலேயே அசாதாரணமானவை. இத்தனை ஆண்டுகளாக அவற்றில் எதையும் என்னுடன் ஏன் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை என்று தொடர்ந்து யோசித்துக்கொண்டே இருந்தேன்.

ராம் ராஜை அமைதியாகப் பார்த்தார். ஒரு கணம், அவரால் பதில் சொல்ல வார்த்தைகளே கிடைக்கவில்லை.

(தொடரும்...)

2-8-26

Good Speech.

 The recent Interfaith and Tolerance meeting was truly enriching. The presentation clearly explained the main salient features of the topic in a simple and engaging manner.

After the well-deserved introduction of the speaker, the versatile and award-winning journalist Muthulakshmi Shammugam delivered a wonderful presentation on the topic. Her thoughtful quotes and insightful observations made the session highly informative and inspiring.

Her emphasis on the famous opening words of the great Indian philosopher Swami Vivekananda—"Sisters and Brothers of America"—was particularly impressive. She also beautifully explained the "well frog" (frog in the well) analogy, effectively relating it to the importance of tolerance, acceptance, and interfaith harmony.

Everyone should listen to this presentation to gain a deeper understanding of the significance of interfaith dialogue and mutual respect.

Finally, her response to the organiser's question was clear, convincing, and thoughtfully articulated. She addressed the query with confidence and clarity, earning the appreciation of the audience.

Muthulakshmi Shammugam is undoubtedly one of the most versatile journalists in today's media and publications sector. Her knowledge, eloquence, and ability to communicate complex ideas with simplicity are truly admirable. Congratulations to the organisers and the speaker for such an excellent and meaningful session.

Small Story 689.

 Small Story 689

Life is Beautiful 34

Ram was taken aback when he saw the email—it was from a lady named Kathambari. In her message, she introduced herself as a television anchor based in Dubai. Ram had mentioned his email address in his articles and posts to invite readers' feedback and comments. After reading several of his articles, she felt inspired to write to him.

It was the first email Ram had ever received from a television personality living abroad in his fourteen years of writing. He was pleasantly surprised and naturally curious. He wondered who Kathambari was, how she had come to know about his work, and what had motivated her to reach out.

That first email marked the beginning of a warm and meaningful correspondence between them. Over time, their exchanges became more frequent, and Ram felt deeply encouraged by her thoughtful messages. It gave him immense satisfaction to know that readers from different parts of the world appreciated his writing and recognized his sincere efforts. That email became a memorable milestone in his literary journey and strengthened his belief that genuine writing could cross geographical boundaries and touch hearts everywhere.

Despite receiving appreciation and recognition, Ram never allowed success to make him complacent. After completing his office hours each day, he made it a point to meet experienced journalists and senior writers settled in Mysore to broaden his knowledge and refine his craft. He firmly believed that journalism was a vast ocean, and he was only a small fish trying to swim through it, learning something new every single day.

Many distinguished journalists and renowned authors admired Ram for his humility, eagerness to learn, discipline, and ever-growing knowledge. Their encouragement inspired him to work even harder while remaining grounded. For Ram, every compliment was not a destination but a reminder to continue learning, improving, and serving society through his writing. He believed that true success lay not in receiving praise but in making a positive difference in the lives of his readers through honest and meaningful words.

(To Be Continued...)

1-8-26