சிறுகதை 690
வாழ்க்கை அழகானது (பகுதி 35)
டாமியின் குரைப்புச் சத்தம் ராமை அவரது பகற்கனவிலிருந்து மீட்டது. தனது அறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, தனது நண்பர் ராஜ் வீட்டு வாசலில் நிற்பதை அவர் பார்த்தார்.
ராம்: வணக்கம், ராஜ்! நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? டாமிக்கு உங்களை நன்றாகத் தெரியும்.
ராஜ்: நன்றி. ஆனால் ஏன் என்னுடன் தொடர்பில் இருக்கவில்லை?
ராம்: சமீப காலமாக வேலைப்பளு மிகவும் அதிகமாக இருந்தது. அதனால்தான். தயவுசெய்து என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். உள்ளே வாருங்கள். நீங்கள் என்ன குடிக்க விரும்புகிறீர்கள்—தேநீரா அல்லது பாலா?
ராஜ்: ஒரு கோப்பை தேநீர் போதும். நீங்கள் விரும்பிச் சாப்பிடும் அந்த உப்புப் பிஸ்கட்டுகளும் வேண்டும்.
ராம்: நிச்சயமாக. நான் தேநீர் தயாரித்து உடனே கொண்டு வருகிறேன்.
ராஜ்: ராம், உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் கேட்க வேண்டும். தயவுசெய்து என்னிடம் எதையும் மறைக்காதீர்கள்.
ராம்: நான் உங்களிடம் எதையும் மறைத்ததில்லை. என்ன விஷயம்? ஒரு நிமிடம் காத்திருங்கள். சமையலறையிலிருந்து தேநீர் எடுத்துக்கொண்டு வருகிறேன்.
ராஜ் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். தாம் இப்போதுதான் தெரிந்துகொண்ட உண்மையைப் பற்றி அவர் ஆழ்ந்து சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தார்.
ராஜ்: ராம், இன்று என்னுடைய மூத்த நண்பர்களில் ஒருவரைச் சந்தித்தேன். அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, உங்கள் கடந்தகாலத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொண்டேன். அதைக் கேட்டபோது நான் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்தேன். கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக நாம் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருக்கிறோம். இவ்வளவு முக்கியமான விஷயத்தை என்னிடம் எப்படி மறைத்தீர்கள்?
ராம்: ராஜ், மன்னிக்கவும். நீங்கள் எதைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை.
தேநீர் எடுக்க சமையலறைக்குச் சென்ற ராமின் மனதில் எண்ணற்ற எண்ணங்கள் ஓடின.
"என் கடந்தகாலத்தின் நீண்ட காலமாக புதைந்திருந்த நினைவுகளைப் பற்றி ராஜ் தெரிந்துகொண்டுவிட்டாரோ?" என்ற எண்ணம் அவரை பதற்றமடையச் செய்தது.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, இரண்டு கோப்பை சூடான தேநீரும் ஒரு தட்டு உப்புப் பிஸ்கட்டுகளும் எடுத்துக்கொண்டு ராம் திரும்பி வந்தார்.
ராஜ்: ராம், உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் கடந்துவந்த அனுபவங்கள் உண்மையிலேயே அசாதாரணமானவை. இத்தனை ஆண்டுகளாக அவற்றில் எதையும் என்னுடன் ஏன் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை என்று தொடர்ந்து யோசித்துக்கொண்டே இருந்தேன்.
ராம் ராஜை அமைதியாகப் பார்த்தார். ஒரு கணம், அவரால் பதில் சொல்ல வார்த்தைகளே கிடைக்கவில்லை.
(தொடரும்...)
2-8-26