Small Story 726.

 

Small Story 726

Life Is Beautiful – 71

The next morning, Kadhambari came to the guest house and picked up Ram to take him to the Ajman Independent Studios. As per their plan, Ram had already finished his breakfast and was waiting for Kadhambari.

The traffic was relatively light on the main road to Ajman. Ajman, one of the seven Emirates of the UAE, was once a quiet and tiny Emirate, but over the years it had witnessed dramatic development, with many people settling there.

They reached the studios at around 11 a.m. The receptionist greeted them warmly. Kadhambari had visited the studios twice earlier and knew the Chief, Mr. Rafiq, who was a close friend of Atkinson.

After having tea, they began their tour of the studios. They visited every department and entered several rooms equipped with the latest world-class technology and equipment. Ram was thrilled to see the modern facilities and the professional manner in which the studios were functioning.

After completing their tour, they proceeded towards Sharjah Cricket Stadium. Ram admired Kadhambari's confident driving in her new Nissan Sunny as they travelled along the road.

Suddenly, Ram's mobile phone rang. This time, it was Prasanna.

“Good morning, sir. I hope Murthy sir might have told you about my Germany trip. I am meeting you tomorrow, Sunday, in Dubai.”

“That is good news, Prasanna. Since you are new to Dubai, I will come to the airport and pick you up. Now I am an old hand here!” Ram said jokingly.

“Okay, sir. Thank you. See you tomorrow.”

After the call ended, Kadhambari looked at Ram curiously.

“I wanted to ask you who Prasanna is and why he is coming to Dubai. If you don't mind telling me, please tell me.”

Ram briefly whispered to her about Prasanna's past. Eight years earlier, Prasanna had been a young man whom Ram had helped in his difficult days. Now he had completed his graduation and was working for a pharmaceutical company. He was soon going to Germany for a month's training and had planned a short stopover in Dubai to meet Ram.

Kadhambari was taken aback.

“An amazing story, sir! I admire your simplicity. You never told me about this voluntarily.”

Then she added, “I can come to the guest house tomorrow morning, and both of us can receive him at the airport.”

“Why should you take the trouble?” Ram whispered.

“It is my pleasure,” replied Kadhambari with a smile.

By then, they had entered the premises of the Sharjah Cricket Stadium, which had been built decades ago in the desert through the vision and efforts of Arab businessman Abdul Rahman Bukhatir.

Ram was impressed by the historic stadium and its surroundings. After seeing the stadium, Ram and Kadhambari took a photograph together to preserve the memorable visit.

Later, Kathambari dropped Ram at his guest house for lunch and departed, saying, “I will come tomorrow at 9 sharp. We will go to the airport together.”

After she left, Ram sat quietly for a while, reminiscing about the previous day's conversation. Yesterday, he had deliberately tried to avoid discussing Prasanna with Kadhambari. But today, circumstances had brought Prasanna's story back into their conversation.

Tomorrow, he would have to face Prasanna once again—and perhaps reveal more about the past.

To be conti-nued...

K. Ragavan

7-9-26

Small Story 726.T

 

சிறுகதை 726

வாழ்க்கை அழகானது – 71

மறுநாள் காலை காதம்பரி Guest House-க்கு வந்து, ராமை அழைத்துக்கொண்டு அஜ்மான் இன்டிபெண்டன்ட் ஸ்டுடியோவுக்குப் புறப்பட்டாள். இருவரும் ஏற்கனவே திட்டமிட்டிருந்தபடி, ராம் காலை உணவை முடித்துவிட்டு காதம்பரிக்காகக் காத்திருந்தார்.

அஜ்மான் செல்லும் பிரதான சாலையில் போக்குவரத்து அதிகமாக இல்லை. ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் ஏழு அமீரகங்களில் ஒன்றான அஜ்மான், ஒரு காலத்தில் அமைதியான, சிறிய அமீரகமாக இருந்தது. ஆனால், ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல அங்கு மிகப்பெரிய வளர்ச்சி ஏற்பட்டதுடன், பலரும் அங்கு குடியேறத் தொடங்கினர்.

சுமார் காலை 11 மணியளவில் அவர்கள் ஸ்டுடியோவைச் சென்றடைந்தனர். வரவேற்புப் பெண் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றார். காதம்பரி ஏற்கனவே இரண்டு முறை அந்த ஸ்டுடியோவுக்கு வந்திருந்ததால், அங்குள்ள தலைமை அதிகாரியான திரு. ரஃபீக்கை நன்கு அறிந்திருந்தாள். அவர் அட்கின்சனின் நெருங்கிய நண்பர்.

தேநீர் அருந்திய பிறகு, அவர்கள் ஸ்டுடியோவைச் சுற்றிப் பார்க்கத் தொடங்கினர். ஒவ்வொரு துறையையும் பார்வையிட்டதுடன், உலகத் தரம் வாய்ந்த நவீன தொழில்நுட்பங்களும் சாதனங்களும் பொருத்தப்பட்டிருந்த பல அறைகளுக்கும் சென்றனர். நவீன வசதிகளையும், ஸ்டுடியோ மிகவும் தொழில்முறை முறையில் செயல்பட்டு வந்ததையும் பார்த்த ராம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ஸ்டுடியோவை முழுமையாகச் சுற்றிப் பார்த்த பிறகு, அவர்கள் ஷார்ஜா கிரிக்கெட் ஸ்டேடியத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். புதிய நிஸான் சன்னி காரை காதம்பரி நம்பிக்கையுடனும் திறமையாகவும் ஓட்டிச் சென்ற விதத்தை ராம் ரசித்தார்.

அப்போது திடீரென்று ராமின் செல்போன் ஒலித்தது. இந்த முறை அழைத்தது பிரசன்னா.

“குட் மார்னிங் சார். என்னுடைய ஜெர்மனி பயணம் பற்றி மூர்த்தி சார் உங்களிடம் சொல்லியிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். நாளை ஞாயிற்றுக்கிழமை துபாயில் உங்களைச் சந்திக்கிறேன்,” என்றான் பிரசன்னா.

“அது நல்ல செய்தி, பிரசன்னா. நீ துபாய்க்குப் புதிது என்பதால், நானே விமான நிலையத்துக்கு வந்து உன்னை அழைத்துச் செல்கிறேன். இப்போது நானும் இங்கே பழகிப் போன ஆள்!” என்று ராம் நகைச்சுவையாகக் கூறினார்.

“சரி சார். நன்றி. நாளை சந்திப்போம்,” என்றான் பிரசன்னா.

அழைப்பு முடிந்ததும், காதம்பரி ஆர்வத்துடன் ராமைப் பார்த்தாள்.

“பிரசன்னா யார், அவர் ஏன் துபாய் வருகிறார் என்று கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். உங்களுக்குச் சொல்ல விருப்பம் இருந்தால், தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்,” என்றாள்.

ராம், பிரசன்னாவின் கடந்த காலத்தைப் பற்றி சுருக்கமாகக் காதம்பரியிடம் கூறினார். எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தனது வாழ்க்கையில் மிகவும் கஷ்டமான காலகட்டத்தில் இருந்த ஒரு இளைஞனாக பிரசன்னா இருந்தான். அப்போது ராம் அவனுக்கு உதவி செய்திருந்தார். இப்போது பிரசன்னா தனது பட்டப்படிப்பை முடித்து, ஒரு மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வருகிறான். விரைவில் ஒரு மாத காலப் பயிற்சிக்காக ஜெர்மனி செல்லவிருந்த அவன், அதற்கு முன்பாக துபாயில் சிறிது நேரம் தங்கி ராமைச் சந்திக்கத் திட்டமிட்டிருந்தான்.

இதைக் கேட்ட காதம்பரி ஆச்சரியமடைந்தாள்.

“அற்புதமான கதை சார்! உங்கள் எளிமையை நான் மிகவும் பாராட்டுகிறேன். இதைப் பற்றி நீங்கள் ஒருபோதும் தானாக என்னிடம் சொல்லவே இல்லை,” என்றாள்.

பின்னர் அவள், “நாளை காலை நான் Guest House-க்கு வந்து விடுகிறேன். நாம் இருவரும் சேர்ந்து விமான நிலையத்துக்குச் சென்று அவரை வரவேற்கலாம்,” என்றாள்.

“நீ ஏன் இதற்காக சிரமப்பட வேண்டும்?” என்று ராம் மெதுவாகக் கேட்டார்.

“அது எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்,” என்று புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள் காதம்பரி.

அதற்குள் அவர்கள் ஷார்ஜா கிரிக்கெட் ஸ்டேடியத்தின் வளாகத்திற்குள் நுழைந்திருந்தனர். பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு பாலைவனப் பகுதியில், அரபு தொழிலதிபர் அப்துல் ரஹ்மான் புகாதிரின் தொலைநோக்குப் பார்வையாலும் முயற்சிகளாலும் இந்த கிரிக்கெட் மைதானம் உருவாக்கப்பட்டது.

வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அந்த ஸ்டேடியத்தையும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் பார்த்த ராம் மிகவும் கவரப்பட்டார். ஸ்டேடியத்தைச் சுற்றிப் பார்த்த பின்னர், அந்த மறக்க முடியாத வருகையின் நினைவாக ராமும் காதம்பரியும் ஒன்றாகப் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டனர்.

பின்னர் காதம்பரி ராமை அவரது Guest House-ல் மதிய உணவுக்காக இறக்கிவிட்டுப் புறப்படத் தயாரானாள்.

“நாளை காலை சரியாக 9 மணிக்கு வருகிறேன். இருவரும் சேர்ந்து விமான நிலையத்துக்குச் செல்வோம்,” என்று கூறிவிட்டு அவள் சென்றாள்.

அவள் சென்ற பிறகு, ராம் சிறிது நேரம் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். முந்தைய நாள் நடந்த உரையாடலை அவர் நினைத்துப் பார்த்தார். நேற்று, பிரசன்னாவைப் பற்றிக் காதம்பரியிடம் பேசுவதை அவர் வேண்டுமென்றே தவிர்த்திருந்தார். ஆனால், இன்று ஏற்பட்ட சூழ்நிலைகள் பிரசன்னாவின் கதையை மீண்டும் அவர்களது உரையாடலுக்குள் கொண்டு வந்துவிட்டன.

நாளை, ராம் மீண்டும் பிரசன்னாவைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது—அதோடு, கடந்த காலத்தைப் பற்றிய இன்னும் சில உண்மைகளையும் வெளிப்படுத்த வேண்டியிருக்கலாம்.

தொடரும்...

கே. ராகவன்

7-9-26

Kudos to US Friends group.

 Vaigarai Sangamam – Appreciation

This morning, I watched Vaigarai Sangamam, and the experiences shared by a few of the speakers were truly interesting, inspiring, and thought-provoking.

Programmes like this provide an excellent opportunity to share knowledge, experiences, and valuable life lessons. Learning from the experiences of others is indeed a wonderful art that enriches our own understanding of life.

It was a very good programme, and the enthusiastic participation of many people clearly showed their interest and appreciation. The title, “I Learned My Lessons,” was also very appropriate and meaningful.

Overall, it was an enjoyable, informative, and enriching programme with many valuable takeaways.

Our group is proud to have a versatile and talented Editor, Ms. Lakshmi, who has been instrumental in bringing such meaningful programmes to the group.

Kudos to her for her excellent efforts!

Good Topic.

 Presence of Mind – A Valuable Quality in Life

“Presence of mind” is a very valuable quality that we can cultivate and use in our daily lives. In my view, one should make use of this quality at the right time and, more importantly, for the right and constructive purposes.

Many of our life experiences, unexpected situations, and day-to-day happenings teach us how important it is to remain calm and think wisely. Presence of mind enables us to assess a situation quickly, make the right decision, and act appropriately instead of becoming confused or losing an opportunity.

For example, when we attend a job interview, we may have a particular position or job in mind. However, if that position is not available, we should not simply give up. If the interviewer offers another suitable opportunity in the same field, we should consider it with an open mind. Such flexibility and practical thinking can sometimes lead us to an even better opportunity.

We can also see examples of presence of mind in public life and politics. Many leaders have taken timely decisions, adapted themselves to changing circumstances, and even moved from one political party to another. Their ability to understand the situation and act at the appropriate time has, in some cases, helped them rise to prominent positions and become successful leaders.

Presence of mind does not mean acting hastily. It means staying calm, understanding the situation, thinking clearly, and taking the most appropriate decision at the right moment.

This is indeed a thought-provoking and useful topic bestowed upon us by our respected Administrator of the Madhyamar Group. It gives all of us an opportunity to reflect on how this simple but powerful quality can make a meaningful difference in our personal, professional, and social lives.

A calm mind, clear thinking, and timely action can often turn a difficult situation into a valuable opportunity.

K.Ragavan

Good Topic.

 ஞாயிற்றுக்கிழமை தலைப்பு

சமயோசிதமாகச் சிந்தித்துச் செயல்படுதல் – வாழ்க்கையில் ஒரு சிறந்த பண்பு

“சமயோசிதமாகச் சிந்தித்துச் செயல்படுதல்” (Presence of Mind) என்பது நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் வளர்த்துக்கொண்டு பயன்படுத்த வேண்டிய மிகவும் மதிப்புமிக்க ஒரு பண்பாகும். எனது பார்வையில், இந்தத் திறனை சரியான நேரத்தில் மட்டுமல்லாமல், அதைவிட முக்கியமாக, நல்ல மற்றும் ஆக்கப்பூர்வமான நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

நமது வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பல்வேறு அனுபவங்கள், எதிர்பாராத சூழ்நிலைகள் மற்றும் அன்றாட நிகழ்வுகள், நாம் அமைதியாக இருந்து விவேகத்துடன் சிந்திப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நமக்குக் கற்றுத் தருகின்றன. சமயோசிதமாகச் சிந்திக்கும் திறன், ஒரு சூழ்நிலையை விரைவாகப் புரிந்துகொண்டு, சரியான முடிவை எடுத்து, குழப்பமடையாமல் அல்லது கிடைத்த வாய்ப்பை இழக்காமல், அதற்கேற்ற வகையில் செயல்பட உதவுகிறது.

உதாரணமாக, நாம் ஒரு வேலைக்கான நேர்முகத் தேர்வுக்குச் செல்லும்போது, குறிப்பிட்ட ஒரு பதவி அல்லது வேலையை மனதில் வைத்திருக்கலாம். ஆனால் அந்தப் பதவி கிடைக்கவில்லை என்றால், நாம் முயற்சியைக் கைவிட்டு விடக்கூடாது. அதே துறையில் நேர்முகத் தேர்வாளர் வேறு ஒரு பொருத்தமான வாய்ப்பை வழங்கினால், அதை திறந்த மனதுடன் பரிசீலிக்க வேண்டும். இத்தகைய நெகிழ்வான அணுகுமுறையும், நடைமுறைச் சிந்தனையும் சில சமயங்களில் நமக்கு அதைவிடச் சிறந்த வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தரலாம்.

பொது வாழ்க்கையிலும் அரசியலிலும் சமயோசிதமாகச் செயல்பட்டதற்கான பல உதாரணங்களை நாம் காணலாம். பல தலைவர்கள் சரியான நேரத்தில் முடிவுகளை எடுத்துள்ளனர்; மாறிவரும் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றிக்கொண்டுள்ளனர்; சிலர் ஒரு அரசியல் கட்சியிலிருந்து மற்றொரு கட்சிக்கும் மாறியுள்ளனர். சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொண்டு, உரிய நேரத்தில் சரியான முடிவை எடுத்து செயல்பட்ட அவர்களின் திறமை, சில சந்தர்ப்பங்களில் அவர்களை உயர்ந்த நிலைகளுக்கு அழைத்துச் சென்று, வெற்றிகரமான தலைவர்களாக உருவாக்கியுள்ளது.

சமயோசிதமாகச் சிந்தித்துச் செயல்படுதல் என்பது அவசரமாகச் செயல்படுவது அல்ல. அமைதியாக இருந்து, சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொண்டு, தெளிவாகச் சிந்தித்து, சரியான நேரத்தில் மிகவும் பொருத்தமான முடிவை எடுப்பதே உண்மையான சமயோசித அறிவாகும்.

நமது மதிப்பிற்குரிய Madhyamar குழுவின் நிர்வாகி அவர்கள் நமக்கு வழங்கியுள்ள இந்தத் தலைப்பு, உண்மையிலேயே சிந்திக்கவும் பயனுள்ள கருத்துகளைப் பகிரவும் தூண்டும் ஒரு சிறந்த தலைப்பாகும். இந்த எளிமையானதாய் தோன்றினாலும், மிகவும் சக்திவாய்ந்த இந்தப் பண்பு, நமது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, தொழில் வாழ்க்கை மற்றும் சமூக வாழ்க்கையில் எவ்வாறு அர்த்தமுள்ள மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க இது நம் அனைவருக்கும் ஒரு நல்ல வாய்ப்பை அளிக்கிறது.

அமைதியான மனம், தெளிவான சிந்தனை, சரியான நேரத்தில் எடுக்கப்படும் நடவடிக்கை – இவை மூன்றும் இணைந்தால், பல நேரங்களில் ஒரு கடினமான சூழ்நிலையையே ஒரு மதிப்புமிக்க வாய்ப்பாக மாற்றிவிட முடியும்.

K. ராகவன்

Good Movie.

 I recently watched Karunmayi, a beautiful family drama featuring several legendary late stalwarts of Kannada cinema, including, Vishnuvardhan,Aswath and Pandari Bai. The film was handled with great sensitivity and maturity by director H. N. Bhargava.

The character of Sister Uma was portrayed beautifully by Tara and left a touching impression. The performances of the entire cast, including Ramesh Bhat  and the emotional depth of the story, and the way family relationships were presented make the film truly memorable.

Even after nearly four decades, Karunmayi remains an enjoyable and meaningful family drama. It is heartening to see how a well-made film with strong performances and a simple, emotional storyline can remain fresh and relevant even after so many years.

A wonderful film and a nostalgic experience. Kudos to Director H. N. Bhargava and the entire cast and crew for creating such a memorable family drama. 👏🎬

K.Ragavan

Small Story 725.

 

Small Story 725

Life Is Beautiful – 70

Ram hesitated to tell Kathambari about the help he had extended to Prasanna and how happy Prasanna had been about it. By nature, Ram never liked to exhibit or publicise the help he offered to others. He always believed that helping someone should be done quietly, without expecting recognition or appreciation.

Just then, someone called Kathambari to the Editorial Room, and she left.

The morning song he had listened to, followed by Prasanna’s visit to Germany via Dubai, had made Ram feel happy and satisfied. It had been less than a month since Murthy had recommended Prasanna for the training programme in Germany, and Ram could clearly see the respect and confidence Murthy had in him.

While Ram was lost in his thoughts, Atkinson entered the room.

“Good morning, Mr. Ram,” Atkinson wished him warmly.

“Good morning, Mr. Atkinson,” Ram replied.

Atkinson then went into his cabin.

Ram got busy going through the morning news. Time passed quickly, and before he realised it, it was already lunchtime.

Just then, Atkinson called Ram and asked him to come to his cabin.

Ram wondered what Atkinson wanted to discuss with him. He got up from his seat and walked towards Atkinson’s cabin. After knocking on the door, he entered.

“Come in, Ram,” Atkinson said, looking up with a smile.

Ram took a seat opposite him, wondering what important matter Atkinson had in mind.

“Ram, I wanted to speak to you about something important,” Atkinson began.

Ram listened attentively, waiting for him to continue.

“Since your stay in Dubai is going to be short, I want you to make the most of your time here. Tomorrow, you can visit Ajman Independent Studios, an Arabic channel that is very popular and particularly well equipped with advanced technology. You can go there with Kathambari. On your way back, you can also visit the Sharjah Cricket Stadium, which was one of the most famous cricket stadiums in the UAE in earlier days.”

Ram had also heard about the Sharjah Cricket Stadium and was interested in visiting it.

By that time, Kathambari arrived. Atkinson asked her to take Ram to Ajman Independent Studios and the Sharjah Cricket Stadium the next day.

After that, Ram and Kathambari left for lunch at Govinda’s Restaurant.

To be conti-nued...

K. Ragavan

6-9-26