Small Story 510.

Small Story 510 Hassan: A Journey Without Expectations Bhimaiah reached the hotel in Hassan recommended by his friend Somaiah. Though he was from Bengaluru, he had never visited Hassan—the so-called “poor man’s Ooty”—and wanted to explore the town and its surroundings. His wife, a college lecturer, could not accompany him as she was busy with examinations. After enjoying a good breakfast at the hotel, Bhimaiah came out to the reception. To his surprise, he saw his old college friend Menaka sitting there. Both were pleasantly shocked to see each other. “Hey Bhimaiah, how are you?” Menaka exclaimed. “What a pleasant surprise!” Bhimaiah replied. Menaka said she had come for coffee and was waiting for her husband. Her husband, Murali, had been transferred to Hassan the previous year, and they were staying near the park. A few minutes later, Murali joined them, greeted Bhimaiah warmly, and after a short chat, the couple invited him for dinner that evening. In the evening, Bhimaiah visited their home and was warmly welcomed by Menaka and Murali. They shared a delicious homemade dinner, made even sweeter by Bhimaiah’s special halwa. After a memorable evening, he returned to his hotel. The next morning, Murali called Bhimaiah and invited him to join his official trip to Chikkamagalur and Mudigere. Bhimaiah happily accompanied him. They visited both places and stayed at the Government Tourist Guest House, as Murali was an engineer. After two wonderful days of sightseeing—and watching the classic Kannada film Bandhana in Chikkamagalur—Bhimaiah returned to Hassan with Murali. The following day, he visited a few more places in Hassan, especially locations associated with his favorite star Vishnuvardhan and the memorable movie Bandhana. Before leaving, Bhimaiah thanked Menaka and Murali for their warm hospitality and unforgettable companionship. He then returned to Bengaluru. Listening to his experiences, Bhimaiah’s wife smiled and said, “You are always lucky. Even in new places, someone or the other takes such good care of you.” Bhimaiah smiled back and thought to himself—this unexpected visit to Hassan truly proved his life policy: No expectations, only pleasant surprises. K.Ragavan 3-2-26

Small Story 910 T

சிறுகதை 510 ஹாசன்: எதிர்பார்ப்பில்லா ஒரு பயணம் பீமையா, தனது நண்பன் சோமையா பரிந்துரைத்த ஹாசனிலுள்ள ஒரு ஹோட்டலுக்கு வந்தடைந்தார். அவர் பெங்களூருவைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், “ஏழைகளின் ஊட்டி” என்று அழைக்கப்படும் ஹாசனை இதுவரை பார்வையிட்டதே இல்லை. அந்த நகரமும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் ஆராய விரும்பினார். கல்லூரி விரிவுரையாளராக பணியாற்றும் அவரது மனைவி, தேர்வு பணிகளில் மூழ்கியிருந்ததால் அவருடன் வர முடியவில்லை. ஹோட்டலில் சுவையான காலை உணவை அனுபவித்த பின், பீமையா வரவேற்பறைக்கு வந்தார். அங்கே தன் பழைய கல்லூரி நண்பை மேனகாவை பார்த்ததும் அவர் ஆச்சரியமடைந்தார். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து மகிழ்ச்சியான அதிர்ச்சியில் ஆழ்ந்தனர். “ஏய் பீமையா, எப்படி இருக்கிறாய்?” என்று மேனகா உற்சாகமாக கேட்டார். “எவ்வளவு இனிய ஆச்சரியம்!” என்று பீமையா பதிலளித்தார். மேனகா, காபி குடிக்க வந்ததாகவும், தனது கணவரை காத்திருக்கிறேன் என்றும் கூறினார். அவரது கணவர் முரளி, கடந்த ஆண்டு ஹாசனுக்கு மாற்றலாகி வந்திருந்தார். அவர்கள் பூங்கா அருகே வசித்து வந்தனர். சில நிமிடங்களில் முரளி அங்கே வந்தார். பீமையாவை அன்புடன் வரவேற்று, சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்ட பின், அந்த தம்பதியர் அன்று மாலை இரவு உணவிற்கு அவரை அழைத்தனர். மாலை நேரத்தில் பீமையா அவர்களது வீட்டுக்குச் சென்றார். மேனகாவும் முரளியும் அவரை மிக அன்புடன் வரவேற்றனர். வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட சுவையான இரவு உணவை அவர்கள் ஒன்றாக பகிர்ந்து கொண்டனர். பீமையா கொண்டு வந்திருந்த சிறப்பு ஹல்வா அந்த உணவிற்கு மேலும் இனிமை சேர்த்தது. மறக்க முடியாத அந்த மாலை முடிந்த பின், அவர் மீண்டும் ஹோட்டலுக்கு திரும்பினார். அடுத்த நாள் காலை, முரளி பீமையாவிற்கு தொலைபேசியில் அழைத்து, சிக்கமகளூர் மற்றும் மூடிகேரேக்கு செல்லும் தனது அதிகாரப்பூர்வ பயணத்தில் உடன் வருமாறு அழைத்தார். பீமையா மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டார். இருவரும் அந்த இடங்களைச் சுற்றிப் பார்த்து, முரளி பொறியாளராக இருந்ததால் அரசு சுற்றுலா விருந்தினர் மாளிகையில் தங்கினர். இரண்டு அருமையான நாட்கள் சுற்றுலா அனுபவித்த பின்—மேலும் சிக்கமகளூரில் பிரபலமான கன்னடத் திரைப்படமான பந்தன படத்தைப் பார்த்த பின்—பீமையா, முரளியுடன் ஹாசனுக்கு திரும்பினார். அடுத்த நாள், ஹாசனில் இன்னும் சில இடங்களை, குறிப்பாக தன் விருப்பமான நடிகர் விஷ்ணுவர்தன் மற்றும் நினைவில் நிற்கும் பந்தன திரைப்படத்துடன் தொடர்புடைய இடங்களைப் பார்வையிட்டார். புறப்படும் முன், மேனகாவுக்கும் முரளிக்கும் அவர்கள் அளித்த அன்பான வரவேற்பிற்கும் மறக்க முடியாத நட்பிற்கும் பீமையா மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்தார். பின்னர் அவர் பெங்களூருக்குத் திரும்பினார். அவரது அனுபவங்களை கேட்ட பீமையாவின் மனைவி சிரித்துக் கொண்டு கூறினாள், “நீ எப்போதும் அதிர்ஷ்டசாலி. புதிய இடங்களில்கூட யாரோ ஒருவர் உன்னை இவ்வளவு நன்றாக கவனித்துக் கொள்கிறார்கள்.” பீமையா புன்னகையுடன் தன்னைத் தானே நினைத்துக் கொண்டார்— ஹாசனுக்கான இந்த எதிர்பாராத பயணம், தனது வாழ்க்கை கொள்கையை உண்மையிலேயே நிரூபித்துவிட்டது: எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை; இனிய ஆச்சரியங்களே. — கே. ராகவன் 3-2-26

Tribute 913.T

மூத்த குடிமக்களுக்கு மரியாதை – 913 இன்றைய காலகட்டத்தில் மூத்த குடிமக்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களும், அவற்றை அவர்கள் தைரியமாகவும் ஊக்கமளிக்கும் வகையிலும் எதிர்கொள்ளும் முறைகளும் பாராட்டத்தக்கவை. 60 வயதில் அரசுப் பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னரும், தனியார் துறையில் இன்னும் பத்து ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பின், அவர்கள் “மூத்த குடிமக்கள்” என்ற புதிய வாழ்க்கை கட்டத்திற்குள் நுழைகின்றனர். ஆனால் இந்த கட்டம் செயலற்றதாக இருப்பதில்லை. பல பகுதிகளில் வசிக்கும் மூத்த குடிமக்கள் தினமும் ஒரு பொதுவான இடத்தில் சந்தித்து, குறைந்தது ஒரு மணி நேரம் சமூக நலன் மற்றும் தங்களது சுற்றுப்புறத்தை மேம்படுத்தும் வழிகள் குறித்து கலந்துரையாடுகின்றனர். சில குழுக்கள் தொடக்கப் பள்ளிகளை தத்தெடுத்து, அங்கு குழந்தைகளுக்கு பாடங்கள் கற்பித்து வழிகாட்டுகின்றனர். இன்னும் சிலர் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஆலோசனையும் மன உறுதியும் அளிப்பதன் மூலம் உதவுகின்றனர். அதேபோல், சில மூத்தவர்கள் நாடக எழுத்து, நாடக மேடை நிகழ்ச்சிகள் போன்ற படைப்பாற்றல் செயல்களில் ஈடுபட்டு, கலாச்சார வளர்ச்சிக்கும் கலை வெளிப்பாட்டுக்கும் ஊக்கமளிக்கின்றனர். பெங்களூரு போன்ற பல பண்பாட்டுச் சிறப்புகள் கொண்ட நகரத்தில், மூத்த குடிமக்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர்; அவர்கள் உண்மையில் பேசப்படாத நாயகர்கள். தேவையுள்ளவர்களுக்கு அவர்கள் வழங்கும் தன்னலமற்ற சேவையும், நகரத்தின் எதிர்கால வளர்ச்சியும் இளைய தலைமுறையினரின் முன்னேற்றமும் குறித்த அவர்களின் ஆழ்ந்த அக்கறையும் பாராட்டுக்குரியது. வயது என்பது ஒரு எண்ணே என்பதை, தலைமைத்துவத்திற்கு காலாவதி இல்லை என்பதை அவர்கள் சந்தேகமில்லாமல் நிரூபித்துள்ளனர். முன்னர் அவர்கள் வகித்த பல்வேறு பதவிகளாலும், பெற்றுள்ள பரந்த அனுபவத்தாலும், மூத்த குடிமக்கள் இன்றும் மக்களை சரியான பாதையில் வழிநடத்துகின்றனர். உண்மையில், ஓய்வு என்பது பெயரளவில் மட்டுமே; மனதாலும் சமூக ரீதியிலும் அவர்கள் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருகின்றனர். பலர் தங்களின் பேரக்குழந்தைகளின் கல்வி, ஒழுக்கம், வாழ்க்கைத் திறன்கள் ஆகியவற்றில் சிறப்பு கவனம் செலுத்தி ஆலோசனை வழங்குகின்றனர்; சில நேரங்களில் கூடுதல் வகுப்புகள் மற்றும் வழிகாட்டுதலும் அளிக்கின்றனர். மொத்தத்தில், இன்றைய உலகில் மூத்த குடிமக்கள் தங்கள் தனித்துவமான மற்றும் அர்த்தமுள்ள வழிகளில் சமூகத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்து வருகின்றனர். அவர்களின் ஞானமும், சேவையும், அர்ப்பணிப்பும் சமூக வளர்ச்சிக்கும் ஒற்றுமைக்கும் உறுதியான அடித்தளமாக திகழ்கின்றன. கே. ராகவன் 2-2-26

Tribute 913.

Tribute to Senior Citizens – 913 Today, the challenges faced by senior citizens and the inspiring ways in which they address them truly deserve appreciation. After formal retirement at the age of 60—and even after working for another ten years in the private sector—they enter a new phase of life known as senior citizenship. This phase, however, is far from inactive. Many senior citizens living in their localities organize themselves to meet daily at a common place. They spend at least an hour every day discussing ways to improve their surroundings and contribute meaningfully to society. Some groups have adopted primary schools, where they teach and guide young children. Other groups dedicate their time to helping physically challenged individuals by offering counseling and emotional support. There are also seniors who engage in creative pursuits such as playwriting and drama, encouraging cultural development and artistic expression. In a multicultural city like Bengaluru, senior citizens play a vital role and truly stand out as unsung heroes. Their selfless service to the needy and their deep concern for the future development of the city and its youth are commendable. They have proved beyond doubt that age is only a number and that leadership has no expiry date. By virtue of the varied positions they once held and the vast experience they possess, senior citizens continue to guide people toward the right path. Retirement, in reality, exists only in name; mentally and socially, they remain active and engaged. Many take special interest in advising their grandchildren, helping them with studies, values, and life skills, often even offering tuition and mentorship. Overall, in today’s world, senior citizens are playing a vital role in society in their own unique and meaningful ways. Their wisdom, service, and dedication remain a strong foundation for community growth and social harmony. K. Ragavan 2-2-26

Small Story 509.

Small Story 509. True Entertainment After finishing his morning walk, Ram entered the restaurant at the corner where his group of friends usually met. Seeing him, Basavanna and Shashi greeted him warmly. “100 years and more to you!” they joked. “Just now we were talking about you.” Smiling, Ram asked softly, “What were you discussing?” Basavanna said, “You always invite all our friends to meet at a restaurant and spend time together. Many people do this, but we want to know your real reason.” Ram smiled and replied, “All of our friends here are above 65 and retired, enjoying life in their own style. If I invite everyone to my home, it becomes difficult for me to take proper care of them. My better half is also above 60 and has minor ailments like knee pain and other problems. “When we meet at a restaurant, everyone can choose food according to their health and taste. We can sit comfortably, spend more time together, and freely discuss issues related to our age and life. No one feels burdened, and no one feels tired.” He continued, “Initially, some friends were not in favor of this idea. But now they understand the comfort and joy it brings, and they too are following the same concept.” All the friends agreed that making everyone comfortable by choosing a restaurant was a thoughtful and practical idea. They felt happy and relaxed. Ram concluded with gratitude, “I pray that God remains kind to us and gives us the strength to care for our friends at this stage of life.” Everyone agreed—it was truly a good and novel way of entertaining friends, filled with care, understanding, and friendship. K.Ragavan 2-2-26

Small Story 509.T

சிறு கதை – 509 உண்மையான மகிழ்ச்சி காலை நடைப்பயிற்சியை முடித்துக்கொண்டு, வழக்கமாக நண்பர்கள் கூடும் மூலையிலுள்ள உணவகத்திற்குள் ராம் நுழைந்தார். அவரைக் கண்டதும் பசவண்ணா மற்றும் சஷி அன்புடன் வரவேற்றனர். “நீ நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வாழ வேண்டும்!” என்று நகைச்சுவையாகக் கூறினர். “இப்போதுதான் உங்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.” புன்னகையுடன் ராம் மெதுவாகக் கேட்டார், “எதைப் பற்றி பேசினீர்கள்?” பசவண்ணா கூறினார், “நீ எப்போதும் நண்பர்கள் எல்லாரையும் உணவகத்தில் சந்திக்க அழைக்கிறாய். பலர் இப்படிச் செய்வார்கள். ஆனால் உன் உண்மையான காரணம் என்ன என்பதை அறிய விரும்புகிறோம்.” ராம் புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்: “இங்கு உள்ள நம்முடைய நண்பர்கள் எல்லோரும் 65 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள், ஓய்வு பெற்றவர்கள், தங்களுக்கென ஒரு வாழ்க்கை முறையில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறார்கள். அனைவரையும் என் வீட்டிற்கு அழைத்தால், அவர்களைச் சரியாக கவனிப்பது எனக்கு சிரமமாகிவிடும். என் வாழ்க்கைத் துணையும் 60 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்; முழங்கால் வலி போன்ற சிறிய உடல்நலப் பிரச்சினைகள் அவருக்கு உள்ளன.” “உணவகத்தில் சந்திக்கும்போது, ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய உடல்நலத்துக்கும் ருசிக்கும் ஏற்ற உணவைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும். நிம்மதியாக அமர்ந்து, அதிக நேரம் ஒன்றாகக் கழிக்கலாம். நம்முடைய வயது, வாழ்க்கை தொடர்பான விஷயங்களை சுதந்திரமாகப் பேசலாம். யாருக்கும் சுமையாகவும் சோர்வாகவும் தோன்றாது.” அவர் தொடர்ந்து கூறினார்: “ஆரம்பத்தில் சில நண்பர்கள் இந்த யோசனைக்கு8 சம்மதிக்கவில்லை. ஆனால் இப்போது இதனால் கிடைக்கும் வசதியும் மகிழ்ச்சியும் அவர்களுக்கு புரிந்துவிட்டது. அவர்களும் இதே முறையைப் பின்பற்றத் தொடங்கியுள்ளனர்.” நண்பர்கள் அனைவரும், உணவகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது அனைவருக்கும் வசதியாகவும், சிந்தனையுடனும், நடைமுறைசார்ந்த நல்ல யோசனையும்தான் என்று ஒருமனதாக ஒப்புக் கொண்டனர்.8 அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடனும் நிம்மதியுடனும் இருந்தனர். இறுதியாக ராம் நன்றியுடன் கூறினார்: “இந்த வாழ்க்கை நிலையிலும் நண்பர்களை8 கவனிக்க தேவையான வலிமையை கடவுள் நமக்கு அருள வேண்டும்; அவர் எப்போதும் நம்மிடம் கருணையுடன் இருக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறேன்.” அனைவரும் ஒருமனதாக ஒத்துக் கொண்டனர்— நண்பர்களை மகிழ்விப்பதற்கான இது உண்மையிலேயே நல்லதும் புதுமையானதுமான ஒரு வழி; அன்பும் புரிதலும் நட்பும் நிறைந்தது. KRagavan 2-2-26

Giod topic.

ANGIKARAM TOPIC Our Madhyamar Group administrator has given a very good topic on “Angikaram” (Appreciation). In today’s fast-paced and highly competitive world, everyone expects appreciation, motivation, or recognition for their efforts—and this is true. From students to professionals, people look forward to being acknowledged and rewarded for their work. When you receive appreciation or Angikaram for what you have done, it brings happiness and encouragement. This concept has become especially important in today’s corporate world. K.Ragavan 1-2-26