Small Story 578.T

 

சிறுகதை 578

பூங்குளம் திருமண சந்திப்பு

சேஷையா தனது பழைய நண்பரின் மகள் திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள பூங்குளம் என்ற சிறிய கிராமத்திற்கு வந்தார். ஓய்வு பெறுவதற்கு முன்பு, அவர் ஒரு புகழ்பெற்ற கல்வி நிறுவனத்தில் நிர்வாகியாக பணியாற்றியவர்.

ஒரு மாலை, அவர் சென்னை நகரில் தங்கியிருந்தபோது, தனது மனைவி அக்ஷிதாவுடன் கடற்கரைக்கு சென்றார். பகலில் வெப்பமாக இருந்தாலும், மாலை நேரங்களில் கடல் காற்று வீசுவதால் சற்றே குளிர்ச்சியாக இருக்கும். அந்த சுகமான சூழலில் அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, சுமார் பத்து வயது சிறுவன் ஒருவர் சுக்கி மற்றும் கடலை உருண்டைகள் விற்பதை சேஷையா கவனித்தார்.

ஆர்வமாக அவர் அந்த சிறுவனை அழைத்து, “இந்த வயதில் ஏன் இங்கே வந்து இதை விற்கிறாய்?” என்று கேட்டார்.

சிறுவன் மரியாதையுடன் பதிலளித்தான்: “சார், நான் ஏழை குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். மாலை நேரங்களில் அப்பாவுக்கு உதவுவதற்காக இதை விற்கிறேன். நான் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கிறேன். இந்த வருமானம் எங்கள் குடும்பத்துக்கும் என் படிப்பிற்கும் உதவுகிறது.”

அவரின் பேச்சு சேஷையாவையும் அவரது மனைவியையும் மிகவும் கவர்ந்தது. அவர் மேலும் கேட்டார்: “நீ எதிர்காலத்தில் என்ன ஆக விரும்புகிறாய்?”

சிறுவன் புன்னகையுடன் கூறினான்: “சார், இந்த இனிப்புகளை என் அம்மா தயாரிக்கிறார். நான் படிப்பு முடித்த பின் சுக்கி தயாரிக்கும் ஒரு சிறிய தொழிற்சாலை தொடங்க விரும்புகிறேன். என் கிராமத்திற்கு பெருமை சேர்க்கவும், வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்கவும் ஆசைப்படுகிறேன்.”

சிறுவனின் உறுதியும் இலட்சியமும் சேஷையாவை ஆழமாக பாதித்தது. அவர் ஊக்குவித்து, “நீ தொழில் தொடங்கும்போது, ‘ஹரி சுக்கி’ என்று பெயர் வை. கடினமாக உழைத்தால் நிச்சயம் வெற்றி பெறுவாய்,” என்றார்.

அந்த நினைவுகளைத் திடீரென அவரது நண்பர் திருமணத்தில் கலைத்தார்.

“ஏய் நண்பா! என் மகள் திருமணத்திற்கு வந்ததற்கு மிகவும் சந்தோஷம்!” என்று அவர் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார்.

“இதை நான் தவறவிடுவேனா?” என்று சேஷையா அன்புடன் பதிலளித்தார்.

திருமண விழாவும், சிறந்த விருந்தும் முடிந்த பின், சேஷையாவும் அவரது மனைவியும் புதிதாகத் திருமணம் ஆன ஜோடியை ஆசீர்வதித்தனர். அப்போது நண்பர் மணமகனை அறிமுகப்படுத்தினார். அந்த இளைஞன் சேஷையாவை பார்த்து, “சார், நான் உங்களை அறிவேன்—18 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்து,” என்றான்.

சேஷையா ஆச்சரியமடைந்தார். அவரால் அவனை உடனே அடையாளம் காண முடியவில்லை.

மணமகன் புன்னகையுடன் தொடர்ந்து, “சார், நான் அந்த கடற்கரையில் சுக்கி விற்ற சிறுவன் தான். உங்கள் ஊக்கமும் ‘ஹரி சுக்கி’ என்ற பெயரையும் சொல்லியதுதான் என் வாழ்க்கையை மாற்றியது. இன்று நான் பூங்குளத்தில் ஒரு சிறிய தொழிற்சாலை நடத்துகிறேன். எங்கள் ‘ஹரி சுக்கி’ பிராண்ட் மிகவும் பிரபலமாகியுள்ளது. சுமார் 80 பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு அளித்து வருகிறேன்,” என்றான்.

அந்த தருணத்தில் சேஷையாவுக்கு அந்த உறுதியான சிறுவன்—வெங்கடேஷ்—நினைவுக்கு வந்தான்.

கண்களில் கண்ணீருடன் வெங்கடேஷ் கூறினான்: “சார், நான் உங்களை மீண்டும் சந்திப்பேன் என்று நினைக்கவில்லை. பல வருடங்களாக உங்களை தேடிக்கொண்டிருந்தேன். இன்று நான் உண்மையாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன் என்று உணர்கிறேன்.”

அந்த நிமிடத்தில் சேஷையா, அவரது மனைவி, மற்றும் அவரது நண்பர் பெருமையுடனும் உணர்ச்சியுடனும் நிறைந்தனர். ஒரு சிறிய ஊக்கம், ஒரு சிறுவனின் கனவை வெற்றிகரமான நிஜமாக மாற்றியது.

K. ராகவன்

12-4-26