Small Story 591.

 

சிறுகதை 591

எதிர்பாராத சந்திப்பும் மீண்டும் இணைவும்

மல்லிகா மாலிலிருந்து வெளியே வந்து பார்க்கிங் பகுதியில் தனது காரை நோக்கி நடந்தாள். காரை அடையும் நேரத்தில், “ஹலோ, ஆன்ட்டி! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று ஒருவர் அழைத்தார்.

அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள்; கிரீஷ் அங்கே நின்றுக்கொண்டிருந்தான்.

“ஹே, கிரீஷ்! எப்படி இருக்கிறாய்? துபாயிலிருந்து எப்போது திரும்பி வந்தாய்?” என்று அவள் கேட்டாள்.

“கடந்த வாரம் தான் வந்தேன், ஆன்ட்டி,” என்று அவன் பதிலளித்தான். “மத்திய கிழக்கில் உள்ள நிலைமையின் அசாதாரணத்தால், எங்கள் வகுப்புகள் இப்போது ஆன்லைனில் நடக்கின்றன.”

“ஹரிஷ் எப்படி இருக்கிறார்?”

“அவர் நன்றாக இருக்கிறார். ஒரு முன்னணி ஆடிட் நிறுவனத்தில் சேர்ந்துள்ளார். அடுத்த வாரம் சிங்கப்பூருக்கு கிளம்பப் போகிறார். இன்று அல்லது நாளை எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து செல்லுங்கள்,” என்று மல்லிகா கூறினாள்.

மல்லிகாவும் ராதிகாவும் தங்களது சொந்த ஊரான செங்கோட்டை முதல் நெருங்கிய தோழிகளாக இருந்தனர்; தற்போது சென்னை அண்ணா நகர் பகுதியில் குடியேறியுள்ளனர்.

அன்றைய மாலை, ராதிகா மல்லிகாவிற்கு தொலைபேசியில் அழைத்து, அடுத்த நாள் தேநீருக்கு குடும்பத்துடன் வருமாறு அழைத்தாள்; ஏனெனில் அவளது கணவர் ராம், அதிகாரப்பூர்வ பயணமாக சிட்னிக்கு செல்லவிருந்தார்.

அடுத்த நாள், மல்லிகாவின் குடும்பம், இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள ராதிகாவின் வீட்டிற்கு சென்றது. அவர்கள் அன்புடன் வரவேற்கப்பட்டனர். ராம், மல்லிகாவின் கணவர் ரவியை வரவேற்றார்; விரைவில் அனைவரும் தேநீர் மற்றும் சிற்றுண்டியுடன் அமர்ந்தனர்.

உரையாடலின் போது, ரவி, ஹரிஷின் சிங்கப்பூர் வேலைக்கு அவர்களை வாழ்த்தினார். பின்னர் உரையாடல் மெதுவாக மேற்கு ஆசியாவில் நடைபெறும் பிரச்சினைக்கு மாறியது.

“இப்போதெல்லாம், குழந்தைகள் பெற்றோருக்கு அருகில் இருப்பது பாதுகாப்பாக இருக்கிறது போலத் தோன்றுகிறது,” என்று ரவி சிந்தனையுடன் கூறினார்.

மல்லிகா தலையசைத்தாள். “அது உண்மை. சமீபத்திய சம்பவங்கள் பெற்றோர்களை அதிகமாக கவலைப்பட வைக்கின்றன. முன்பு மத்திய கிழக்கு மிகவும் பாதுகாப்பான இடமாக கருதப்பட்டது; வீட்டிற்கு வரவும் செல்லவும் எளிதாக இருந்தது. ஆனால் இப்போது, ஒரே ஒருவரின் செயல்கள் உலகம் முழுவதையும் பாதிக்கிறது போல இருக்கிறது.”

“ஆம், அது சரி,” என்று ராம் அமைதியாக ஒப்புக்கொண்டார்.

இரண்டு மணி நேரம் இனிமையாக கழித்த பிறகு, மல்லிகாவின் குடும்பம் புறப்பட்டுச் சென்றது. அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, மாலை குளிர்ந்த காற்று, மரினா கடற்கரையின் அமைதியான அழகை நினைவூட்டியது.

இது இரு குடும்பங்களுக்கும் ஒரு இனிய, நினைவில் நிற்கும் மீண்டும் சந்திப்பு ஆக இருந்தது.

K.Ragavan 

25-4-26

Letter.

 Letter Published in TheNationalUAE on24 April26,

Tribute to an 18-year association

I write in reference The National newspaper’s 18th anniversary. I am delighted to share a proud personal milestone: 18 years of continuous association with this newspaper of record through my letters to the editor and reader contributions. During the course of this journey, close to a thousand letters of mine have been published, reflecting my thoughts, observations and engagement with issues that matter. This achievement means a great deal to me, and I’m truly grateful for the platform that gave my voice a place. Thank you to all my friends and readers for your constant support and encouragement throughout these years. Your motivation has been an important part of this journey. – K Ragavan, Bengaluru,

Small Story 590.

 Small Story 590.

 Election Encounter

Kumaravel reached his house in Madurai  from Theni. He is a bank officer who had gone to Theni on deputation, but he returned home to cast his vote. At 30, he is sincere and honest, and he recently earned a promotion in a nationalised bank.

His parents, Ramaswamy and Pankajam, live in Madurai and have been encouraging him to get married. Kumaravel had postponed marriage to focus on his career, but now he feels settled.

His father warmly welcomed him, and his mother served him breakfast.

“Mom, I had work in the bank last night and left at 6 AM with my friend in his car,” Kumaravel said. “After breakfast, I’ll go to the school where our voter ID is registered and cast my vote.”

Kumaravel and his mother went early to the polling booth and cast their votes. At the school, people stood patiently in long queues, eager to vote.

Kumaravel whispered, “I’m happy to see so many women and youngsters here. It shows their sense of responsibility. Whichever party comes to power, if they govern well and take care of the basic needs of common people, it will be good for everyone.”

After voting, he met his old college mate Nalini on the way. Nalini had once had a quiet affection for him during their college days, but she had waited as Kumaravel focused on his career.

They greeted each other, and Nalini invited him to her home.

“I’ll come later,” Kumaravel replied.

That evening, Nalini came to his house with her parents to formally propose marriage. Both families were happy and agreed to the match. Nalini’s long-held wish was finally fulfilled.

After the wedding date was fixed, Nalini smiled and said, “I hope the election results bring good development to our state.”

They all shared tea together before the families departed, leaving behind a sense of joy and new beginnings.

K.Ragavan

24-4-26

Small Story 590.T

 சிறுகதை 590 

தேர்தல் சந்திப்பு

குமாரவேல் தேனியிலிருந்து Madurai ilஉள்ள தனது வீட்டிற்கு வந்தார். அவர் ஒரு தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கியில் பணிபுரியும் அதிகாரி. தேனியில் தற்காலிக பணியிட மாற்றத்தில் இருந்த அவர், வாக்களிக்கத் தனது ஊருக்கு திரும்பி வந்தார். 30 வயதான அவர் நேர்மையும் உழைப்பும் கொண்டவர்; சமீபத்தில் வங்கியில் பதவி உயர்வு பெற்றிருந்தார்.

அவரது பெற்றோர் ராமசாமி மற்றும் பங்கஜம் Maduraiல் வசித்து வந்தனர். அவர்கள் குமாரவேலை திருமணம் செய்து கொள்ள ஊக்குவித்து வந்தனர். வேலைக்காக இதுவரை திருமணத்தைத் தள்ளிப்போட்டிருந்த குமாரவேல், இப்போது தன்னுடைய வாழ்க்கை நிலையாகிவிட்டதாக உணர்ந்தார்.

அவரது தந்தை அவரை அன்புடன் வரவேற்றார்; தாய் சாப்பாடு பரிமாறினார்.

“அம்மா, நேற்று இரவு வங்கியில் வேலை இருந்தது. இன்று காலை 6 மணிக்கு நண்பருடன் காரில் கிளம்பினேன்,” என்றார் குமாரவேல். “காலை உணவுக்குப் பிறகு நம்முடைய வாக்குச்சாவடி இருக்கும் பள்ளிக்குச் சென்று வாக்களிக்கப் போகிறேன்.”

குமாரவேலும் அவரது தாயும் காலையிலேயே வாக்குச்சாவடிக்கு சென்று தங்களது வாக்குகளை பதிவு செய்தனர். அங்கு மக்கள் நீண்ட வரிசையில் பொறுமையாக நின்று வாக்களிக்கக் காத்திருந்தனர்.

“இவ்வளவு பெண்களும் இளைஞர்களும் வந்து வாக்களிப்பது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது,” என்று குமாரவேல் மெதுவாகச் சொன்னார். “எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும், அவர்கள் நன்றாக ஆட்சி செய்து சாதாரண மக்களின் அடிப்படை தேவைகளை கவனித்தால், எல்லோருக்கும் நல்லது தான்.”

வாக்களித்த பிறகு, வீட்டிற்கு வரும் வழியில் தனது பழைய கல்லூரி தோழி நளினியை சந்தித்தார். கல்லூரி நாட்களில் நளினிக்கு குமாரவேலிடம் அமைதியான பாசம் இருந்தது; ஆனால் அவர் தனது தொழிலில் கவனம் செலுத்தியதால், அவள் காத்திருந்தாள்.

இருவரும் நன்றாக பேசிக் கொண்டனர். நளினி தனது வீட்டிற்கு வருமாறு அழைத்தாள்.

“பிறகு வருகிறேன்,” என்று குமாரவேல் பதிலளித்தார்.

அன்றைய மாலை, நளினி தனது பெற்றோருடன் குமாரவேலின் வீட்டிற்கு வந்து முறையாக திருமண பேச்சு நடத்தினர். இரு குடும்பங்களும் மகிழ்ச்சியுடன் இந்த இணைப்பை ஏற்றுக்கொண்டனர். நளினியின் நீண்ட நாள் விருப்பம் இறுதியாக நிறைவேறியது.

திருமண தேதி நிச்சயிக்கப்பட்ட பிறகு, நளினி சிரித்துக் கொண்டு, “இந்த தேர்தல் முடிவுகள் நம் மாநிலத்திற்கு நல்ல முன்னேற்றத்தை கொண்டு வரட்டும்,” என்றாள்.

அனைவரும் சேர்ந்து தேநீர் அருந்தி மகிழ்ந்தனர். குடும்பங்கள் பிரியும் போது, மகிழ்ச்சியும் புதிய தொடக்கங்களும் மனதில் நிறைந்திருந்தன.

K.Ragavan

24-4-26

Small Story 589.

 Small Story 589.

 Mango Encounter

Rathna never expected an invitation from Anupama, whom she had met just three months earlier at a theater while watching an old Kannada movie of Shankar Nag. They had struck up a quick friendship, and Anupama, a Chemistry professor from Vijayawada who was in town for a relative’s wedding, had taken Rathna’s phone number before leaving.

Now, to Rathna’s surprise and delight, Anupama had sent an invitation to her son’s wedding, which was to be held in Bengaluru the following month.

One afternoon, Rathna received a parcel. It was from Anupama—inside were ten large, ripe mangoes. Rathna immediately called her to thank her for both the invitation and the thoughtful gift.

“These mangoes are from our farm in Vijayawada,” Anupama whispered warmly. “We’ll meet at the wedding next month.”

“Certainly,” Rathna replied with a smile.

That evening, Rathna’s husband, Ramkumar, returned home from the hospital. As soon as he entered, he noticed the sweet aroma.

“These must be from Andhra Pradesh,” he said. “Did you buy them?”

Rathna laughed softly. “No, remember I told you about my friend I met at the theater? Anupama from Vijayawada—she sent them. And she’s invited us to her son’s wedding in Bengaluru next month.”

Ramkumar smiled. “That’s impressive. In such a short time, you’ve made a good friend—and even received famous mangoes along with a wedding invitation.”

Rathna smiled back. “That’s the advantage of studying psychology—I understand people well.”

Ramkumar nodded in agreement. “True indeed.”

K.Ragavan 

23-4-26

Small Story 589.T

 சிறுகதை 589 

 மாம்பழ சந்திப்பு

ரத்னா, மூன்று மாதங்களுக்கு முன் தான் சந்தித்த அனுபமாவிடமிருந்து ஒரு அழைப்பை எதிர்பார்க்கவே இல்லை. அவர்கள் இருவரும் ஒரு பழைய கன்னட திரைப்படமான ஷங்கர் நாகின் படத்தை திரையரங்கில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது சந்தித்தனர். அந்தச் சந்திப்பில் விரைவில் நட்பு மலர்ந்தது. விஜயவாடாவைச் சேர்ந்த வேதியியல் பேராசிரியையான அனுபமா, ஒரு உறவினரின் திருமணத்திற்காக நகரத்திற்கு வந்திருந்தார். செல்லும் முன், ரத்னாவின் தொலைபேசி எண்ணை எடுத்துக்கொண்டார்.

இப்போது, ரத்னாவிற்கு ஆச்சரியமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும், அனுபமா தனது மகனின் திருமணத்திற்கு அழைப்பிதழை அனுப்பியிருந்தார். அந்தத் திருமணம் அடுத்த மாதம் பெங்களூரில் நடைபெறவிருந்தது.

ஒரு பிற்பகல், ரத்னாவிற்கு ஒரு பார்சல் வந்தது. அது அனுபமாவிடமிருந்து—அதற்குள் பத்து பெரிய, பழுத்த மாம்பழங்கள் இருந்தன. அழைப்பிதழுக்கும் அன்பான பரிசுக்கும் நன்றி சொல்ல ரத்னா உடனே அவரை அழைத்தார்.

“இந்த மாம்பழங்கள் எங்கள் விஜயவாடா பண்ணையிலிருந்து வந்தவை,” என்று அனுபமா அன்பாகச் சொன்னார். “அடுத்த மாதம் திருமணத்தில் சந்திப்போம்.”

“நிச்சயமாக,” என்று ரத்னா புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்.

அன்று மாலை, ரத்னாவின் கணவர் ராம்குமார் மருத்துவமனையிலிருந்து வீட்டிற்கு திரும்பினார். உள்ளே வந்தவுடன், இனிய மணத்தை கவனித்தார்.

“இவை கண்டிப்பாக ஆந்திரப் பிரதேசத்திலிருந்து வந்த மாம்பழங்கள் போலிருக்கின்றன,” என்றார். “நீ வாங்கினாயா?”

ரத்னா மெதுவாகச் சிரித்தாள். “இல்லை, திரையரங்கில் சந்தித்த என் தோழி அனுபமா நினைவிருக்கிறதா? விஜயவாடாவைச் சேர்ந்தவர்—அவர்தான் அனுப்பியிருக்கிறார். மேலும், அடுத்த மாதம் பெங்களூரில் நடக்கும் அவருடைய மகனின் திருமணத்திற்கும் நம்மை அழைத்திருக்கிறார்.”

ராம்குமார் சிரித்தார். “அது மிகவும் சிறப்பு. இத்தனை குறுகிய காலத்தில் நீ நல்ல நண்பரைப் பெற்றுள்ளாய்—மேலும் பிரபலமான மாம்பழங்களும், திருமண அழைப்பும் கிடைத்துள்ளன.”

ரத்னா புன்னகைத்தாள். “அதுதான் உளவியல் படித்ததின் பயன்—நான் மனிதர்களை நன்றாகப் புரிந்துகொள்கிறேன்.”

ராம்குமார் சம்மதமாகத் தலைஅசைத்தார். “மிகவும் உண்மை.”

கே. ராகவன்

23-4-26

Small Story 588.T

 

சிறுகதை 588

இல்லாமை ஒரு செய்தி கொண்டு வந்தது

ராம், மூன்று நாட்கள் இடைவெளிக்குப் பிறகு, தனது நடைப்பயிற்சியை முடித்து குழுவில் சேர்ந்தார். அந்த நேரத்தில், மற்ற எட்டு நண்பர்கள் இருவருக்கு விடைபெறும் வாழ்த்துகளை தெரிவித்துக் கொண்டிருந்தனர். ராமும் அவர்களுடன் இணைந்தார்.

“ஹே முரளி, ஜெர்மனிக்கான பயணத்திற்கு வாழ்த்துகள்! கணேஷ், உனக்கும் அமெரிக்கப் பயணத்திற்கு வாழ்த்துகள்!” என்று ராம் அன்புடன் கூறினார்.

இருவரும் ராமுக்கு நன்றி தெரிவித்தனர். அமைதியான, மென்மையான குணம் கொண்ட பல்திறமை வாய்ந்தவராக இருந்ததால், அனைவருக்கும் ராம் மிகவும் பிடித்தவர்.

ஹரி கேட்டார்: “மூன்று நாட்களாக உங்களை பார்க்கவே இல்லை, ஏன்?”

ராம் மெதுவாகச் சொன்னார்: “கண் பரிசோதனைக்கும் முழு உடல் சோதனைக்கும் சென்றிருந்தேன்.”

“அனைத்தும் சரிதானே?” என்று நண்பர்கள் ஆவலுடன் கேட்டனர்.

ராம் பதிலளித்தார்: “இறைவன் அருளால் எல்லாமும் நன்றாக இருக்கிறது. ஆனாலும் அந்தச் சோதனைக்குச் சென்றபோது, ஒரு சிறந்த மற்றும் அறிவார்ந்த நபரையும், அவரது குடும்பத்தினரையும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவர்கள் அந்த நேரத்தை இனிமையாக மாற்றினர்.”

அவர் மேலும் கூறினார்: “உங்களைப் போன்ற நல்ல மனிதர்களை என் வாழ்க்கையில் சந்திப்பது எனக்கு எப்போதும் ஒரு ஆசீர்வாதமாகத் தோன்றுகிறது.”

அனைவரும் ஒத்துக்கொண்டு தலை அசைத்தனர்: “உண்மைதான், நீங்கள் அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறீர்கள்.”

ராம் புன்னகையுடன் சொன்னார்: “இறைவன் அருளால்.”

அனைவரும் சேர்ந்து தேநீர் குடித்துவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் பிரிந்தனர்.

K. ராகவன் 

22-4-26