Small Story 560.T

 Small Story 560

இன்றைக்குப் பிறகும் தொடரும் பந்தம்

ஞானராஜ் மிகவும் உழைப்பாளியான மனிதர். அவருக்கு இரண்டு மகன்கள் உள்ளனர்; இருவரும் நன்றாகப் படித்து வருகிறார்கள். பெரியவன் அருள் 9ஆம் வகுப்பிலும், சிறியவன் ஜேம்ஸ் 7ஆம் வகுப்பிலும் படிக்கிறார்கள்.

ஞானராஜ் ஏழ்மையான குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அவர் 8ஆம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்து, அதன்பிறகு கல்வியை நிறுத்திவிட்டார். தினமும் அவர் செய்த வேலை—தன் பகுதியிலுள்ள வீடுகளுக்கு செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பால் பைகளைக் கொண்டு செல்லுதல், மேலும் சில வீடுகளின் மின்சார கட்டணத்தை செலுத்திக் கொடுத்தல். மாதம் ரூ.25,000 வரை சம்பாதித்து, தனது மனைவி ஹெலனுடன் சிறிய சந்தோஷமான குடும்ப வாழ்க்கையை நடத்தி வந்தார். அவர்கள் தாம்பரத்தில் வாழ்ந்தனர்.

ஞானராஜுக்கு சந்தானம் என்ற பள்ளி நண்பர் இருந்தார். அவன் எப்போதும் அவனுக்கு உதவி செய்து வந்தான். சந்தானம் நல்ல படிப்பு படித்து, ஒரு சிறந்த செய்தித்தாள் ஆசிரியராக உயர்ந்திருந்தான். அருளுக்கு அவன் மீது மிகவும் விருப்பம்; அவனைப் போலவே ஒரு ஆசிரியராக வேண்டும் என்ற ஆசையும் இருந்தது. சந்தானம் அவனை எப்போதும் நன்றாகப் படிக்க ஊக்குவித்தான்.

ஞானராஜ், சந்தானத்தின் நட்பு, உதவும் மனம் ஆகியவற்றை எப்போதும் பாராட்டி வந்தார். சந்தானத்தின் மனைவி மீனாவும் பிறருக்கு உதவ விரும்பும் நல்ல மனம் கொண்டவர்.

ஒருநாள் சந்தானம், ஞானராஜின் வீட்டிற்கு வந்து, ஒரு நல்ல செய்தி கூறினார். தனது அலுவலகத்தில் முழுநேர உதவியாளர் மற்றும் விநியோகப் பணிக்கான வேலை இருந்தது. அதற்கான சம்பளம் ரூ.35,000 மற்றும் பிற நலன்களும் இருந்தன.

ஆனால், பல ஆண்டுகளாக பழகியிருந்த வீடுகளை விட்டு செல்ல வேண்டும் என்பதால், ஞானராஜ் முதலில் தயங்கினார். அதற்கு சந்தானம், “உங்கள் வாடிக்கையாளர்களிடம் நான் பேசிவிட்டேன்; அவர்கள் எங்கள் செய்தித்தாளில் சேர ஒப்புக்கொண்டார்கள்” என்று கூறினார்.

இதனால் ஞானராஜ் சம்மதித்து அந்த அலுவலகத்தில் சேர்ந்தார். அங்கு சேர்ந்தபின் அவரது வாழ்க்கை நல்ல மாற்றம் கண்டது. அவரது நேர்மை மற்றும் உழைப்பை மேலாளர்கள் பாராட்டி, அவரை டெஸ்பாச் கிளார்க்காக பதவி உயர்வு வழங்கினர். சம்பளமும் ரூ.40,000 ஆக உயர்ந்தது.

40 வயதில், குறைந்த கல்வி இருந்தபோதும் இவ்வளவு சம்பளம் பெறுவேன் என்று ஞானராஜ் ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை. சந்தானம், அவரை எப்போதும் தனது சிறு வயது நண்பராகவே பார்த்தான்; வேறு எந்த விதத்திலும் பார்த்ததில்லை.

சந்தானம், அருளை பத்திரிகையியல் படிக்க ஊக்குவித்து, எதிர்காலத்தில் நல்ல ஆசிரியராக உருவாகச் செய்தான்.

இவ்வாறு, இருவரின் பள்ளி நட்பு, அன்பும் பாசமும் கொண்டு மேலும் வலுவடைந்தது.

ஞானராஜ் எப்போதும் தேவாலயத்திற்கு சென்று, இந்த நட்பு என்றென்றும் தொடர வேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டிக்கொண்டார். தன்னுடைய வாழ்க்கை முடிந்த பின்னரும், தன் குழந்தைகள் சந்தானத்தின் குழந்தைகளுடன் இந்த நட்பைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தார்.

அந்த நேரத்தில் தேவாலய மணி ஒலித்தது…

K.Ragavan

25-03-2026