Small Story 734.

 Small Story 734

Life Is Beautiful – 79

After having his morning tea, Ram went to the Editorial Department and discussed the evening news with the team. They exchanged their views on the important developments to be covered in the evening bulletin.

After the discussion, Atkinson called Ram to his cabin.

Ram went inside, wished him, and Atkinson warmly reciprocated.

Atkinson: “Mr. Ram, yesterday Sulaiman’s visit to Abu Dhabi was cancelled. He has sent all the details by email, along with the necessary documents by courier. We are expecting to receive them today.”

Ram: “That is good news, Mr. Atkinson. This project is moving forward very quickly. I feel it is a good indication of its future success.”

Atkinson: “True.”

Ram: “I have also started thinking about where our corporate office should be based. I have selected Mysore as the headquarters of our new venture. I have also thought of a name for the company—Bloggers Paradise.”

Atkinson: “That is a nice name. I like it. I will also convey my thoughts about the name.”

Ram: “As soon as I reach India, I will look for a suitable location in Mysore and take care of the other formalities, including registering the company name, with the help of my good friends.”

Just then, Kaadhambari arrived.

Ram and Atkinson explained the new development to her, and she was delighted with the proposed name. Meanwhile, Sulaiman also sent a message expressing his approval of the company name.

Kaadhambari looked at Atkinson and said:

Kaadhambari: “Sir, I have just received an email from Ranjitha. She says that Ram may be travelling to the United States in October to attend a function in Denver and deliver a talk on blogging and its implications.”

Atkinson: “That is wonderful news, Mr. Ram. Ever since you landed in this city, I have been telling you that your life would take a positive turn.”

Ram: “True, Mr. Atkinson.”

Atkinson: “Your return ticket is confirmed for Monday morning. You will be travelling by Emirates to Bangalore. After completing your programme in the United States and returning to India, you can begin looking for a suitable place for the new office.”

Ram: “Sure. There are only three days left before my departure. How quickly the days have passed in this city!”

Atkinson: “That is true. Both of you carry on with your routine work.”

After that, Ram and Kaadhambari left the office.

In the evening, Ram reached his place at around 7 p.m. After refreshing himself, he spent some time watching television.

Suddenly, his phone rang.

He answered the call.

It was a sweet and familiar voice.

The moment Ram heard it, he was shocked.

To be continued...

K. Ragavan

Tobecontinued

15-9-26

Small Story 734.T

 சிறுகதை 734

வாழ்க்கை அழகானது – 79

காலையில் தேநீர் அருந்திய பிறகு, ராம் ஆசிரியர் குழுவிற்குச் சென்றார். அங்கு மாலைச் செய்தி தொடர்பாக குழுவினருடன் கலந்துரையாடினார். மாலைச் செய்தி அறிக்கையில் இடம்பெற வேண்டிய முக்கிய நிகழ்வுகள் குறித்து அனைவரும் தங்களுடைய கருத்துகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.

அந்தக் கலந்துரையாடலுக்குப் பிறகு, அட்கின்சன் ராமைத் தனது அறைக்கு அழைத்தார்.

ராம் உள்ளே சென்று அவரை வாழ்த்தினார். அட்கின்சனும் அன்புடன் ராமுக்கு பதிலளித்தார்.

அட்கின்சன்: “மிஸ்டர் ராம், நேற்று சுலைமானின் அபுதாபி பயணம் ரத்து செய்யப்பட்டது. அவர் அதுதொடர்பான அனைத்து விவரங்களையும் மின்னஞ்சல் மூலம் அனுப்பியுள்ளார். தேவையான ஆவணங்களையும் கூரியர் மூலம் அனுப்பியிருக்கிறார். அவை இன்று நமக்குக் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.”

ராம்: “அது நல்ல செய்தி, மிஸ்டர் அட்கின்சன். இந்தத் திட்டம் மிகவும் வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது. இதன் எதிர்கால வெற்றிக்கு இது ஒரு நல்ல அறிகுறி என்று நினைக்கிறேன்.”

அட்கின்சன்: “உண்மைதான்.”

ராம்: “நமது நிறுவனத்தின் தலைமையகம் எங்கு இருக்க வேண்டும் என்பதையும் நான் யோசிக்கத் தொடங்கிவிட்டேன். நமது புதிய முயற்சியின் தலைமையகமாக மைசூரைத் தேர்வு செய்துள்ளேன். நிறுவனத்திற்கு ஒரு பெயரையும் யோசித்துள்ளேன் — ‘Bloggers Paradise’.”

அட்கின்சன்: “அது நல்ல பெயர். எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. இந்தப் பெயர் குறித்து எனது கருத்தையும் நான் தெரிவிக்கிறேன்.”

ராம்: “நான் இந்தியா சென்றவுடன், மைசூரில் பொருத்தமான இடத்தைத் தேடுவேன். மேலும், எனது நல்ல நண்பர்களின் உதவியுடன் நிறுவனப் பெயரைப் பதிவு செய்வது உள்ளிட்ட மற்ற அனைத்து நடைமுறைகளையும் கவனித்துக் கொள்கிறேன்.”

அப்போது காதம்பரி அங்கு வந்தார்.

ராமும் அட்கின்சனும் புதிய முன்னேற்றங்களை காதம்பரியிடம் விளக்கினர். புதிய நிறுவனத்திற்குத் தேர்வு செய்யப்பட்ட பெயரைக் கேட்டதும் அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். இதற்கிடையில், சுலைமானும் அந்த நிறுவனப் பெயருக்கு தனது ஒப்புதலைத் தெரிவித்து ஒரு செய்தியை அனுப்பினார்.

காதம்பரி அட்கின்சனைப் பார்த்துக் கூறினார்:

காதம்பரி: “சார், இப்போதுதான் ரஞ்சிதாவிடமிருந்து எனக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் வந்தது. அக்டோபர் மாதம் ராம் அமெரிக்கா சென்று, டென்வரில் நடைபெறும் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு, பிளாக்கிங் மற்றும் அதன் தாக்கங்கள் குறித்து உரையாற்றக்கூடும் என்று அவர் தெரிவித்துள்ளார்.”

அட்கின்சன்: “அது மிகவும் மகிழ்ச்சியான செய்தி, மிஸ்டர் ராம். நீங்கள் இந்த நகரத்தில் காலடி வைத்த நாளிலிருந்தே, உங்கள் வாழ்க்கை நல்லதொரு திருப்பத்தை நோக்கிச் செல்லும் என்று நான் தொடர்ந்து கூறி வருகிறேன்.”

ராம்: “உண்மைதான், மிஸ்டர் அட்கின்சன்.”

அட்கின்சன்: “உங்களுடைய திரும்பிச் செல்லும் பயணச்சீட்டு திங்கட்கிழமை காலை உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. நீங்கள் Emirates விமானத்தில் பெங்களூருக்குப் பயணம் செய்கிறீர்கள். அமெரிக்காவில் உங்கள் நிகழ்ச்சியை முடித்துவிட்டு இந்தியா திரும்பியதும், புதிய அலுவலகத்திற்குப் பொருத்தமான இடத்தைத் தேடும் பணியைத் தொடங்கலாம்.”

ராம்: “சரி. நான் புறப்பட இன்னும் மூன்று நாட்கள்தான் உள்ளன. இந்த நகரத்தில் நாட்கள் எவ்வளவு வேகமாகக் கடந்து சென்றுவிட்டன!”

அட்கின்சன்: “உண்மைதான். நீங்கள் இருவரும் உங்கள் வழக்கமான பணிகளைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள்.”

அதன் பிறகு ராமும் காதம்பரியும் அலுவலகத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.

மாலை சுமார் 7 மணியளவில் ராம் தனது தங்குமிடத்திற்குச் சென்றார். புத்துணர்ச்சி பெற்ற பிறகு, சிறிது நேரம் தொலைக்காட்சி பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

திடீரென்று அவரது தொலைபேசி ஒலித்தது.

ராம் தொலைபேசியை எடுத்தார்.

அது ஒரு இனிமையான, நன்கு அறிமுகமான குரலாக இருந்தது.

அந்தக் குரலைக் கேட்டவுடன் ராம் அதிர்ச்சியடைந்தார்.

தொடரும்...

K. Ragavan

தொடரும்...

15-9-26

Tribute 945.

 Appreciation to My Friend Chitralaya Sriram – 945

I have known my dear friend Chitralaya Sriram for more than six years. He is one of the notable social creators who has carved out his own unique identity through his engaging content, excellent knowledge, and distinctive style.

His command of the Tamil language, combined with his wonderful sense of humour, comedy, and timely comments, is something I greatly admire. He has an impressive knowledge of the film industry, particularly South Indian cinema, and is familiar with several leading actors and stalwarts of the industry, including Y. G. Mahendran and many other popular artistes.

His knowledge and understanding of both the film industry and cricket are truly laudable. His observations are often informative, entertaining, and presented with a refreshing sense of humour.

Sriram is the son of the veteran and popular film writer Gopu, who was especially known for his memorable comedy dialogues and for the evergreen classic Kaadhalikka Neramillai. It is wonderful to see Sriram carrying forward the family's connection with cinema in his own distinctive way.

My heartfelt appreciation and best wishes to my dear friend Chitralaya Sriram, his respected father Gopu, and all his family members. May they all be blessed with good health, happiness, peace, and many more wonderful years ahead.

With warm regards,

K. Ragavan

Small Story 733.

   Small Story 733

Life Is Beautiful – 78

The next morning,Ram  received acall

“Hello, Sir. How are you? I am Sophia from Denver. I hope you are enjoying your stay in Dubai.”

“Hello, Sophia. I am fine. Thank you. How are you?”

“Sir, the reason I called you is that a close friend of mine, Suganthi, who is associated with the Indian Cultural Association in Denver, is planning to celebrate its tenth anniversary. They would like to invite speakers from India, especially on blogging and other interesting topics.

“They are prepared to take care of your visa arrangements, to-and-fro travel expenses, and your stay for fourteen days. I wanted to know whether you would be willing to attend the function. That is why I called you, Sir.”

“Thank you, Sophia. That is very kind of you. I am happy that you remembered me. How are your husband and parents? And in which month is the programme scheduled?”

“It is on October 15, Sir, if I remember correctly.”

“October 15? I am planning to go to India next week. You can tell Suganthi that I am happy to attend the programme and that I have agreed.”

“Thank you so much, Sir. I will email you all the details and let you know what information and documents she needs from you. Thank you again, Sir. Take care. Bye.”

“Thank you, Sophia. You too, take care.”

Sophia ended the call.

Ram remained thoughtful for a moment, wondering about this unexpected and interesting development.

Just then, Ali came and said, “Good morning, Sir. Shall we go?”

Ram came back to the present after the call. As he settled into his seat, another call came. It was from Ranjitha.

“Hello, Writer-Professor! Did my friend Sophia call you? I gave her your number.”

“Yes, Ranjitha. She called me just now, and I have agreed to attend the programme.”

“Thank you, Sir. Wishing you all the very best in all your new endeavours. Have a nice day. Bye.”

“Thank you, Ranjitha. Bye. Have a nice day.”

After the conversation, Ram reached the Channel office. He sat in his chair, and one of the staff members brought him his usual tea.

K.Ragavan

Tobecontinued

14-9-26

Small Story733.

 

சிறுகதை 733

வாழ்க்கை அழகானது – 78

மறுநாள் காலையில் ராமுக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

“ஹலோ சார், எப்படி இருக்கிறீர்கள்? நான் டென்வரில் இருந்து சோஃபியா பேசுகிறேன். நீங்கள் துபாயில் தங்கியிருப்பது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது என்று நம்புகிறேன்.”

“ஹலோ சோஃபியா. நான் நன்றாக இருக்கிறேன். நன்றி. நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?”

“சார், நான் உங்களைத் தொடர்புகொண்டதற்குக் காரணம் என்னவென்றால், டென்வரில் உள்ள இந்திய கலாச்சார சங்கத்துடன் தொடர்புடைய எனது நெருங்கிய தோழி சுகந்தி, அந்தச் சங்கத்தின் பத்தாம் ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடத் திட்டமிட்டுள்ளார். அந்த விழாவிற்கு இந்தியாவிலிருந்து குறிப்பாக வலைப்பதிவு மற்றும் பல சுவாரஸ்யமான தலைப்புகளில் பேசக்கூடிய சிறப்பு பேச்சாளர்களை அழைக்க அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

“உங்களுக்கான விசா ஏற்பாடுகள், இந்தியாவிலிருந்து டென்வருக்குச் சென்று திரும்புவதற்கான பயணச் செலவுகள் மற்றும் பதினான்கு நாட்கள் தங்குவதற்கான செலவுகள் அனைத்தையும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறார்கள். நீங்கள் இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள விரும்புகிறீர்களா என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளவே உங்களை அழைத்தேன், சார்.”

“நன்றி, சோஃபியா. இது மிகவும் அன்பான விஷயம். என்னை நினைத்தது எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. உங்கள் கணவர் மற்றும் பெற்றோர் எப்படி இருக்கிறார்கள்? மேலும், நிகழ்ச்சி எந்த மாதத்தில் நடைபெறுகிறது?”

“அக்டோபர் 15ஆம் தேதி, சார். எனக்கு சரியாக நினைவிருந்தால் அந்தத் தேதிதான்.”

“அக்டோபர் 15ஆம் தேதியா? நான் அடுத்த வாரம் இந்தியா செல்லத் திட்டமிட்டிருக்கிறேன். சுகந்தியிடம் நான் இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைவதாகவும், அதற்கு சம்மதித்துவிட்டதாகவும் தெரிவியுங்கள்.”

“மிக்க நன்றி, சார். நிகழ்ச்சி தொடர்பான அனைத்து விவரங்களையும் உங்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலம் அனுப்புகிறேன். உங்களிடமிருந்து தேவையான தகவல்கள் மற்றும் ஆவணங்கள் என்னென்ன என்பதைத் தெரிவிக்கிறேன். மீண்டும் நன்றி, சார். பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். பை.”

“நன்றி, சோஃபியா. நீங்களும் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். பை.”

சோஃபியா தொலைபேசி அழைப்பை முடித்தார்.

எதிர்பாராத விதமாக வந்த இந்த சுவாரஸ்யமான வாய்ப்பைப் பற்றி ராம் சிறிது நேரம் ஆழ்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது அலி வந்து, “குட் மார்னிங் சார். நாம் கிளம்பலாமா?” என்று கேட்டான்.

சோஃபியாவுடன் நடந்த தொலைபேசி உரையாடலில் இருந்து ராம் மீண்டும் நிகழ்காலத்திற்குத் திரும்பினார். காரில் தனது இருக்கையில் அமர்ந்தவுடன், மீண்டும் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. அது ரஞ்சிதாவிடமிருந்து.

“ஹலோ, எழுத்தாளர்-பேராசிரியரே! என் தோழி சோஃபியா உங்களைத் தொடர்புகொண்டாளா? உங்கள் தொலைபேசி எண்ணை நான்தான் அவருக்குக் கொடுத்தேன்.”

“ஆம், ரஞ்சிதா. அவள் இப்போதுதான் என்னை அழைத்துப் பேசினாள். நான் அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்வதற்கு சம்மதித்துவிட்டேன்.”

“நன்றி சார். உங்களுடைய அனைத்து புதிய முயற்சிகளிலும் நீங்கள் வெற்றி பெற என் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள். உங்கள் நாள் இனிமையாக அமையட்டும். பை.”

“நன்றி, ரஞ்சிதா. பை. உங்கள் நாளும் இனிமையாக அமையட்டும்.”

அந்த உரையாடல் முடிந்ததும் ராம் சேனல் அலுவலகத்தை அடைந்தார். தனது இருக்கையில் அமர்ந்தார். அப்போது ஊழியர் ஒருவர் அவருக்காக வழக்கம்போல் தேநீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தார்.

K. ராகவன்

தொடரும்.

..14-9-26

Chlid Labour Issue.

 

குழந்தைத் தொழிலாளர்: ஒரு தீவிரமான சமூகப் பிரச்சினை

குழந்தைத் தொழிலாளர்களுக்கு எதிராக சமூக ஆர்வலர்களும் அக்கறையுள்ள பொதுமக்களும் தொடர்ந்து குரல் எழுப்பி வந்தாலும், நமது சமூகத்தின் பல பகுதிகளில் குழந்தைகளைத் தொழிலில் ஈடுபடுத்தும் நடைமுறை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவது கவலைக்குரியதாக உள்ளது. சமீபத்தில் கர்நாடகாவில் ஏராளமான குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் மீட்கப்பட்ட சம்பவம், இந்த சமூகத் தீமையை முற்றிலும் ஒழிக்க இன்னும் அதிகமான நடவடிக்கைகள் தேவை என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

குழந்தைகள் தங்களது கல்வியை இழக்காத வகையில் பாதுகாப்பது பெற்றோர்களுக்கும் வேலைக்கு அமர்த்தும் நிறுவனங்கள் மற்றும் முதலாளிகளுக்கும் உள்ள தார்மீக மற்றும் சமூகப் பொறுப்பாகும். குழந்தைப் பருவம் என்பது கற்றுக்கொள்வதற்கும், வளர்ச்சியடைவதற்கும், பாதுகாப்பான எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்குமான காலமாக இருக்க வேண்டும்; கட்டாயமாக வேலை செய்ய வேண்டிய காலமாக இருக்கக்கூடாது.

குழந்தைகளே நமது நாட்டின் எதிர்காலத் தலைவர்கள். ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தரமான கல்வி பெறவும், தங்களது திறமைகளை வளர்த்துக்கொள்ளவும் உரிமையும் வாய்ப்பும் கிடைக்க வேண்டும். சட்டப்படி வேலை செய்ய அனுமதிக்கப்படும் வயதை அடையும் வரை, குழந்தைகள் தொடர்ந்து கல்வி பயில பெற்றோர்கள் அவர்களை ஊக்குவித்து ஆதரிக்க வேண்டும்.

அதே நேரத்தில், குழந்தைகளை சட்டவிரோதமாக வேலைக்கு அமர்த்தும் முதலாளிகள் மீது கடுமையான நடவடிக்கையும் உரிய தண்டனையும் விதிக்கப்பட வேண்டும். குழந்தைத் தொழிலாளர் தடுப்புச் சட்டங்களைத் திறம்பட அமல்படுத்துதல், பொதுமக்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல் மற்றும் பொறுப்பான பெற்றோர்களாக செயல்படுதல் ஆகியவை குழந்தைகளைச் சுரண்டலில் இருந்து பாதுகாக்க மிகவும் அவசியமானவை.

வறுமை, சுரண்டல் அல்லது அலட்சியம் காரணமாக எந்தக் குழந்தையும் கல்வியை இழக்காத ஒரு சமூகத்தை உருவாக்க நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுவோம்.

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் குழந்தைப் பருவமும், கல்வியும், சிறந்த எதிர்காலமும் கிடைக்க வேண்டும்.

K.Ragavan

Child Labour ;A Serious Social Issue.

Child Labour: A Serious Social Issue

Despite activists and concerned citizens continuously raising their voices against child labour, the practice continues to increase in many parts of our society. The recent rescue of a large number of child labourers in Karnataka is a disturbing reminder that much more needs to be done to eradicate this social evil.

Parents and employers have a moral and social responsibility to ensure that children are not deprived of their education. Childhood should be a time for learning, growing, and building a secure future—not for being forced into labour.

Children are the future leaders of our country. Every child deserves the opportunity to receive proper education and develop their talents. Parents should encourage and support their children to continue their studies until they reach the legally permissible age for employment.

At the same time, strict action and appropriate punishment must be imposed on employers who illegally employ children. Effective enforcement of child-labour laws, greater public awareness, and responsible parenting are essential to protect children from exploitation.

Let us work together to ensure that no child is deprived of education because of poverty, exploitation, or negligence. Every child deserves a childhood, an education, and a better future.

K.Ragavan.