Small Story 743.

 Small Story 743

Life Is Beautiful – 88

After all the guests had left, Anusha Madam sat with Ram and Vasanthi for a while and spoke affectionately.

“Honestly, all our friends were surprised to know that Ram is 57 and Vasanthi is 53. Both of you still look graceful, dignified, and respectable.”

Ram looked at Vasanthi. Vasanthi looked back at him, and they both smiled.

Ram replied, “Madam, I believe it is God’s grace that we are blessed to look and feel this way. More importantly, our intention in life is to bring people together and help those who genuinely deserve support.”

Anusha Madam smiled and said, “Very few people have such a nature. I have known Vasanthi for 23 years, and I have seen her kindness and concern for others throughout this period. You both should live a long and happy life and continue doing good for others.

“Even before her marriage, Vasanthi took responsibility for Kaadhambari and made many sacrifices for her. That itself shows what kind of person she is. And through Kaadhambari, I have also come to know about you, Ram, and how you quietly helped a deserving student. Today, that student is comfortably settled in life.

“It is remarkable that, in your own ways, both of you have helped a deserving girl and a deserving boy find a better and more secure future. Perhaps, in some mysterious way, this was God’s desire—to bring the two of you together after so many years.”

She paused for a moment and then asked, “Ram, what time is your flight tomorrow?”

Ram replied, “Madam, my flight is at 5 p.m. I have spent one wonderful month in this city, and the memories I have created here will remain with me forever.”

Anusha Madam smiled and said, “I can understand what you are feeling. I can see how deeply this city has touched your heart.”

After spending some more time with them, Ram left for his guest house.

That evening, Vasanthi planned to meet Ram at his guest house, and Kaadhambari would also be with them.

As Ram travelled with Kaadhambari, his thoughts went back over the events of the previous two days. Everything that had happened—the reunion with Vasanthi after 26 years, their marriage, the blessings of their friends, and the affection shown by everyone—seemed almost like a beautiful fantasy.

He quietly wondered how life could change so dramatically in just a few days.

But one thing was certain: the memories of these precious moments would remain in his heart forever.

To be continued…

K. Ragavan

24-9-26.

Small Story 743.T

 சிறுகதை 743

வாழ்க்கை அழகானது – 88

விருந்தினர்கள் அனைவரும் சென்ற பிறகு, அனுஷா மேடம் சிறிது நேரம் ராம் மற்றும் வசந்தியுடன் அமர்ந்து, அவர்களிடம் அன்பாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

“உண்மையாகச் சொன்னால், ராமுக்கு 57 வயதும், வசந்திக்கு 53 வயதும் என்பதை அறிந்தபோது நமது நண்பர்கள் அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். இத்தனை வயதிலும் நீங்கள் இருவரும் இன்னும் அழகாகவும், கண்ணியமாகவும், மரியாதைக்குரியவர்களாகவும் தோற்றமளிக்கிறீர்கள்.”

ராம் வசந்தியைப் பார்த்தார். வசந்தியும் அவரைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டு சிரித்தனர்.

ராம் பதிலளித்தார்:

“மேடம், நாங்கள் இவ்வாறு அழகாகவும், மனநிறைவுடனும் இருக்கிறோம் என்றால் அது இறைவனின் அருள்தான் என்று நான் நம்புகிறேன். அதைவிட முக்கியமாக, வாழ்க்கையில் நம்முடைய நோக்கம் மனிதர்களை ஒன்றிணைப்பதும், உண்மையிலேயே உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதும்தான்.”

அனுஷா மேடம் புன்னகைத்தபடி கூறினார்:

“இத்தகைய நல்ல குணம் கொண்டவர்கள் மிகவும் சிலரே இருப்பார்கள். வசந்தியை நான் கடந்த 23 ஆண்டுகளாக அறிந்திருக்கிறேன். இந்தக் காலம் முழுவதும் மற்றவர்களிடம் அவள் காட்டிவரும் அன்பையும், அக்கறையையும் நான் பார்த்திருக்கிறேன். நீங்கள் இருவரும் நீண்ட காலம் மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும். தொடர்ந்து மற்றவர்களுக்கு நல்லது செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

“வசந்தி திருமணத்திற்கு முன்பே, காதம்பரியின் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, அவளுக்காக பல தியாகங்களைச் செய்திருக்கிறாள். அதுவே அவள் எப்படிப்பட்ட மனிதர் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மேலும், காதம்பரியின் மூலம் உங்களைப் பற்றியும், ராம், நீங்கள் அமைதியாக ஒரு தகுதியான மாணவனுக்கு எவ்வாறு உதவி செய்தீர்கள் என்பதையும் நான் அறிந்துகொண்டேன். இன்று அந்த மாணவன் வாழ்க்கையில் வசதியாகவும் நல்ல நிலையில் இருக்கிறான்.

“உங்கள் இருவரும், உங்கள் வாழ்க்கையில் வெவ்வேறு வழிகளில், தகுதியான ஒரு பெண்ணுக்கும், தகுதியான ஒரு ஆணுக்கும் நல்ல மற்றும் பாதுகாப்பான எதிர்காலத்தை உருவாக்க உதவியிருக்கிறீர்கள் என்பது மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஒருவேளை, ஏதோ ஒரு மர்மமான வகையில், இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நீங்கள் இருவரும் மீண்டும் ஒன்று சேர வேண்டும் என்பதுதான் இறைவனின் விருப்பமாக இருந்திருக்கலாம்.”

சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்த அனுஷா மேடம் பின்னர் கேட்டார்:

“ராம், நாளை உங்கள் விமானம் எத்தனை மணிக்கு?”

ராம் பதிலளித்தார்:

“மேடம், எனது விமானம் மாலை 5 மணிக்கு. இந்த நகரத்தில் நான் ஒரு அற்புதமான ஒரு மாதத்தை கழித்திருக்கிறேன். இங்கு எனக்குக் கிடைத்த நினைவுகள் அனைத்தும் என் மனதில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.”

அனுஷா மேடம் புன்னகைத்தபடி கூறினார்:

“உங்கள் மனதில் என்ன இருக்கிறது என்பதை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இந்த நகரம் உங்கள் இதயத்தை எவ்வளவு ஆழமாகத் தொட்டிருக்கிறது என்பதையும் என்னால் உணர முடிகிறது.”

மேலும் சிறிது நேரம் அவர்களுடன் இருந்த பிறகு, ராம் தனது விருந்தினர் இல்லத்திற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார்.

அன்று மாலை, வசந்தி ராமை அவரது விருந்தினர் இல்லத்தில் சந்திக்கத் திட்டமிட்டாள். காதம்பரியும் அவர்களுடன் செல்லவிருந்தாள்.

காதம்பரியுடன் ராம் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, கடந்த இரண்டு நாட்களில் நடந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் அவரது நினைவுக்கு வந்தன. 26 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வசந்தியுடன் மீண்டும் இணைந்தது, அவர்களது திருமணம், நண்பர்களின் ஆசீர்வாதங்கள், அனைவரும் காட்டிய அன்பும் பாசமும்—இவை அனைத்தும் ஒரு அழகான கனவைப் போலவே அவருக்குத் தோன்றின.

ஒரு சில நாட்களிலேயே வாழ்க்கை இவ்வளவு பெரிய மாற்றத்தை எப்படி ஏற்படுத்த முடியும் என்று அவர் மனதிற்குள் அமைதியாக எண்ணினார்.

ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்—இந்த விலைமதிப்பற்ற தருணங்களின் நினைவுகள் அவரது இதயத்தில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.

தொடரும்…

கே. ராகவன்

24-9-26

Good Speech.

 Vaigarai Sangamam 

An Inspiring Speech by Editor Muthu Lakshmi

A few days ago, the versatile Editor and speaker MuthuLakshmi delivered an inspiring speech at the Vaigarai Sangamam prografmme. Her speech was highly appreciable and offered the audience several valuable takeaways.

She began her speech by recalling the great teacher and former Vice President of India, the late Dr. S. Radhakrishnan, and highlighting his principles and his remarkable journey. He began his career as a teacher and later went on to become one of the most prominent personalities in Indian public life.

Editor Muthu Lakshmi’s admiration and respect for her school and college teachers, and the way she recalled their influence on her early life, clearly reflected her deep regard for the teaching profession. Her observations conveyed an important message: we should learn from the experiences of those who guide us and, wherever appropriate, follow the good values and principles they have taught us. Such lessons can bring lasting happiness and fulfilment in life.

Her speech was delivered with clarity, warmth, and confidence. The way sheVaigarai Sangamam 

An Inspiring Speech by Editor Lakshmi

A few days ago, the versatile Editor and speaker Muthu Lakshmi delivered an inspiring speech at the Vaigarai Sangamam prografmme. Her speech was highly appreciable and offered the audience several valuable takeaways.

She began her speech by recalling the great teacher and former Vice President of India, the late Dr. S. Radhakrishnan, and highlighting his principles and his remarkable journey. He began his career as a teacher and later went on to become one of the most prominent personalities in Indian public life.

Editor Lakshmi’s admiration and respect for her school and college teachers, and the way she recalled their influence on her early life, clearly reflected her deep regard for the teaching profession. Her observations conveyed an important message: we should learn from the experiences of those who guide us and, wherever appropriate, follow the good values and principles they have taught us. Such lessons can bring lasting happiness and fulfilment in life.

Her speech was delivered with clarity, warmth, and confidence. The way she connected the theme of Teachers’ Day with the importance of experience was particularly meaningful. The saying, “Experience is the best teacher,” was beautifully reflected in her presentation.

Starting with the subject of Teachers’ Day and sharing meaningful experiences made her speech both relevant and inspiring. It was a well-delivered programme by EditorMuthu  Lakshmi, and the audience certainly had several valuable thoughts to take away from her words.

 connected the theme of Teachers’ Day with the importance of experience was particularly meaningful. The saying, “Experience is the best teacher,” was beautifully reflected in her presentation.

Starting with the subject of Teachers’ Day and sharing meaningful experiences made her speech both relevant and inspiring. It was a well-delivered programme by Editor Lakshmi, and the audience certainly had several valuable thoughts to take away from her words.

K.Ragavan

Small Story 742.

 

Small Story 742

Life Is Beautiful – 87

The next morning, Ali came to Ram’s guest house and picked him up for the wedding ceremony at Vasanthi’s place.

Ram reached the venue, where around 30 guests had gathered. Two priests were also present to conduct the wedding ceremony. The guests included colleagues from the Channel office, a few family friends, and friends from the Consulate.

After breakfast, everyone assembled in the hall and took their respective seats. Ram and Vasanthi then went inside to change into their traditional Indian wedding attire.

Ram looked elegant in his traditional wedding attire, wearing a beautiful garland. Vasanthi looked equally graceful in a beautiful orange-coloured saree, also adorned with a garland. The couple looked extremely happy and radiant.

The wedding ceremony began with the chanting of traditional wedding mantras. The sacred rituals continued for nearly an hour. Finally, Ram tied the mangalyam around Vasanthi’s neck, completing the sacred marriage ceremony.

Everyone warmly blessed the newly married couple and wished them a long, happy, healthy, and prosperous life together.

The entire wedding ceremony was also recorded on video. When their friends in Mysore watched the video, they showered Ram and Vasanthi with heartfelt wishes and compliments, describing them as a wonderful and perfectly matched couple.

By then, Sulaiman arrived and warmly congratulated Ram. He said, “I am extremely happy that my new CEO has reunited with his old friend here in the UAE. Your reunion has made me very happy.”

Sulaiman then announced a surprise gift for the newly married couple. He said that he had learned that Ram had already been invited to the United States even before his reunion with Vasanthi. Therefore, as a special gesture, he would arrange a round-trip air ticket for Mrs. Vasanthi Ram so that she could accompany Ram to the United States for the forthcoming programme, where Ram would address the gathering on his favourite subjects—blogging and publication.

Ram was delighted by Sulaiman’s generous gesture and sincerely thanked him for his thoughtful gift.

Atkinson was also extremely happy with Sulaiman’s words. He said that Ram was truly an outstanding and deserving person, and that the recognition and appreciation he was receiving were well deserved.

The Consulate friends also congratulated the newly married couple. They said that although they had come to attend the wedding of two people who had reunited after many years, it felt as though they were witnessing the marriage of a newly formed young couple because of the happiness, affection, and warmth they shared.

Anusha Madam’s lawyer friend then assured her, “Within two days, I will ensure that Mrs. Vasanthi Ram’s name is properly endorsed in her passport through the Indian Consulate, in preparation for her forthcoming journey to the United States.”

Ram was extremely delighted and thanked everyone for making their wedding such a grand and memorable occasion in the friendly country of the United Arab Emirates.

Anusha Madam then thanked all the guests for their presence and announced, “We still have two hours before lunch. My friend’s musical party will now entertain us with some evergreen old Hindi and Kannada songs.”

Within ten minutes, the musical programme began. The entire gathering thoroughly enjoyed the performance. Many guests especially appreciated the melodious old Hindi and Kannada songs, which brought back wonderful memories of their younger days.

After the programme, everyone enjoyed a delicious lunch arranged by Venus Caterers. At the end, every guest received a sweet gift box containing an apple as a token of love and appreciation.

Before leaving, Vasanthi and Ram respectfully bowed before Anusha Madam and received her blessings.

Kaadhambari then approached Vasanthi and lovingly received her blessings. With deep emotion, she addressed Vasanthi as her “Mummy” and Ram as her “Dad,” accepting them wholeheartedly as her parents.

It was a deeply touching moment for everyone present.

The reunion that had begun after 26 long years had now blossomed into a beautiful new chapter in the lives of Ram and Vasanthi, bringing two families and many dear friends even closer together.

To be continued…

K. Ragavan

23-9-26

Small Story 742.

 சிறுகதை 742

வாழ்க்கை அழகானது – 87

மறுநாள் காலை, அலி ராமின் விருந்தினர் இல்லத்திற்கு வந்து, வசந்தியின் வீட்டில் நடைபெறவிருந்த திருமண விழாவிற்காக அவரை அழைத்துச் சென்றார்.

ராம் திருமண நிகழ்ச்சி நடைபெறும் இடத்தை அடைந்தபோது, அங்கு சுமார் 30 விருந்தினர்கள் கூடியிருந்தனர். திருமணச் சடங்குகளை நடத்துவதற்காக இரண்டு புரோகிதர்களும் அங்கு இருந்தனர். விருந்தினர்களில் சேனல் அலுவலகத்தின் சக ஊழியர்கள், சில குடும்ப நண்பர்கள் மற்றும் தூதரக நண்பர்களும் கலந்து கொண்டிருந்தனர்.

காலை உணவுக்குப் பிறகு, அனைவரும் மண்டபத்தில் ஒன்றுகூடி, அவரவர்களுக்குரிய இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர். பின்னர் ராமும் வசந்தியும் உள்ளே சென்று பாரம்பரிய இந்தியத் திருமண ஆடைகளை அணிந்து வந்தனர்.

பாரம்பரிய திருமண அலங்காரத்தில் ராம் மிகவும் கம்பீரமாகவும் அழகாகவும் காட்சியளித்தார். அவர் அழகிய மாலையை அணிந்திருந்தார். வசந்தியும் அழகிய ஆரஞ்சு நிறப் புடவையில், கழுத்தில் மாலையுடன் மிகவும் அழகாகவும் கம்பீரமாகவும் தோன்றினார். இருவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனும் முகம் நிறைந்த பொலிவுடனும் காணப்பட்டனர்.

பாரம்பரிய திருமண மந்திரங்கள் முழங்க, திருமணச் சடங்குகள் தொடங்கின. புனிதமான சடங்குகள் ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரம் நடைபெற்றன. இறுதியாக, ராம் வசந்தியின் கழுத்தில் மாங்கல்யத்தை அணிவித்து, அவர்களின் புனிதமான திருமணச் சடங்கை நிறைவு செய்தார்.

அனைவரும் புதுமணத் தம்பதியரை அன்புடன் வாழ்த்தி, அவர்கள் நீண்ட ஆயுளுடனும், மகிழ்ச்சியுடனும், நல்ல ஆரோக்கியத்துடனும், வளமுடனும் வாழ வேண்டும் என்று மனமார வாழ்த்தினர்.

முழு திருமண நிகழ்ச்சியும் வீடியோவாக பதிவு செய்யப்பட்டது. அந்த வீடியோவை மைசூரில் இருந்த அவர்களது நண்பர்கள் பார்த்தபோது, ராம் மற்றும் வசந்திக்கு மனமார்ந்த வாழ்த்துகளையும் பாராட்டுகளையும் தெரிவித்தனர். அவர்கள் இருவரையும் மிகவும் அழகான, ஒருவருக்கொருவர் பொருத்தமான தம்பதியர் என்று வர்ணித்தனர்.

அப்போது சுலைமான் அங்கு வந்து ராமை அன்புடன் வாழ்த்தினார். அவர் கூறினார்:

“என்னுடைய புதிய CEO தனது பழைய நண்பருடன் இங்கு UAE-ல் மீண்டும் இணைந்திருப்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. உங்களுடைய இந்த மறு இணைவு என்னை மிகவும் மகிழ்ச்சியடையச் செய்துள்ளது.”

பின்னர் சுலைமான் புதுமணத் தம்பதியருக்காக ஒரு ஆச்சரியமான பரிசை அறிவித்தார்.

“வசந்தியுடன் மீண்டும் இணைவதற்கு முன்பே ராமுக்கு அமெரிக்கா செல்ல அழைப்பு வந்திருப்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன். எனவே, ஒரு சிறப்பு அன்பளிப்பாக, திருமதி வசந்தி ராம் அவர்களும் ராமுடன் அமெரிக்கா செல்லும் வகையில், அவருக்காக அமெரிக்காவிற்கு சென்று திரும்புவதற்கான விமானப் பயணச்சீட்டை நான் ஏற்பாடு செய்கிறேன். அங்கு நடைபெறவிருக்கும் நிகழ்ச்சியில் ராம் தனது மிகவும் விருப்பமான தலைப்புகளான வலைப்பதிவு மற்றும் பதிப்புத்துறை குறித்து உரையாற்ற உள்ளார்,” என்றார்.

சுலைமானின் இந்த அன்பான மற்றும் தாராளமான பரிசால் ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவரது அக்கறையுள்ள இந்த பரிசுக்கு மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்தார்.

அட்கின்சனும் சுலைமானின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். “ராம் உண்மையிலேயே சிறந்தவரும் தகுதியானவரும் ஆவார். அவர் பெறும் இந்த அங்கீகாரமும் பாராட்டும் அவருக்கு மிகவும் பொருத்தமானதும் தகுதியானதுமாகும்,” என்று கூறினார்.

தூதரக நண்பர்களும் புதுமணத் தம்பதியரை வாழ்த்தினர். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் இணைந்த இரண்டு பழைய நண்பர்களின் திருமணத்திற்கு தாங்கள் வந்திருந்தாலும், ராம் மற்றும் வசந்தி இருவரும் பகிர்ந்து கொண்ட மகிழ்ச்சி, அன்பு மற்றும் பாசத்தின் காரணமாக, புதிதாக திருமணம் செய்துகொண்ட இளம் தம்பதியரின் திருமணத்தைப் பார்ப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டதாக அவர்கள் கூறினர்.

அப்போது அனுஷா மேடத்தின் வழக்கறிஞர் நண்பர் அவரிடம் உறுதியளித்தார்:

“இன்னும் இரண்டு நாட்களுக்குள், திருமதி வசந்தி ராம் அவர்களின் பாஸ்போர்ட்டில், இந்தியத் தூதரகத்தின் மூலம் கணவரின் பெயருடன் தேவையான பதிவை முறையாகச் செய்து முடிப்பதை நான் உறுதி செய்கிறேன். இதனால் அவர் விரைவில் அமெரிக்கா செல்லும் பயணத்திற்கு எந்தத் தடையும் இருக்காது.”

ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவர்களது திருமணத்தை ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் இந்த நட்பு மண்ணில் இவ்வளவு சிறப்பாகவும் மறக்க முடியாத வகையிலும் நடத்தி வைத்த அனைவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்தார்.

அனுஷா மேடம் அனைத்து விருந்தினர்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்துவிட்டு,

“மதிய உணவு தொடங்க இன்னும் இரண்டு மணி நேரம் உள்ளது. இப்போது எனது நண்பரின் இசைக் குழுவினர் நம்மை என்றும் இனிமையான பழைய இந்தி மற்றும் கன்னடப் பாடல்களால் மகிழ்விக்க உள்ளனர்,” என்று அறிவித்தார்.

பத்து நிமிடங்களுக்குள் இசை நிகழ்ச்சி தொடங்கியது. அங்கு கூடியிருந்த அனைவரும் அந்த இசை நிகழ்ச்சியை மிகவும் ரசித்தனர். குறிப்பாக, இனிமையான பழைய இந்தி மற்றும் கன்னடப் பாடல்கள் பல விருந்தினர்களின் இளமைக்கால இனிய நினைவுகளை மீண்டும் கொண்டுவந்ததால், அவர்கள் அவற்றை மிகவும் பாராட்டி மகிழ்ந்தனர்.

இசை நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், அனைவரும் Venus Caterers ஏற்பாடு செய்திருந்த சுவையான மதிய உணவை மகிழ்ச்சியுடன் சாப்பிட்டனர். இறுதியில், ஒவ்வொரு விருந்தினருக்கும் அன்பு மற்றும் நன்றியின் அடையாளமாக, ஒரு ஆப்பிள் அடங்கிய இனிப்புப் பரிசுப் பெட்டி வழங்கப்பட்டது.

அனைவரும் புறப்படுவதற்கு முன், வசந்தியும் ராமும் அனுஷா மேடத்தின் முன் மரியாதையுடன் தலைவணங்கி அவரது ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றனர்.

பின்னர் காதம்பரி வசந்தியிடம் சென்று அன்புடன் அவரது ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றாள். ஆழ்ந்த உணர்ச்சியுடன், வசந்தியை “மம்மி” என்றும் ராமை “டாட்” என்றும் அன்புடன் அழைத்த காதம்பரி, அவர்களைத் தனது பெற்றோராக மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டாள்.

அந்த நெகிழ்ச்சியான தருணம் அங்கு இருந்த அனைவரின் மனதையும் தொட்டது.

26 நீண்ட ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தொடங்கிய அந்த மறு இணைவு, இப்போது ராம் மற்றும் வசந்தியின் வாழ்க்கையில் ஒரு அழகான புதிய அத்தியாயமாக மலர்ந்திருந்தது. அது இரண்டு குடும்பங்களையும், பல அன்பான நண்பர்களையும் மேலும் நெருக்கமாக இணைத்திருந்தது.

தொடரும்…

K. Ragavan

23-9-26

Small Story 741.

 Small Story 741

Life Is Beautiful – 86

Vasanthi smiled and replied, “You can still call me Mummy. And you are my Kaadhambari, my friend’s precious gift.”

Anusha Madam was delighted to hear Vasanthi’s affectionate words. She walked towards Vasanthi, hugged her warmly, and whispered, “You are mine too.”

Kaadhambari came close to Vasanthi and said, “Thank you. I love you,” and hugged her affectionately.

Atkinson and his wife Elizabeth were delighted to witness this beautiful moment. The genuine bond that had developed over the past 23 years was clearly visible to everyone. It was a touching moment filled with love, affection, and togetherness.

After spending some time with them, Atkinson and Elizabeth departed, promising to attend the marriage ceremony the next day.

Ram said, “I am really excited and happy to see the beautiful bonding that has developed over all these years. It is truly wonderful.”

After that, Vasanthi asked Ram to have some tea and then go with her. She took him around the house and showed him all the rooms, explaining how Anusha Madam had maintained the house with great care and affection.

While showing him around, Vasanthi slowly whispered with a smile, “In this dress, you look even more handsome. I feel really blessed that tomorrow I will be your Vasanthi.”

Ram smiled and replied, “That is true. I too feel blessed that my beautiful Vasanthi will be mine from tomorrow. You look very beautiful in this dress.”

Vasanthi smiled, lowered her eyes, and felt shy.

After having tea at around 4 p.m., Ram left with Kaadhambari for his guest house, leaving Vasanthi at home.

While they were on their way, Kaadhambari said, “I never dreamed that you would become so close to my life. I never imagined that one day our relationship would become so special.”

Ram smiled and replied, “Until I met Vasanthi again, I never knew that my life would take such a beautiful turn. And, above all, you became the cementing factor who brought Vasanthi and me together. I will always remember that, Kaadhambari.”

Kaadhambari smiled affectionately, touched by Ram’s words.

To be continued…

K. Ragavan

22-9-26

Small Story 741.,T

 சிறுகதை 741

வாழ்க்கை அழகானது – 86

வசந்தி புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்:

“நீ என்னை இனிமேலும் ‘மம்மி’ என்றே அழைக்கலாம். நீ என் காதம்பரி; என் நண்பர் எனக்குக் கொடுத்த விலைமதிப்பற்ற பரிசு.”

வசந்தியின் அன்பான வார்த்தைகளைக் கேட்டு அனுஷா மேடம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவர் வசந்தியிடம் சென்று, அவளை அன்புடன் அணைத்துக்கொண்டு மெதுவாக, “நீயும் எனக்குச் சொந்தமானவள்தான்,” என்று கூறினார்.

காதம்பரி வசந்திக்கு அருகில் வந்து, “நன்றி. நான் உங்களை மிகவும் நேசிக்கிறேன்,” என்று கூறி, அவளை அன்புடன் அணைத்துக்கொண்டாள்.

இந்த அழகான, உணர்ச்சிகரமான தருணத்தைப் பார்த்த அட்கின்சனும் அவரது மனைவி எலிசபெத்தும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர். கடந்த 23 ஆண்டுகளில் அவர்களுக்கிடையே உருவாகியிருந்த உண்மையான பாசப் பந்தம் அனைவருக்கும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அன்பும், பாசமும், ஒற்றுமையும் நிறைந்த அந்தத் தருணம் அனைவரின் மனதையும் நெகிழச் செய்தது.

சிறிது நேரம் அவர்களுடன் இருந்த பிறகு, அட்கின்சனும் எலிசபெத்தும் விடைபெற்றனர். மறுநாள் நடைபெறவிருந்த திருமண விழாவில் தவறாமல் கலந்து கொள்வதாக உறுதியளித்துவிட்டுப் புறப்பட்டுச் சென்றனர்.

ராம் கூறினார்:

“இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உருவாகியிருக்கும் இந்த அழகான பாசப் பந்தத்தைப் பார்ப்பதில் எனக்கு மிகவும் உற்சாகமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட அன்பையும் பாசத்தையும் நேரில் பார்ப்பது உண்மையிலேயே அற்புதமாக இருக்கிறது.”

அதன் பிறகு, வசந்தி ராமை  தன்னுடன் வருமாறு அழைத்தாள். அவள் அவரை வீட்டைச் சுற்றிக் காண்பித்தாள். அனுஷா மேடம் அந்த வீட்டை எவ்வளவு அன்புடனும் அக்கறையுடனும் பராமரித்து வந்தார் என்பதையும், ஒவ்வொரு அறையையும் காண்பித்துக்கொண்டே விளக்கினாள்.

வீட்டைச் சுற்றிக் காண்பித்துக்கொண்டிருந்தபோது, வசந்தி மெதுவாகப் புன்னகையுடன் ராமிடம் கிசுகிசுத்தாள்:

“இந்த உடையில் நீங்கள் இன்னும் அழகாகவும் கம்பீரமாகவும் தெரிகிறீர்கள். நாளை முதல் நான் உங்கள் வசந்தியாக இருக்கப் போகிறேன் என்பதில் என்னை மிகவும் பாக்கியசாலியாக உணர்கிறேன்.”

ராம் புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்:

“அது உண்மைதான். என் அழகான வசந்தி நாளை முதல் எனக்குச் சொந்தமாகப் போகிறாள் என்பதில் நானும் மிகவும் பாக்கியசாலியாக உணர்கிறேன். இந்த உடையில் நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய்.”

வசந்தி புன்னகையுடன் கண்களைத் தாழ்த்தி, வெட்கத்துடன் நாணினாள்.

மாலை சுமார் 4 மணிக்கு தேநீர் அருந்திய பிறகு, ராம் காதம்பரியுடன் தனது விருந்தினர் இல்லத்திற்குப் புறப்பட்டார். வசந்தி வீட்டிலேயே இருந்தாள்.

அவர்கள் விருந்தினர் இல்லத்தை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, காதம்பரி கூறினாள்:

“நீங்கள் என் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு நெருக்கமானவராக மாறுவீர்கள் என்று நான் ஒருபோதும் கனவில் கூட நினைத்ததில்லை. ஒரு நாள் நம்முடைய உறவு இவ்வளவு சிறப்பானதாக மாறும் என்று நான் நினைத்ததே இல்லை.”

ராம் புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்:

“நான் வசந்தியை மீண்டும் சந்திக்கும் வரை, என் வாழ்க்கை இவ்வளவு அழகான திருப்பத்தை எடுக்கும் என்று எனக்குத் தெரியாது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, வசந்தியையும் என்னையும் மீண்டும் ஒன்றிணைத்ததில் நீயே முக்கியமான இணைப்பாக இருந்தாய். அந்த விஷயத்தை நான் எப்போதும் மறக்கமாட்டேன், காதம்பரி.”

ராமின் இதயப்பூர்வமான வார்த்தைகளால் நெகிழ்ந்த காதம்பரி அன்புடன் புன்னகைத்தாள்.

அவர்கள் பயணம் தொடர்ந்தது. ராம் மற்றும் வசந்தியின் வாழ்க்கையில் மறுநாள் தொடங்கவிருந்த அழகான புதிய அத்தியாயத்தை அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடனும் நன்றியுணர்வுடனும் எதிர்நோக்கினர்.

தொடரும்…

K. Ragavan

22-9-26