Small Story 678T

 சிறுகதை 678

வாழ்க்கை அழகானது – 23

வசந்தியின் அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்ற செய்தியை ராமுக்கு அவனது நண்பர் தெரிவித்தான். அந்தச் செய்தி ராமுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. கடந்த வாரம்தான் வசந்தி, "என் அம்மா நன்றாக இருக்கிறார்" என்று கூறியிருந்தாள்.

ராம் உடனே வசந்தியின் கைப்பேசிக்கு அழைத்தான். ஆனால் தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. பின்னர் மைசூரிலுள்ள பி.எம். மருத்துவமனைக்கு அழைத்தபோது, வசந்தியுடன் பேச முடிந்தது.

வசந்தியின் குரல் மிகவும் தளர்ச்சியாக இருந்தது. அவள் தன் அம்மாவைப் பற்றிய கவலையில் மூழ்கியிருந்தாள்.

வசந்தி: "ராம்... டாக்டர் என் அம்மாவுக்கு இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பதாகச் சொன்னார். அவருக்கு புற்றுநோய் மிகவும் முற்றிய நிலையில் உள்ளது."

ராம்: "ஐயோ! நான் உடனே மைசூருக்கு வருகிறேன்."

வசந்தி: "வேண்டாம் ராம். கவலைப்படாதீர்கள். நான் சமாளித்துக் கொள்கிறேன். ஏதாவது அவசரம் ஏற்பட்டால் நானே உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்."

ராம்: "அது பரவாயில்லை. இன்று மாலையே நான் அங்கு வந்து விடுகிறேன்."

அன்றைய மாலை ராம் மருத்துவமனைக்கு வந்தான். அவனைப் பார்த்ததும் வசந்திக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

வசந்தி: "ரொம்ப நன்றி ராம். இவ்வளவு தூரம் இருந்து என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கிறீர்கள்."

வசந்தியின் அம்மா ராமை முதல் முறையாகப் பார்த்தார். இதுவரை தனது மகள் சொல்லிக் கொண்டிருந்த அந்த அழகான, நல்ல மனம் கொண்ட இளைஞன் இவர்தானா என்று மனதில் எண்ணினார்.

அம்மா: "ராம், வசந்தி உங்களைப் பற்றியும் உங்கள் நல்ல குணத்தைப் பற்றியும் நிறைய சொல்லியிருக்கிறாள். நீங்கள் எனக்கு ஒரு வாக்குறுதி தர வேண்டும்."

ராம்: "சொல்லுங்கள் அம்மா."

அம்மா: "நான் இன்னும் பத்து நாட்கள்கூட உயிருடன் இருப்பேன் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. வசந்திக்கு உங்களை மிகவும் பிடிக்கும். நீங்கள் அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும். எனக்கு அந்த வாக்குறுதியைக் கொடுங்கள்."

ராம்: "நிச்சயமாக நான் வசந்தியைத் திருமணம் செய்து கொள்வேன். அதைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம். நீங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் நலமாக வாழ்வீர்கள்."

அம்மா: "நன்றி ராம். ஆனால் டாக்டர்கள் நான் பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு என்று கூறுகிறார்கள்."

வசந்தி: "அம்மா, ஏன் இப்படியெல்லாம் பேசுகிறீர்கள்?"

அம்மா: "இல்லை வசந்தி. என் உள்ளுணர்வு எனக்கு இன்னும் சில நாட்கள்தான் இருப்பதாகச் சொல்கிறது. உனக்கு நல்ல கணவர் கிடைத்திருக்கிறார் என்பதில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்."

வசந்தி: "அம்மா, நீங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும் என்று நான் இறைவனை மனமாரப் பிரார்த்திக்கிறேன்."

அம்மா: "நானும் அதைத்தான் விரும்புகிறேன், வசந்தி. ஆனால்..."

(தொடரும்...)

21-7-26