Tragic Disaster.

 The recent tragic disaster in Venezuela, where more than 1000 deaths are feared, could be one of the worst humanitarian catastrophes in recent history if these reports are confirmed. The scale of the devastation is unimaginable, affecting countless lives and communities. At this critical moment, the international community must come together to provide urgent humanitarian assistance, support rescue and relief efforts, and stand in solidarityWith those affected by this tragedy

K.Ragavan

Small Story 653.

 

சிறுகதை 653

மூவரின் லட்சியப் பயணம்

சித்தார்த் தனது இரு நண்பர்களுக்காக அவர்கள் வழக்கமாகச் சந்திக்கும் கஃபேவில் காத்திருந்தான். சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ரேவந்த் மற்றும் ஹேமந்த் வந்து, ஒருவருக்கொருவர் அன்புடன் வணக்கம் தெரிவித்தனர்.

அவர்கள் அமர்ந்தவுடன், பணியாளர் சித்தார்த்திடம் வந்து,

“உங்கள் வழக்கமான காலை உணவை கொண்டு வரட்டுமா?” என்று கேட்டார்.

சித்தார்த் புன்னகையுடன்,

“ஆமாம். ஒரு இட்லி, ஒரு வடை, மேலும் எங்கள் மூவருக்கும் தேநீர் கொண்டு வாருங்கள்,” என்றான்.

காலை உணவை ரசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, ரேவந்த் உரையாடலைத் தொடங்கினான்.

“நண்பர்களே, கல்லூரி நாட்களில் நாம் போட்டுக் கொண்ட திட்டம் நினைவிருக்கிறதா? வெவ்வேறு துறைகளில் உயர்கல்வி கற்று, நமது வழியில் சமூகத்திற்குப் பங்களிக்க வேண்டும் என்று எப்போதும் விரும்பினோம். இப்போது நாம் பட்டம் பெற்றுவிட்டோம். அந்தக் கனவை நனவாக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது.”

சித்தார்த் தலையசைத்தான்.

“நிச்சயமாக. நான் புலனாய்வு பத்திரிகையியல் (Investigative Journalism) படிக்க முடிவு செய்துள்ளேன். ஊழல்களை வெளிக்கொண்டு வந்து, முக்கியமான சமூகப் பிரச்சினைகளை மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்துவதே என் இலக்கு. இதனால் மக்கள் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க முடியும்.”

ரேவந்த் தொடர்ந்தான்.

“நான் உடற்பயிற்சி மருத்துவம் (Physiotherapy) துறையைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளேன். உடல் நலக் குறைபாடுகள் உள்ளவர்களுக்கும், குறிப்பாக மூட்டுவலி (Arthritis) மற்றும் நடமாட்டச் சிரமங்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் உதவி செய்து, அவர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த விரும்புகிறேன்.”

ஹேமந்த் புன்னகையுடன் கூறினான்.

“நானோ கதைசொல்லல் மற்றும் தொடர்பியல் (Storytelling and Communication) துறையில் சிறப்புப் பயிற்சி பெறப் போகிறேன். கதைகள் மூலம் சமூகப் பிரச்சினைகள், கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த விரும்புகிறேன். மக்களை மாற்றத்திற்குத் தூண்டும் சக்தி கதைகளுக்கு உண்டு.”

“நாம் திட்டமிட்ட அனைத்தும் இப்போது வடிவம் பெறத் தொடங்கியுள்ளது,” என்று சித்தார்த் உற்சாகமாகக் கூறினான்.

“நாளை நமது இலட்சியப் பயணத்தின் தொடக்க நாள்.”

காலை உணவை முடித்த பிறகு, அந்த மூவரும் தங்களது வழிகாட்டி, ஆலோசகர் மற்றும் தத்துவஞானியான ராமைச் சந்திக்கத் தயாரானார்கள். அவர் ஓய்வுபெற்ற CNN பத்திரிகையாளர்; அவரை அவர்கள் மிகுந்த மரியாதையுடன் போற்றினர்.

சமூக முன்னேற்றத்திற்காக நடைபெற்ற ஒரு சந்திப்பில் ராமை முதன்முதலாகச் சந்தித்ததிலிருந்து, அவர் அவர்களின் வாழ்க்கையில் முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தார். அவரது ஞானம், அனுபவம் மற்றும் சமூக சேவைக்கான அர்ப்பணிப்பு, தனிப்பட்ட வெற்றியைத் தாண்டி சமூக நலனுக்காகச் சிந்திக்க அவர்களை ஊக்குவித்தது.

ராமின் இல்லத்தை நோக்கி நடந்துச் சென்றபோது, அந்த மூன்று நண்பர்களும் மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் உறுதியுடனும் இருந்தனர். அவர்கள் வெவ்வேறு தொழில் பாதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தாலும், அவர்களுக்கெல்லாம் ஒரே நோக்கம் இருந்தது—அரசியலில் ஈடுபடாமல் சமூகத்திற்கு சேவை செய்து, நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு பங்களிப்பது.

உண்மை, நலவாழ்வு மற்றும் விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றின் மூலம் மக்களின் வாழ்க்கையில் அர்த்தமுள்ள மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும் என்று அவர்கள் நம்பினர். அவர்களின் இந்த லட்சியப் பயணம் வெறும் தொழில் வளர்ச்சிக்காக அல்ல; சமூகத்திற்கு ஒரு சிறந்த எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்காகவே இருந்தது.

– கே. ராகவன்

26-6-26

Small Story 652.

 Small Story 652.

The Sweet Tradition

Satyanarayana, even after retirement, joined his friend's company as a Manager at his friend's request. Though he had crossed seventy-five years of age, his vast experience in the IT field, active lifestyle, and eagerness to learn made him an invaluable asset to the organization.

Satyanarayana and his wife, Archana, lived alone in India. Their only daughter had settled in New Zealand. Every alternate year, Satyanarayana and Archana visited her, and she too made it a point to visit them regularly.

One morning, Satyanarayana entered his friends group  carrying a large box of sweets. His friend Shashi noticed it and asked with a smile, "What's the occasion, dear Anna?"

Leaning closer, Satyanarayana whispered proudly, "My grandson has secured admission to Grade 5 in a reputed school in New Zealand on merit."

Delighted, he distributed sweets to everyone. As he moved around, he looked around the group and remarked, "I see Padmanabha and Reddy are missing today."

Laxman tasted a piece of milk cake and said, "Anna, this is delicious. Thank you."

Just then, Ram arrived after his usual morning walk and joined the group. Taking a sweet, he said, "Thank you, Satyanarayana. This sweet is as delightful as your nature."

After a pause, Ram added thoughtfully, "I often wonder about one thing. Doctors and health experts keep advising us to reduce sugar consumption, yet our tradition of distributing sweets on happy occasions remains unchanged."

Everyone laughed and nodded in agreement.

"Very true," said Shashi.

Ram continued, "Perhaps some traditions are too deeply connected with our emotions to disappear. Sweet moments demand sweet celebrations."

"Well said," replied Satyanarayana.

As everyone enjoyed the sweets and shared in his happiness, another group of friends passing by overheard the conversation. One of them smiled and whispered, "He's right. Some sweet traditions can never be eradicated."

Moral: Happiness grows when shared, and some traditions endure because they carry the sweetness of human relationships.

K.Ragavan

25-6-26

Small Story 652.T

 

சிறுகதை 652

இனிய பாரம்பரியம்

ஓய்வு பெற்ற பிறகும், தனது நண்பரின் வேண்டுகோளின்பேரில் சத்யநாராயணா அவரது நிறுவனத்தில் மேலாளராக சேர்ந்தார். எழுபத்தைந்து வயதைத் தாண்டியிருந்தாலும், தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் அவருக்கிருந்த பரந்த அனுபவம், சுறுசுறுப்பான வாழ்க்கை முறை மற்றும் புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வம் ஆகியவை அவரை நிறுவனத்திற்கு ஒரு மதிப்புமிக்க சொத்தாக மாற்றியிருந்தன.

சத்யநாராயணாவும் அவரது மனைவி அர்ச்சனாவும் இந்தியாவில் தனியாக வசித்து வந்தனர். அவர்களின் ஒரே மகள் நியூசிலாந்தில் குடியேறியிருந்தாள். ஒவ்வொரு மாற்று ஆண்டிலும் சத்யநாராயணாவும் அர்ச்சனாவும் அவளைச் சந்திக்கச் செல்வார்கள். அதேபோல், அவளும் தவறாமல் பெற்றோரை வந்து சந்தித்து வந்தாள்.

ஒரு நாள் காலை, சத்யநாராயணா ஒரு பெரிய இனிப்புப் பெட்டியுடன் தனது நண்பர்கள் குழுவுக்குள் வந்தார். அதைக் கண்ட அவரது நண்பர் சஷி புன்னகையுடன்,

“என்ன விசேஷம் அண்ணா?” என்று கேட்டார்.

சத்யநாராயணா பெருமிதத்துடன் அருகில் வந்து மெதுவாக,

“என் பேரனுக்கு நியூசிலாந்தில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற பள்ளியில், திறமையின் அடிப்படையில் ஐந்தாம் வகுப்பில் சேர்க்கை கிடைத்திருக்கிறது,” என்றார்.

மகிழ்ச்சியடைந்த அவர் அனைவருக்கும் இனிப்புகளை வழங்கினார். இனிப்புகளைப் பகிர்ந்துகொண்டே சுற்றிப் பார்த்த அவர்,

“பத்மநாபாவும் ரெட்டியும் இன்று வரவில்லையே!” என்று கூறினார்.

லக்ஷ்மண் ஒரு துண்டு பால்கோவாவை சுவைத்து,

“அண்ணா, இது மிகவும் சுவையாக இருக்கிறது. நன்றி,” என்றார்.

அந்த நேரத்தில், தனது வழக்கமான காலை நடைப்பயிற்சியை முடித்துவிட்டு ராம் அங்கு வந்தார். ஒரு இனிப்பை எடுத்துக்கொண்டு,

“நன்றி சத்யநாராயணா. இந்த இனிப்பு உங்கள் குணத்தைப் போலவே இனிமையாக இருக்கிறது,” என்றார்.

சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்த அவர் சிந்தனையுடன் தொடர்ந்தார்:

“எனக்கு அடிக்கடி ஒரு விஷயம் தோன்றும். மருத்துவர்களும் உடல்நல நிபுணர்களும் சர்க்கரையை குறைக்கச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஆனால் மகிழ்ச்சியான நிகழ்ச்சிகளில் இனிப்புகள் வழங்கும் நமது பாரம்பரியம் மட்டும் இன்னும் மாறாமல் தொடர்கிறது.”

அனைவரும் சிரித்தபடி சம்மதமாகத் தலையசைத்தனர்.

“மிகவும் உண்மை,” என்றார் சஷி.

ராம் தொடர்ந்து,

“சில பாரம்பரியங்கள் நமது உணர்வுகளோடு மிகவும் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்திருக்கின்றன. இனிய தருணங்கள் இனிய கொண்டாட்டங்களையே எதிர்பார்க்கின்றன,” என்றார்.

“அருமையாகச் சொன்னாய்,” என்று சத்யநாராயணா பாராட்டினார்.

அனைவரும் இனிப்புகளைச் சுவைத்துக்கொண்டே அவரது மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். அப்போது அந்த வழியாகச் சென்ற மற்றொரு நண்பர்கள் குழு இவர்களின் உரையாடலைக் கேட்டது.

அவர்களில் ஒருவர் புன்னகையுடன் தனது நண்பரிடம் மெதுவாக,

“அவர் சொல்வது சரிதான். சில இனிய பாரம்பரியங்களை எப்போதும் அழிக்க முடியாது,” என்றார்.

நீதி:

மகிழ்ச்சியைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது அது மேலும் பெருகுகிறது. மனித உறவுகளின் இனிமையை தாங்கி நிற்பதால்தான் சில பாரம்பரியங்கள் என்றும் நிலைத்திருக்கின்றன.

கே. ராகவன்

25-6-26

Good entertainer.

 Recently, I watched Mangana Kaili Manikya, a comedy entertainer directed by Rajendra Karanth. The film features commendable performances by Ramesh Aravind, Hansika Motwani,  Rangayana Raghu.and Ravishankar gowda The cinematography by J. G. Krishna is visually appealing, while the clean editing by S. K. Nagendra Urs keeps the narrative engaging. The music composed by Rajesh Ramanath adds to the film's charm. Overall, it is an enjoyable and wholesome entertainer, with Ramesh Aravind once again delivering an entertaining performance.

K.Ragavan

Great Poet Writer.

 Our Madhyamar Group chose an excellent topic to remember and celebrate the late legendary lyricist Kannadasan and his meaningful songs.

It is very difficult to select just one song from the countless gems he gave us. However, my choice is "Mayakkama Kalakkama" from the memorable film Sumai Thangi, based on the original story by my favourite writer Ra. Ki. Rangarajan. This beautiful and thought-provoking song was wonderfully rendered by the late great P. B. Srinivas.

The song's lyrics carry deep philosophical meaning and have often inspired me in my life. Even today, its message remains relevant and uplifting.

Kannadasan was not just a lyricist but a remarkable writer whose songs touched the hearts of millions. Almost every song he penned carried a profound meaning and timeless wisdom. It is no surprise that he continues to be remembered and celebrated by generations of fans.

A wonderful topic from our amazing Madhyamar Group to honour this legendary poet and lyricist.

With Warm Regards,

K.Ragavan

Great Poet Writer.

 எங்கள் மத்யமர் குழு, மறைந்த கவியரசர் கண்ணதாசனையும் அவருடைய அர்த்தமுள்ள பாடல்களையும் நினைவுகூர்ந்து கொண்டாடுவதற்காக ஒரு சிறந்த தலைப்பைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது.

கண்ணதாசன் அவர்கள் நமக்குத் தந்த எண்ணற்ற முத்தான பாடல்களில் ஒன்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுப்பது மிகவும் கடினமானது. இருப்பினும், எனது தேர்வு, எனது விருப்பமான எழுத்தாளர் ரா. கி. ரங்கராஜன் அவர்களின் மூலக் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவான மறக்க முடியாத திரைப்படமான சுமைதாங்கியில் இடம்பெற்ற "மயக்கமா கலக்கமா" என்ற பாடல்.

இந்த அழகான, சிந்திக்க வைக்கும் பாடலை மறைந்த புகழ்பெற்ற பாடகர் பி. பி. ஸ்ரீநிவாஸ் அவர்கள் அற்புதமாகப் பாடியுள்ளார்.

இந்தப் பாடலின் வரிகள் ஆழமான தத்துவார்த்த கருத்துக்களைக் கொண்டவை. வாழ்க்கையின் பல தருணங்களில் அவை எனக்கு ஊக்கமும் வழிகாட்டுதலும் அளித்துள்ளன. இன்றளவும் அந்தப் பாடலின் செய்தி பொருத்தமுடையதாகவும் மன உறுதியை அளிப்பதாகவும் உள்ளது.

கண்ணதாசன் அவர்கள் ஒரு பாடலாசிரியர் மட்டுமல்ல; மக்களின் இதயங்களைத் தொட்ட ஒரு சிறந்த எழுத்தாளரும் ஆவார். அவர் எழுதிய பெரும்பாலான பாடல்கள் ஆழமான அர்த்தத்தையும் காலத்தால் அழியாத ஞானத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளன. அதனால் தான், இன்றும் பல தலைமுறைகளால் அவர் நினைவுகூரப்பட்டு கொண்டாடப்படுகிறார்.

இந்த மாபெரும் கவிஞரையும் பாடலாசிரியரையும் கௌரவிக்கும் வகையில் எங்கள் அற்புதமான மத்யமர் குழு தேர்ந்தெடுத்துள்ள இந்த தலைப்பு மிகவும் பாராட்டத்தக்கது.

அன்புடன்,

கே. ராகவன்