Small Story 787.

 Small Story 787

The Importance of a Second Opinion

Suganya was waiting for her doctor to return from her hospital rounds at a speciality hospital in Bengaluru. After completing her rounds, Dr. Nandhini arrived and greeted Suganya warmly. The nurse then requested Suganya to go inside the doctor's cabin.

"Doctor, how is my mother's condition? We are all very worried about the earlier medical reports, as she has been diagnosed with throat cancer. You have gone through all the reports, haven't you?" Suganya asked anxiously.

Dr. Nandhini and Suganya were good friends. Besides practising as a dental surgeon, Dr. Nandhini was also involved in cancer-related research.

Suganya was a software engineer who had recently been transferred from Madurai to Bengaluru. She lived with her husband, and her 74-year-old mother was also staying with them.

While in Madurai, Suganya had consulted several doctors regarding her mother's health problems. After conducting various scans and medical investigations, the doctors had concluded that her mother was suffering from throat cancer.

However, Suganya was not fully convinced and wanted to obtain a second opinion. Meanwhile, she was transferred to Bengaluru and immediately contacted her friend Dr. Nandhini. She shared all the previous medical reports and requested her to review them.

Dr. Nandhini had asked Suganya to meet her that day because she wanted to discuss the reports with her Chief, who was a specialist in throat cancer.

Dr. Nandhini smiled reassuringly and said, "Suganya, my Chief has carefully examined all the reports. He has identified an error in the interpretation of the earlier findings. The previous conclusion was incorrect. mother is suffering only from a throat infection and not cancer. You can bring her to the hospital tomorrow. My Chief will personally examine her and explain everything.

"He has also appreciated the efforts of the doctors who conducted the earlier investigations. However, a small error in their interpretation has unfortunately led to an unnecessary complication and considerable anxiety for your family.

"So, please tell your mother not to worry. After Deepavali, bring her here for a detailed consultation with my Chief. Let her remain happy and relaxed. I know how fond she is of Mysore Pak, so I have bought some for her after discussing her reports with my Chief."

Suganya was overwhelmed with happiness and relief. She immediately hugged her dear friend and said, "Thank you so much, Nandhini! Your support means a lot to me. This experience has taught me an important lesson. Seeking a second opinion is always worthwhile, particularly when it concerns our health and the lives of our loved ones. Even when medical investigations and reports are carried out with great care, a small error in interpretation can sometimes make a significant difference."

Dr. Nandhini smiled and replied, "Absolutely! The most important thing is to ensure that patients receive the right diagnosis and appropriate treatment at the right time."

Suganya left the hospital with a peaceful mind, carrying not only the Mysore Pak but also a valuable lesson about friendship, medical responsibility and the importance of seeking a second opinion.

K.Ragavan

Small Story 787.T

 ### சிறுகதை 787

### இரண்டாவது மருத்துவ ஆலோசனையின் முக்கியத்துவம்

பெங்களூருவில் உள்ள ஒரு சிறப்பு மருத்துவமனையில், மருத்துவர் தனது மருத்துவமனைச் சுற்றுப்பணிகளை முடித்துவிட்டுத் திரும்புவதற்காக சுகன்யா காத்துக்கொண்டிருந்தாள். தனது பணிகளை முடித்துவிட்டு வந்த டாக்டர் நந்தினி, சுகன்யாவை அன்புடன் வரவேற்றார். பின்னர், செவிலியர் சுகன்யாவை மருத்துவரின் அறைக்குள் செல்லுமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

“டாக்டர், என் அம்மாவின் உடல்நிலை எப்படி இருக்கிறது? ஏற்கெனவே வந்த மருத்துவப் பரிசோதனை அறிக்கைகளைப் பார்த்து நாங்கள் அனைவரும் மிகவும் கவலையடைந்துள்ளோம். அவருக்குத் தொண்டைப் புற்றுநோய் இருப்பதாகக் கூறியிருக்கிறார்கள். நீங்கள் அனைத்து மருத்துவ அறிக்கைகளையும் பார்த்துவிட்டீர்களா?” என்று சுகன்யா பதற்றத்துடன் கேட்டாள்.

டாக்டர் நந்தினியும் சுகன்யாவும் நெருங்கிய தோழிகள். பல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகப் பணியாற்றுவதுடன், டாக்டர் நந்தினி புற்றுநோய் தொடர்பான ஆராய்ச்சிப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.

சுகன்யா ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். சமீபத்தில் மதுரையிலிருந்து பெங்களூருவுக்கு பணியிட மாற்றம் செய்யப்பட்டிருந்தாள். தனது கணவருடன் வசித்து வந்த அவளுடைய 74 வயதான தாயாரும் அவர்களுடன் தங்கியிருந்தார்.

மதுரையில் இருந்தபோது, தனது தாயாரின் உடல்நலப் பிரச்சினைகளுக்காக சுகன்யா பல மருத்துவர்களை அணுகியிருந்தாள். பல்வேறு ஸ்கேன் பரிசோதனைகளும் மருத்துவ ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்ட பின்னர், அவருக்குத் தொண்டைப் புற்றுநோய் இருப்பதாக மருத்துவர்கள் முடிவு செய்திருந்தனர்.

இருப்பினும், அந்த முடிவில் சுகன்யாவுக்கு முழுமையான நம்பிக்கை ஏற்படவில்லை. எனவே, மற்றொரு நிபுணரிடம் இரண்டாவது மருத்துவ ஆலோசனை பெற விரும்பினாள். இதற்கிடையில், அவளுக்குப் பெங்களூருவுக்கு பணியிட மாற்றம் கிடைத்தது. உடனே தனது தோழி டாக்டர் நந்தினியைத் தொடர்புகொண்டு, ஏற்கெனவே பெறப்பட்ட அனைத்து மருத்துவ அறிக்கைகளையும் அவரிடம் பகிர்ந்து, அவற்றை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு கேட்டுக்கொண்டாள்.

டாக்டர் நந்தினி, அந்த அறிக்கைகள் குறித்து தனது துறையின் தலைமை மருத்துவருடன் கலந்தாலோசிக்க விரும்பியதால், அன்று சுகன்யாவை மருத்துவமனைக்கு வருமாறு அழைத்திருந்தார். அந்தத் தலைமை மருத்துவர் தொண்டைப் புற்றுநோய் சிகிச்சையில் சிறப்பு நிபுணராக இருந்தார்.

டாக்டர் நந்தினி புன்னகையுடன் சுகன்யாவுக்கு ஆறுதல் கூறும் வகையில் பேசத் தொடங்கினார்.

“சுகன்யா, என்னுடைய தலைமை மருத்துவர் அனைத்து மருத்துவ அறிக்கைகளையும் கவனமாகப் பரிசீலித்துள்ளார். ஏற்கெனவே செய்யப்பட்ட பரிசோதனைகளின் முடிவுகளை விளக்குவதில் ஒரு தவறு இருப்பதை அவர் கண்டறிந்துள்ளார். முன்பு தெரிவிக்கப்பட்ட முடிவு தவறானது. உன் அம்மாவுக்குப் புற்றுநோய் இல்லை. அவருக்குத் தொண்டையில் ஏற்பட்டிருப்பது ஒரு சாதாரணத் தொற்று மட்டுமே. நாளை அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து வா. என்னுடைய தலைமை மருத்துவரே அவரை நேரில் பரிசோதித்து, அனைத்து விவரங்களையும் விளக்குவார்.

“முந்தைய பரிசோதனைகளை மேற்கொண்ட மருத்துவர்களின் முயற்சிகளையும் அவர் பாராட்டியுள்ளார். இருப்பினும், பரிசோதனை முடிவுகளை விளக்குவதில் ஏற்பட்ட ஒரு சிறிய தவறு, தேவையற்ற குழப்பத்தையும் உங்கள் குடும்பத்தினருக்கு மிகுந்த மன உளைச்சலையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

“எனவே, உன் அம்மாவைக் கவலைப்பட வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடு. தீபாவளிக்குப் பிறகு அவரை இங்கு அழைத்து வா. தலைமை மருத்துவர் அவருக்கு விரிவான மருத்துவ ஆலோசனை வழங்குவார். அதுவரை அவர் மகிழ்ச்சியாகவும் நிம்மதியாகவும் இருக்கட்டும். அவருக்கு மைசூர்பாக் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் என்பது எனக்குத் தெரியும். அதனால், மருத்துவ அறிக்கைகள் குறித்து தலைமை மருத்துவருடன் ஆலோசித்துவிட்டு, அவருக்காக மைசூர்பாக் வாங்கி வந்திருக்கிறேன்” என்றார்.

இதைக் கேட்ட சுகன்யா அளவற்ற மகிழ்ச்சியும் நிம்மதியும் அடைந்தாள். உடனே தனது அன்புத் தோழியான நந்தினியைக் கட்டியணைத்து,

“மிக்க நன்றி, நந்தினி! இந்த இக்கட்டான நேரத்தில் நீ செய்த உதவி எனக்கு மிகவும் முக்கியமானது. இந்த அனுபவம் எனக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுத்துள்ளது. குறிப்பாக, நமது உடல்நலத்தையும் அன்புக்குரியவர்களின் வாழ்க்கையையும் பாதிக்கக்கூடிய விஷயங்களில், இரண்டாவது மருத்துவ ஆலோசனை பெறுவது மிகவும் அவசியமானது. மருத்துவப் பரிசோதனைகளும் அறிக்கைகளும் மிகுந்த கவனத்துடன் தயாரிக்கப்பட்டாலும், அவற்றை விளக்குவதில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய தவறுகூட மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிடும் என்பதை இப்போது உணர்ந்துகொண்டேன்” என்றாள்.

டாக்டர் நந்தினி புன்னகையுடன்,

“நிச்சயமாக! நோயாளிகளுக்குச் சரியான நேரத்தில் சரியான நோயறிதலும், அதற்கேற்ற உரிய சிகிச்சையும் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதுதான் மிகவும் முக்கியம்” என்றார்.

மனதில் நிம்மதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் சுகன்யா மருத்துவமனையை விட்டு வெளியேறினாள். அவளது கைகளில் மைசூர்பாக் இருந்தது. ஆனால், அவளது மனதில் நட்பின் மகத்துவம், மருத்துவத் துறையின் பொறுப்புணர்வு, இரண்டாவது மருத்துவ ஆலோசனை பெறுவதன் அவசியம் ஆகிய மூன்று மதிப்புமிக்க பாடங்கள் நிறைந்திருந்தன.

கே. ராகவன்

7-11-26

Latest Development in US.

# Latest Developments in the US Midterm Election Results

The recent US midterm election results have been interesting, informative, and thought-provoking, attracting considerable attention across the world.

The unexpected victories of Democratic candidates in six states, including some major political battlegrounds, have sent a strong political message to the American leadership. The outcome appears to represent a significant setback for President Donald Trump and his administration. Although political analysts had anticipated some changes, the extent of the Democratic success has made this election particularly noteworthy.

The important question now is whether this political development will bring about any significant changes in the United States' domestic and international policies. Will it influence the administration's approach towards ongoing international crises, particularly in the Middle East? More importantly, will it encourage renewed diplomatic initiatives and constructive efforts towards achieving a peaceful ceasefire?

The world is eagerly looking for positive developments that can reduce tensions, prevent further conflicts, and establish lasting peace in the region. A change in the political balance within the United States could also influence the way important international issues are discussed and addressed.

Beyond the Middle East, the consequences of these political developments could have a wider global impact, particularly on international relations, economic stability, energy security, and the uninterrupted supply of essential energy resources. Stability in the Middle East is vital not only for the countries in the region but also for economies across the world.

The election results may also serve as an important reminder that voters expect accountability, responsible governance, and policies that address their concerns. The coming months will reveal how effectively the political leadership responds to this message and whether the changed political circumstances lead to meaningful policy adjustments.

Ultimately, people everywhere hope that political differences will give way to constructive dialogue, responsible leadership, and diplomatic solutions. A peaceful ceasefire, followed by meaningful negotiations, would be a welcome development for humanity.

Peace, stability, mutual understanding, and uninterrupted energy supplies are not merely regional requirements; they are essential for global prosperity and the well-being of future generations.

**K. Ragavan**

My Certificate from the Group.

 

Small Story 786

 Small Story 786

 Respecting Individual Choices and Valuing Friendships

Rakesh reluctantly accepted Suresh's invitation and came to his house for a party. Normally, Rakesh avoided attending parties because he strictly followed a Jain diet and preferred eating only pure Jain food. He was particular about his food habits and rarely ate outside.

Suresh and his other friends warmly welcomed him. Suresh had organised the party to celebrate his son's marriage, which had taken place in the United States the previous week. His son had married an American girl. Unfortunately, Suresh could not attend the wedding because of an unavoidable meeting at his office. He had therefore invited a few close friends to share his happiness and celebrate the occasion.

All the friends congratulated Suresh on becoming the father-in-law of an American girl. At 55, Suresh was a smart and well-presented electrical engineer. His wife was a paediatrician, and their only son, Vishwa, was a software engineer.

During the gathering, Suresh explained how Vishwa had met the American girl, how their friendship gradually developed into a close relationship, and how they eventually decided to get married.

"When my son informed me about his decision and asked for my approval, my wife and I told him that it was his future and his life. If both of them understood each other and could lead a happy life together, we would be happy to accept his decision. He was delighted with our response, and we gave him our blessings," Suresh explained.

All the friends appreciated Suresh and his wife's broad-minded attitude. They agreed that parents should respect their children's decisions regarding marriage, provided the couple understood each other and were prepared to build a responsible and happy life together.

After an enjoyable conversation, everyone sat down to enjoy a delicious dinner arranged by a professional caterer. Nearly twenty-five friends, both men and women, attended the celebration.

Suresh had made special arrangements for Rakesh, keeping his strict Jain food preferences in mind. A separate selection of delicious Jain dishes, along with some of his favourite sweets, had been prepared especially for him.

Rakesh was pleasantly surprised and thanked Suresh for the thoughtful arrangements.

Suresh came closer and whispered, "Rakesh, I know your food habits and your principles. I also know how particular you are about maintaining them. That is why my wife made special arrangements, especially for you. We missed your wife, too, as she has gone to Rajasthan to attend a relative's wedding."

Rakesh was deeply touched by Suresh's consideration and personal attention.

One of their friends, Ramesh, proposed the vote of thanks. He appreciated Suresh for respecting his son's decision about marriage and, at the same time, remembering Rakesh's food preferences and making special arrangements for him.

He added that true friendship was not merely about inviting people to celebrations but also about understanding their individual preferences and respecting their personal values.

Everyone appreciated Ramesh's words. The evening ended on a happy note, with all the guests thanking Suresh and leaving with a large box of sweets.

The gathering conveyed a beautiful message: **Respecting our children's choices reflects our understanding, while respecting our friends' preferences reflects our affection. True relationships become stronger when we value individual differences and care for one another.**

K.Ragavan

6-11-26

Small Story 786.T

 

சிறுகதை 786 

தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கு மதிப்பளித்தலும் நட்பைப் போற்றுதலும்

ராகேஷ் சுரேஷின் அழைப்பை ஏற்று, சற்றுத் தயக்கத்துடனேயே அவரது வீட்டில் நடைபெற்ற விருந்தில் கலந்து கொள்ள வந்தார். பொதுவாக, ராகேஷ் விருந்துகளுக்குச் செல்வதைத் தவிர்ப்பவர். அதற்குக் காரணம், அவர் கண்டிப்பாக ஜைன உணவு முறையைப் பின்பற்றுபவர். தூய்மையான ஜைன உணவுகளை மட்டுமே விரும்பி உண்பதுடன், வெளியில் சாப்பிடுவதையும் பெரும்பாலும் தவிர்த்து வந்தார்.

சுரேஷும் மற்ற நண்பர்களும் அவரை அன்புடன் வரவேற்றனர். சுரேஷ் தனது மகனின் திருமணத்தைக் கொண்டாடும் வகையில் இந்த விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அவரது மகன் முந்தைய வாரம் அமெரிக்காவில் ஓர் அமெரிக்கப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தார். தவிர்க்க முடியாத அலுவலகக் கூட்டம் காரணமாக சுரேஷால் மகனின் திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை. எனவே, தனது மகிழ்ச்சியை நெருங்கிய நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டு கொண்டாடுவதற்காக இந்த விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.

அனைத்து நண்பர்களும் அமெரிக்கப் பெண்ணை மருமகளாகப் பெற்ற சுரேஷுக்கு வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்தனர். 55 வயதான சுரேஷ், சிறந்த தோற்றத்துடன் கம்பீரமாக இருந்த ஒரு மின் பொறியாளர். அவரது மனைவி குழந்தைகள் நல மருத்துவர். அவர்களுடைய ஒரே மகன் விஷ்வா, ஒரு மென்பொருள் பொறியாளராகப் பணியாற்றி வந்தார்.

நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, விஷ்வா அந்த அமெரிக்கப் பெண்ணை எவ்வாறு சந்தித்தார், அவர்களுடைய நட்பு எப்படிப் படிப்படியாக நெருக்கமான உறவாக மாறியது, இறுதியில் இருவரும் திருமணம் செய்து கொள்ள முடிவு செய்தது ஆகியவற்றை சுரேஷ் விளக்கினார்.

"எனது மகன் தனது திருமண முடிவைப் பற்றித் தெரிவித்து, எங்களுடைய சம்மதத்தைக் கேட்டபோது, நானும் என் மனைவியும் அவனிடம், 'இது உன்னுடைய எதிர்காலம், உன்னுடைய வாழ்க்கை. நீங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் நன்றாகப் புரிந்து கொண்டு, மகிழ்ச்சியாக வாழ முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தால், உங்களுடைய முடிவை நாங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொள்வோம்' என்று கூறினோம். எங்களுடைய பதிலைக் கேட்டு அவன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தான். நாங்களும் மனதார வாழ்த்தி ஆசீர்வதித்தோம்" என்று சுரேஷ் விளக்கினார்.

சுரேஷும் அவரது மனைவியும் காட்டிய பரந்த மனப்பான்மையை நண்பர்கள் அனைவரும் பாராட்டினர். திருமண விஷயத்தில் பெற்றோர்கள் தங்களுடைய பிள்ளைகளின் முடிவுகளுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும் என்றும், இருவரும் ஒருவரையொருவர் புரிந்து கொண்டு, பொறுப்புடன் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளத் தயாராக இருந்தால், அவர்களுடைய விருப்பத்தை ஏற்றுக் கொள்வதே சிறந்தது என்றும் அனைவரும் கருத்துத் தெரிவித்தனர்.

சிறிது நேரம் மகிழ்ச்சியாக உரையாடிய பிறகு, அனைவரும் தொழில்முறை சமையல் கலைஞர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த சுவையான இரவு விருந்தைச் சாப்பிட அமர்ந்தனர். ஆண்களும் பெண்களுமாக சுமார் 25 நண்பர்கள் இந்தக் கொண்டாட்டத்தில் கலந்து கொண்டிருந்தனர்.

ராகேஷின் உணவுப் பழக்கங்களையும் விருப்பங்களையும் நன்கு அறிந்திருந்த சுரேஷ், அவருக்காகச் சிறப்பான ஏற்பாடுகளைச் செய்திருந்தார். தனியாகப் பலவிதமான சுவையான ஜைன உணவு வகைகளும், ராகேஷுக்குப் பிடித்த சில இனிப்பு வகைகளும் பிரத்யேகமாகத் தயாரிக்கப்பட்டிருந்தன.

இந்த ஏற்பாடுகளைப் பார்த்து ஆச்சரியமும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்த ராகேஷ், சுரேஷுக்கு மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்தார்.

சுரேஷ் அருகில் வந்து மெதுவாக, "ராகேஷ், உன்னுடைய உணவுப் பழக்கங்களையும் கொள்கைகளையும் நான் நன்றாக அறிவேன். அவற்றைக் கடைப்பிடிப்பதில் நீ எவ்வளவு கண்டிப்பாக இருப்பாய் என்பதும் எனக்குத் தெரியும். அதனால்தான் என் மனைவி உனக்காகவே இந்தச் சிறப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்திருக்கிறாள். உன் மனைவியும் வர முடியாதது வருத்தமாக இருக்கிறது. அவர் உறவினர் ஒருவரின் திருமணத்தில் கலந்து கொள்வதற்காக ராஜஸ்தான் சென்றிருக்கிறார்" என்று கூறினார்.

சுரேஷின் அக்கறையும் தனிப்பட்ட கவனிப்பும் ராகேஷின் மனதை மிகவும் நெகிழச் செய்தன.

அவர்களுடைய நண்பர்களில் ஒருவரான ரமேஷ், நன்றியுரை வழங்க முன்வந்தார். சுரேஷ் தனது மகனின் திருமண முடிவுக்கு மதிப்பளித்ததையும், அதே நேரத்தில் ராகேஷின் உணவுப் பழக்கங்களையும் விருப்பங்களையும் நினைவில் கொண்டு அவருக்காகத் தனியாகச் சிறப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்ததையும் பாராட்டினார்.

மேலும், உண்மையான நட்பு என்பது விருந்துகளுக்கும் கொண்டாட்டங்களுக்கும் நண்பர்களை அழைப்பதில் மட்டும் இல்லை; அவரவர் விருப்பங்களையும் புரிந்து கொண்டு, தனிப்பட்ட கொள்கைகளுக்கும் மதிப்பளிப்பதில்தான் அடங்கியுள்ளது என்றும் குறிப்பிட்டார்.

ரமேஷின் கருத்துகளை அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றனர். விருந்தினர்கள் அனைவரும் சுரேஷுக்கு நன்றி தெரிவித்து, பெரிய இனிப்புப் பெட்டியுடன் மகிழ்ச்சியாக விடைபெற்றனர். அந்த மாலை இனிய நினைவுகளுடன் நிறைவடைந்தது.

இந்தச் சந்திப்பு ஒரு அழகான செய்தியை நமக்கு உணர்த்தியது:

நமது பிள்ளைகளின் விருப்பங்களுக்கு மதிப்பளிப்பது நமது புரிதலையும், நண்பர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கு மதிப்பளிப்பது நமது அன்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஒருவருக்கொருவர் உள்ள வேறுபாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அக்கறையுடன் நடந்து கொள்ளும்போதுதான் உண்மையான உறவுகள் மேலும் வலுப்பெறுகின்றன.

கே. ராகவன்

6-11-26

Small Story 785.

 Small Story 785

The Right Partner and the Right Time

Shubhashini returned home from the office one evening, feeling tired after a busy day. Her mother, Rohini, welcomed her with a cup of tea and some salt biscuits.

Shubhashini was working as the CEO of a leading advertising agency in Dallas. Her mother, Rohini, was also employed as a software engineer in a company, while her father was working as a Training Manager in a marketing company.

The family had been living in Dallas for more than fifteen years and visited their native place, Bengaluru, once every two years.

At the age of 30, Shubhashini was not interested in getting married. Her parents never forced her or created any pressure. They strongly believed in one principle: **"The right time will come, and everything will happen naturally."**

That evening, Shubhashini went to a supermarket and unexpectedly met her old college classmate, Ajay. He had arrived in Dallas a month earlier after completing a course in Visual Communication and Storytelling.

They were delighted to meet after a long gap. After spending some time together over tea at a nearby restaurant, they exchanged their phone numbers and residential addresses. They also decided to meet again the following Sunday at Shubhashini's house for lunch.

On Sunday, Ajay arrived with a box of sweets and some fruits. He warmly greeted Rohini and handed over the gifts.

During their conversation, Ajay explained his family background. He was the only son to his parents and had always wanted to take care of them. He had therefore decided not to get married, as he did not want his personal commitments to affect his responsibility towards them.

Rohini appreciated his affection and concern for his parents. However, she gently asked him, "Ajay, how long do you think you can manage everything on your own? Having a life partner does not necessarily mean neglecting your parents."

Ajay replied, "Aunty, taking care of my parents is very important to me. They have sacrificed so much for my future, and I want to be there for them."

After enjoying a delicious lunch and sweets, Ajay turned towards Shubhashini and asked her why she had not considered getting married.

Shubhashini smiled and explained that, being the only child, she wanted to remain close to her parents and take care of them. She did not want marriage to become a reason for leaving them alone.

Ajay understood her feelings. After spending a pleasant afternoon with the family, he took leave. Later, he forwarded his biodata and professional credentials to Shubhashini.

A few days later, an interesting opportunity came up at Shubhashini's office. The directors of the advertising agency wanted to introduce a new concept of storytelling through their channel. They were looking for talented people who could narrate interesting stories and develop an engaging programme for viewers.

Shubhashini immediately thought of Ajay. Having met him recently and knowing about his qualifications in Visual Communication and Storytelling, she felt he would be the right person for the assignment.

She discussed his profile with the directors and recommended him for the position. After reviewing his qualifications and conducting the necessary discussions, the management appointed Ajay as the Head of the Storytelling Department.

Ajay was delighted with the opportunity and worked with great enthusiasm. Within a month, his programme became extremely popular among viewers. His storytelling style, innovative presentation and selection of interesting subjects attracted a large audience. Everyone appreciated his creativity and the new direction he had brought to the channel.

Encouraged by his success, Ajay decided to bring his parents to Dallas. He arranged a comfortable apartment for them and made plans to settle down permanently while continuing his work at the channel.

As the days passed, both families began to understand something special about Ajay and Shubhashini. They shared similar values, respected their parents' feelings and had the same sense of responsibility towards their families.

The parents from both sides gradually discussed the possibility of bringing them together as life partners. Initially, Ajay and Shubhashini were surprised, but after reflecting on their friendship and mutual understanding, they realised that they had many things in common.

Both finally agreed to get married.

Their decision brought immense happiness to both families. They realised that marriage need not mean separation from parents or abandoning family responsibilities. With mutual understanding, affection and proper planning, everyone could live happily together.

Both families decided to purchase two apartments next to each other in Dallas so that the young couple and their parents could remain close and support one another.

Their wedding was celebrated with great happiness and blessings from both families. Ajay and Shubhashini began a beautiful new chapter in their lives, ensuring that their parents would always receive their love, attention and care.

Rohini's favourite belief, **"The right time will come,"** had finally come true!

Shubhashini was delighted to have found a wonderful life partner in Ajay, who shared her values and respected her family commitments. Ajay, too, was happy that he could fulfil his responsibilities towards his parents while building a loving relationship with Shubhashini.

K.Ragavan