Small Story 532.T

சிறுகதை 532 இரட்டையரின் உயர்வு ரமா ஒரு இனிப்பு பெட்டியுடன் சுமாவின் குடியிருப்பிற்கு வந்தாள். இருவரும் ஒரு முன்னணி இதழின் ஒரே துறையில் ஆசிரியர்களாகப் பணியாற்றி வந்தனர். அவர்கள் எழுதிய வாராந்திர விசாரணை கட்டுரை “RS Duo” மூலம் சிறந்த பெயரைப் பெற்றிருந்தனர். சுமா ரமாவை ஒரு அதிர்ச்சி மதிய உணவிற்கு அழைத்திருந்தாள். ஆனால் காரணத்தை சொல்ல மறுத்தாள். “ஹே, என்ன விசேஷம்?” என்று ராமா நகைச்சுவையாகக் கேட்டாள். “முதலில் நீயே சொல்,” என்று சுமா அறிந்த சிரிப்புடன் பதிலளித்தாள். இறுதியில் தன் மகிழ்ச்சியை அடக்க முடியாமல் சுமா கூறினாள்: “இன்று காலை எனக்கு பதவி உயர்வு கடிதம் வந்தது! உன்னை ஆச்சரியப்படுத்தவே நினைத்தேன்.” ரமாவின் கண்கள் மகிழ்ச்சியால் பெரிதானது. “என்ன ஒரு அதிசயம்! எனக்கும் இன்று பதவி உயர்வு செய்தி வந்தது,” என்றாள். இருவரும் சிரிப்பில் மலர்ந்தனர். ஒரே நாளில் பதவி உயர்வு கிடைத்தது அவர்களுக்கு அளவில்லா சந்தோஷத்தை அளித்தது. அவர்களின் கட்டுரை வாசகர்களிடையே மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றிருந்ததால், நிர்வாகம் இருவருக்கும் ஒன்றாக பதவி உயர்வும் கூடுதல் சலுகைகளும் வழங்க தீர்மானித்தது. சுவையான மதிய உணவை அனுபவித்த பிறகு, சுமாவின் பெற்றோருடன் இரண்டு மணி நேரம் இனிமையாகக் கழித்து, அவர்களின் அன்பான ஆசியையும் பெற்றனர். “நாம் உண்மையிலேயே அதிர்ஷ்டசாலிகள்,” என்று ரமா எண்ணத்துடன் கூறினாள். “நாம் ஒன்றாக எழுதுகிறோம், ஒன்றாக வெற்றி பெறுகிறோம் — இப்போது ஒரே நாளில் பதவி உயர்வும் பெற்றிருக்கிறோம். நம் கதைகளின் வலுவான கதாபாத்திரங்களைப் போல!” “இது ஒரு அருமையான சந்தர்ப்பம்,” என்று சுமா ஒப்புக்கொண்டாள். ரா மெதுவாகச் சேர்த்தாள்: “என் பெற்றோர் என் சகோதரன் வீட்டில் சிட்னியில் இருக்கிறார்கள். எனவே நேரில் ஆசீர்வதிக்க முடியவில்லை. ஆனாலும், இது எல்லாம் என் அம்மா, அப்பாவின் ஆசீர்வாதத்தால்தான் என்று நான் நம்புகிறேன்.” அன்று மாலை, சுமா இந்த மகிழ்ச்சியான செய்தியை தனது கணவர் சுரேஷிடம் பகிர்ந்தாள். தனது விருப்பமான இனிப்புகள் கொண்டாட காத்திருக்கிறதைப் பார்த்த அவர் மிகவும் மகிழ்ந்தார். அது உண்மையிலேயே வெற்றி, நட்பு, மற்றும் ஒருங்கிணைந்த உயர்வின் மறக்க முடியாத தருணமாக இருந்தது. கே. ராகவன் 25-2-26

Small Story 531.

Small Story 531 Designation Has Changed Radhika joined a well-known online group last year. Within a year, her articles were widely appreciated by the group’s 60,000-plus members. Nearly 80 percent of the members had liked her posts since she joined, which reflected both the quality of her writing and the active participation within the group. One day, Radhika received a message from the group administrator offering her the role of Moderator. Radhika, who had completed her degree in Communication and Journalism two years earlier, was delighted. She was about to reply when she received an unexpected call. It was her friend Vasanthy calling from Boston. “Hey, how are you?” Vasanthy asked. Radhika was surprised to receive a call at that hour from her friend, who was also the Editor-in-Chief of a leading publication company. “I’m fine! How are you? How are your husband Ram and your son Tejas?” Radhika replied. “All are fine,” Vasanthy said. “I called to tell you that we are expanding our division, and I have recommended you as the Lead Editor for our Denver branch, which will be launched soon. Please send me your biodata and passport details. In three months, you will be in Denver.” Radhika was overwhelmed. On one hand, she felt honored to be offered the Moderator position in the popular group. On the other hand, this new opportunity as Lead Editor was a major step forward in her career. She realized she would not be able to manage both responsibilities. She thanked the group administrator for his kind offer and explained her situation. He was very happy about her new assignment and congratulated her with a warm message shared with all the members. The group members were delighted by her success and showered her with good wishes. Radhika sent her details to Vasanthy, and her parents were thrilled about her new position. As she settled into her seat for the journey to Denver, she whispered to herself, “I was once offered a Moderator position in a popular group. Today, I am taking charge as Lead Editor in a multinational publication. My group has truly been my lucky charm.” Her designation had changed—but her passion for writing remained the same. K.Ragavan 24-2-26

Small Story 531.T

சிறுகதை 531 பதவி மாறியது ராதிகா கடந்த ஆண்டு ஒரு பிரபலமான ஆன்லைன் குழுவில் சேர்ந்தார். ஒரு ஆண்டுக்குள், அந்த குழுவின் 60,000-க்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்களால் அவரது கட்டுரைகள் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டன. அவர் சேர்ந்ததிலிருந்து சுமார் 80 சதவீத உறுப்பினர்கள் அவரது பதிவுகளை விரும்பியிருந்தனர். இது அவரது எழுத்துத் திறமையையும், குழுவின் செயலில் ஈடுபாட்டையும் வெளிப்படுத்தியது. ஒருநாள், குழு நிர்வாகியிடமிருந்து ராதிகாவிற்கு ஒரு செய்தி வந்தது. அவருக்கு “மோடரேட்டர்” (Moderator) பதவி வழங்கப்படுவதாக அதில் கூறப்பட்டிருந்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் தகவல் தொடர்பியல் மற்றும் பத்திரிகைத்துறையில் பட்டம் பெற்றிருந்த ராதிகா, இந்த வாய்ப்பால் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவர் பதிலளிக்கத் தயாராக இருந்தபோது, எதிர்பாராத ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. அது பாஸ்டனில் இருந்து அவரது தோழி வசந்தி அழைத்தது. “ஹேய், எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று வசந்தி கேட்டாள். ஒரு முக்கிய வெளியீட்டு நிறுவனத்தின் தலைமை ஆசிரியராக இருந்த தனது தோழியிடமிருந்து அந்த நேரத்தில் அழைப்பு வந்ததால் ராதிகா ஆச்சரியமடைந்தார். “நான் நன்றாக இருக்கிறேன்! நீ எப்படி இருக்கிறாய்? உன் கணவர் ராம் மற்றும் மகன் தேஜஸ் எப்படி இருக்கிறார்கள்?” என்று ராதிகா கேட்டார். “அனைவரும் நன்றாக இருக்கிறார்கள்,” என்று வசந்தி கூறினாள். “நாங்கள் எங்கள் பிரிவை விரிவுபடுத்துகிறோம். விரைவில் தொடங்கப்படவுள்ள டென்பர் கிளைக்காக உன்னை ‘லீட் எடிட்டர்’ (Lead Editor) பதவிக்கு பரிந்துரைத்துள்ளேன். தயவுசெய்து உன் வாழ்க்கை வரலாறு (Biodata) மற்றும் பாஸ்போர்ட் விவரங்களை அனுப்பு. மூன்று மாதங்களில் நீ டென்பரில் இருப்பாய்.” ராதிகா மிகுந்த அதிர்விலும் மகிழ்ச்சியிலும் ஆழ்ந்தார். ஒருபுறம், பிரபலமான குழுவில் மோடரேட்டர் பதவி கிடைத்தது பெருமையாக இருந்தது. மறுபுறம், லீட் எடிட்டர் பதவி அவரது தொழில் வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய முன்னேற்றமாக இருந்தது. இரு பொறுப்புகளையும் ஒரே நேரத்தில் மேற்கொள்ள முடியாது என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அவர் குழு நிர்வாகியிடம் நன்றியுடன் பதிலளித்து, தனது நிலையை விளக்கினார். அவரது புதிய பொறுப்பை அறிந்த நிர்வாகி மிகவும் மகிழ்ந்து, அனைத்து உறுப்பினர்களிடமும் வாழ்த்து செய்தி பகிர்ந்தார். குழு உறுப்பினர்கள் அனைவரும் அவரது வெற்றியை கொண்டாடி, மனமார்ந்த வாழ்த்துகளை தெரிவித்தனர். ராதிகா தனது விவரங்களை வசந்திக்கு அனுப்பினார். அவரது புதிய பதவியை அறிந்த அவரது பெற்றோரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். டென்பருக்கான பயணத்தில் விமானத்தில் தனது இருக்கையில் அமர்ந்தபோது, அவர் மெதுவாக தன்னிடம் பேசிக் கொண்டார்: “ஒருகாலத்தில் பிரபலமான குழுவில் மோடரேட்டர் பதவி எனக்கு வழங்கப்பட்டது. இன்று, ஒரு பன்னாட்டு வெளியீட்டு நிறுவனத்தில் லீட் எடிட்டராக பொறுப்பேற்கிறேன். அந்த குழுவே எனக்கு அதிர்ஷ்டச் சின்னமாக இருந்தது.” அவரது பதவி மாறியிருந்தது — ஆனால் எழுத்தின் மீதான அவரது ஆர்வம் மாறவில்லை. K.Ragavan 24-2-26

Tribute 916.

Tribute to the 36 Sati Savitri Nivasa Team 916 Today, I fondly remember an interesting stage drama I recently witnessed and thoroughly enjoyed. Though the play ran for 90 minutes, I attended it at my daughter’s request—and I am truly glad I did. I deeply admired the performance of all the artists. Acting on stage is indeed a herculean task, and I was amazed by the outstanding performances delivered by the entire cast, skillfully guided by the capable director, Karthik Hebbar. The dialogues were powerful, cleverly woven with references to current events, and filled with delightful humor. The songs and dance performances added great charm and vibrancy to the production. Among the many talented performers, a few characters remain fresh in my memory—Saradha Amma, Jayamma, Saroja, and the daughter-in-law Karthiyayini. Each of them portrayed their roles with remarkable authenticity and grace. It was truly a memorable evening for me on 18th February at the renowned Ranga Shankara auditorium. I wholeheartedly wish Karthik Hebbar and his entire team many more successes for this play in the coming days, and also great achievements in their future creative ventures. K.Ragavan 23-2-26

Small Story 530.

Small Story 530: An Amazing Visit to the Trio Castle House Ramyawas anxious and excited to receive her guests of Her mother-in-law had come from the US three daughter of brother , who were all holding good positions there. Exactly at 11 a.m., the trio—Lakshmi, Swapna, and Nandhini—arrived carrying a box full of sweets. They greeted Aunt Pankajam warmly and smiled at Ramya. Ramya welcomed them into her home with great joy. The three women, in their mid-fifties and elder to Ramya, spoke in their pure South Indian mother tongue, which filled the house with warmth and familiarity. After enjoying a delicious lunch along with the sweets they had brought, the guests were very happy. They told Aunt Pankajam that they had missed her for more than twelve years. They had also missed Ramya’s husband, Ramesh, and regretted not being able to attend the housewarming of their newly built home, which was designed with a unique concept. Now that they had finally seen it, they were thrilled. Ramya took them around the entire house, explaining how it had been built in an eco-friendly style. The guests were especially attracted to the structure, which was built with bricks and resembled a British castle. They admired the way Ramya maintained the house and were delighted by the amazing behavior of her dog. Lakshmi whispered to Ramya, “This time, we have planned not to miss anything. We are truly amazed by your beautiful eco-friendly castle-like home.” After spending a few pleasant hours together and enjoying tea with snacks, the trio left happily, grateful for meeting their aunt and her dear daughter-in-law. They could not meet the children, as they had gone to the office. While traveling back to their hotel, Swapna nodded and said, “What an amazing castle house—blending old tradition with beautiful antiques!” K.Ragavan 23-2-26

Small Story 530.T

Small Story 530: An Amazing Visit to the Trio Castle House Ramyawas anxious and excited to receive her guests of Her mother-in-law had come from the US three daughter of brother , who were all holding good positions there. Exactly at 11 a.m., the trio—Lakshmi, Swapna, and Nandhini—arrived carrying a box full of sweets. They greeted Aunt Pankajam warmly and smiled at Ramya. Ramya welcomed them into her home with great joy. The three women, in their mid-fifties and elder to Ramya, spoke in their pure South Indian mother tongue, which filled the house with warmth and familiarity. After enjoying a delicious lunch along with the sweets they had brought, the guests were very happy. They told Aunt Pankajam that they had missed her for more than twelve years. They had also missed Ramya’s husband, Ramesh, and regretted not being able to attend the housewarming of their newly built home, which was designed with a unique concept. Now that they had finally seen it, they were thrilled. Ramya took them around the entire house, explaining how it had been built in an eco-friendly style. The guests were especially attracted to the structure, which was built with bricks and resembled a British castle. They admired the way Ramya maintained the house and were delighted by the amazing behavior of her dog. Lakshmi whispered to Ramya, “This time, we have planned not to miss anything. We are truly amazed by your beautiful eco-friendly castle-like home.” After spending a few pleasant hours together and enjoying tea with snacks, the trio left happily, grateful for meeting their aunt and her dear daughter-in-law. They could not meet the children, as they had gone to the office. While traveling back to their hotel, Swapna nodded and said, “What an amazing castle house—blending old tradition with beautiful antiques!” K.Ragavan 23-2-26

Small Story 529.

Small Story 529 One Comment Won’t Decide Our Worth Vasanthy and Revathy were neighbours in a well-equipped apartment in the posh area of Anna Nagar, Chennai. They had been good friends for two decades. In fact, they had moved into the apartment on the same day and shared a strong bond of understanding and affection. One day, Revathy came to Vasanthy’s apartment with an upset look on her face. Vasanthy noticed immediately. “Hey, what happened? You’re not in your usual mood,” she asked gently. Revathy sighed. “Yesterday, one of my relatives met me at a mall. She has come from the US for the holidays. She told me that her son got a good job at Google and then asked what Vinod is doing. I told her he is working as a manager in a private company. Then she said sarcastically, ‘If he had studied IT, my son could have pulled him into Google. He is only an ordinary graduate.’ That comment really upset me.” Vinod was earning ₹2,50,000 per month in India, which was a very good salary, and he was happy with his job. Still, the remark about being ‘just an ordinary graduate’ hurt Revathy deeply. Vasanthy smiled calmly and said, “Is that why you’re upset? In this world, people make blunt comments without thinking. They don’t realize that situations change. I never bother about what others say — whether they call me good or bad. No one can decide a person’s growth or character just by commenting. Just because someone says something, we are not going to change. I am always Vasanthy, and you are Revathy. That’s all. We must learn to take such comments lightly. One person’s opinion cannot define us.” Revathy felt her mind clear. “You’re right, Vasanthy. We should take it easy and ignore such remarks.” After sharing some snacks and laughter, Revathy returned to her apartment with a smiling face. K.Ragavan 22-2-26