Letter.

The National

Our readers have their say on the stories of the week

November 13, 2026

A clutch moment for America and the world

The National’s coverage of the recent US midterm elections was interesting, informative and thought-provoking. The unexpected victories of Democratic candidates in six states, including major political battlegrounds, have attracted considerable attention. The outcome appears to be a strong political message from voters and a significant setback for President Donald Trump and his administration. Although analysts had anticipated some changes, the scale of the Democratic success has made this election particularly noteworthy. The important question now is whether this political development will bring about a change in the US’s domestic and international policies. Will it influence the ongoing crises in the Middle East and encourage fresh diplomatic efforts towards a peaceful ceasefire? The world is eagerly looking for initiatives that can reduce tensions, prevent further conflicts, and establish lasting peace in the region. Beyond the Middle East, the consequences of these political changes could also have a wider global impact, particularly on international relations, energy security and the continuity of essential energy supplies. – K Ragavan, Bengaluru, India

Small Story 793.

 Small Story 793

 The Power of Observation and Psychological Thinking

Ranjitha arrived at a magnificent house in Bengaluru. As she approached the entrance, the security guard politely welcomed her and directed her inside.

When she entered the spacious hall, an elegant lady greeted her warmly.

"Please come in and have a seat," she said with a pleasant smile.

Ranjitha thanked her and sat on the sofa opposite the lady, Shalini, the wife of Ramnath, a prominent business tycoon in Bengaluru.

The previous day, following instructions from her boss, Chief OO1 of OO1 Academy, Ranjitha had arrived in Bengaluru to investigate an unusual problem involving a mysterious wallet.

A few minutes later, Ramnath entered the hall and greeted Ranjitha.

"Welcome, Madam. I am grateful that you have come all the way to help us. Let me explain what happened two days ago."

He began narrating the incident.

"My father recently returned to India after spending a few months in the United States with his grandson in Colorado. Before his departure, my grandson presented him with a beautifully designed wallet featuring a special three-digit security code. He explained the code to his grandfather and demonstrated how to open it.

Unfortunately, during his journey back to India, my father forgot the three-digit combination.

The following day, he contacted his grandson in Colorado to ask for the code. But, unfortunately, my grandson had met with an accident and suffered memory loss. He was unable to recall the combination or provide any information about it.

The wallet contains some very important documents and a valuable diamond chain. Despite several attempts, my father has been unable to open it.

Feeling helpless, I contacted my old friend OO1 and requested his assistance in solving this unusual problem. On his recommendation, Ranjitha, you have arrived here."

Ranjitha listened carefully and examined the wallet. It was indeed an extraordinary piece, with an ingenious locking mechanism that required a three-digit combination.

She studied its design from different angles and spent nearly half an hour thinking about how she could discover the correct combination without damaging the wallet.

Suddenly, an idea struck her.

She looked at Ramnath and asked, "Sir, may I ask you a personal question? Who is the most fortunate and favourite member of your family?"

Without hesitation, Ramnath replied, "That is undoubtedly our granddaughter, Nisha. She is the lucky star of our family. Ever since her birthday, my son has received several promotions and earned a good reputation in his professional career. We all consider her a symbol of good fortune."

Ranjitha smiled and said, "There is nothing to worry about, sir. Let me try my psychological approach. May I know Nisha's date of birth?"

Ramnath immediately replied, "It is 19 November."

Ranjitha took the wallet, carefully examined the three-digit lock once again, and confidently entered the numbers **7-9-3**.

To everyone's astonishment, the wallet opened!

The documents and the precious diamond chain were safely inside. Ramnath and Shalini were absolutely delighted. His father, who had been anxiously waiting to recover the contents, was equally relieved.

Ramnath looked at Ranjitha with admiration.

"Excellent! I never imagined that such a simple yet intelligent approach could solve this problem. Your observation, logical thinking and psychological understanding are truly remarkable. Congratulations!"

Ranjitha modestly smiled and replied, "Sometimes, the solution to a complicated problem lies in understanding people's emotions, beliefs and personal connections. Investigation is not always about technical knowledge. It also requires observation, patience and a different way of thinking."

Ramnath's father, who had been silently watching the entire episode, whispered to his son:

"Now I understand why OO1 Academy has earned such an excellent reputation in the field of investigation. It is because of talented and intelligent investigators like Ranjitha."

After exchanging pleasantries, Ranjitha took leave and departed.

Ramnath immediately called his old friend OO1 and expressed his gratitude.

"Thank you so much for sending Ranjitha. She solved a problem that appeared impossible to us. Her approach was truly extraordinary!"

OO1 smiled upon hearing the news.

For Ranjitha, it was another successful assignment. Once again, she had demonstrated that **intelligence is not merely the ability to find answers, but also the wisdom to ask the right questions.**

K.Ragavan

Small Story 793.T

 சிறுகதை 793

கவனிக்கும் திறனும் உளவியல் சிந்தனையும்

பெங்களூருவில் அமைந்திருந்த பிரம்மாண்டமான ஒரு வீட்டிற்கு ரஞ்சிதா வந்தடைந்தார். வீட்டின் நுழைவாயிலில் இருந்த காவலாளி அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று உள்ளே செல்ல வழிகாட்டினார்.

வீட்டின் விசாலமான வரவேற்பு அறைக்குள் நுழைந்ததும், அழகும் கம்பீரமும் நிறைந்த ஒரு பெண்மணி அவரை அன்புடன் வரவேற்றார்.

"வாருங்கள், உட்காருங்கள்" என்று இன்முகத்துடன் கூறினார்.

ரஞ்சிதா அவருக்கு நன்றி தெரிவித்து, எதிரே இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தார். அந்தப் பெண்மணி பெங்களூருவின் பிரபல தொழிலதிபரான ராம்நாத்தின் மனைவி ஷாலினி ஆவார்.

முந்தைய நாள், OO1 அகாடமியின் தலைமை அதிகாரியான தனது மேலதிகாரி OO1-ன் உத்தரவின்படி, மர்மமான ஒரு பணப்பையைப் பற்றிய பிரச்சினையை விசாரிப்பதற்காக ரஞ்சிதா பெங்களூருவுக்கு வந்திருந்தார்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, ராம்நாத் வரவேற்பு அறைக்குள் வந்து ரஞ்சிதாவை வரவேற்றார்.

"வாருங்கள் மேடம்! எங்களுக்காக இவ்வளவு தூரம் வந்து உதவ முன்வந்ததற்கு மிக்க நன்றி. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவத்தை உங்களுக்கு விளக்குகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு நடந்தவற்றை விவரிக்கத் தொடங்கினார்.

"எனது தந்தை சமீபத்தில் அமெரிக்காவில் உள்ள கொலராடோவில் வசிக்கும் தனது பேரனுடன் சில மாதங்கள் தங்கிவிட்டு இந்தியா திரும்பினார். அவர் அமெரிக்காவிலிருந்து புறப்படுவதற்கு முன்பு, எனது மகன் தனது தாத்தாவுக்கு அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பிரத்யேகப் பணப்பையைப் பரிசாக வழங்கினான். அதில் மூன்று இலக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு சிறப்புப் பாதுகாப்புப் பூட்டு இருந்தது. அந்தப் பூட்டை எப்படித் திறப்பது என்பதையும், அதற்கான ரகசிய எண் வரிசையையும் தாத்தாவுக்கு விளக்கிக் காண்பித்திருந்தான்.

ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக இந்தியாவுக்குத் திரும்பி வந்த பயணத்தின்போது, எனது தந்தை அந்த மூன்று இலக்க ரகசிய எண்ணை மறந்துவிட்டார்.

மறுநாள், அந்த எண்ணைத் தெரிந்துகொள்வதற்காக கொலராடோவில் இருக்கும் தனது பேரனைத் தொடர்புகொண்டார். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக எனது மகன் விபத்தில் சிக்கி, நினைவாற்றலை இழந்திருந்தான். அவனாலும் அந்த ரகசிய எண்ணை நினைவுபடுத்திக் கூற முடியவில்லை.

அந்தப் பணப்பைக்குள் மிகவும் முக்கியமான ஆவணங்களும், விலைமதிப்பற்ற வைரச் சங்கிலி ஒன்றும் இருக்கின்றன. பலமுறை முயற்சி செய்தும் எனது தந்தையால் அந்தப் பணப்பையைத் திறக்க முடியவில்லை.

என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தவித்த நான், எனது பழைய நண்பரான OO1-ஐத் தொடர்புகொண்டு இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க உதவுமாறு கேட்டுக்கொண்டேன். அவருடைய பரிந்துரையின் பேரில்தான் நீங்கள் இங்கு வந்திருக்கிறீர்கள்" என்று ராம்நாத் கூறி முடித்தார்.

ரஞ்சிதா அவர் கூறிய அனைத்தையும் கவனமாகக் கேட்டுக்கொண்டார். பின்னர் அந்தப் பணப்பையை வாங்கிப் பரிசோதித்தார். உண்மையிலேயே அது மிகவும் வித்தியாசமான வடிவமைப்பைக் கொண்டிருந்தது. மூன்று இலக்க எண் வரிசையைச் சரியாகப் பதிவு செய்தால்தான் அதைத் திறக்க முடியும்.

அதன் வடிவமைப்பை வெவ்வேறு கோணங்களில் ஆராய்ந்தார். பணப்பையைச் சேதப்படுத்தாமல் எப்படித் திறப்பது என்று சுமார் அரை மணி நேரம் ஆழ்ந்து சிந்தித்தார்.

திடீரென்று அவருக்கு ஒரு புதிய யோசனை தோன்றியது.

உடனே ராம்நாத்தைப் பார்த்து,

"ஐயா, உங்களிடம் ஒரு தனிப்பட்ட கேள்வி கேட்கலாமா? உங்கள் குடும்பத்தில் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலியாகவும், அனைவருக்கும் மிகவும் பிடித்தமானவராகவும் இருப்பவர் யார்?" என்று கேட்டார்.

சற்றும் தயங்காமல் ராம்நாத் பதிலளித்தார்.

"அது சந்தேகமே இல்லாமல் எங்களுடைய பேத்தி நிஷாதான். அவள் எங்கள் குடும்பத்தின் அதிர்ஷ்ட நட்சத்திரம். அவள் பிறந்த பிறகுதான் எனது மகனுக்குப் பணியில் அடுத்தடுத்து பதவி உயர்வுகள் கிடைத்தன. தொழிலிலும் நல்ல பெயரும் புகழும் பெற்றான். எங்கள் குடும்பத்தில் அனைவரும் அவளை அதிர்ஷ்டத்தின் அடையாளமாகவே கருதுகிறோம்" என்றார்.

ரஞ்சிதா புன்னகைத்தபடி,

"ஐயா, இனிமேல் நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. நான் என்னுடைய உளவியல் அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்தி முயற்சி செய்கிறேன். நிஷாவின் பிறந்த தேதி என்னவென்று சொல்ல முடியுமா?" என்று கேட்டார்.

உடனடியாக ராம்நாத்,

"நவம்பர் 19" என்று பதிலளித்தார்.

ரஞ்சிதா மீண்டும் அந்தப் பணப்பையை எடுத்துக்கொண்டு, மூன்று இலக்கப் பூட்டை மிகக் கவனமாக ஆராய்ந்தார். பின்னர் எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றி 7-9-3 என்ற எண்களைப் பதிவு செய்தார்.

அடுத்த நொடியே அந்தப் பணப்பை திறந்தது!

அங்கிருந்த அனைவரும் ஆச்சரியத்தில் உறைந்துபோனார்கள்.

உள்ளே இருந்த முக்கியமான ஆவணங்களும் விலைமதிப்பற்ற வைரச் சங்கிலியும் பத்திரமாக இருந்தன.

ராம்நாத்தும் ஷாலினியும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். அதுவரை அந்தப் பணப்பையைத் திறக்க முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்த ராம்நாத்தின் தந்தைக்கும் பெரும் நிம்மதி ஏற்பட்டது.

ராம்நாத் வியப்பும் பாராட்டும் கலந்த பார்வையுடன் ரஞ்சிதாவைப் பார்த்தார்.

"அற்புதம்! இவ்வளவு எளிமையான, அதே சமயம் புத்திசாலித்தனமான அணுகுமுறையால் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியும் என்று நான் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை. உங்களுடைய கவனிக்கும் திறன், தர்க்கரீதியான சிந்தனை மற்றும் உளவியல் புரிதல் ஆகியவை உண்மையிலேயே பாராட்டுக்குரியவை. உங்களுக்கு எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்!" என்றார்.

ரஞ்சிதா அடக்கமான புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்.

"சில நேரங்களில் மிகவும் சிக்கலான பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வு, மனிதர்களின் உணர்வுகள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் அவர்களுக்கிடையேயான தனிப்பட்ட உறவுகளைப் புரிந்துகொள்வதில் இருக்கிறது. புலனாய்வு என்பது தொழில்நுட்ப அறிவை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. அதற்குக் கூர்ந்து கவனிக்கும் திறன், பொறுமை மற்றும் வித்தியாசமான கோணத்தில் சிந்திக்கும் ஆற்றலும் அவசியம்" என்றார்.

இந்தச் சம்பவம் முழுவதையும் அமைதியாகக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ராம்நாத்தின் தந்தை, தனது மகனிடம் மெதுவாகக் கூறினார்.

"இப்போதுதான் OO1 அகாடமி புலனாய்வுத் துறையில் ஏன் இவ்வளவு சிறந்த பெயரையும் புகழையும் பெற்றிருக்கிறது என்பது எனக்குப் புரிகிறது. ரஞ்சிதாவைப் போன்ற திறமையும் புத்திசாலித்தனமும் கொண்ட புலனாய்வாளர்கள் அங்கு இருப்பதுதான் அதற்குக் காரணம்" என்றார்.

சிறிது நேரம் அனைவரிடமும் உரையாடிவிட்டு, ரஞ்சிதா விடைபெற்றுச் சென்றார்.

உடனே ராம்நாத் தனது பழைய நண்பரான OO1-ஐத் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு நன்றி தெரிவித்தார்.

"உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றி! ரஞ்சிதாவை அனுப்பி எங்களுக்கு உதவி செய்தீர்கள். எங்களால் தீர்க்கவே முடியாது என்று நினைத்த ஒரு பிரச்சினையை அவர் மிக எளிதாகத் தீர்த்துவிட்டார். அவருடைய அணுகுமுறை உண்மையிலேயே வியக்கத்தக்கது!" என்றார்.

இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட OO1 மகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைத்தார்.

ரஞ்சிதாவைப் பொறுத்தவரை, இது அவரது மற்றுமொரு வெற்றிகரமான புலனாய்வுப் பணியாக அமைந்தது.

மீண்டும் ஒருமுறை அவர் ஒரு முக்கியமான உண்மையை நிரூபித்துக் 

கே. ராகவன்

13-11-26

Small Story 792.

 Small Story 792

The Bond of Friendship, Destiny, and Karma

Partha and Sarathy had been close friends since their childhood and college days. They had studied together, shared countless memories, and won several medals in college competitions. However, after graduation, their paths took different directions as both pursued promising careers abroad.

Partha completed his specialisation in SAP and moved to Singapore to build his career in the IT industry. Sarathy, after successfully clearing the prestigious IAS examination, joined the Indian Foreign Service and was eventually posted to Dubai as an officer at the Indian Consulate.

By the time they reached their mid-forties, nearly sixteen years had passed since their school and college days. Although they had once been inseparable friends, they had gradually lost contact. Even in the age of modern communication, neither had made an effort to reconnect. Both had their own reasons, which neither wished to discuss or disclose.

One evening, after a busy day at the Consulate, Sarathy was returning to his residence when his mobile phone suddenly rang.

It was an unfamiliar number.

"Hello, Sir! My name is Rohini. I am Partha's daughter. I arrived in Dubai yesterday, and I would very much like to meet you. My father always spoke about his friendship with you."

Sarathy was taken aback.

"Partha's daughter? I didn't even know he had a daughter! Of course, I would love to meet you. Where are you staying? I will come and see you."

Rohini informed him that she was staying at the Holiday Inn. She also mentioned that she was joining a leading television channel in Dubai the following day as a Programme Manager.

Sarathy immediately drove to the hotel and met her in her room.

Rohini was a smart, confident, and intelligent young woman with a pleasant personality and excellent manners. She welcomed him warmly and offered him a cup of tea.

During their conversation, she explained that she had completed courses in Event Management and Television Anchoring. Her talent and qualifications had helped her secure an excellent position with one of Dubai's popular television channels.

Sarathy was impressed by her achievements at such a young age.

"Rohini, tell me about your parents. How are they? Is your father also in Dubai?"

For a moment, Rohini became silent. Her cheerful expression slowly changed, and her eyes filled with tears.

"Uncle, my father and mother met with a tragic accident while travelling in Malaysia seven years ago. I was still studying at that time. Unfortunately, I lost both of them in that accident."

Sarathy was deeply moved.

Rohini continued, "Recently, while going through my father's personal diaries and old photographs, I came across several pictures of you and him together. There were photographs from your college days, celebrations, and visits to different places. I also found the medals you had won together during college competitions.

"My father had written about how you went to Dubai and he moved to Singapore after your studies. He had mentioned that your friendship was very special to him. When I received this opportunity in Dubai, I remembered his diary. I felt that meeting you would be like reconnecting with a part of my father's life. That is why I called you, Uncle."

Sarathy listened silently, overwhelmed by memories of his dear friend.

After a few moments, he said in a trembling voice, "Rohini, I too have experienced a similar tragedy. My wife and my only son, who would be around twenty years old now, lost their lives in a devastating fire accident when they visited an exhibition in Chennai during a family trip for a marriage. It happened several years ago. Since then, my life has never been the same."

Rohini was shocked to hear this.

"Uncle, it is heartbreaking that both our families have experienced such similar tragedies. Perhaps there were reasons why you and my father lost contact. And now, by some strange coincidence, I have come to Dubai, discovered your photographs in my father's diary, and contacted you. It almost feels as though destiny has brought us together."

Sarathy looked at her affectionately.

"Rohini, I strongly believe in Karma. Your father and I shared a beautiful friendship during our younger days. Unfortunately, after he moved to Singapore, we lost contact, and I never knew what had happened in his life. Sometimes, I wondered why he had not written to me or contacted me.

"But today, I feel that our friendship has found a new meaning. Your arrival in Dubai and your decision to contact me have brought a wonderful change to my life. Perhaps this is the good Karma of our friendship returning to us through you."

Rohini moved closer to him and held his hands.

"Uncle, I have come to Dubai to build my career, but I feel that I have found something much more valuable here. I have lost my parents, but I do not want to feel alone anymore. From today onwards, I would like you to guide me in my career and personal life. You are not just my father's friend. You are someone who can guide me in his place."

Sarathy's eyes filled with tears.

"Yes, Rohini. I will always be there for you. I will guide you, support you, and care for you just as I would have cared for my own daughter. You can consider me your father from today onwards."

Rohini smiled through her tears. She hugged him affectionately and then bent down to seek his blessings with a traditional *Namaskaram*.

Sarathy gently placed his hand on her head and blessed her.

For the first time in many years, his heart experienced an indescribable happiness. He felt that life had given him another opportunity to experience fatherhood.

A friendship that had remained silent for sixteen years had unexpectedly blossomed into a beautiful father-daughter relationship.

**Sometimes, destiny reconnects people not merely to revive old memories, but to fill the emptiness in their lives. True friendship never dies; it may return in a different form, at the right time, through the hands of Karma.**

K.Ragavan

Small Story 792.T

 சிறுகதை 792

நட்பு, விதி, கர்மவினை ஆகியவற்றின் பிணைப்பு

பார்த்தாவும் சாரதியும் சிறுவயது முதலே நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்து வந்தனர். பள்ளி மற்றும் கல்லூரிப் பருவங்களில் இருவரும் ஒன்றாகப் படித்து, எண்ணற்ற இனிய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டதுடன், கல்லூரிப் போட்டிகளில் இணைந்து பல பதக்கங்களையும் வென்றிருந்தனர். ஆனால், பட்டப்படிப்பை முடித்த பிறகு, இருவரும் தங்களுடைய எதிர்கால வாழ்க்கையையும் தொழில் வளர்ச்சியையும் கருத்தில் கொண்டு வெவ்வேறு நாடுகளுக்குச் செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது.

பார்த்தா SAP துறையில் சிறப்புப் பயிற்சியை முடித்துவிட்டு, தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் தனது வாழ்க்கையை மேம்படுத்திக் கொள்வதற்காக சிங்கப்பூர் சென்றார். சாரதியோ, மதிப்புமிக்க IAS தேர்வில் வெற்றி பெற்று, பின்னர் இந்திய வெளியுறவுப் பணியில் (Indian Foreign Service) இணைந்து, இறுதியில் துபாயில் உள்ள இந்தியத் துணைத் தூதரகத்தில் அதிகாரியாகப் பணியமர்த்தப்பட்டார்.

இருவரும் நாற்பத்தைந்து வயதை நெருங்கியபோது, பள்ளி மற்றும் கல்லூரிப் பருவ நட்பிற்கு ஏறக்குறைய பதினாறு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஒரு காலத்தில் இணைபிரியாத நண்பர்களாக இருந்த இருவரும், காலப்போக்கில் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு இல்லாமல் போய்விட்டனர். நவீன தகவல் தொடர்பு வசதிகள் நிறைந்த இன்றைய காலத்தில்கூட, மீண்டும் தொடர்பு கொள்ள இருவருமே முயற்சி செய்யவில்லை. அதற்கான தனிப்பட்ட காரணங்கள் இருவரிடமும் இருந்தன. ஆனால், அவற்றைப் பற்றி விவாதிக்கவோ வெளிப்படுத்தவோ இருவரும் விரும்பவில்லை.

ஒருநாள் மாலை, தூதரகத்தில் பரபரப்பான பணிகளை முடித்துவிட்டு சாரதி தனது வீட்டிற்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அவருடைய கைப்பேசி திடீரென்று ஒலித்தது.

அழைத்தது அவருக்குத் தெரியாத ஓர் எண்.

“வணக்கம் சார்! என் பெயர் ரோகிணி. நான் பார்த்தாவின் மகள். நேற்று துபாய் வந்தேன். உங்களை நேரில் சந்திக்க மிகவும் விரும்புகிறேன். என்னுடைய அப்பா, உங்களுடனான நட்பைப் பற்றி அடிக்கடி என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறார்.”

இதைக் கேட்ட சாரதி ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்.

“பார்த்தாவின் மகளா? அவருக்கு ஒரு மகள் இருப்பதுகூட எனக்குத் தெரியாதே! நிச்சயமாக உங்களைச் சந்திக்கிறேன். நீங்கள் எங்கே தங்கியிருக்கிறீர்கள்? நானே நேரில் வந்து பார்க்கிறேன்.”

ரோகிணி தான் ஹாலிடே இன் (Holiday Inn) ஹோட்டலில் தங்கியிருப்பதாகக் கூறினாள். மேலும், மறுநாள் துபாயில் உள்ள ஒரு முன்னணி தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் நிகழ்ச்சி மேலாளராகப் (Programme Manager) பணியில் சேர இருப்பதாகவும் தெரிவித்தாள்.

உடனே சாரதி தனது காரில் ஹோட்டலுக்குச் சென்று, அவள் தங்கியிருந்த அறையில் சந்தித்தார்.

ரோகிணி புத்திசாலித்தனமும், தன்னம்பிக்கையும், சிறந்த அறிவாற்றலும் கொண்ட இளம் பெண்ணாக இருந்தாள். அவளுடைய இனிமையான அணுகுமுறையும், சிறந்த பழக்கவழக்கங்களும் சாரதியைக் கவர்ந்தன. அவரை அன்புடன் வரவேற்று ஒரு கோப்பை தேநீர் வழங்கினாள்.

அவர்களுடைய உரையாடலின்போது, நிகழ்ச்சி மேலாண்மை (Event Management) மற்றும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து வழங்குதல் (Television Anchoring) ஆகிய துறைகளில் பயிற்சிப் படிப்புகளை முடித்திருப்பதாக ரோகிணி தெரிவித்தாள். அவளுடைய திறமையும் தகுதிகளும் துபாயின் பிரபலமான தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களில் ஒன்றில் நல்லதொரு பணியைப் பெற்றுத் தந்திருந்தன.

இளம் வயதிலேயே அவள் பெற்றிருந்த இந்தச் சாதனைகளைப் பார்த்து சாரதி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

“ரோகிணி, உன்னுடைய பெற்றோரைப் பற்றிச் சொல்லம்மா. அவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள்? உன் அப்பாவும் துபாயில்தான் இருக்கிறாரா?”

ஒரு கணம் ரோகிணி அமைதியாக இருந்தாள். அவளுடைய மகிழ்ச்சியான முகம் மெல்ல மாறியது. கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது.

“மாமா, ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மலேசியாவிற்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, என்னுடைய அப்பாவும் அம்மாவும் ஒரு பயங்கரமான விபத்தில் சிக்கிக்கொண்டார்கள். அப்போது நான் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்த விபத்தில் என்னுடைய பெற்றோர் இருவரையும் இழந்துவிட்டேன்.”

இதைக் கேட்ட சாரதியின் மனம் மிகவும் வேதனைப்பட்டது.

ரோகிணி தொடர்ந்து கூறினாள்:

“சமீபத்தில் என்னுடைய அப்பாவின் பழைய டைரிகளையும் புகைப்படங்களையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, உங்களுடன் அவர் எடுத்துக்கொண்ட பல புகைப்படங்கள் கிடைத்தன. கல்லூரிப் பருவத்தில் எடுத்த புகைப்படங்கள், கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் பல்வேறு இடங்களுக்குச் சென்றபோது எடுத்த படங்கள் என நிறைய இருந்தன. கல்லூரிப் போட்டிகளில் நீங்கள் இருவரும் இணைந்து வென்ற பதக்கங்களையும் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தார்.

“நீங்கள் துபாய்க்குச் சென்றதையும், படிப்பை முடித்த பிறகு அப்பா சிங்கப்பூர் சென்றதையும் பற்றி அவர் டைரியில் எழுதியிருந்தார். உங்களுடைய நட்பு அவருக்கு மிகவும் சிறப்பானது என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார். எனக்கு துபாயில் வேலை கிடைத்தபோது, அப்பாவின் டைரியில் படித்த விஷயங்கள் நினைவுக்கு வந்தன. உங்களைச் சந்திப்பது என் அப்பாவின் வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான பகுதியை மீண்டும் சந்திப்பது போல இருக்கும் என்று தோன்றியது. அதனால்தான் உங்களைத் தொடர்பு கொண்டேன், மாமா.”

ரோகிணி கூறிய அனைத்தையும் சாரதி அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். தனது அன்பு நண்பனின் பழைய நினைவுகள் அவருடைய மனதில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தோன்றின.

சில நிமிடங்கள் கழித்து, தழுதழுத்த குரலில் சாரதி பேசத் தொடங்கினார்.

“ரோகிணி, உன்னுடைய குடும்பத்தில் நடந்ததைப் போன்ற ஒரு துயரமான சம்பவம் என்னுடைய வாழ்க்கையிலும் நடந்திருக்கிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒரு திருமணத்திற்காகக் குடும்பத்துடன் சென்னை வந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு கண்காட்சிக்குச் சென்றபோது ஏற்பட்ட பயங்கரமான தீ விபத்தில் என்னுடைய மனைவியும், இப்போது இருபது வயதை நெருங்கியிருக்க வேண்டிய என்னுடைய ஒரே மகனும் உயிரிழந்துவிட்டார்கள். அந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு என்னுடைய வாழ்க்கையே மாறிவிட்டது.”

இதைக் கேட்ட ரோகிணி அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

“மாமா, நம்முடைய இரண்டு குடும்பங்களுமே இவ்வளவு பெரிய துயரங்களைச் சந்தித்திருக்கின்றன என்பது மிகவும் வேதனையாக இருக்கிறது. ஏதோ சில காரணங்களால் நீங்களும் என் அப்பாவும் தொடர்பை இழந்திருக்கலாம். ஆனால், இப்போது ஒரு விசித்திரமான நிகழ்வாக, நான் துபாய் வந்திருக்கிறேன். அப்பாவின் டைரியில் உங்களுடைய புகைப்படங்களைக் கண்டுபிடித்து, உங்களைத் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறேன். இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது, விதியே நம்மை மீண்டும் ஒன்றிணைத்திருப்பது போலத் தோன்றுகிறது.”

சாரதி அவளைப் பாசத்துடன் பார்த்தார்.

“ரோகிணி, நான் கர்மவினையில் மிகவும் நம்பிக்கை கொண்டவன். உன்னுடைய அப்பாவும் நானும் இளமைப் பருவத்தில் அழகான நட்பைப் பகிர்ந்து கொண்டோம். ஆனால், அவர் சிங்கப்பூர் சென்ற பிறகு எங்களுடைய தொடர்பு முற்றிலும் அறுந்துவிட்டது. அவருடைய வாழ்க்கையில் என்ன நடந்தது என்பதுகூட எனக்குத் தெரியாமல் போய்விட்டது. சில நேரங்களில், ஏன் அவர் எனக்குக் கடிதம் எழுதவில்லை, ஏன் தொடர்பு கொள்ளவில்லை என்று கூட நினைத்திருக்கிறேன்.

“ஆனால், இன்று நம்முடைய நட்பு ஒரு புதிய அர்த்தத்தைப் பெற்றிருப்பதாக உணர்கிறேன். நீ துபாய் வந்ததும், என்னைச் சந்திக்க வேண்டும் என்று விரும்பியதும், என் வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. ஒருவேளை, நாங்கள் இளமையில் பகிர்ந்து கொண்ட உண்மையான நட்பின் நற்பலன் இன்று உன் மூலமாக எங்களுக்குத் திரும்பக் கிடைத்திருக்கிறதோ என்று தோன்றுகிறது.”

ரோகிணி சாரதியின் அருகில் வந்து அவருடைய கைகளைப் பற்றிக்கொண்டாள்.

“மாமா, என்னுடைய தொழில் வாழ்க்கையை வளர்த்துக்கொள்வதற்காகத்தான் நான் துபாய் வந்தேன். ஆனால், இங்கே அதைவிட மிகவும் மதிப்புமிக்க ஒன்றைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறேன் என்று இப்போது உணர்கிறேன். என்னுடைய பெற்றோரை இழந்துவிட்டேன். ஆனால், இனிமேலும் தனிமையாக உணர விரும்பவில்லை. இன்று முதல் என்னுடைய தொழில் வாழ்க்கையிலும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் நீங்கள் எனக்கு வழிகாட்ட வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். நீங்கள் என்னுடைய அப்பாவின் நண்பர் மட்டுமல்ல; அவருடைய இடத்தில் இருந்து எனக்கு வழிகாட்டக்கூடிய ஒருவர்.”

சாரதியின் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருகியது.

“நிச்சயமாக, ரோகிணி! இனிமேல் நான் எப்போதும் உனக்குத் துணையாக இருப்பேன். உன்னுடைய தொழில் வாழ்க்கையிலும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் உனக்கு வழிகாட்டுவேன். என்னுடைய சொந்த மகளுக்கு எப்படிப் பாசமும் அக்கறையும் காட்டியிருப்பேனோ, அதேபோல் உன்னையும் பார்த்துக்கொள்வேன். இன்று முதல் என்னை உன்னுடைய அப்பாவாகவே நினைத்துக்கொள், அம்மா!”

ரோகிணி கண்ணீருடன் புன்னகைத்தாள். சாரதியை அன்புடன் அணைத்துக்கொண்டாள். பின்னர் குனிந்து பாரம்பரிய முறைப்படி நமஸ்காரம் செய்து அவருடைய ஆசிகளைப் பெற்றாள்.

சாரதி அன்புடன் அவளுடைய தலையில் கைவைத்து மனதார ஆசீர்வதித்தார்.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, முதல் முறையாக அவருடைய உள்ளத்தில் விவரிக்க முடியாத மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. மீண்டும் தந்தையாக இருந்து ஒரு மகளின் மீது பாசம் காட்டுவதற்கு வாழ்க்கை தனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பை வழங்கியிருப்பதாக அவர் உணர்ந்தார்.

பதினாறு ஆண்டுகளாக மௌனமாக இருந்த ஓர் அழகான நட்பு, எதிர்பாராத விதமாகத் தந்தை - மகள் என்ற பாசப் பிணைப்பாக மலர்ந்தது.

சில நேரங்களில், பழைய நினைவுகளை மீண்டும் புதுப்பிப்பதற்காக மட்டுமல்லாமல், மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட வெற்றிடங்களை நிரப்புவதற்காகவும் விதி அவர்களை மீண்டும் ஒன்றிணைக்கிறது. உண்மையான நட்பு ஒருபோதும் அழிவதில்லை. அது காலம் கனியும்போது, கர்மவினையின் துணையுடன், வேறொரு அழகான உறவாக மீண்டும் மலரக்கூடும்.

கே. ராகவன்

12-11-26

Jumi Award.

 #Announcement_JUMI (Just Missed POTW)

#Period:   1 November TO 7 November 2026

அன்பார்ந்த மத்யமர் நண்பர்களுக்கு மாலை வணக்கம்.

சென்ற வாரத்திற்க்கான ஜூமி வெற்றியாளர்கள் பட்டியல் பின்வருமாறு . 

அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள். 💐💐💐

1 A Krishnan 

2 Amaravathi S 

3 Amuthamozhi Mozhi 

4 Annamalai Sugumaran 

5 Arul Murugan 

6 Arunajatesan Venkatraman 

7 Asindu Mukundan 

8 Banumathi Ramamoorthi 

9 C P Senthil Kumar 

10 Chandra Raghavan 

11 Chandrasekaran Mohan 

12 Chitra Venkat 

13 Dhivakar Venkataraman 

14 Dorairaj Rajasundaram 

15 Flower 

16 Geetha Rajagopal 

17 Gopinath Nammalwar 

18 Jailani Kamaludeen Jailani 

19 Janakiramasami Iyer 

20 Jayalakshmi Kumar 

21 Jayanthi Varadarajan 

22 Jeeva Dayanand 

23 Kaavya Govindaraj 

24 Kalpana Jayaraman 

25 Kalyani Krishnaswami 

26 Karpagamkrishna Karpagam

27 Kavitha Satheesh

28 Kishore Kumar Raja

29 Krishnakumari Swaminathan

30 Krishnamachary Kannan

31 Krishnamoorthy R

32 Kv Nandakumar

33 Lakshmi C

34 Lalitha Bala

35 Lalitha Balasubramaniam

36 Latha Anand

37 Leela Ramasamy

38 M Ravi

39 Manikandan Sivakumar

40 Mb Kumar

41 Meena Kumari

42 Meenakshi Iyer

43 Meenakshi Paatti Subbu Thatha

44 Muthukumar Kmd

45 Nagarajan Vr

46 Narayanan Srinivasan

47 Neeraja Neeraja

48 Padma Krishnamurthy

49 Padma Kumar

50 Padmavathi Muthu Kumar

51 Pattabi Ram

52 PB Sundar

53 Pradeep Kumar

54 Pugazhendhi Sitharajan

55 R.L. Pathy

56 Radha Raghu

57 Radhakrishnan Easwaran

58 Ragavan Krishnamachary

59 Raja Hassan

60 Raja Ramanathan

61 Rajasree Murali

62 Raji Krishnamoorthy

63 Ram Venkatraman

64 Ramanathan Subramania Sarma

65 S Kumar

66 Sambasivam Sivam

67 Sambasivan Nagarajan

68 Sampathkumaran Raghavan

69 Sankaranarayanan Balasubramanian Chithirai Singer

70 Sarangapani Sundhar

71 Sarathy Venugopalan

72 Saroja Narayanan

73 Sathyabama Narayanan

74 Shankar Murari Gurumoorthy

75 Shankar Ramanathan

76 Sitaraman Rathinam

77 Sri Priya

78 Sridhar V

79 Srinivasan Manoharan

80 SriVidhya Sivasubramaniam

81 Subramanian Sankaran

82 Sudha Vichu

83 Suganda Iyer

84 Suganthi Kumar

85 Sundari Somasundaram

86 Suresh Babu Babu

87 T S Manivannan

88 Thilagavathy Thilaga

89 Thiyagarajan S

90 Thyagarajan Sama

91 Uma Murthy

92 V K Shankar

93 V. Narenthrakumar

94 Vasudevan Srirangarajan

95 Venkata Lakshmi kandhan

96 Venkataraman Narayanan

97 Venkataramani Raghunathan

98 Venkatraman Srinivasan (BSNL)

99 Venkatrao Vijayalakshmi

100 Venugopal Iyer

101 Vijayalakshmi Viswanathan

102 Visalakshi Balakrishnan

103 Viswanathan Umamaheswaran

104 ஆதித் சக்திவேல்

105 சில் வண்டு

அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்!

சென்ற வாரத்தின் பதிவுகளில் மிகச் சிறந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பணியில் பங்கேற்றவர்கள் பின்வருமாறு:

அனைவருக்கும் நன்றி.

குழுத் தலைவர்:

திரு. Shankar Rajarathnam 

மாடரேட்டர் குழு:

Haripriya Sambasivan 

Subha Shankar 

Revathi Kumar 

Karthikeyan Kalidasan 

Venkatasubramaniam Venkat 

Bhuvana Muthu 

Latha Srini 

Parvatham Muthukumaran 

Sharmila Prakash 

Bala Sivakumar 

Manimozhi Jagadeesan 

மற்றும் 

நான் 

Sujatha Krishnamoorthy

Small Story 791.

 Small Story 791

The Bond of Friendship and Shared Interests

Shreya was waiting outside her son's school to pick him up. Her son, Suhas, was studying in the ninth grade and was an excellent basketball player. He had already won several trophies in school tournaments as well as competitions organised by various sports clubs. His parents were proud of his achievements and encouraged him to pursue his passion.

While she was waiting, Shreya suddenly received a call from her friend Nithya.

"Hey, Shreya! I am sorry I couldn't attend your Deepavali party. I have been a regular attendee at your celebrations, but unfortunately, my father suddenly became unwell that day. Although he insisted that I should go and enjoy the party, I didn't feel comfortable leaving him alone. So I decided to stay with him."

Shreya replied affectionately, "I completely understand, Nithya. I know how deeply attached you are to your father. He has always understood your interests and encouraged your creativity. It was he who recognised your talent and inspired you to become a blogger. Today, you have established yourself as a wonderful blogger and storyteller."

Nithya responded happily, "That's absolutely true! My father understands my nature, my attitude and the subjects that interest me. He encouraged me at every stage and helped me discover my passion for blogging."

"Very true, Nithya," said Shreya. "Not many parents take the time to understand their children's individual interests and talents. Just as your father encouraged you, my husband recognised Suhas's interest in basketball and supported him wholeheartedly. He understood his attitude towards the game and encouraged him to develop his skills. Today, Suhas has become a promising young basketball player."

"That's wonderful, Shreya! I am sure Suhas will become an outstanding player in the future. With the right encouragement and dedication, he can achieve great heights."

After a brief pause, Nithya continued, "Actually, there is another reason I called you. Despite my inability to attend your Deepavali celebration, you thoughtfully sent me a courier containing all the special sweets. Your gesture made me extremely happy. I wanted to thank you personally for remembering me and sharing the joy of the festival."

Shreya was delighted. "That's nothing, Nithya! Friendship is all about sharing happiness, whether we are physically present or not. But tell me, is there any special news?"

Nithya lowered her voice excitedly and said, "Yes! I have some wonderful news. Tomorrow, I am going to attend an interview at Bloggers Paradise in Mysore. I am scheduled to meet its CEO, the legendary blogger Ram, for an interesting discussion."

"Fantastic, Nithya! What a wonderful opportunity! Ram is an internationally recognised blogger and storyteller. Meeting him personally will certainly be an unforgettable experience. I wish you all the very best."

Nithya then whispered something that surprised Shreya.

"You know something? I never knew that Ram was a close friend of my father, Chandran. My father never mentioned their friendship to me. Only recently, my mother told me about their association. I was really surprised to learn about this connection."

Shreya exclaimed, "What a coincidence! The blogging world is indeed a small one. You are going to meet a person who is not only a legendary blogger but also an old friend of your father. This meeting will be even more special for you."

As their conversation came to an end, Shreya noticed her son Suhas coming out of the school with his basketball kit.

She waved to him, feeling happy about the unexpected news from her dear friend Nithya.

It was a pleasant day filled with friendship, parental encouragement, gratitude and exciting opportunities.

K.Ragavan