Life is Beautiful 1.

புதிய கதை

வாழ்க்கை அழகானது

1.

இந்தக் கதை முழுவதும் கற்பனையே. இதில் இடம்பெறும் அனைத்து கதாபாத்திரங்களும் என் கற்பனையில் உருவானவர்கள். இக்கதையை இன்று முதல் தொடங்குகிறேன்.

அதிகாலை 7 மணி. மைசூர் நகரம் அமைதியாக இருந்தது. மெல்லிய தூறல் மழை பெய்துக் கொண்டிருந்தது. சாலையோரப் பூங்காவில் ஆண்களும் பெண்களும் நடைப்பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தனர். அந்தப் பூங்கா, மைசூரின் அழகிய பகுதியான யாதவகிரியில் அமைந்திருந்த ஒரு முக்கிய அடையாளமாகும்.

நமது கதையின் நாயகன், ஓய்வு பெற்ற பேராசிரியர் ராம், தனது அன்பான செல்ல நாயான டாமியுடன் மெதுவாக நடைப்பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தார். டாமியுடன் தினமும் காலை நடைப்பயிற்சி செல்வது அவரது வழக்கமாக இருந்தது.

சரியாக காலை 8 மணிக்கு, கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளாகச் செய்து வரும் பழக்கப்படி, தனது விருப்பமான பேக்கரிக்குச் சென்று காலை உணவிற்கான ரொட்டியை வாங்கிக் கொள்வார்.

ராமின் வாழ்க்கை சாகசங்களும் தியாகங்களும் நிறைந்தது. 57 வயதான ராம் திருமணம் ஆகாதவர். அவர் உயர்ந்த கொள்கைகளைக் கொண்டவர். மேலும், ஸ்ரீராமானுஜர் மீது ஆழ்ந்த பக்தி கொண்டவர். ஸ்ரீவைஷ்ணவ சமயத் தத்துவத்தை நிலைநிறுத்திய மகத்தான ஆன்மிக குருவாக ஸ்ரீராமானுஜரை அவர் போற்றி வந்தார்.

நடைப்பயிற்சியை முடித்து, ரொட்டியை வாங்கிக்கொண்டு, இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர் கட்டிய சிறிய அடுக்குமாடி வீட்டிற்குத் திரும்பினார்.

அப்போது அவரது அயல்வாசியான மூர்த்தி அவரைக் கண்டு புன்னகையுடன் பேசினார்.

மூர்த்தி: "என்ன பேராசிரியரே! காலை நடைப்பயிற்சியை முடித்துவிட்டீர்களா?"

ராம்: "ஆமாம்."

மூர்த்தி: "இன்றைய திட்டம் என்ன?"

ராம்: "இன்னும் எதுவும் முடிவு செய்யவில்லை."

மூர்த்தி: "அப்படியானால், இன்று மதிய உணவுக்கு என்னுடன் வாருங்கள்."

ராம்: "இன்று வேண்டாம். பிறகு ஒருநாள் வருகிறேன்."

(தொடரும்...)

– கே. ராகவன்