Small Story 629.T

 சிறுகதை 629

மனங்களை மீண்டும் இணைத்த தரவரிசை

மைசூரில் வசித்து வந்த ராம்நாத், தனது தங்கை சுனந்தாவிடமிருந்து ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வரும் என்று ஒருபோதும் எதிர்பார்க்கவில்லை.

“ஹலோ அண்ணா! எப்படி இருக்கிறீர்கள்? வீட்டில் எல்லோரும் நலமாக இருக்கிறார்களா?” என்று அன்புடன் கேட்டாள் சுனந்தா.

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன், சுனந்தா. என்ன ஆச்சரியம்! இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உன் குரலைக் கேட்கிறேன்!” என்று பதிலளித்தார் ராம்நாத்.

“சமீபத்தில் நடந்த ஜே.இ.இ. தேர்வில் உங்கள் பேரன் விவேக் மிகச் சிறந்த தரவரிசை பெற்றிருப்பதாகவும், ஒரு புகழ்பெற்ற கல்லூரியில் சேரப் போவதாகவும் செய்தித்தாளில் படித்தேன். வாழ்த்துகள்!”

“ஆமாம்,” என்று பெருமையுடன் கூறினார் ராம்நாத். “எல்லோருக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.”

“நான் நாளை ரயிலில் மைசூருக்கு வருகிறேன். உங்களையும் குடும்பத்தினரையும் சந்திக்க வேண்டும்.”

அழைப்பு முடிந்ததும், ராம்நாத்தின் மனைவி கல்பனா மெதுவாகக் கூறினாள்:

“பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உங்கள் தங்கை அழைத்திருக்கிறாள். உண்மையிலேயே ஆச்சரியம்தான்!”

“ஆமாம்,” என்று சிந்தனையுடன் கூறினார் ராம்நாத். “நானும் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. நம் மகள் ஸ்வப்னா, அவளுடைய மகன் சதீஷை திருமணம் செய்ய மறுத்த பிறகு, சுனந்தா நம்மோடு பேசுவதை நிறுத்திவிட்டாள்.”

அப்போது மீண்டும் தொலைபேசி ஒலித்தது. அது ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னியில் இருந்த ஸ்வப்னாவின் அழைப்பு.

“எப்படி இருக்கிறீர்கள், அப்பா?”

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன். உன் அத்தை சுனந்தா இப்போதுதான் அழைத்தாள். நாளை மைசூருக்கு வருகிறாளாம்.”

“என்ன? பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகா? இது மிகவும் மகிழ்ச்சியான செய்தி!” என்று உற்சாகமாகக் கூறினாள் ஸ்வப்னா.

அப்போது கல்பனா உரையாடலில் இணைந்தாள்.

“உன் அத்தை நம்மை தவறாகப் புரிந்துகொண்டாள். அந்த திருமணத்தை நாம் மறுத்ததற்குக் காரணம், ஜாதகப் பொருத்தம் சரியாக இல்லாததுதான். ஜாதகப் பொருத்தத்தை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது என்று உன் தாத்தா எப்போதும் சொல்லுவார்.”

அடுத்ததாக வந்த அழைப்பு விவேக்கிடமிருந்து.

“ஹாய் தாத்தா! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?”

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன், விவேக்.”

“நான் நாளை வந்து உங்கள் ஆசீர்வாதம் பெற்றுக்கொண்டு, பிறகு பிட்ஸ் ஹைதராபாத் கல்லூரியில் சேரப் போகிறேன்.”

“அது மிகச் சிறந்த செய்தி! நாங்கள் உன்னை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.”

கல்பனாவுக்கு அளவில்லாத மகிழ்ச்சி. விவேக் அவளுடைய மிகவும் பிரியமான பேரன்.

மறுநாள் காலை, விருந்தினர்களுக்காக ராம்நாத் பாம்பே டிஃபனீஸ் கடையில் இருந்து இனிப்புகள் வாங்கினார். மதியத்திற்குள் அனைவரும் வந்து சேர்ந்தனர். கோகுலத்தில் இருந்த அவரது வீடு சிரிப்பாலும், மகிழ்ச்சியாலும், குடும்ப அன்பாலும் நிறைந்திருந்தது.

சில நேரம் கழித்து, சுனந்தா மெதுவாகப் பேசத் தொடங்கினாள்.

“அண்ணா, என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். நான் தவறாக நடந்துகொண்டேன். ஸ்வப்னா என் மருமகளாகவில்லை என்ற ஏமாற்றத்தில், உங்களுடன் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டேன். அந்த ஏமாற்றம் நமது உறவையே உடைத்துவிட்டது.”

ராம்நாத் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

“ஆனால்,” என்று தொடர்ந்தாள் அவள், “விவேக்கின் இந்த அற்புதமான சாதனையைப் பார்த்தபோது, நான் எவ்வளவு முட்டாள்தனமாக நடந்துகொண்டேன் என்பதை உணர்ந்தேன். வெற்றி, கடின உழைப்பு, குடும்ப அன்பு—இவையே வாழ்க்கையில் முக்கியமானவை. பழைய கசப்புகளை விட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். உங்களையெல்லாம் சந்தித்து, விவேக்கை ஆசீர்வதித்து, நமது உறவை மீண்டும் புதுப்பிக்க வந்திருக்கிறேன்.”

ராம்நாத்தின் கண்களில் கண்ணீர் ததும்பியது.

“நன்றி, சுனந்தா. என் தங்கையை மீண்டும் பெற்றதுபோல் உணர்கிறேன்.”

சுனந்தா புன்னகைத்தாள்.

“வயதும் அனுபவமும் எனக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்றுத்தந்துவிட்டன என்று நினைக்கிறேன்.”

ராம்நாத் தலையசைத்தார்.

“ஆமாம், சுனந்தா. கல்வி என்பது வெறும் அறிவை மட்டும் தருவதில்லை. அது புரிதலையும் தருகிறது. மனிதர்களை நெருக்கமாக இணைக்கவும் செய்கிறது.”

“மிகவும் சரி, அண்ணா,” என்று ஒப்புக்கொண்டாள் அவள்.

அப்போது விவேக்கைச் சுற்றி அனைவரும் கூடி அவனை வாழ்த்தினர். அவன் பெற்ற தரவரிசை ஒரு சிறந்த கல்லூரியில் சேர்வதற்கான வாய்ப்பை மட்டுமல்ல, பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகப் பிரிந்திருந்த இதயங்களையும் மீண்டும் இணைத்துவிட்டது என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.

நீதி:

உண்மையான கல்வி அறிவை மட்டுமல்ல, ஞானத்தையும் பணிவையும் குடும்ப உறவுகளின் மதிப்பையும் கற்றுத்தருகிறது. மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கும்போதுதான் சாதனைகள் உண்மையான அர்த்தத்தைப் பெறுகின்றன.

– கே. ராகவன்

2-6-26

Small story 628.

 Small Story 628.

The Same Feeling Confirmed at a Devotional Gathering

Nandhini came to the mall for the second day in a row, hoping to see the handsome young man she had noticed there the previous day. By chance, she had seen him while looking at the latest model iPhone in a large mall in Denver.

Recently, Nandhini had joined a major insurance company as a Program Manager through her close friend, Vasanthy. Vasanthy worked as a Senior Manager for a pharmaceutical company and had settled in Denver. The two had studied together in college and remained close friends.

As Nandhini was browsing, a lady approached her.

"Hello, are you from India?" she asked.

"Yes," replied Nandhini. "I'm from Bangalore. What is the matter?"

"Nothing special," the lady smiled. "After seeing you, I felt like inviting you to a Lakshmi Pooja at my house tomorrow. My name is Sugandhi, and I work as an online reporter for the Wall Street Journal. Since you seemed to be from India, I thought you might like to join us."

She offered her phone number and address and even suggested arranging transportation if needed.

Nandhini had come to the mall for an entirely different purpose, but now it seemed as though Goddess Lakshmi herself was inviting her. She gladly accepted and decided to drive to Sugandhi's house the next day, as it was only eight miles from her home.

Later, she called Vasanthy and told her about the unexpected invitation.

"Can you come with me tomorrow?" she asked.

"Sorry," Vasanthy replied. "I have an important meeting and won't be able to make it."

The next day, Nandhini arrived at Sugandhi's spacious home. Around fifteen ladies had already gathered for the pooja. Sugandhi warmly welcomed everyone and served refreshments before the ceremony began.

Just then, a man's voice was heard.

"Sorry, Sugandhi. I am late."

Nandhini turned around and was stunned. It was the same handsome man she had seen at the mall.

Sugandhi smiled and said, "This is my brother, Varun. He works at a bank here in Denver and has come for the pooja."

Nandhini's heart skipped a beat.

After an hour, the pooja concluded successfully. A delicious lunch was served, and Varun helped his sister attend to the guests.

As everyone prepared to leave, Nandhini thanked Sugandhi.

"Thank you so much for inviting me. Please visit my home sometime."

She handed Sugandhi her visiting card. Varun also exchanged cards with her.

The very next day, Nandhini received a phone call.

"Hello, Nandhini. This is Varun."

"Hello," she replied.

"To be honest," he said, "I was actually searching for you at the mall yesterday morning, wondering if you would come again."

Nandhini was astonished.

"What for?" she asked softly.

Varun laughed gently.

"I'll be frank. When I saw you, I felt as if I had seen an angel for the first time in my life."

For a moment, Nandhini could not speak. Finally, she whispered,

"The same feeling happened to me when I saw you."

Both laughed happily.

Two days later, they met at a hotel and spent hours talking. By the end of the meeting, they realized they shared the same values, dreams, and affection for each other. They decided to become life partners.

Sometimes, the same crush happens to both people at the same time. Varun and Nandhini were a perfect example of this rare and beautiful coincidence.

Three months later, their parents arrived in the United States, and with the blessings of family and friends, Varun and Nandhini were married in a joyful celebration.

K.Ragavan

1-6-26

Small Story 628.T

 சிறுகதை 628

பக்தி நிகழ்வில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அதே உணர்வு

நந்தினி, முந்தைய நாள் மாலில் பார்த்த அந்த அழகான இளைஞனை மீண்டும் காணும் நம்பிக்கையில், தொடர்ந்து இரண்டாவது நாளாகவும் மாலுக்குச் சென்றாள். டென்வரில் உள்ள ஒரு பெரிய மாலில் புதிய ஐபோன் மாடலைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, தற்செயலாக அவனை அவள் கண்டிருந்தாள்.

சமீபத்தில், நந்தினி தனது நெருங்கிய தோழியான வசந்தியின் உதவியால் ஒரு பெரிய காப்பீட்டு நிறுவனத்தில் திட்ட மேலாளராக (Program Manager) பணியில் சேர்ந்திருந்தாள். வசந்தி ஒரு மருந்து நிறுவனத்தில் மூத்த மேலாளராக (Senior Manager) பணியாற்றி டென்வரில் குடியேறியிருந்தாள். இருவரும் கல்லூரியில் ஒன்றாகப் படித்தவர்கள்; இன்றளவும் நெருங்கிய தோழிகளாகவே இருந்தனர்.

நந்தினி மாலில் சுற்றிப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பெண்மணி அவளிடம் வந்து பேசினார்.

“வணக்கம், நீங்கள் இந்தியாவிலிருந்து வந்தவரா?” என்று கேட்டார்.

“ஆமாம்,” என்று பதிலளித்தாள் நந்தினி. “நான் பெங்களூரிலிருந்து வந்தவள். ஏதேனும் விஷயமா?”

“சிறப்பாக ஒன்றுமில்லை,” என்று புன்னகையுடன் கூறினார் அந்த பெண்மணி. “உங்களைப் பார்த்தவுடன், நாளை என் வீட்டில் நடைபெறும் லட்சுமி பூஜைக்கு உங்களை அழைக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. என் பெயர் சுகந்தி. நான் வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னலில் ஆன்லைன் நிருபராக வேலை செய்கிறேன். நீங்கள் இந்தியர் போலத் தோன்றியதால், இந்த அழைப்பை வழங்க நினைத்தேன்.”

அவர் தனது தொலைபேசி எண்ணையும் முகவரியையும் கொடுத்து, தேவைப்பட்டால் போக்குவரத்து வசதியும் ஏற்பாடு செய்து தருவதாகக் கூறினார்.

நந்தினி மாலுக்கு வந்ததன் நோக்கம் வேறாக இருந்தாலும், இப்போது மகாலட்சுமி தேவியே தன்னை அழைப்பது போல் அவளுக்குத் தோன்றியது. மகிழ்ச்சியுடன் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டாள். சுகந்தியின் வீடு அவள் வீட்டிலிருந்து எட்டு மைல் தூரத்தில் மட்டுமே இருந்ததால், மறுநாள் தானே காரில் செல்ல முடிவு செய்தாள்.

பின்னர் வசந்திக்கு தொலைபேசியில் அழைத்து இந்த எதிர்பாராத அழைப்பைப் பற்றி கூறினாள்.

“நாளை என்னுடன் வர முடியுமா?” என்று கேட்டாள்.

“மன்னித்துவிடு,” என்றாள் வசந்தி. “எனக்கு முக்கியமான கூட்டம் ஒன்று இருக்கிறது. வர முடியாது.”

மறுநாள், நந்தினி சுகந்தியின் விசாலமான வீட்டிற்கு சென்றாள். அங்கு ஏற்கனவே பதினைந்து பெண்கள் பூஜைக்காகக் கூடியிருந்தனர். சுகந்தி அனைவரையும் அன்புடன் வரவேற்று, பூஜை தொடங்குவதற்கு முன் சிற்றுண்டி வழங்கினார்.

அந்த நேரத்தில் ஒரு ஆணின் குரல் கேட்டது.

“மன்னிக்கவும் சுகந்தி, கொஞ்சம் தாமதமாகிவிட்டது.”

நந்தினி திரும்பிப் பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். அது மாலில் அவள் பார்த்த அதே அழகான இளைஞன்.

சுகந்தி புன்னகையுடன் கூறினார்:

“இவர் என் தம்பி வருண். டென்வரில் உள்ள ஒரு வங்கியில் வேலை செய்கிறார். பூஜைக்காக வந்திருக்கிறார்.”

நந்தினியின் இதயம் வேகமாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது.

ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு பூஜை சிறப்பாக நிறைவடைந்தது. அனைவருக்கும் சுவையான மதிய உணவு வழங்கப்பட்டது. வருண் தனது சகோதரிக்கு விருந்தினர்களை கவனிப்பதில் உதவி செய்தான்.

அனைவரும் புறப்படத் தயாரானபோது, நந்தினி சுகந்தியிடம் கூறினாள்:

“என்னை அழைத்ததற்கு மிகவும் நன்றி. ஒரு நாள் நீங்கள் என் வீட்டிற்கும் வர வேண்டும்.”

அவள் தனது விசிட்டிங் கார்டை சுகந்தியிடம் கொடுத்தாள். வருணும் தனது கார்டை நந்தினியுடன் பரிமாறிக் கொண்டான்.

அடுத்த நாளே நந்தினிக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.

“வணக்கம் நந்தினி, நான் வருண் பேசுகிறேன்.”

“வணக்கம்,” என்றாள் அவள்.

“உண்மையைச் சொன்னால்,” என்றான் வருண், “நேற்று காலை மாலில் உங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். நீங்கள் மீண்டும் வருவீர்களா என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்.”

நந்தினி வியப்பில் ஆழ்ந்தாள்.

“எதற்காக?” என்று மெதுவாகக் கேட்டாள்.

வருண் மெதுவாகச் சிரித்தான்.

“நேராகச் சொல்கிறேன். உங்களை முதன்முறையாகப் பார்த்தபோது, என் வாழ்க்கையில் ஒரு தேவதையைப் பார்த்தது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.”

சில நொடிகள் நந்தினியால் பேச முடியவில்லை. பின்னர் மெதுவாகக் கூறினாள்:

“நான் உங்களைப் பார்த்தபோதும் அதே உணர்வுதான் எனக்கும் ஏற்பட்டது.”

இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தனர்.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர்கள் ஒரு ஹோட்டலில் சந்தித்து பல மணி நேரம் பேசினர். உரையாடலின் முடிவில், தங்களின் மதிப்புகள், கனவுகள் மற்றும் ஒருவர்மீதொருவர் கொண்ட பாசம் அனைத்தும் ஒன்றுபோல இருப்பதை உணர்ந்தனர். அவர்கள் வாழ்க்கைத் துணைகளாக இணைய முடிவு செய்தனர்.

சில நேரங்களில், ஒரே நேரத்தில் ஒரே மாதிரியான ஈர்ப்பு இருவரின் மனதிலும் உருவாகலாம். அந்த அரிய மற்றும் அழகான சம்பவத்திற்கு வருணும் நந்தினியும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தனர்.

மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவர்களின் பெற்றோர் அமெரிக்கா வந்தனர். குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் ஆசீர்வதிக்க, வருணும் நந்தினியும் மகிழ்ச்சியான விழாவில் திருமணம் செய்து கொண்டனர்.

– கே. ராகவன்

1-6-26

Tribute 929.

 Tribute to Versatile Actress and TV Producer Padmaja Rao 929.

Today, I am going to pen a tribute to another versatile personality from the Sandalwood film industry — none other than actress and TV producer Padmaja Rao. She is well known for her remarkable performances in a variety of versatile roles alongside many top-class actors. Her excellent dialogue delivery and natural acting skills have earned her a special place in the hearts of Kannada cinema lovers.

Apart from films, she has also established a strong name in the television industry, which is truly worth mentioning. Some of the memorable movies I remember featuring her are Rocky, Madesha, Mungaru Male, Prithvi, Krishnan Love Story, and several others that I could not catch up with.

Her dedication, simplicity, and ability to perform both emotional and comic roles with ease make her one of the most respected actresses in Sandalwood. Today, I am very happy to pay tribute to this versatile actress and wish her many more successes, good health, and happiness in the coming years.

K.Ragavan

Small Story 627.

 Small Story 627

The Singer’s Encounter

Ram had returned from his aunt’s house after meeting her regarding a marriage alliance for her son, Subbu. The prospective bride was the daughter of Ram’s friend, a doctor, while Subbu was also a doctor. Both were working in Dubai. Unfortunately, their horoscopes did not match, and Ram’s aunt was disappointed because Ram’s friend was a well-respected and kind person.

When Ram came home, his wife, Mallika, said, “Just now, I received a call on your mobile. It was from your friend Mani, who worked with you in the Middle East. Before I could answer, the call got disconnected.”

Ram immediately remembered Mani. During his days in the Middle East, Ram worked for a pharmaceutical company, while Mani, a renowned insurance professional, worked for a leading insurance company. They often met during morning walks and at Tamil Association events. Mani was known not only for his professional success but also for his rich singing voice. He had thousands of followers on YouTube and Smule.

Ram called him back.

“Ram! What a pleasant surprise!” Mani exclaimed. “It’s been almost ten years!”

After exchanging greetings, Mani said, “I am in Bangalore. I came seeking a marriage alliance for my daughter, but it could not be finalized because I arrived too late.”

“Don’t worry,” Ram replied. “Tell me about your daughter.”

“She is a Hospital Administrator working in Dubai,” said Mani.

“Wonderful. Why don’t you come to my house right away? I’ll send you my location,” Ram suggested.

After the call, Ram contacted his aunt and asked her to come to his house with the astrologer who lived nearby. Within half an hour, his aunt arrived with the astrologer. Around the same time, Mani also reached Ram’s house.

Ram introduced Mani to his aunt. “He is an old friend and a versatile singer. He has a huge following on YouTube and Smule.”

The astrologer examined the horoscopes of Subbu and Mani’s daughter, Radhika. After careful study, he smiled and said, “The match is excellent. Their horoscopes are well aligned, and they will have a happy married life.”

Excited, Ram immediately sent Radhika’s photograph to Subbu. Within seconds, a reply came: “I like her.”

At the same time, Mani received Radhika’s response regarding Subbu: “I like him.”

Everyone was delighted.

Three months later, the wedding was celebrated grandly in Chennai. One of the highlights of the event was a magnificent musical performance by Mani and his troupe. The guests were mesmerized by his singing.

Ram’s aunt was overjoyed. Not only had her son found a beautiful bride, but his father-in-law was also a talented and celebrated singer.

Ram and Mallika felt especially happy. A chance phone call had reunited them with a dear old friend from their morning-walking group and Tamil Association days, and that reunion had led to a wonderful marriage alliance.

Sometimes, life’s greatest blessings arrive through unexpected encounters.

— K. Ragavan

31-5-26

GoodMovie.

 I watched the Kannadafilm Aasphota recently for the first time. Although it was made nearly four decades ago, it remains highly impressive. The performances by Sridhar, Thriveni, Dattatreya, and the rest of the cast were excellent.

The melodious music composed by C. Aswath and the effective background score by S. P. Venkatesh enhanced the film's impact. The cinematography by S. Ramachandra and the crisp editing by Suresh Urs were remarkable.

Above all, the entire team was brilliantly guided by the versatile and award-winning director T. S. Nagabharana. Aasphota rightly earned many accolades and continues to stand as a memorable work in Kannada cinema.

K.Ragavan

Small Story 627.T

 

சிறுகதை 627

பாடகரின் எதிர்பாராத சந்திப்பு

தனது அத்தை மகன் சுப்புவுக்கான திருமணப் பேச்சு தொடர்பாக அத்தையைச் சந்தித்துவிட்டு ராம் வீட்டிற்கு திரும்பினார். மணமகளாகப் பார்க்கப்பட்ட பெண், ராமின் நண்பரான ஒரு மருத்துவரின் மகள். சுப்புவும் ஒரு மருத்துவரே. இருவரும் துபாயில் பணியாற்றி வந்தனர். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக அவர்களது ஜாதகப் பொருத்தம் அமையவில்லை. ராமின் நண்பர் மிகவும் நல்ல குணமுடையவர் மற்றும் மதிப்பிற்குரியவர் என்பதால், இந்தத் தொடர்பு நடக்காதது ராமின் அத்தைக்கு மிகுந்த ஏமாற்றத்தை அளித்தது.

ராம் வீட்டிற்கு வந்தவுடன், அவரது மனைவி மல்லிகா,

“இப்போதுதான் உங்கள் மொபைலுக்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது. உங்கள் மத்திய கிழக்கு காலத்து நண்பர் மணி பேசினார். நான் எடுத்துப் பேசுவதற்குள் அழைப்பு துண்டிக்கப்பட்டுவிட்டது,” என்றார்.

உடனே ராமிற்கு மணி நினைவுக்கு வந்தார். மத்திய கிழக்கில் பணியாற்றிய காலத்தில், ராம் ஒரு மருந்து நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தார். மணி ஒரு முன்னணி காப்பீட்டு நிறுவனத்தில் புகழ்பெற்ற காப்பீட்டு நிபுணராகப் பணியாற்றி வந்தார். அவர்கள் காலை நடைப்பயிற்சியிலும், தமிழ் சங்க நிகழ்ச்சிகளிலும் அடிக்கடி சந்தித்து பழகியவர்கள்.

மணி தனது தொழில்முறை வெற்றியால் மட்டுமல்லாமல், இனிமையான குரலால் சிறந்த பாடகராகவும் அறியப்பட்டவர். யூடியூப் மற்றும் ஸ்மியூல் தளங்களில் அவருக்கு ஆயிரக்கணக்கான ரசிகர்கள் இருந்தனர்.

ராம் உடனே மணிக்கு மீண்டும் அழைத்தார்.

“ராம்! என்ன ஒரு இனிய ஆச்சரியம்!” என்று மணி மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்.

“நாம் பேசியே கிட்டத்தட்ட பத்து ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டதே!”

சில நிமிடங்கள் நலம் விசாரித்த பிறகு, மணி கூறினார்:

“நான் இப்போது பெங்களூரில் இருக்கிறேன். என் மகளுக்காக ஒரு திருமணத் தொடர்பு பார்க்க வந்திருந்தேன். ஆனால் நான் தாமதமாக வந்ததால் அது கைகூடவில்லை.”

“அதைப் பற்றி கவலைப்படாதீர்கள்,” என்றார் ராம்.

“உங்கள் மகளைப் பற்றி சொல்லுங்கள்.”

“அவள் துபாயில் ஒரு மருத்துவமனையின் நிர்வாக அதிகாரியாக பணியாற்றுகிறாள்,” என்றார் மணி.

“அருமை! உடனே என் வீட்டிற்கு வாருங்கள். என் இருப்பிடத்தை அனுப்புகிறேன்,” என்று ராம் கூறினார்.

அழைப்பு முடிந்ததும், ராம் தனது அத்தைக்கு தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு, அருகில் வசிக்கும் ஜோதிடரையும் அழைத்துக்கொண்டு வருமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

அரை மணி நேரத்திற்குள் அத்தையும் ஜோதிடரும் வந்துவிட்டனர். அதே நேரத்தில் மணியும் ராமின் வீட்டை அடைந்தார்.

ராம் மணியை தனது அத்தைக்கு அறிமுகப்படுத்தி,

“இவர் என் பழைய நண்பர். பல்துறை திறமை கொண்ட சிறந்த பாடகர். யூடியூப் மற்றும் ஸ்மியூலில் இவருக்கு ஏராளமான ரசிகர்கள் உள்ளனர்,” என்றார்.

ஜோதிடர் சுப்பு மற்றும் மணியின் மகள் ராதிகாவின் ஜாதகங்களை கவனமாக ஆராய்ந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து புன்னகையுடன்,

“இது மிகச் சிறந்த பொருத்தம். இருவரின் ஜாதகங்களும் நன்றாகப் பொருந்துகின்றன. இவர்களின் திருமண வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக அமையும்,” என்றார்.

மிகுந்த உற்சாகமடைந்த ராம், உடனே ராதிகாவின் புகைப்படத்தை சுப்புவிற்கு அனுப்பினார்.

சில நொடிகளிலேயே சுப்புவிடமிருந்து பதில் வந்தது:

“எனக்கு ராதிகா மிகவும் பிடித்திருக்கிறார்.”

அதே சமயம், மணிக்கும் ராதிகாவிடமிருந்து செய்தி வந்தது:

“எனக்கு சுப்பு மிகவும் பிடித்திருக்கிறார்.”

அங்கிருந்த அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தனர்.

மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, சென்னை நகரில் மிகுந்த விமரிசையாக திருமணம் நடைபெற்றது. அந்த விழாவின் சிறப்பம்சங்களில் ஒன்றாக மணி மற்றும் அவரது இசைக்குழுவின் அற்புதமான இசை நிகழ்ச்சி அமைந்தது. அவரது இனிமையான குரலில் பாடிய பாடல்கள் விருந்தினர்களை மெய்மறக்கச் செய்தன.

ராமின் அத்தை பேரானந்தத்தில் இருந்தார். தனது மகனுக்கு அழகான, நல்ல குணமுடைய மணமகள் கிடைத்ததோடு, மருமகளின் தந்தை புகழ்பெற்ற திறமையான பாடகராகவும் இருந்தார்.

ராமும் மல்லிகாவும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர். ஒரு எதிர்பாராத தொலைபேசி அழைப்பு, பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பழைய நண்பரை மீண்டும் சந்திக்க வழிவகுத்ததோடு, ஒரு சிறந்த திருமணத் தொடர்பையும் உருவாக்கியது.

சில நேரங்களில், வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய வரங்கள் எதிர்பாராத சந்திப்புகளின் மூலமே நமக்குக் கிடைக்கின்றன.

— கே. ராகவன்

31-5-26