Small Story 575.T

 Small Story  575.

₹2000 நோட்டு வாழ்க்கையை மாற்றியது

முனியம்மா வழக்கம்போல தனது வேலைக்காரர் தாமோதரின் வீட்டிற்கு வந்தாள். ஓய்வு பெற்ற ராணுவ அதிகாரியான தாமோதர், தனது சிறிய வீட்டில் தனியாக வாழ்ந்து வந்தார். இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் அவரது மனைவி இறந்தபின், அவர் தனியாக சமைத்து சாப்பிட்டு அமைதியாக நாட்களை கழித்து வந்தார்.

முனியம்மா கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக அவரது வீட்டில் பாத்திரங்கள் கழுவியும், வீடு துடைத்தும் நேர்மையாக வேலை செய்து வந்தாள். தாமோதர் அவளுக்கு மாதம் ₹6000 சம்பளம் கொடுத்தார். பொங்கல், தீபாவளி போன்ற திருநாள்களில் ₹2000 கூடுதலாக வழங்கி வந்தார். அந்த வீட்டில் வேலை செய்வதில் முனியம்மா மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள்.

ஒரு நாள் தாமோதர் அவளிடம்,

“வேலை முடித்துவிட்டு வீட்டை பூட்டிவிட்டு, சாவியை வாசற்படியின் கீழே வையுங்கள். நான் குப்பளாலா பகுதியில் ஒரு திருமணத்திற்கு செல்ல வேண்டும்,” என்று கூறி சென்றார்.

முனியம்மா தனது வேலைகளை தொடங்கினாள். ஹாலை துடைக்கும் போது, சோபாவில் ₹2000 நோட்டு ஒன்று இருந்தது அவளது கவனத்திற்கு வந்தது. தாமோதர் பணத்தை இப்படிச் சிதறவிடுவது வழக்கமில்லாததால் அவள் ஆச்சரியப்பட்டாள்.

அப்போது அவளது மொபைல் ஒலித்தது. அது அவளது மகள் வள்ளி. அவள் பள்ளியில் படித்து கொண்டிருந்தாள்.

“அம்மா, என்ன செய்கிறீர்கள்?”

“நான் தாமோதர் சார் வீட்டை சுத்தம் செய்கிறேன். சோபாவில் ₹2000 நோட்டு ஒன்று கிடைத்தது,” என்று முனியம்மா கூறினாள்.

வள்ளி சொன்னாள், “அவர் தவறுதலாக மறந்திருக்கலாம். நீங்கள் அவருக்கு தெரியப்படுத்த வேண்டும்.”

முனியம்மா, “அவர் இப்போது திருமணத்தில் இருக்கிறார். பேச முடியாமல் இருக்கலாம்,” என்றாள்.

வள்ளி கூறினாள், “அப்படியானால், அந்த பணத்தை ஹாலில் உள்ள அலமாரியில் பாதுகாப்பாக வைத்து, அவருக்கு ஒரு செய்தி அனுப்புங்கள்.”

முனியம்மா அதற்கு சம்மதித்தாள். அவள் பணத்தை கவனமாக அலமாரியில் வைத்தாள். வேலை முடித்து வீட்டை பூட்டிவிட்டு, சாவியை சொன்னபடி வைத்துவிட்டு சென்றாள்.

பின்னர், வள்ளி தாமோதருக்கு அந்த பணம் பற்றிய செய்தியை அனுப்பினாள்.

அடுத்த நாள், முனியம்மா வேலைக்கு வந்தபோது, தாமோதர் கூறினார்,

“நீங்கள் மிகவும் நல்ல செயலை செய்துள்ளீர்கள். அந்த பணத்தை நான் என் நண்பரின் மகளுக்கு பரிசாக கொடுக்க ஒரு கவரில் வைக்க நினைத்தேன். ஆனால் மறந்து விட்டேன்.”

அவர் கேட்டார், “எப்படி நீங்கள் செய்தி அனுப்பினீர்கள்?”

முனியம்மா பதிலளித்தாள், “சார், நான் அல்ல. என் மகள் வள்ளி தான் அனுப்பினாள். அவள் எட்டாம் வகுப்பு படிக்கிறாள்.”

தாமோதர் சிரித்துக் கொண்டு,

“அவள் புத்திசாலியான பெண். அவளது உடனடி சிந்தனை திறமை பாராட்டத்தக்கது. உங்கள் நேர்மையும், அவளது அறிவும் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது,” என்றார்.

அவர் மேலும் கூறினார்,

“நேற்று எனக்கு இன்னொரு நல்ல செய்தியும் கிடைத்தது. என் பூர்வீக சொத்து வழக்கு முடிவடைந்து, எனக்கு என் பங்கு கிடைத்துள்ளது. மிகவும் மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. இனி வள்ளியின் கல்வி முழுவதையும் நான் பொறுப்பேற்கிறேன். அவள் எதை படிக்க விரும்பினாலும் நான் ஆதரிப்பேன்.”

முனியம்மாவின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

“நாங்கள் உண்மையிலேயே அதிர்ஷ்டசாலிகள்,” என்றாள்.

வள்ளி மகிழ்ச்சியில் திளைத்தாள். தனது அம்மாவின் நேர்மையால், அவளது எதிர்காலம் முழுவதும் மாறிவிட்டது. சட்டம் படிக்க வேண்டும் என்ற அவளது கனவு இப்போது நனவாகும் நிலையில் இருந்தது.

K.Ragavan

9-4-26

Small Story 574.

 Small Story 574.

People’s Power

Smitha walked into her cabin. Deputy Editor Anitha was already waiting for her approval to cover the Tamil Nadu elections.

Smitha, the Editor-in-Chief of a Chennai-based news channel, had earned a strong reputation over the past five years for delivering reliable information to the public. Earlier, she had worked at a leading news agency before starting her own channel with a team of twenty talented individuals.

Impressed by Anitha’s strong coverage and authenticity, Smitha approved her report and decided it should be telecast in the evening.

Tamil Nadu was buzzing with excitement over the upcoming elections. There was intense competition between the ruling party and the opposition, with both sides highlighting their policies and expressing confidence in winning. Smitha appreciated the enthusiasm, but she firmly believed that the real power of victory lies in the hands of the people.

Anitha captured this sentiment beautifully. During the evening broadcast, she emphasized the importance of elections and the need for good governance. She explained that true development requires progress in all areas and that merely offering freebies cannot solve deeper issues. She stressed that policies should focus on people’s real needs and long-term welfare.

Anitha concluded by reminding viewers that, regardless of what political parties promise, the ultimate decision rests with the people, who are the best judges of their future.

Her speech was widely applauded. The audience appreciated her clarity, and viewers admired her thoughtful and impactful way of expression.

K.Ragavan

8-4-26

Small Story 574.T

 

சிறுகதை 574

மக்களின் சக்தி

ஸ்மிதா தனது அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்தாள். துணை ஆசிரியர் அனிதா, தமிழ்நாடு தேர்தலைப் பற்றிய செய்தியை ஒளிபரப்ப அனுமதி பெற அவளை காத்திருந்தாள்.

சென்னை நகரத்தைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட ஒரு செய்தி சேனலின் முதன்மை ஆசிரியராக இருந்த ஸ்மிதா, கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் மக்களுக்கு நம்பகமான தகவல்களை வழங்குவதன் மூலம் நல்ல பெயரைப் பெற்றிருந்தாள். அதற்கு முன்பு, ஒரு முன்னணி செய்தி நிறுவனத்தில் பணியாற்றிய அவள், இருபது திறமையான நபர்களைக் கொண்ட குழுவுடன் தனது சொந்த சேனலைத் தொடங்கினார்.

அனிதாவின் உறுதியான செய்தி தொகுப்பு மற்றும் உண்மைத்தன்மையால் கவரப்பட்ட ஸ்மிதா, அந்த அறிக்கையை ஒப்புதல் அளித்து, அதை மாலை நேரத்தில் ஒளிபரப்ப முடிவு செய்தாள்.

தமிழ்நாடு முழுவதும் வரவிருக்கும் தேர்தலை முன்னிட்டு உற்சாகம் நிலவியது. ஆளும் கட்சியும் எதிர்க்கட்சியும் தங்கள் கொள்கைகளை முன்வைத்து வெற்றி பெறுவோம் என்ற நம்பிக்கையுடன் கடுமையான போட்டியில் ஈடுபட்டிருந்தன. இந்த உற்சாகத்தை ஸ்மிதா பாராட்டினாலும், வெற்றியின் உண்மையான சக்தி மக்களின் கைகளில்தான் இருக்கிறது என்று அவள் நம்பினாள்.

அனிதா இந்த எண்ணத்தை மிகவும் அழகாக வெளிப்படுத்தினாள். மாலை ஒளிபரப்பின் போது, தேர்தல்களின் முக்கியத்துவத்தையும் நல்லாட்சியின் தேவையையும் அவள் வலியுறுத்தினாள். உண்மையான வளர்ச்சி அனைத்து துறைகளிலும் முன்னேற்றம் ஏற்படும் போது மட்டுமே சாத்தியம் என்றும், வெறும் இலவச பொருட்கள் வழங்குவது ஆழமான பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வாகாது என்றும் அவள் vilakinaal மக்களின் உண்மையான தேவைகள் மற்றும் நீண்டகால நலனை கருத்தில் கொண்டு கொள்கைகள் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று அவள் கூறினாள்.

இறுதியாக, அரசியல் கட்சிகள் எதை வாக்குறுதி அளித்தாலும், இறுதி முடிவு மக்களுடைய கைகளில்தான் உள்ளது; அவர்கள் தங்களின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் சிறந்த நீதிபதிகள் என்று அனிதா நினைவூட்டினாள்.

அவளுடைய உரை பரவலாக பாராட்டப்பட்டது. பார்வையாளர்கள் அவளின் தெளிவையும், ஆழ்ந்த சிந்தனையுடனான தாக்கமிக்க வெளிப்பாட்டையும் மிகவும் விரும்பினர்.

கே. ராகவன்

8-4-26

Small Story.573.

 Small  Story 573

A Pause from a Bustling Life

Janaki was comfortably seated on a bus, traveling to Channarayapatna to meet her old friend Sumathi. Sumathi, a retired teacher, had settled in that lively town. The two had worked together for eight years at a government high school in Shimoga.

After retirement, their lives had taken different paths. Sumathi had returned to her hometown, Channarayapatna, and was living in her family house there. Her daughter was settled in Mysuru. On the other hand, Janaki was living in Bengaluru, while her son had settled in Singapore.

It had been six long years since they had last met, at Sumathi’s daughter’s wedding. When the bus stopped and Janaki got down, she saw Sumathi walking toward her.

“Hey! How are you? It’s been so long!” Sumathi asked warmly.

Janaki smiled and replied, “I’m doing well! It really has been a long time.”

Sumathi’s husband, Suresh, greeted her respectfully. “How are you, madam? How is your husband?”

“He is in Singapore. He has sent his regards,” Janaki said. “How are you, anna (elder brother)?”

“I’m doing well. I retired just last week. Now I’m here with Sumathi,” Suresh said with a smile.

They reached Sumathi’s old house, which had been built by her father. It was well maintained and equipped with all modern amenities. Sumathi said, “Lunch will be ready in an hour. Before that, our gardener has brought fresh tender coconuts. Let’s have some.”

The three of them sat together and enjoyed the sweet, refreshing coconut water. Channarayapatna is famous for its delicious tender coconuts, and Janaki thoroughly relished the taste.

Janaki spent four happy days in that peaceful town—neither as busy as a city nor as quiet as a village. It provided her with a refreshing break from her hectic urban life.

As she prepared to leave, Sumathi gifted her a beautiful idol of Goddess Mahalakshmi. Janaki expressed her heartfelt thanks for the wonderful hospitality and the cherished moments of reminiscing.

Sumathi had long wished for such an opportunity, and Janaki’s visit truly brought her great joy.

— K. Ragavan

7-4-26

Small Story 573.T

 

சிறுகதை 573

பெருமுழக்கமான வாழ்க்கையிலிருந்து ஓரங்கட்டல்

ஜானகி பஸ்சில் தனது இருக்கையில் சௌகரியமாக அமர்ந்து, தனது பழைய தோழி சுமதியைச் சந்திக்க சென்னராயப்பட்டணத்திற்கு பயணம் செய்து கொண்டிருந்தாள். ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியையான சுமதி, அந்த உற்சாகமான நகரத்தில் குடியேறி இருந்தாள். அவர்கள் இருவரும் ஷிமோகாவில் உள்ள அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் எட்டு ஆண்டுகள் சேர்ந்து பணியாற்றியவர்கள்.

ஓய்வுக்குப் பிறகு, அவர்களின் வாழ்க்கை வேறு பாதைகளில் சென்றது. சுமதி தனது சொந்த ஊரான சென்னராயப்பட்டணத்திற்குத் திரும்பி, அங்கே உள்ள குடும்ப வீட்டில் தங்கியிருந்தாள். அவளுடைய மகள் மைசூரில் குடியேறி இருந்தாள். மறுபுறம், ஜானகி பெங்களூரில் வசித்துக் கொண்டிருந்தாள், அவளுடைய மகன் சிங்கப்பூரில் குடியேறி இருந்தான்.

சுமதியின் மகளின் திருமணத்தில் கடைசியாக சந்தித்தது முதல் ஆறு நீண்ட ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. பஸ் நின்றதும் ஜானகி இறங்கி, சுமதி தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டாள்.

“ஏய்! எப்படி இருக்கிறாய்? எவ்வளவு நாட்களாகிவிட்டது!” என்று சுமதி அன்புடன் கேட்டாள்.

ஜானகி சிரித்துக் கொண்டு, “நான் நன்றாக இருக்கிறேன்! உண்மையிலேயே மிகவும் நாட்களாகிவிட்டது,” என்றாள்.

சுமதியின் கணவர் சுரேஷ் மரியாதையாக வணக்கம் கூறினார். “எப்படி இருக்கிறீர்கள் மேடம்? உங்கள் கணவர் எப்படி இருக்கிறார்?”

“அவர் சிங்கப்பூரில் இருக்கிறார். உங்களுக்கு தனது வாழ்த்துகளை அனுப்பியுள்ளார்,” என்று ஜானகி கூறினாள். “நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள் அண்ணா?”

“நான் நன்றாக இருக்கிறேன். கடந்த வாரமே ஓய்வு பெற்றேன். இப்போது சுமதியுடன் சேர்ந்திருக்கிறேன்,” என்று சுரேஷ் சிரித்துக்கொண்டு சொன்னார்.

அவர்கள் சுமதியின் பழைய வீட்டை அடைந்தார்கள். அவளுடைய தந்தையால் கட்டப்பட்ட அந்த வீடு, இப்போது நன்றாக பராமரிக்கப்பட்டு, அனைத்து நவீன வசதிகளுடனும் இருந்தது. சுமதி கூறினாள், “ஒரு மணி நேரத்தில் மதிய உணவு. அதற்கு முன், எங்கள் தோட்டக்காரர் புது இளநீரை கொண்டு வந்திருக்கிறார். அதை குடிப்போம்.”

மூவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து இனிமையான, சுவையான இளநீரை அருந்தினர். சென்னராயப்பட்டணம் அதன் ருசியான இளநீருக்குப் பிரசித்தி பெற்றது; ஜானகி அதன் சுவையை மிகவும் ரசித்தாள்.

ஜானகி அந்த அமைதியான நகரத்தில் நான்கு மகிழ்ச்சியான நாட்களை கழித்தாள்—நகரம் போல அதிக பிஸியாகவும் இல்லை, கிராமம் போல மிக அமைதியாகவும் இல்லை. அது அவளுடைய பரபரப்பான நகர வாழ்க்கையிலிருந்து ஒரு புத்துணர்ச்சி அளிக்கும் இடைவெளியை அளித்தது.

திரும்பிச் செல்லத் தயாரானபோது, சுமதி அவளுக்கு மகாலட்சுமி தேவியின் அழகான சிலையை பரிசாக அளித்தாள். ஜானகி அந்த அற்புதமான விருந்தோம்பலுக்கும், பழைய நினைவுகளை பகிர்ந்து கொண்ட இனிய தருணங்களுக்கும் நன்றி கூறினாள்.

சுமதிக்கும் இப்படியான ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கவேண்டும் என்ற ஆசை நீண்ட நாட்களாக இருந்தது. ஜானகி வந்தது அவளுக்கு உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியை அளித்தது.

K.Ragavan

7-4-26

Tribute 922.

 மூவருக்கும் அஞ்சலி – ஜெமினி, Vijaya, Vahini மற்றும் ஏவிஎம் ஸ்டூடியோக்கள்

சினிமா உருவான நாள்முதல் அது மக்களின் கற்பனை, உணர்வுகள் மற்றும் அன்பை ஆக்கிரமித்து வருகிறது. இன்று, அனைத்து மொழிகளிலும் உள்ள திரைப்படத் துறை சமூகத்தையும் கலாச்சாரத்தையும் வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு, தென்னிந்திய திரைப்பட உலகில் மூன்று புகழ்பெற்ற ஸ்டூடியோக்கள்—ஜெமினி ஸ்டூடியோஸ், விஜயா-வௌஹினி ஸ்டூடியோஸ் மற்றும் ஏவிஎம் புரொடக்ஷன்ஸ்—திரைப்படத் தயாரிப்பின் தூண்களாக திகழ்ந்தன. இந்த ஸ்டூடியோக்கள் கருப்பு-வெள்ளை காலத்திலிருந்து வண்ணத் திரைப்பட உலகிற்கான மாற்றத்தைக் கண்டன; இது தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தின் சிறப்பான சான்றாகும்.

சென்னை திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களுக்கான முக்கிய மையமாக இருந்து, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் கேரளாவிலிருந்து பல திறமையாளர்களையும் தயாரிப்பாளர்களையும் ஈர்த்தது. இங்கு வந்த பல கலைஞர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்கள் பின்னர் தங்கள் திறமையை நிரூபித்து நிலைபெற்றனர். இந்த மூன்று ஸ்டூடியோக்களும் எண்ணற்ற தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் இயக்குநர்களை வரவேற்று, உலகத் தரம் வாய்ந்த வசதிகளை வழங்கின.

அந்த காலங்களில், பாலிவுட் திரைப்படத் துறையும் வண்ணத் திரைப்பட செயலாக்கத்திற்காக சென்னை மீது நம்பிக்கை வைத்திருந்தது; குறிப்பாக ஜெமினி ஸ்டூடியோஸ் அதன் செயலாக்க நிபுணத்துவத்திற்காக பிரசித்தி பெற்றது. இந்த மூன்று ஸ்டூடியோக்களின் பரந்த பரப்பளவு மற்றும் மேம்பட்ட கட்டமைப்பு பல்வேறு வகை திரைப்படங்களை உருவாக்க உதவியது; இதனால் அவை உண்மையான புராணங்களாக மாறின.

இன்றும், சென்னை வடபழனி திரைப்பட மையமாக நினைவுகூரப்படுகிறது; ஆயிரக்கணக்கான சினிமா ரசிகர்களையும் பார்வையாளர்களையும் ஈர்க்கிறது. இந்த ஸ்டூடியோக்களை உருவாக்கிய முன்னோடிகள் இன்று இல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் விட்டுச் சென்ற பாரம்பரியம் நிலைத்த திரைப்படங்களிலும், அந்த நிறுவனங்களின் நிலையான ஆன்மாவிலும் தொடர்ந்து ஒலிக்கிறது.

இன்று, இந்திய சினிமாவுக்கு மறக்க முடியாத பங்களிப்பை செய்த இந்த மூன்று சிறப்பான ஸ்டூடியோக்களுக்கு எனது இதயங்கனிந்த அஞ்சலியை செலுத்துவதில் நான் பெருமையும் மகிழ்ச்சியும் கொள்கிறேன்.

கே. ராகவன்

6-4-2026

Tribute 922.

 Tribute to the Trio – Gemini, Vijaya-Vauhini, and AVM Studios922

Ever since cinema came into existence, it has captured people’s imagination, emotions, and love. Today, the film industry—across all languages—plays a vital role in shaping society and culture.

Decades ago, three iconic studios—Gemini Studios, Vijaya-Vauhini Studios, and AVM Productions—stood as pillars of filmmaking in South India. These studios witnessed the transition from the black-and-white era to the vibrant world of color cinema, reflecting remarkable technical advancement over time.

Chennai served as a major hub for filmmakers, attracting talent and producers from Andhra Pradesh and Kerala. Many artists and technicians who came here eventually established themselves and built thriving careers. These three studios had the privilege of welcoming countless producers and filmmakers, providing them with world-class facilities.

In those days, even the Bollywood film industry depended on Chennai for color film processing, with Gemini Studios being especially renowned for its processing expertise. The expansive floors and advanced infrastructure of all three studios enabled the creation of films across genres, making them truly legendary.

Even today, Vadapalani in Chennai is fondly remembered as a film hub, attracting thousands of cinema enthusiasts and visitors. Though the visionary pioneers behind these studios are no longer with us, their legacy continues to resonate through the timeless films and the enduring spirit of their institutions.

Today, I am honored and delighted to pay my heartfelt tribute to this remarkable trio of studios, whose contributions to Indian cinema remain unforgettable.

K.Ragavan

6-4-26