Small Story 663.T

 சிறுகதை 663:

வாழ்க்கை அழகானது... (பகுதி 8)

காலம் மிக வேகமாகக் கடந்துகொண்டிருந்தது. ராம் மிகவும் பதற்றமாக இருந்தார். விபத்தில் சிக்கியது யார் என்பதை அறிய ராஜின் தொலைபேசி அழைப்புக்காக அவர் ஆவலுடன் காத்திருந்தார்.

பத்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ராஜ் அழைத்தார்.

"ராம், அந்தப் பையனின் பெயர் மஞ்சுநாத்."

ராம் அமைதியாக ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.

"ராஜ், ஒருபுறம் விபத்தில் சிக்கியது பிரசன்னா இல்லை என்பதை அறிந்து நிம்மதியாக இருக்கிறேன். ஆனால் மறுபுறம், வேறொருவர் தனது உயிரை இழந்திருக்கிறார். அதை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. இழப்பு என்பது இழப்புதான்."

அதற்கு ராஜ் கூறினார்:

"அதுதான் உங்கள் நல்ல மனதையும் மனிதநேயமான பார்வையையும் காட்டுகிறது."

"நன்றி, ராஜ். பிறகு பேசலாம்."

ராம் தனது நாற்காலியில் சாய்ந்து கண்களை மூடிக்கொண்டார். பிரசன்னாவை முதன்முதலில் சந்தித்த அந்த நாளை நினைவுகூர முயன்றார். உண்மையில், மனித மனம் காற்றைவிட வேகமாகப் பயணிக்கக்கூடியது.

ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ராம் தனது நண்பரைச் சந்திக்க பெங்களூரு சென்றிருந்தார். அங்கிருந்து மைசூருக்குப் பேருந்தில் திரும்பிக்கொண்டிருந்தபோது, மைசூர் நெடுஞ்சாலையில் ஒரு சிறுவன் திடீரென சாலையைக் குறுக்கே ஓடினான். பேருந்து ஓட்டுநர் உடனடியாக பிரேக் போட்டதால், அந்தச் சிறுவன் உயிர் தப்பினான்.

பேருந்தில் இருந்த அனைத்து பயணிகளும் அந்தச் சிறுவனைத் திட்டத் தொடங்கினர்.

அப்போது ராம் கூறினார்:

"தயவுசெய்து அமைதியாக இருங்கள். இது ஒரு துரதிர்ஷ்டவசமான சம்பவம். அந்தச் சிறுவனைத் திட்டாதீர்கள்."

பிறகு அவர் அந்தச் சிறுவனிடம் கேட்டார்:

"வாகனங்கள் வருகிறதா என்று பார்க்காமல் ஏன் சாலையைக் கடந்தாய்?"

அந்தச் சிறுவன் கூறிய பதில் ராமை முற்றிலும் அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.

(தொடரும்...)

— கே. Ragavan

6-7-26