Small Story 680.T

 சிறுகதை 680

வாழ்க்கை அழகானது – 25

ராமின் பழைய நினைவுகள் (Flashback) ஒரு தொலைபேசி அழைப்பால் தடைபட்டன. அவர் தொலைபேசியை எடுத்து,

ராம்: ஹலோ, நான் ராம் பேசுகிறேன்.

மறுமுனையில் அவரது நண்பர் ராஜ் பேசினார்.

ராஜ்: ஹலோ ராம், எப்படி இருக்கிறாய்? நீண்ட நாட்களாக உன்னிடமிருந்து எந்த அழைப்பும் இல்லை. எல்லாம் நலம்தானே?

ராம்: ராஜ், நன்றி. நான் நலமாக இருக்கிறேன். உன் குடும்பத்தினர் அனைவரும் எப்படி இருக்கிறார்கள்?

ராஜ்: எல்லோரும் நலமாக இருக்கிறார்கள், ராம். இன்று என் வீட்டிற்கு வந்து சந்திக்கலாமே?

ராம்: எந்த நேரம்?

ராஜ்: மாலை ஆறு முப்பது மணிக்கு.

ராம்: சரி. என் மாலை நடைப்பயிற்சியை முடித்துவிட்டு அங்கு வந்துவிடுகிறேன்.

சரியாகக் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ராம் ராஜின் வீட்டை அடைந்தார்.

ராமைப் பார்த்த ராஜ் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ராஜ்: ராம், இன்று உன்னைச் சந்திக்க விரும்பிய காரணம், தற்போது மத்திய கிழக்கில் நிலவி வரும் நெருக்கடியைப் பற்றி உன்னுடன் விவாதிக்க வேண்டும் என்பதுதான். அந்த விஷயத்தில் உனக்கு எப்போதுமே அதிக ஆர்வம் இருப்பதை நான் அறிவேன்.

ராம்: நிச்சயமாக எனக்கு அதில் ஆர்வம் இருக்கிறது. ஆனால் இன்று அவசியமாக இதைப் பற்றி ஏன் பேச வேண்டும்?

ராஜ்: எங்கள் பத்திரிகையின் தலைமை ஆசிரியர் நாளைக்குள் அந்தத் தலைப்பில் ஒரு சுருக்கமான கட்டுரை கேட்டிருக்கிறார். இந்த விஷயத்தை எல்லா கோணங்களிலும் நேர்மறையாகவும் அழகாகவும் பார்க்கும் பழக்கம் உனக்கு இருப்பதால், இதற்கு நீயே சரியானவர் என்று நினைத்தேன்.

ராம்: நான் எல்லாவற்றிலும் நல்லதையும் அழகையும் காண முயற்சிப்பவன். சரி, இந்தத் தலைப்பைப் பற்றி விவாதிப்போம். எனக்கும் இது மிகவும் பிடித்தமான விஷயம்தான்.

ராஜ்: அருமை ராம். முதலில் ஒரு கோப்பை தேநீர் குடித்துவிட்டு, அதன் பிறகு இந்த விவாதத்தைத் தொடங்கலாம்.

அப்போது ராஜின் மனைவி, ராமுக்கு மிகவும் பிடித்த தேநீரையும் பிஸ்கட்டுகளையும் கொண்டு வந்து வைத்தார்.

ராஜ்: கடந்த இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உன்னை நான் அறிவேன். பல்வேறு சமூக மற்றும் உலகப் பிரச்சினைகள் குறித்து நீ ஆர்வத்துடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் எழுதி வருவது எனக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சியளிக்கிறது.

ராம்: நிச்சயமாக. அந்தக் கட்டுரையை நான் எழுதித் தருகிறேன்.

சிறிது நேரம் இருவரும் உரையாடிய பிறகு, ராம் அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றார்.

தொடரும்…

23-7-26

Small Story 679.

 Small story679

Life is Beauti ful. 24.

I may not live few more days also. said ,Vasanthi's mother.

Vasanthi.No don't tell like that.After spending few hours with them Ram left to Bangalore.After few days Ram got the shocking news ,that Vasanthi's Mother passed away.He went to Mysore, saw and consoled  her.What to do, loss is loss.Vasanthi was very weak,she could n't talk much .

Ram.Vasanthi ,why do n't you come to Bangalore ,for a change.

Vasanthi.Thank you Ram.I got promotion and transferred to Mahabaleswar,Near Pune.Iam joining Monday.

Ram.Why so early,you could have join little later.

Vasanthi.If i sit at home ,i will remember mom.So i decided to join.

Ram .As you wish,take care .As soon as you reach there ,call me.I am not able to tell ,any thing other then this.

Vasanthi.Certainly Ram,Even though iam there my mind is with you.You too take care.

Ram.Iwill be remembering our Beautiful My sore days Vasanthi.I can not for get that.

Vasanthi.I too,Ram.Bye.

The Two Beautiful People Departed from the Beautiful Place Mysore.(tobe continued)

22-7-26

Small Story 679.T

 சிறுகதை 679

வாழ்க்கை அழகானது – 24

"இன்னும் சில நாட்கள்கூட நான் உயிருடன் இருப்பேனா என்று தெரியவில்லை," என்று வசந்தியின் அம்மா கூறினார்.

வசந்தி: "அம்மா, தயவுசெய்து அப்படியெல்லாம் சொல்லாதீர்கள்."

அவர்களுடன் சில மணி நேரம் கழித்த பிறகு, ராம் பெங்களூருக்கு திரும்பிச் சென்றார்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, வசந்தியின் அம்மா காலமானார் என்ற அதிர்ச்சியான செய்தி ராமுக்குக் கிடைத்தது. உடனே அவர் மைசூருக்குச் சென்று, வசந்தியைச் சந்தித்து ஆறுதல் கூறினார்.

ராம்: "என்ன செய்வது... இழப்பு என்றால் இழப்புதான்."

வசந்தி மிகவும் பலவீனமாக இருந்ததால், அதிகம் பேச முடியவில்லை.

ராம்: "வசந்தி, மனம் மாறுவதற்காக சில நாட்கள் பெங்களூருக்கு வரலாமே?"

வசந்தி: "நன்றி, ராம். எனக்கு பதவி உயர்வு கிடைத்திருக்கிறது. அதோடு, புனே அருகிலுள்ள மகாபலேஷ்வருக்கு பணியிட மாற்றமும் வந்துள்ளது. இந்தத் திங்கட்கிழமை அங்கே பணியில் சேர வேண்டும்."

ராம்: "இவ்வளவு அவசரமாக ஏன்? இன்னும் சில நாட்கள் கழித்துச் சேர்ந்திருக்கலாமே."

வசந்தி: "வீட்டிலேயே இருந்தால் அம்மாவின் நினைவுகள் என்னை மிகவும் வாட்டும். அதனால்தான் உடனே பணியில் சேர முடிவு செய்தேன்."

ராம்: "உன் விருப்பம். உடல்நலத்தையும் மனதையும் நன்றாகப் பார்த்துக்கொள். அங்கே சென்றவுடன் எனக்கு ஒரு அழைப்பு செய். இதைத் தவிர இப்போது என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை."

வசந்தி: "கண்டிப்பாக, ராம். நான் எங்கே இருந்தாலும், என் மனம் உன்னிடம்தான் இருக்கும். நீங்களும் உங்களைப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்."

ராம்: "மைசூரில் நாம் ஒன்றாகக் கழித்த அந்த அழகான நாட்களை நான் என்றும் நினைத்துக்கொண்டே இருப்பேன். அவற்றை என்னால் ஒருபோதும் மறக்க முடியாது."

வசந்தி: "நானும் அப்படித்தான், ராம். வருகிறேன்."

அந்த அழகிய நகரமான மைசூரிலிருந்து, அந்த இரு அழகிய உள்ளங்களும் தங்களது வாழ்க்கைப் பயணத்தின் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கிப் பிரிந்தனர்.

(தொடரும்...)

22-7-26

Thank you all.

 I sincerely thank my daughters, their families, and my grandchildren for the love, care, and support they extended to us during my wife's knee surgery earlier this month.

Despite their many personal and professional commitments, they made every effort to ensure that my wife was comfortable and well cared for throughout her surgery and recovery. Their selfless dedication, affection, and constant encouragement mean more to us than words can express. We deeply admire and appreciate their kindness and generosity.

We extend our heartfelt gratitude and warmest blessings to each one of them.

With warm regards,

K. Ragavan

Kudos to SpainTeam.

 The recent FIFA World Cup victory for Spain has brought immense joy not only to the Spanish people but also to football fans around the world. After many years, Spain has once again lifted the prestigious trophy, and their achievement is truly admirable.

Congratulations to the Spain national team on this remarkable victory. Kudos to the players, coaching staff, and everyone involved for their outstanding teamwork, dedication, and fighting spirit. Wishing the champions continued success in the years ahead!

Small Story 678.

 Small Story 678

L.ife is Beautiful.23.

The news was given by his friend,that Vasanthi’s Mother was admitted in the hospital That news was a shocking to ram.Last week Vasanthi was mentioning ,her mother was fine.Ram tried to contact her phone ,could n’t get. Then he tried that B.M.Hospital of Mysore,got her on the phone.Vasanthi’s voice was very low ,and she was more worried about her mom.

Ram,Dr,told me only few days for my mother.She is in the advanced stage of cancer.

Ram.Oh,my god. i will come immediately to Mysore.

Vasanthi.Do n’t worry ram,i will manage my self.If there is any emergency ,i will call you.

Ram.No,problem.Iwill come there in the evening.

Ram reached that hospital ,in the evening.Vasanthi was so happy to see ram.

Vasanthi.Thank you ,so much ram.You have come,from all the way.

Vasanthi’s mother saw ram,this is the first time she saw the hand some ram,which was described by her daughter.

Mother.Ram,Vasanthi told about you and your Beautiful nature. You have to give me a promise.

Ram.Tell me ,

Mother.Idon’t think ,i will survive for another ten days.Vasanthi likes you very much,and you should marry her.Promise me.

Ram.Iwill certainly marry,do n’t worry about that.You will live many years.

Mother.Thank you ram.Doctors are telling my survival is remote.

Vasanthi.Mom,why you are talking like this.

Mother.No,vasanthi my intution is telling ,i may live only few days.Iam happy you got a nice husband.

Vasanthi.I am praying our God ,you should live many more years.

Mother.No,vasanthi.Itoo want ,but. (tobe continued)

.21-7-26

Small Story 678T

 சிறுகதை 678

வாழ்க்கை அழகானது – 23

வசந்தியின் அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்ற செய்தியை ராமுக்கு அவனது நண்பர் தெரிவித்தான். அந்தச் செய்தி ராமுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. கடந்த வாரம்தான் வசந்தி, "என் அம்மா நன்றாக இருக்கிறார்" என்று கூறியிருந்தாள்.

ராம் உடனே வசந்தியின் கைப்பேசிக்கு அழைத்தான். ஆனால் தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. பின்னர் மைசூரிலுள்ள பி.எம். மருத்துவமனைக்கு அழைத்தபோது, வசந்தியுடன் பேச முடிந்தது.

வசந்தியின் குரல் மிகவும் தளர்ச்சியாக இருந்தது. அவள் தன் அம்மாவைப் பற்றிய கவலையில் மூழ்கியிருந்தாள்.

வசந்தி: "ராம்... டாக்டர் என் அம்மாவுக்கு இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பதாகச் சொன்னார். அவருக்கு புற்றுநோய் மிகவும் முற்றிய நிலையில் உள்ளது."

ராம்: "ஐயோ! நான் உடனே மைசூருக்கு வருகிறேன்."

வசந்தி: "வேண்டாம் ராம். கவலைப்படாதீர்கள். நான் சமாளித்துக் கொள்கிறேன். ஏதாவது அவசரம் ஏற்பட்டால் நானே உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்."

ராம்: "அது பரவாயில்லை. இன்று மாலையே நான் அங்கு வந்து விடுகிறேன்."

அன்றைய மாலை ராம் மருத்துவமனைக்கு வந்தான். அவனைப் பார்த்ததும் வசந்திக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

வசந்தி: "ரொம்ப நன்றி ராம். இவ்வளவு தூரம் இருந்து என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கிறீர்கள்."

வசந்தியின் அம்மா ராமை முதல் முறையாகப் பார்த்தார். இதுவரை தனது மகள் சொல்லிக் கொண்டிருந்த அந்த அழகான, நல்ல மனம் கொண்ட இளைஞன் இவர்தானா என்று மனதில் எண்ணினார்.

அம்மா: "ராம், வசந்தி உங்களைப் பற்றியும் உங்கள் நல்ல குணத்தைப் பற்றியும் நிறைய சொல்லியிருக்கிறாள். நீங்கள் எனக்கு ஒரு வாக்குறுதி தர வேண்டும்."

ராம்: "சொல்லுங்கள் அம்மா."

அம்மா: "நான் இன்னும் பத்து நாட்கள்கூட உயிருடன் இருப்பேன் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. வசந்திக்கு உங்களை மிகவும் பிடிக்கும். நீங்கள் அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும். எனக்கு அந்த வாக்குறுதியைக் கொடுங்கள்."

ராம்: "நிச்சயமாக நான் வசந்தியைத் திருமணம் செய்து கொள்வேன். அதைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம். நீங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் நலமாக வாழ்வீர்கள்."

அம்மா: "நன்றி ராம். ஆனால் டாக்டர்கள் நான் பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு என்று கூறுகிறார்கள்."

வசந்தி: "அம்மா, ஏன் இப்படியெல்லாம் பேசுகிறீர்கள்?"

அம்மா: "இல்லை வசந்தி. என் உள்ளுணர்வு எனக்கு இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பதாகச் சொல்கிறது. உனக்கு நல்ல கணவர் கிடைத்திருக்கிறார் என்பதில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்."

வசந்தி: "அம்மா, நீங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும் என்று நான் இறைவனை மனமாரப் பிரார்த்திக்கிறேன்."

அம்மா: "நானும் அதைத்தான் விரும்புகிறேன், வசந்தி. ஆனால்..."

(தொடரும்...)

21-7-26