Memorable numbers.

கூகுள் / பிளாக்கர் குழுவினருக்கு,

2008 ஆம் ஆண்டில் Blogspot.com மூலம் தொடங்கிய எனது "Ragavan – Creativity" என்ற வலைப்பதிவின் வழியாகவே கூகுள் குடும்பத்துடனான எனது தொடர்பு ஆரம்பமானது. எனது நினைவில் இருப்பதன்படி, ஆரம்ப நாட்களில் என் வலைப்பதிவின் பார்வையாளர்கள் எண்ணிக்கை சுமார் 30 ஆக இருந்தது.

இன்று, பல ஆண்டுகளாக பல்வேறு தலைப்புகளில் எனது எண்ணங்களையும் கட்டுரைகளையும் தொடர்ந்து பதிவிட்டு வந்ததன் விளைவாக, பார்வையாளர்கள் எண்ணிக்கை 10,000-ஐத் தாண்டியுள்ளது என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் காண்கிறேன். இந்த சாதனை, பரந்த டிஜிட்டல் உலகில் சிறியதாகத் தோன்றினாலும், எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியையும் மனநிறைவையும் அளிக்கிறது.

இந்த வளர்ச்சி, Blogspot வழியாக கூகுள் வழங்கிய நம்பகமான தளமும் ஆதரவும் காரணமாகவே சாத்தியமானது என்று நான் நம்புகிறேன். எளிதாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய இத்தகைய வலைப்பதிவு தளத்தை உருவாக்கி பராமரித்து வரும் உங்கள் முயற்சிகள், எண்ணற்ற எழுத்தாளர்கள் மற்றும் படைப்பாளிகள் தங்களது கருத்துகளை உலகத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ள உதவியுள்ளன.

இந்த வாய்ப்பை வழங்கியதற்கும், எனது வலைப்பதிவு பயணத்தில் மதிப்புமிக்க பங்கை வகித்ததற்கும், கூகுளுக்கும் பிளாக்கர் குழுவினருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

அன்பும் நன்றியும் உடன்,

K. Ragavan

5 ஜூன் 2026

Small Story 633.T

 

சிறுகதை 633

தொலைநோக்குப் பார்வையுள்ள புதிய தலைமையகம்

கேசவன் பனசங்கரியில் உள்ள தனது உறவினர் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார். அங்கு அவருக்காகக் காத்திருந்த பத்து நண்பர்களைச் சந்தித்தார். தேநீர் மற்றும் சிற்றுண்டிகளை மகிழ்ச்சியுடன் அருந்திய பிறகு, கேசவனின் சகோதரி வசந்தி அனைவரையும் வரவேற்றார்.

வசந்தி ஒரு பிரபலமான சுயாதீன பத்திரிகையாளர். நல்ல காரியங்களுக்கும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கும் எப்போதும் ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்து வந்தார். அவரது கணவர் ராம் சமீபத்தில் உளவுத்துறையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றிருந்தார். அவர்களுடைய ஒரே மகன் பிரவின் நெதர்லாந்தில் பணியாற்றி வந்தார்.

வசந்தி தனது உரையைத் தொடங்கினார்:

“நண்பர்களே, நாம் அரசியல்வாதிகள் அல்ல. ஆனால் இந்தியாவின் எந்தப் பகுதியில் நடந்தாலும், நல்ல காரியங்களுக்கும் நமது நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கும் எப்போதும் ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்து வருகிறோம்.

ஒரு வினோதமான சம்பவமாக, நமது பண்பாட்டு வளமும் கல்வி முன்னேற்றமும் கொண்ட மாநிலத்தில், அண்மையில் ஒரு சிறந்த தலைவர் தாம் இருந்த கட்சியிலிருந்து விலகி, மாநிலத்தின் நலனும் வளர்ச்சியும் நோக்கமாகக் கொண்ட புதிய இயக்கத்தைத் தொடங்கியுள்ளார்.

அவர் இளைஞர்களையும், வலுவான தேசிய உணர்வு கொண்ட மக்களையும் தனது புதிய அமைப்பிற்கு ஆதரவு அளிக்குமாறு அழைப்பு விடுத்துள்ளார். அவருடைய செய்தியை நான் உங்களுக்கெல்லாம் அனுப்பியிருந்தேன். உண்மையில், நீங்கள் வருவதற்கு பத்து நிமிடங்களுக்கு முன்புதான் நானும் அந்தக் குழுவில் இணைந்தேன்.

ஒரு பத்திரிகையாளராக, அவருடைய இந்த புதிய முயற்சியை நான் வரவேற்கிறேன். அவர் தனது இலட்சியப் பயணத்தில் நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவார் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உள்ளது.”

அப்போது கேசவன் எழுந்து நின்று கூறினார்:

“நீங்கள் அனுப்பிய செய்தி கிடைத்த உடனேயே நானும் அந்தக் குழுவில் இணைந்துவிட்டேன்.”

அதன்பின் மற்றவர்கள் ஒவ்வொருவராக எழுந்து, தாங்களும் அந்தக் குழுவில் இணைந்து, இந்த புதிய முயற்சிக்கு ஆதரவு அளித்திருப்பதாக உற்சாகமாகத் தெரிவித்தனர்.

பின்னர், அந்தச் சந்திப்பில் இரண்டு மணி நேரம் பயனுள்ள மற்றும் அர்த்தமுள்ள கலந்துரையாடல் நடைபெற்றது. பிரியாவிடை பெறுவதற்கு முன், அனைவரும் அந்த புதிய தலைவருக்கும் அவரது குழுவினருக்கும் தங்களது மனமார்ந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்தனர்.

தங்களது வீடுகளுக்குத் திரும்பிச் சென்றபோது, ஒவ்வொருவரும் மகிழ்ச்சியுடனும் மனநிறைவுடனும் இருந்தனர். தங்களால் இயன்ற சிறிய அளவிலாவது இந்த மகத்தான நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு பங்களித்திருக்கிறோம் என்ற திருப்தி அவர்களுக்குள் நிலவியது.

கே. ராகவன்

6-6-26

Memorable Journey.

 To Google / Blogger Team,

My association with the Google family began in 2008 through Blogspot.com, where I started my blog, "Ragavan – Creativity." If I remember correctly, the viewership in the early days was around 30 visitors.

Today, after many years of consistently posting my thoughts and articles on a wide range of issues, I am delighted to see that the viewership has crossed 10,000. This achievement, though modest in the vast digital world, brings me great happiness and satisfaction.

I believe this growth has been possible because of the reliable platform and support provided by Google through Blogspot. Your efforts in creating and maintaining such a user-friendly blogging platform have enabled countless writers and creators to share their ideas with the world.

I sincerely thank Google and the Blogger team for providing this opportunity and for the valuable role you have played in my blogging journey.

With warm regards,

K. Ragavan

5 June 2026

Letter.

 Letter Published in The National UAE on 5June 26,

A memorable IPL season

Royal Challengers Bengaluru celebrate winning the 2026 Indian Premier League final against Gujarat Titans in Ahmedabad last Sunday. AFP

I write in reference to the article Virat Kohli’s record fifty seals IPL 2026 title for Bengaluru (May 31): Royal Challengers Bengaluru showed exceptional skill, determination and teamwork throughout the season. Under Rajat Patidar’s inspiring captaincy, “RCB” – as they are commonly known – delivered another memorable championship-winning performance. Every player contributed significantly to the team’s success, with Kohli’s knock in the final adding further brilliance to the victory. My home city of Bengaluru, often called India’s “Silicon Valley”, is in the news these days for being home to RCB. The jubilant celebrations by Bengalureans following the team’s second straight title win transformed the city into a vibrant sea of red and gold. Kudos to Patidar and his team for bringing immense pride and joy to RCB fans in Bengaluru and around the world. – K Ragavan, Bengaluru, India

Small Story 632.

Small Story 632.

Tantalizing Tirur

Janaki called her student Vindhya to wish her a happy birthday. The previous week, Vindhya had mentioned that her birthday was approaching and had expressed her desire to receive Janaki’s blessings.

Janaki, a retired bank officer, devoted her time to engaging with senior citizens, discussing Vedanta and spirituality. Vindhya, the daughter of one of Janaki’s friends, admired her dedication and her sincere concern for everyone’s well-being and happiness.

Janaki’s husband, Sudeep, was a retired professor. Their only daughter was settled in Shivamogga.

That evening, Vindhya visited Janaki’s apartment with a box of sweets. She offered them to Janaki and sought the blessings of both Janaki and Sudeep.

Janaki asked Vindhya to sit down and went to the kitchen to bring some homemade sweets she had prepared. As she returned, she walked slowly and carefully before sitting down.

“Madam, what happened? Are you tired?” Vindhya asked with concern.

Before Janaki could reply, Sudeep said, “No, Vindhya. She has been suffering from severe pain in both knees for the past eight years. She bears it quietly, but on some days the pain becomes unbearable. She cannot even enjoy a walk within our apartment campus. She is afraid of surgery because different friends have shared different experiences.”

Vindhya looked surprised.

“Oh my God! I never knew you were suffering so much, Madam.”

She continued, “Recently, one of my relatives, who is seventy-five years old, underwent treatment at an Ayurvedic hospital in Kerala for two months. She is now relieved of her knee pain and is very happy. She recovered without surgery. I have forgotten the exact place, but I will find out and let you know.”

Just then, Janaki received a call from Reshma, another close friend of her age and a retired science teacher.

“Janaki,” said Reshma, “you know I have been suffering from severe knee pain for the past five years. An old professor of mine told me about an Ayurvedic hospital in Tirur where treatment is available without surgery. I am planning to go there next week. Since you have the same problem, would you like to join me? I can book our train tickets.”

The moment Vindhya heard the word “Tirur,” her face lit up.

“Madam, that’s the same place I was trying to remember—Tirur!”

Janaki was delighted. She immediately told Reshma to book a ticket for her as well. She decided to accompany her friend to Tirur for treatment. At the same time, she was happy that the journey would also give her an opportunity to have darshan of her beloved Lord Guruvayurappan at Guruvayur Temple. She silently prayed for a successful treatment and relief from her long-standing pain.

After the call ended, Sudeep smiled and thanked Vindhya.

“Today, you have brought more than just my favorite milk cake,” he said warmly. “You have also given us the clue that may help my better half find relief from her suffering.”

They spent some more time chatting happily. Vindhya felt deeply satisfied that she had been able to guide her beloved teacher toward a possible solution. With a heart full of joy and hope, she took leave and headed home.

Moral: Sometimes, a simple conversation and timely guidance can open the door to healing, hope, and happiness.

K.Ragavan

5-6-26

Small Story 632.T

 

சிறுகதை 632

திரூரின் நம்பிக்கையூட்டும் பயணம்

ஜானகி தனது மாணவி விந்த்யாவிற்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் தெரிவிக்க தொலைபேசியில் அழைத்தார். கடந்த வாரம், தனது பிறந்தநாள் நெருங்கிவருவதாகவும், ஜானகியின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற விரும்புவதாகவும் விந்த்யா கூறியிருந்தாள்.

ஓய்வுபெற்ற வங்கி அதிகாரியான ஜானகி, தனது நேரத்தை மூத்த குடிமக்களுடன் பழகுவதிலும், வேதாந்தம் மற்றும் ஆன்மிகம் பற்றிய கலந்துரையாடல்களிலும் செலவழித்து வந்தார். ஜானகியின் தோழியின் மகளான விந்த்யா, அனைவரின் நலனிலும் மகிழ்ச்சியிலும் அக்கறை கொண்டிருந்த ஜானகியின் அர்ப்பணிப்பு மனப்பான்மையை மிகவும் பாராட்டினாள்.

ஜானகியின் கணவர் சுதீப் ஓய்வுபெற்ற பேராசிரியர். அவர்களுடைய ஒரே மகள் சிவமொக்காவில் குடும்பத்துடன் வசித்து வந்தாள்.

அன்றைய மாலை, விந்த்யா ஒரு இனிப்புப் பெட்டியுடன் ஜானகியின் வீட்டிற்கு வந்தாள். அந்த இனிப்புகளை ஜானகிக்கு வழங்கி, ஜானகி மற்றும் சுதீப் இருவரிடமும் ஆசீர்வாதம் பெற்றாள்.

ஜானகி, விந்த்யாவை அமரச் சொல்லிவிட்டு, தானே தயாரித்திருந்த வீட்டுச் இனிப்புகளை எடுத்து வர சமையலறைக்குச் சென்றார். திரும்பி வந்தபோது, மெதுவாகவும் கவனமாகவும் நடந்து வந்து அமர்ந்தார்.

“மேடம், என்ன ஆயிற்று? மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறீர்களா?” என்று கவலையுடன் கேட்டாள் விந்த்யா.

ஜானகி பதில் சொல்லும் முன் சுதீப் கூறினார்:

“இல்லை விந்த்யா. கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக இரு முழங்கால்களிலும் கடுமையான வலியால் அவதிப்பட்டு வருகிறாள். அமைதியாகத் தாங்கிக்கொள்கிறாள். ஆனால் சில நாட்களில் அந்த வலி தாங்க முடியாத அளவுக்கு அதிகரிக்கிறது. எங்கள் குடியிருப்பு வளாகத்திற்குள் கூட சற்று நடந்து வர முடியவில்லை. அறுவை சிகிச்சை செய்ய பயப்படுகிறாள். காரணம், நண்பர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்திருக்கிறார்கள்.”

விந்த்யா அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

“ஐயோ! மேடம், நீங்கள் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியவே தெரியாது!”

சற்று யோசித்துவிட்டு அவள் கூறினாள்:

“சமீபத்தில் எனது உறவினர் ஒருவர், எழுபத்தைந்து வயதில், கேரளாவில் உள்ள ஒரு ஆயுர்வேத மருத்துவமனையில் இரண்டு மாதங்கள் சிகிச்சை பெற்றார். இப்போது அவருக்கு முழங்கால் வலி மிகவும் குறைந்து, மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார். அறுவை சிகிச்சை இல்லாமலேயே குணமடைந்தார். அந்த இடத்தின் பெயர் இப்போது நினைவில் இல்லை. தெரிந்துகொண்டு உங்களிடம் சொல்கிறேன்.”

அந்த நேரத்தில், ஜானகிக்கு அவருடைய நெருங்கிய தோழியும் ஓய்வுபெற்ற அறிவியல் ஆசிரியையுமான ரேஷ்மாவிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

“ஜானகி,” என்றார் ரேஷ்மா, “கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக நான் முழங்கால் வலியால் மிகவும் அவதிப்பட்டு வருகிறேன் என்பது உனக்குத் தெரியும். எனது பழைய பேராசிரியர் ஒருவர், திரூரில் உள்ள ஒரு ஆயுர்வேத மருத்துவமனையைப் பற்றி கூறினார். அங்கு அறுவை சிகிச்சை இல்லாமல் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறதாம். அடுத்த வாரம் அங்கு செல்ல திட்டமிட்டுள்ளேன். உனக்கும் இதே பிரச்சினை இருப்பதால், நீயும் என்னுடன் வர விரும்புகிறாயா? ரயில் டிக்கெட்டையும் நான் முன்பதிவு செய்து விடுகிறேன்.”

“திரூர்” என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன் விந்த்யாவின் முகம் மலர்ந்தது.

“மேடம், நான் நினைவுபடுத்த முயன்ற அதே இடம் இதுதான் — திரூர்!”

ஜானகி மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். உடனே ரேஷ்மாவிடம் தனக்குமான டிக்கெட்டையும் பதிவு செய்யச் சொன்னார். சிகிச்சைக்காக தனது தோழியுடன் திரூருக்குச் செல்ல முடிவு செய்தார்.

அதே சமயம், அந்தப் பயணத்தின் போது தன் அன்புத் தெய்வமான குருவாயூரப்பனை Guruvayur Temple தரிசிக்கும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும் என்ற எண்ணம் அவருக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியை அளித்தது. சிகிச்சை வெற்றியடையவும், நீண்டகால வலியிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கவும் மனதார பிரார்த்தித்தார்.

தொலைபேசி உரையாடல் முடிந்ததும், சுதீப் புன்னகையுடன் விந்த்யாவிற்கு நன்றி தெரிவித்தார்.

“இன்று நீ எனக்குப் பிடித்த பால் கேக்கை மட்டும் கொண்டு வரவில்லை,” என்று அன்புடன் கூறினார். “என் வாழ்க்கைத் துணைக்கு அவளுடைய நீண்டகால வேதனையிலிருந்து விடுதலை கிடைக்க உதவும் ஒரு முக்கியமான வழிகாட்டுதலையும் கொண்டு வந்திருக்கிறாய்.”

அவர்கள் இன்னும் சிறிது நேரம் மகிழ்ச்சியாக உரையாடினர். தன் அன்பு ஆசிரியைக்கு ஒரு நல்ல தீர்வைச் சுட்டிக்காட்ட முடிந்தது என்ற திருப்தியில் விந்த்யாவின் மனம் நிறைந்தது. நம்பிக்கையும் மகிழ்ச்சியும் நிரம்பிய இதயத்துடன், அவள் விடைபெற்று தனது வீட்டிற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றாள்.

நீதி:

சில நேரங்களில், ஒரு எளிய உரையாடலும் சரியான நேரத்தில் கிடைக்கும் வழிகாட்டுதலும், குணமடைதல், நம்பிக்கை மற்றும் மகிழ்ச்சிக்கான கதவுகளைத் திறந்து விடும்.

– கே. ராகவன்

5-6-26

Tragic fire incident.

 Tragic fire incident in Delhi 

The recent fire tragedy at a hotel in Malviya Nagar, Delhi, in which 21 people reportedly lost their lives, has been widely condemned as both unacceptable and deeply tragic. Allegations of negligence on the part of the hotel owner and management have been raised by many, and the matter is subject to investigation by the relevant authorities. Every hotel and business establishment has a responsibility to strictly comply with fire safety norms, building regulations, and emergency preparedness requirements to ensure the safety of guests, employees, and the public. Failure to adhere to these standards can have devastating consequences, highlighting the importance of regular inspections, maintenance of safety equipment, and full compliance with applicable laws and regulations.

K.Ragavan