Small Story 620.T

 சிறுகதை 620

விளைவுகளை எதிர்கொள்வதும் ஒரு கலை

அந்த செய்தியை கேட்டவுடன், கேஷவ் உடனே கொல்லேகாலுக்கு விரைந்தான். வலியால் தவித்துக் கொண்டிருந்த கல்பனாவைப் பார்த்ததும் அவன் மனம் உடைந்தது. மருத்துவர், அவள் முழுமையாக குணமடைய குறைந்தது மூன்று மாதங்கள் ஆகும் என்றும், மேலான சிகிச்சைக்காக அவளை மைசூரிலுள்ள மருத்துவமனைக்கு மாற்ற வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தினார்.

அடுத்த நாள், அவர்கள் காரில் மைசூருக்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, எதிரே வந்த மற்றொரு வாகனம் மோதி விபத்து ஏற்பட்டது. கார் பெரிதும் சேதமடைந்தாலும், அதிர்ஷ்டவசமாக இருவரும் உயிர் தப்பினர்.

அடுத்த மூன்று மாதங்கள், கேஷவ் தனது வேலையில் சம்பளமில்லா விடுப்பு எடுத்து, கல்பனாவின் அருகிலேயே இருந்தான். அவள் மெதுவாக குணமடைந்து இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பும் வரை, மிகுந்த பொறுமையுடனும் அன்புடனும் அவளை கவனித்துக் கொண்டான்.

ஒரு மாலை, உணர்ச்சிவசப்பட்ட கல்பனா அவனை நோக்கி,

“உங்கள் பொறுமைக்கும், என்னை இவ்வளவு அன்பாக கவனித்துக் கொண்டதற்கும் நன்றி,” என்றாள்.

கேஷவ் மெதுவாக புன்னகைத்து,

“வாழ்க்கையில் கடினமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொள்ள கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அழகான இடத்தில் தேனிலவு கொண்டாட வேண்டிய நாட்களை, நான் உன்னுடன் மருத்துவமனையில் கழித்தேன். ஆனாலும், நீ என்னுடன் இருந்ததால் நான் மகிழ்ச்சியாகத்தான் இருந்தேன்,” என்றான்.

நன்றியால் கல்பனாவின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பின.

“உங்களைப் போன்ற கணவர் கிடைத்தது என் அதிர்ஷ்டம்,” என்று மெதுவாக சொன்னாள்.

“அடுத்த பிறவியிலும் நீங்களே என் கணவராக வர வேண்டும் என்று நான் இறைவனை வேண்டிக்கொள்கிறேன்.”

மகிழ்ச்சியுடன் கேஷவ் அவளை அணைத்துக்கொண்டான். அந்த நொடியில், உண்மையான காதல் என்பது மகிழ்ச்சியான தருணங்களை மட்டும் பகிர்வது அல்ல; வாழ்க்கையின் மிகக் கடினமான நேரங்களிலும் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக நிற்பதுதான் என்பதை இருவரும் உணர்ந்தனர்.

— கே. ராகவன்

24-5-26