சிறுகதை 793
கவனிக்கும் திறனும் உளவியல் சிந்தனையும்
பெங்களூருவில் அமைந்திருந்த பிரம்மாண்டமான ஒரு வீட்டிற்கு ரஞ்சிதா வந்தடைந்தார். வீட்டின் நுழைவாயிலில் இருந்த காவலாளி அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று உள்ளே செல்ல வழிகாட்டினார்.
வீட்டின் விசாலமான வரவேற்பு அறைக்குள் நுழைந்ததும், அழகும் கம்பீரமும் நிறைந்த ஒரு பெண்மணி அவரை அன்புடன் வரவேற்றார்.
"வாருங்கள், உட்காருங்கள்" என்று இன்முகத்துடன் கூறினார்.
ரஞ்சிதா அவருக்கு நன்றி தெரிவித்து, எதிரே இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தார். அந்தப் பெண்மணி பெங்களூருவின் பிரபல தொழிலதிபரான ராம்நாத்தின் மனைவி ஷாலினி ஆவார்.
முந்தைய நாள், OO1 அகாடமியின் தலைமை அதிகாரியான தனது மேலதிகாரி OO1-ன் உத்தரவின்படி, மர்மமான ஒரு பணப்பையைப் பற்றிய பிரச்சினையை விசாரிப்பதற்காக ரஞ்சிதா பெங்களூருவுக்கு வந்திருந்தார்.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, ராம்நாத் வரவேற்பு அறைக்குள் வந்து ரஞ்சிதாவை வரவேற்றார்.
"வாருங்கள் மேடம்! எங்களுக்காக இவ்வளவு தூரம் வந்து உதவ முன்வந்ததற்கு மிக்க நன்றி. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவத்தை உங்களுக்கு விளக்குகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு நடந்தவற்றை விவரிக்கத் தொடங்கினார்.
"எனது தந்தை சமீபத்தில் அமெரிக்காவில் உள்ள கொலராடோவில் வசிக்கும் தனது பேரனுடன் சில மாதங்கள் தங்கிவிட்டு இந்தியா திரும்பினார். அவர் அமெரிக்காவிலிருந்து புறப்படுவதற்கு முன்பு, எனது மகன் தனது தாத்தாவுக்கு அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பிரத்யேகப் பணப்பையைப் பரிசாக வழங்கினான். அதில் மூன்று இலக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு சிறப்புப் பாதுகாப்புப் பூட்டு இருந்தது. அந்தப் பூட்டை எப்படித் திறப்பது என்பதையும், அதற்கான ரகசிய எண் வரிசையையும் தாத்தாவுக்கு விளக்கிக் காண்பித்திருந்தான்.
ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக இந்தியாவுக்குத் திரும்பி வந்த பயணத்தின்போது, எனது தந்தை அந்த மூன்று இலக்க ரகசிய எண்ணை மறந்துவிட்டார்.
மறுநாள், அந்த எண்ணைத் தெரிந்துகொள்வதற்காக கொலராடோவில் இருக்கும் தனது பேரனைத் தொடர்புகொண்டார். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக எனது மகன் விபத்தில் சிக்கி, நினைவாற்றலை இழந்திருந்தான். அவனாலும் அந்த ரகசிய எண்ணை நினைவுபடுத்திக் கூற முடியவில்லை.
அந்தப் பணப்பைக்குள் மிகவும் முக்கியமான ஆவணங்களும், விலைமதிப்பற்ற வைரச் சங்கிலி ஒன்றும் இருக்கின்றன. பலமுறை முயற்சி செய்தும் எனது தந்தையால் அந்தப் பணப்பையைத் திறக்க முடியவில்லை.
என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தவித்த நான், எனது பழைய நண்பரான OO1-ஐத் தொடர்புகொண்டு இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க உதவுமாறு கேட்டுக்கொண்டேன். அவருடைய பரிந்துரையின் பேரில்தான் நீங்கள் இங்கு வந்திருக்கிறீர்கள்" என்று ராம்நாத் கூறி முடித்தார்.
ரஞ்சிதா அவர் கூறிய அனைத்தையும் கவனமாகக் கேட்டுக்கொண்டார். பின்னர் அந்தப் பணப்பையை வாங்கிப் பரிசோதித்தார். உண்மையிலேயே அது மிகவும் வித்தியாசமான வடிவமைப்பைக் கொண்டிருந்தது. மூன்று இலக்க எண் வரிசையைச் சரியாகப் பதிவு செய்தால்தான் அதைத் திறக்க முடியும்.
அதன் வடிவமைப்பை வெவ்வேறு கோணங்களில் ஆராய்ந்தார். பணப்பையைச் சேதப்படுத்தாமல் எப்படித் திறப்பது என்று சுமார் அரை மணி நேரம் ஆழ்ந்து சிந்தித்தார்.
திடீரென்று அவருக்கு ஒரு புதிய யோசனை தோன்றியது.
உடனே ராம்நாத்தைப் பார்த்து,
"ஐயா, உங்களிடம் ஒரு தனிப்பட்ட கேள்வி கேட்கலாமா? உங்கள் குடும்பத்தில் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலியாகவும், அனைவருக்கும் மிகவும் பிடித்தமானவராகவும் இருப்பவர் யார்?" என்று கேட்டார்.
சற்றும் தயங்காமல் ராம்நாத் பதிலளித்தார்.
"அது சந்தேகமே இல்லாமல் எங்களுடைய பேத்தி நிஷாதான். அவள் எங்கள் குடும்பத்தின் அதிர்ஷ்ட நட்சத்திரம். அவள் பிறந்த பிறகுதான் எனது மகனுக்குப் பணியில் அடுத்தடுத்து பதவி உயர்வுகள் கிடைத்தன. தொழிலிலும் நல்ல பெயரும் புகழும் பெற்றான். எங்கள் குடும்பத்தில் அனைவரும் அவளை அதிர்ஷ்டத்தின் அடையாளமாகவே கருதுகிறோம்" என்றார்.
ரஞ்சிதா புன்னகைத்தபடி,
"ஐயா, இனிமேல் நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. நான் என்னுடைய உளவியல் அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்தி முயற்சி செய்கிறேன். நிஷாவின் பிறந்த தேதி என்னவென்று சொல்ல முடியுமா?" என்று கேட்டார்.
உடனடியாக ராம்நாத்,
"நவம்பர் 19" என்று பதிலளித்தார்.
ரஞ்சிதா மீண்டும் அந்தப் பணப்பையை எடுத்துக்கொண்டு, மூன்று இலக்கப் பூட்டை மிகக் கவனமாக ஆராய்ந்தார். பின்னர் எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றி 7-9-3 என்ற எண்களைப் பதிவு செய்தார்.
அடுத்த நொடியே அந்தப் பணப்பை திறந்தது!
அங்கிருந்த அனைவரும் ஆச்சரியத்தில் உறைந்துபோனார்கள்.
உள்ளே இருந்த முக்கியமான ஆவணங்களும் விலைமதிப்பற்ற வைரச் சங்கிலியும் பத்திரமாக இருந்தன.
ராம்நாத்தும் ஷாலினியும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். அதுவரை அந்தப் பணப்பையைத் திறக்க முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்த ராம்நாத்தின் தந்தைக்கும் பெரும் நிம்மதி ஏற்பட்டது.
ராம்நாத் வியப்பும் பாராட்டும் கலந்த பார்வையுடன் ரஞ்சிதாவைப் பார்த்தார்.
"அற்புதம்! இவ்வளவு எளிமையான, அதே சமயம் புத்திசாலித்தனமான அணுகுமுறையால் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியும் என்று நான் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை. உங்களுடைய கவனிக்கும் திறன், தர்க்கரீதியான சிந்தனை மற்றும் உளவியல் புரிதல் ஆகியவை உண்மையிலேயே பாராட்டுக்குரியவை. உங்களுக்கு எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்!" என்றார்.
ரஞ்சிதா அடக்கமான புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்.
"சில நேரங்களில் மிகவும் சிக்கலான பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வு, மனிதர்களின் உணர்வுகள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் அவர்களுக்கிடையேயான தனிப்பட்ட உறவுகளைப் புரிந்துகொள்வதில் இருக்கிறது. புலனாய்வு என்பது தொழில்நுட்ப அறிவை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. அதற்குக் கூர்ந்து கவனிக்கும் திறன், பொறுமை மற்றும் வித்தியாசமான கோணத்தில் சிந்திக்கும் ஆற்றலும் அவசியம்" என்றார்.
இந்தச் சம்பவம் முழுவதையும் அமைதியாகக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ராம்நாத்தின் தந்தை, தனது மகனிடம் மெதுவாகக் கூறினார்.
"இப்போதுதான் OO1 அகாடமி புலனாய்வுத் துறையில் ஏன் இவ்வளவு சிறந்த பெயரையும் புகழையும் பெற்றிருக்கிறது என்பது எனக்குப் புரிகிறது. ரஞ்சிதாவைப் போன்ற திறமையும் புத்திசாலித்தனமும் கொண்ட புலனாய்வாளர்கள் அங்கு இருப்பதுதான் அதற்குக் காரணம்" என்றார்.
சிறிது நேரம் அனைவரிடமும் உரையாடிவிட்டு, ரஞ்சிதா விடைபெற்றுச் சென்றார்.
உடனே ராம்நாத் தனது பழைய நண்பரான OO1-ஐத் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு நன்றி தெரிவித்தார்.
"உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றி! ரஞ்சிதாவை அனுப்பி எங்களுக்கு உதவி செய்தீர்கள். எங்களால் தீர்க்கவே முடியாது என்று நினைத்த ஒரு பிரச்சினையை அவர் மிக எளிதாகத் தீர்த்துவிட்டார். அவருடைய அணுகுமுறை உண்மையிலேயே வியக்கத்தக்கது!" என்றார்.
இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட OO1 மகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைத்தார்.
ரஞ்சிதாவைப் பொறுத்தவரை, இது அவரது மற்றுமொரு வெற்றிகரமான புலனாய்வுப் பணியாக அமைந்தது.
மீண்டும் ஒருமுறை அவர் ஒரு முக்கியமான உண்மையை நிரூபித்துக்
கே. ராகவன்
13-11-26
No comments:
Post a Comment