Small Story 714.T

 சிறுகதை 714

வாழ்க்கை அழகானது – 59

நான்கு மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு, ராமின் விமானம் துபாய் சர்வதேச விமான நிலையத்தை அடைந்தது. விமானம் தரையிறங்குவதற்கு முன்பு, எமிரேட்ஸ் ஏர்லைன்ஸ் நிறுவனத்திடமிருந்து ராமுக்கு அழகான ஒரு பணப்பை பரிசாகக் கிடைத்தது. அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். காத்தம்பரியின் அலுவலகத்திற்கு எப்படிச் செல்வது, தனக்காக என்னென்ன ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன என்பன குறித்து அவர் சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.

தனது சாமான்களைப் பெற்றுக்கொண்டு, குடியேற்றச் சோதனை உள்ளிட்ட அனைத்து நடைமுறைகளையும் முடித்துவிட்டு ராம் விமான நிலையத்திலிருந்து வெளியே வந்தார். அப்போது திடீரென, கையில் தனது பெயர் எழுதப்பட்ட பலகையுடன் ஒருவர் நின்றுகொண்டு, “மிஸ்டர் ராம்!” என்று அழைத்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்.

ராம் அவரை நோக்கி நடந்து சென்று, அவரை வரவேற்றார்.

“மிஸ்டர் ராம், என் பெயர் அலி. எங்கள் தலைமை அதிகாரி உங்களை அழைத்து வரச் சொல்லியிருக்கிறார். நான் உங்களை எங்கள் விருந்தினர் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன். துபாய்க்கு உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறேன்!” என்றார் அலி.

“நன்றி, அலி,” என்று ராம் அன்புடன் பதிலளித்தார்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் கார் நிறுத்துமிடத்தை அடைந்தனர். அலி காரின் கதவைத் திறந்து,

“தயவுசெய்து உள்ளே வாருங்கள், சார்,” என்றார்.

ராம் காரில் ஏறி பின்புற இருக்கையில் அமர்ந்தார். கார் சென்றுகொண்டிருக்கும்போது, அவர் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தார். சாலையின் இருபுறங்களிலும் பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்கள், உயரமான கோபுரங்கள் மற்றும் அழகாகப் பராமரிக்கப்பட்ட சாலைகளைக் காண முடிந்தது. துபாயின் பிரம்மாண்டம் ராமை மிகவும் கவர்ந்தது.

சுமார் இருபது நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, அலி அழகிய ஷேக் சயீத் சாலையில் அமைந்திருந்த சேனலின் விருந்தினர் இல்லத்தை அடைந்தார். ராமின் சூட்கேஸை எடுத்துக்கொண்டு அவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்றார்.

அது மிகவும் அழகான, ஆடம்பரமான, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட இரண்டு படுக்கையறைகள் கொண்ட குடியிருப்பாக இருந்தது. தேவையான அனைத்து சமையல் வசதிகளும் அங்கு இருந்தன. ராம் ஆச்சரியத்துடன் சுற்றிப் பார்த்தார். தான் எதிர்பார்த்ததைவிட அந்தத் தங்குமிடம் மிகவும் சிறப்பாக இருந்தது.

ராம் அலியிடம் திரும்பி,

“அலி, நீங்கள் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர்?” என்று கேட்டார்.

“நான் இந்தியாவிலுள்ள சென்னை நகரத்தைச் சேர்ந்தவன், சார். கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளாக இங்கே இருக்கிறேன். கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக இந்தச் சேனலில் பணியாற்றி வருகிறேன்,” என்றார் அலி.

“நல்லது,” என்று ராம் புன்னகையுடன் கூறினார்.

பின்னர் அலி மெதுவாக,

“சார், நீங்கள் சிறிது ஓய்வெடுங்கள். மேடம் காதம்பரி உங்களை விரைவில் சந்திக்க வருவார்கள். அவர் கல்வித் துறைச் செயலாளரைச் சந்திக்கச் சென்றிருக்கிறார்,” என்றார்.

“சரி, அலி. நான் ஓய்வெடுக்கிறேன்,” என்று ராம் பதிலளித்தார்.

அலி சென்ற பிறகு, ராம் அங்குள்ள உள்ளூர் நேரத்தைப் பார்த்து தனது கைக்கடிகாரத்தை சரிசெய்தார். மணி 4:30 ஆக இருந்தது. விமானத்தில் அவர் நல்ல மதிய உணவைச் சாப்பிட்டிருந்தார். நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு, அவர் மெதுவாக உறங்கிவிட்டார்.

சிறிது நேரம் கழித்து, அழைப்பு மணி ஒலித்தது.

ராம் விழித்தெழுந்து, கதவுக்குச் சென்று திறந்தார்.

அங்கே வழக்கமான அன்பான புன்னகையுடனும் நட்பான இயல்புடனும் காதம்பரி நின்றுகொண்டிருந்தார். நீல நிறப் பாவாடை அணிந்திருந்த அவர் மிகவும் அழகாகவும் கம்பீரமாகவும் தோன்றினார். தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படும் ஒரு பத்திரிகையாளரும் தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளருமான அவரது தோற்றம் வழக்கம்போல வசீகரமாக இருந்தது.

“உங்கள் பயணம் எப்படி இருந்தது?” என்று அவர் கேட்டார்.

“அற்புதமாக இருந்தது!” என்று ராம் பதிலளித்தார். “எனக்கு பிசினஸ் கிளாஸுக்கு மேம்படுத்தப்பட்ட இருக்கை கிடைத்தது. அதுமட்டுமல்லாமல், எமிரேட்ஸ் நிறுவனத்தினர் இந்த அழகான பணப்பையையும் பரிசாகக் கொடுத்தார்கள்.”

காதம்பரி அந்தப் பணப்பையைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தபடி,

“நன்றாக இருக்கிறது!” என்றார்.

அவர்கள் ராமின் பயணம் மற்றும் துபாயில் அவரது தங்குமிடம் குறித்து சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

புறப்படுவதற்கு முன்பு காதம்பரி,

“இன்றிரவு உங்களுக்கு இட்லி வழங்குமாறு விருந்தினர் இல்ல ஊழியர்களிடம் சொல்லியிருக்கிறேன். உங்களுக்கு ரொட்டி வேண்டுமென்றால் அதையும் கேட்டுப் பெறலாம். எப்போது வேண்டுமானாலும் தேநீரும் கேட்டுக்கொள்ளலாம். இந்த அழைப்பு மணியை அழுத்தினால் போதும்; அவர்கள் வந்து உங்களுக்குத் தேவையானவற்றைச் செய்து கொடுப்பார்கள்,” என்றார்.

பின்னர் புன்னகையுடன்,

“இன்று நீங்கள் ஓய்வெடுக்கும் நாள். நான் உங்களுடன் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருப்பேன். நன்றாக ஓய்வெடுங்கள்,” என்றார்.

“இனிமேல் அனைத்து தேவைகளுக்கும் இந்தத் தொலைபேசியைப் பயன்படுத்துங்கள். இதன் எண் இந்த அட்டையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. உங்கள் நண்பர்களுக்கும் இந்த எண்ணைத் தெரிவிக்கலாம்,” என்று காதம்பரி கூறினார்.

“நன்றி, காதம்பரி,” என்று ராம் பதிலளித்தார்.

காதம்பரி அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றார்.

ராம் அமைதியாக அமர்ந்து, அன்றைய தினம் தனக்கு எதிர்பாராமல் கிடைத்த இனிமையான அனுபவங்களை நினைத்துப் பார்த்தார். பிசினஸ் கிளாஸுக்கு எதிர்பாராத விதமாகக் கிடைத்த மேம்படுத்தப்பட்ட இருக்கை, விமான நிறுவனத்திடமிருந்து கிடைத்த அழகான பணப்பை, விமான நிலையத்தில் கிடைத்த அன்பான வரவேற்பு, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தான் ஒருபோதும் எதிர்பார்த்திராத அளவுக்கு அழகான தங்குமிடம்—இவை அனைத்தும் அவரை மிகவும் மகிழ்ச்சியடையச் செய்தன.

நடந்த அனைத்திற்கும் அவர் மனதார நன்றியுணர்வு கொண்டார். தனது தெய்வத்தை அமைதியாக நினைத்து நன்றி கூறினார்.

அப்போதுதான் மீண்டும் அழைப்பு மணி ஒலித்தது.

ராம் ஆச்சரியத்துடன் கதவை நோக்கிப் பார்த்தார்.

“இந்த நேரத்தில் யாராக இருக்கும்?”

தொடரும்…

கே. ராகவன்

26-8-26