Small Story 605.

 Small Story 605

 The Number Game

Savitri came to her cabin, where three people were waiting for her. One of them asked anxiously, “Madam, will the ongoing crisis between Iran and the US come to an end? My son is working in the Middle East. He wants to return, but he worries whether he will get a good package in our country.”

Savitri was the Editor-in-Chief of a leading news journal in Chennai. She adjusted her spectacles and replied calmly, “I cannot say anything with certainty now. Today, some news reports have already suggested that the US-Iran conflict has intensified, but I am still waiting for reports from our correspondents. The situation between these two countries is highly unpredictable.”

The man, Manikam, smiled faintly. “I know you from your journalism college days. I took the liberty of asking you not only as a journalist but also as an astrologer, because of your authenticity. You are my friend’s daughter, and though he passed away a few years ago, you still respect me like your own father.”

Savitri smiled warmly. “True, Uncle. I understand your concern for your son. But I feel the situation may not change very quickly.”

“Thank you, Madam,” Manikam said. “My friends also wanted to know whether the recent ongoing political issue in our state will be resolved smoothly.”

“It will be resolved,” Savitri replied confidently. “We believe in democracy. Whatever the differences of opinion among parties, ultimately the verdict of the majority must be accepted. The party with the highest numbers should form the administration.”

The other two friends nodded. “Thank you, Madam, for your assurance. We too believe that the party with the majority of votes should govern the nation.”

Savitri continued thoughtfully, “I agree there are shortcomings in the system. Still, I hope they will be managed wisely. Sometimes, even when no one comes forward responsibly, I feel sorry for our policies. In the end, everything becomes a number game.”

The three men exchanged glances and agreed. “Yes, the number game is always played in our system.”

Satisfied with the eminent journalist’s balanced views on policy, democracy, and power, the three visitors thanked her and left the cabin quietly.

KRagavan

9-5-26

Small Story 605.T

 சிறுகதை 605

எண்களின் விளையாட்டு

சாவித்ரி தனது அலுவலக அறைக்குள் வந்தாள். அங்கு மூவர்  காத்திருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் பதட்டமாகக் கேட்டார்:

“மேடம், தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் ஈரான்–அமெரிக்கா மோதல் முடிவுக்கு வருமா? என் மகன் மத்திய கிழக்கில் வேலை செய்கிறான். அவன் இந்தியாவிற்கு திரும்ப விரும்புகிறான். ஆனால் இங்கே அவனுக்கு நல்ல சம்பளத்துடன் வேலை கிடைக்குமா என்று கவலைப்படுகிறான்.”

சாவித்ரி சென்னை நகரின் முன்னணி செய்தி இதழின் முதன்மை ஆசிரியர். கண்ணாடியைச் சரிசெய்து அமைதியாகப் பதிலளித்தாள்:

“இப்போது உறுதியாக எதையும் சொல்ல முடியாது. இன்று வந்த சில செய்திகளில் அமெரிக்கா–ஈரான் மோதல் மேலும் தீவிரமடைந்ததாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. ஆனால் எங்கள் நிருபர்களிடமிருந்து வரும் முழு தகவல்களை நான் இன்னும் காத்திருக்கிறேன். இந்த இரு நாடுகளுக்கிடையிலான நிலைமை மிகவும் கணிக்க முடியாததாக உள்ளது.”

மாணிக்கம் மெதுவாகச் சிரித்தார்.

“உங்களை  கல்லூரி நாட்களிலிருந்தே எனக்குத் தெரியும். உங்கள் நேர்மையும் நம்பகத்தன்மையும் காரணமாக, பத்திரிகையாளராக மட்டுமல்லாமல் ஜோதிடராகவும் உங்களிடம் கேட்கத் துணிந்தேன். நீங்கள் என் நண்பரின் மகள். அவர் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இறந்துவிட்டாலும், இன்னும் என்னை உங்கள் தந்தையைப் போல மதிக்கிறீர்கள்.”

சாவித்ரி அன்புடன் சிரித்தாள்.

“அது உண்மைதான், அங்கிள். உங்கள் மகனைப் பற்றிய கவலை எனக்குப் புரிகிறது. ஆனால் இந்த நிலைமை விரைவில் மாறும் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை.”

“நன்றி, மேடம்,” என்றார் மாணிக்கம். “என் நண்பர்களும் நமது மாநிலத்தில் தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் அரசியல் பிரச்சினை சுமுகமாகத் தீருமா என்று জানতে விரும்புகிறார்கள்.”

“அது தீர்ந்துவிடும்,” என்று நம்பிக்கையுடன் கூறினாள் சாவித்ரி.

“நாம் ஜனநாயகத்தை நம்புகிறோம். கட்சிகளுக்கிடையில் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், இறுதியில் பெரும்பான்மையின் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். அதிக எண்ணிக்கையைக் கொண்ட கட்சியே ஆட்சியை அமைக்க வேண்டும்.”

மற்ற இருவரும் தலையசைத்தனர்.

“நன்றி, மேடம். நாமும் பெரும்பான்மை வாக்குகளைப் பெற்ற கட்சியே நாட்டை ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்று நம்புகிறோம்.”

சாவித்ரி சிந்தனையுடன் தொடர்ந்தாள்:

“இந்த அமைப்பில் குறைகள் இருப்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். இருந்தாலும் அவை புத்திசாலித்தனமாக கையாளப்படும் என்று நம்புகிறேன். சில சமயங்களில், யாரும் பொறுப்புடன் முன்வராதபோது, நமது கொள்கைகளை நினைத்து வருந்துகிறேன். இறுதியில், எல்லாமே ஒரு எண்களின் விளையாட்டாக மாறிவிடுகிறது.”

அந்த மூவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டு சம்மதித்தனர்.

“ஆம், இந்த எண்களின் விளையாட்டு எப்போதும் நமது அமைப்பில் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.”

கொள்கை, ஜனநாயகம் மற்றும் அதிகாரம் குறித்து அந்தப் புகழ்பெற்ற பத்திரிகையாளர் கூறிய சமநிலையான கருத்துகளில் திருப்தியடைந்த மூவரும், சாவித்ரியிடம் நன்றி கூறி அமைதியாக அறையை விட்டு வெளியேறினர்.

— கே. ராகவன்

9-5-26

Letter

 The Zayed National Museum's recognition doesn't come as a surprise

The National

Our readers have their say on the stories of the week

May 08, 2026

I write in reference to Faisal Al Zaabi’s article Zayed National Museum named among world’s most beautiful by Prix Versailles (May 6): the UAE has earned many accolades over the years, and this latest recognition is yet another prestigious addition. The honour bestowed in Paris by Prix Versailles – awards given in the field of architecture – highlights Abu Dhabi as a global cultural hub and reflects the nation’s commitment to architectural excellence and heritage preservation. In addition to its cultural achievements, the UAE has also demonstrated strong diplomatic leadership in recent crises, protecting its citizens and maintaining stability through measured and effective responses. – K Ragavan, Bengaluru, India

Small Story 604.

 Small Story 604: 

Poongulam Encounter

Rajesh reached Poongulam Village to scout locations for his new film. The village was 100 kilometers away from the bustling city of Bengaluru. It had been recommended by Rajesh’s classmate Shekar, who had settled there many years ago.

Rajesh was a celebrated film director who had earned many accolades for his movies. His films were appreciated by audiences and honored by several organizations. Among the twenty-five films he had directed, winning two National Awards was considered his greatest achievement. His talented team of technicians had always stood by him and delivered excellent work.

Rajesh’s thoughts were interrupted when Shankar arrived to receive him.

“Hey buddy, how are you?” asked Shankar warmly.

Rajesh smiled. “I am fine. This is a beautiful village with excellent locations.”

Shankar whispered, “Let us go to my house and take some rest. At 4 PM, our Panchayat Board Chairman himself will meet us. We can discuss the filming locations and permissions.”

That evening, Chairman Raju arrived and introduced himself.

“I am your fan, sir,” he said happily. “We are honored that you have selected our Poongulam for your new film.”

Rajesh smiled and replied softly, “I have always wanted to highlight villages in my films. Many talented people live in villages. Today, every village has internet and educational facilities. The children studying here are intelligent and will play an important role in developing our country in the future.”

He continued, “Poongulam is a beautiful village, well maintained by you and the villagers. Shankar, my old friend, knows my taste well, so he suggested this place. I am happy to shoot my new film entirely in this village over a four-month schedule. I am confident Poongulam will become widely known after the film releases.”

Raju felt proud and said, “I am sure you will make our village famous, Director sir.”

After spending three days exploring the locations, Rajesh returned to Bengaluru with confidence that his new film would receive a warm welcome from the people.

K.Ragavan

8-5-26

Small Story 604.T

 சிறுகதை 604:

பூங்குளம் சந்திப்பு

தனது புதிய திரைப்படத்திற்கான படப்பிடிப்பு இடங்களைத் தேடி, ராஜேஷ் பூங்குளம் கிராமத்திற்குச் சென்றார். அந்த கிராமம், பரபரப்பான பெங்களூரு நகரத்திலிருந்து 100 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்தது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அங்கே குடியேறியிருந்த அவரது வகுப்பு தோழன் சேகர், அந்த கிராமத்தை அவருக்கு பரிந்துரைத்திருந்தான்.

ராஜேஷ், பல விருதுகளை வென்ற புகழ்பெற்ற திரைப்பட இயக்குநர். அவரது திரைப்படங்கள் மக்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றதோடு, பல அமைப்புகளாலும் பாராட்டப்பட்டிருந்தன. அவர் இயக்கிய இருபத்தைந்து திரைப்படங்களில், இரண்டு தேசிய விருதுகளை வென்றது அவரது மிகப் பெரிய சாதனையாகக் கருதப்பட்டது. திறமையான தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள் கொண்ட அவரது குழு எப்போதும் அவருக்கு துணையாக இருந்து சிறந்த பணியை வழங்கி வந்தது.

அப்போது சங்கர் வந்து சேர்ந்ததால், ராஜேஷின் சிந்தனை கலைந்தது.

“ஏய் நண்பா, எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று சங்கர் அன்புடன் கேட்டான்.

ராஜேஷ் புன்னகையுடன்,

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன். இது மிகவும் அழகான கிராமம். படப்பிடிப்பிற்கு அருமையான இடங்கள் இருக்கின்றன,” என்றார்.

சங்கர் மெதுவாக,

“வாங்க, முதலில் என் வீட்டிற்கு சென்று ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளலாம். மாலை 4 மணிக்கு நம்ம ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் நேரில் வந்து உங்களைச் சந்திப்பார். அப்போது படப்பிடிப்பு இடங்கள் மற்றும் அனுமதிகள் பற்றி பேசலாம்,” என்றான்.

அன்றைய மாலை, தலைவர் ராஜு வந்து தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார்.

“சார், நான் உங்கள் ரசிகன்,” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்.

“எங்கள் பூங்குளம் கிராமத்தை உங்கள் புதிய திரைப்படத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுத்தது எங்களுக்கு பெருமையாக உள்ளது.”

ராஜேஷ் மெதுவாக புன்னகைத்து,

“என் திரைப்படங்களில் கிராமங்களின் அழகையும் வாழ்க்கையையும் காட்ட வேண்டும் என்பது என் நீண்டநாள் ஆசை. கிராமங்களில் பல திறமையான மக்கள் வாழ்கிறார்கள். இப்போது ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் இணைய வசதியும் கல்வி வாய்ப்புகளும் உள்ளன. இங்கே படிக்கும் குழந்தைகள் மிகவும் புத்திசாலிகள்; எதிர்காலத்தில் நாட்டின் முன்னேற்றத்தில் அவர்கள் முக்கிய பங்கு வகிப்பார்கள்,” என்றார்.

அவர் தொடர்ந்து,

“பூங்குளம் மிகவும் அழகான கிராமம். நீங்கள் மற்றும் கிராம மக்கள் இதை நன்றாக பராமரித்து வருகிறீர்கள். என் பழைய நண்பர் சங்கர் என் ரசனையை நன்றாக அறிவார். அதனால்தான் இந்த இடத்தை பரிந்துரைத்தார். நான்கு மாதங்கள் முழுவதும் இங்கேயே என் புதிய திரைப்படத்தை படமாக்க உள்ளேன். படம் வெளியான பிறகு பூங்குளம் எல்லோராலும் அறியப்படும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உள்ளது,” என்றார்.

இதைக் கேட்டு பெருமிதம் அடைந்த ராஜு,

“இயக்குநர் சார், நீங்கள் எங்கள் கிராமத்தை நிச்சயமாகப் புகழ்பெறச் செய்வீர்கள்,” என்றார்.

மூன்று நாட்கள் படப்பிடிப்பு இடங்களை ஆராய்ந்த பிறகு, தனது புதிய திரைப்படம் மக்களிடையே நல்ல வரவேற்பைப் பெறும் என்ற நம்பிக்கையுடன் ராஜேஷ் மீண்டும் பெங்களூருக்குத் திரும்பினார்.

கே. ராகவன்

8-5-26

Small Story.603.

 Small Story 603.

A Fresh Start with Good News

After his vacation, Vinod returned to Dubai to continue the course he had left unfinished for a few more months. When he reached his flat, his roommate Hari warmly welcomed him. Vinod shared sweets and snacks prepared by his mother.

Hari said, “The sweets your mom makes are very nice. I really love the taste.” Vinod felt happy hearing the compliment about his mother’s cooking. Back in his hometown, Bengaluru, everyone appreciated her preparations, especially her sweet dishes.

Hari then added, “Hey, I almost forgot—your internship with a leading supply chain management company has been approved. My friend’s dad, who works there, told me yesterday. You should receive the official message today.”

Just then, Vinod checked his phone and saw the approval message. He was asked to join from the next day. The company was located very close to his flat, and the stipend of 5000 dirhams for six months (with a possible extension) felt like a great opportunity.

Excited, Vinod called his dad, who was working in the UAE capital, and shared the good news. His father was very happy and said that Vinod would surely shine in his career.

Before leaving for his hometown earlier, Vinod had been worried about the uncertainty caused by the war crisis. But now, after returning, he had received this wonderful opportunity. He prayed that the crisis would end permanently and felt grateful to the UAE government for ensuring the safety of everyone during those difficult sixty days.

K.Ragavan

7-5-26

Small Story 603.T

 

சிறுகதை 603

ஒரு புதிய தொடக்கம் – நல்ல செய்தியுடன்

தனது விடுமுறைக்குப் பிறகு, Vinod துபாய்க்கு திரும்பி, இன்னும் சில மாதங்களுக்கு முடிக்காமல் இருந்த தனது பாடநெறியைத் தொடர்ந்தார். தனது அபார்ட்மெண்ட் சென்றபோது, அவரது ரூம் மேட் Hari அவரை அன்புடன் வரவேற்றார். தனது அம்மா தயாரித்த இனிப்புகள் மற்றும் ஸ்நாக்ஸ்களை விநோத் பகிர்ந்தார்.

ஹரி கூறினார்: “உன் அம்மா செய்வது ரொம்ப சுவையாக இருக்கிறது. அந்த ருசி எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.” தனது அம்மாவின் சமையலைப் பற்றி பாராட்டு கேட்ட விநோத் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவரது சொந்த ஊரான Bengaluruவில், குறிப்பாக அவள் தயாரிக்கும் இனிப்புகளை அனைவரும் மிகவும் பாராட்டுவார்கள்.

பின்னர் ஹரி சொன்னார்: “அட, நான் கிட்டத்தட்ட மறந்துட்டேன்—ஒரு முன்னணி சப்ளை சேன் மேனேஜ்மென்ட் நிறுவனத்தில் உன் இன்டர்ன்ஷிப் ஒப்புதல் கிடைத்துவிட்டது. அங்கே வேலை செய்யும் என் நண்பனின் அப்பா நேற்று எனக்கு சொன்னார். இன்று உனக்கு அதிகாரப்பூர்வமான தகவல் வரும்.”

அதே சமயம், விநோத் தனது மொபைலை பார்த்தார்; அதில் ஒப்புதல் செய்தி வந்திருந்தது. அடுத்த நாளிலிருந்தே வேலைக்கு சேர வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அந்த நிறுவனம் அவரது வீட்டிற்கு மிகவும் அருகில் இருந்தது. ஆறு மாதங்களுக்கு 5000 திர்ஹாம் ஊதியம் (மேலும் நீட்டிப்பு வாய்ப்புடன்) வழங்கப்படுவது ஒரு சிறந்த வாய்ப்பாக இருந்தது.

மிகுந்த உற்சாகத்துடன், விநோத் தனது அப்பாவை அழைத்தார். அவர் Abu Dhabiயில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். இந்த நல்ல செய்தியை கேட்ட அவரது தந்தை மிகவும் மகிழ்ந்து, விநோத் தனது தொழிலில் நிச்சயமாக சிறந்து விளங்குவார் என்று கூறினார்.

தன் ஊருக்கு செல்லும் முன், போர்நிலை காரணமாக ஏற்பட்ட நிச்சயமின்மையால் விநோத் கவலையடைந்திருந்தார். ஆனால் இப்போது திரும்பி வந்ததும், இந்த அருமையான வாய்ப்பு கிடைத்தது. அந்த நெருக்கடி நிரந்தரமாக முடிவடைய வேண்டும் என்று அவர் பிரார்த்தனை செய்தார். கடினமான அந்த அறுபது நாட்களில் அனைவரின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்த UAE Governmentக்கு அவர் நன்றி உணர்வு கொண்டிருந்தார்.

– க. ராகவன்