Small Story 664.T

 C

சிறுகதை 664

வாழ்க்கை அழகானது – 9

சில நாட்களுக்கு முன்பு, தனது தந்தை ஒரு விபத்தில் உயிரிழந்துவிட்டதாக அந்தச் சிறுவன் கூறியிருந்தான். அந்த அதிர்ச்சியைத் தாங்க முடியாமல், அவனது தாய் நினைவாற்றலை இழந்து, அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்தார்.

அடுத்த நாளுக்குள் பள்ளிக் கட்டணத்தைச் செலுத்த வேண்டியிருந்தது. உதவி கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில், தனது மறைந்த தந்தையின் நண்பர்களில் ஒருவரைச் சந்திக்கச் சென்று கொண்டிருந்தான். மனம் முழுவதும் கவலையில் மூழ்கியிருந்ததால், எதிரே வேகமாக வந்துகொண்டிருந்த வாகனத்தை கவனிக்காமல் நெடுஞ்சாலையைக் கடக்க முயன்றான்.

ராம்: "அதிர்ஷ்டவசமாக உனக்கு எதுவும் ஆகவில்லை. வா, கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்து பேசலாம்."

அவ்வாறு கூறிய ராம், அருகிலிருந்த ஒரு உணவகத்திற்கு அந்தச் சிறுவனை அழைத்துச் சென்று, இரண்டு கோப்பை தேநீர் ஆர்டர் செய்தார்.

ராம்: "உன் பெயர் என்ன? எந்த வகுப்பில் படிக்கிறாய்?"

சிறுவன்: "என் பெயர் பிரசன்னா. நான் ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கிறேன்."

ராம்: "முதலில் தேநீரைக் குடி. இனிமேல் சாலை கடக்கும்போது எப்போதும் மிகவும் கவனமாக இரு. உன் அப்பாவின் மறைவும், உன் அம்மாவின் உடல்நிலையும் உன்னை மனம் தளரச் செய்யக் கூடாது. நீ நன்றாகப் படித்து, வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும். பிறகு உன் அம்மாவை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கு எனக்கு வாக்குறுதி தருகிறாயா?"

பிரசன்னா: "நிச்சயமாக, ஐயா."

ராம்: "உன் பள்ளிக் கட்டணத்தை நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன். அதுமட்டுமல்ல, பின்னர் உன் கல்லூரிப் படிப்பிற்கான செலவுகளையும் நானே ஏற்றுக்கொள்கிறேன்."

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன், பிரசன்னாவின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பின.

பிரசன்னா: "ஐயா, என்னை நீங்கள் இன்று தான் முதல் முறையாகப் பார்க்கிறீர்கள். இருந்தும் என்னை நம்பி உதவ முன்வந்திருக்கிறீர்கள். நீங்கள் உண்மையிலேயே ஒரு அற்புதமான மனிதர்."

ராம்: "தயவுசெய்து என்னை பெரிய மனிதர் என்று சொல்லாதே. உன் முகத்தையும், இந்தச் சிறிய வயதிலேயே நீ சுமந்துகொண்டிருக்கும் கவலையையும் பார்த்தவுடனே, உன் நிலைமையை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது. நான் ஒரு ஆசிரியர். பல ஆண்டுகளாக மாணவர்களுடன் பழகிய அனுபவத்தில், ஒருவரின் மனநிலையையும் குணத்தையும் ஓரளவு புரிந்துகொள்ளக் கற்றுக்கொண்டேன்.

இப்போதைக்கு இந்த ₹500-ஐ வைத்துக்கொள். நாளை பள்ளிக் கட்டணத்தைச் செலுத்திவிடு. இனி எப்போது உனக்கு பண உதவி தேவைப்பட்டாலும், தயங்காமல் என்னைத் தொடர்புகொள். இதோ, இது என்னுடைய விசிட்டிங் கார்டு."

ராம் அன்புடன் புன்னகைத்தார்.

ராம்: "சரி, மீண்டும் சந்திப்போம். பத்திரமாகப் போ."

(தொடரும்...)

— கே. ராகவன்

7-7-26